เยเรมีย์ 16
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1And the word of the Lord came to me, saying:
2“เจ้าอย่าแต่งงาน อย่ามีลูกชายหรือลูกสาวในที่นี้”
2Thou shalt not take thee a wife, neither shalt thou have thee sons and daughters in this place.
3เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงลูกชายลูกสาวที่เกิดในที่นี้ แม่ที่ให้กำเนิดพวกเขา และพ่อของพวกเขาในแผ่นดินนี้ว่า
3For thus saith the Lord concerning the sons and daughters, that are born in this place, and concerning their mothers that bore them: and concerning their fathers, of whom they were born in this land:
4“พวกเขาจะตายอย่างทุกข์ทรมาน ไม่มีใครคร่ำครวญหรือฝัง จะเป็นเหมือนมูลสัตว์บนผิวดิน จะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก ศพจะเป็นอาหารของนกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดิน”
4They shall die by the death of grievous illnesses: they shall not be lamented, and they shall not be buried, they shall be as dung upon the face of the earth: and they shall be consumed with the sword, and with famine: and their carcasses shall be meat for the fowls of the air, and for the beasts of the earth.
5เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “อย่าเข้าบ้านไว้ทุกข์ อย่าไปคร่ำครวญ อย่าร่ำไห้ให้พวกเขา เพราะเราเอาความสงบสุขของเราจากชนชาตินี้แล้ว” พระยาห์เวห์กล่าว “ทั้งความรักมั่นคงและความเมตตาสงสาร
5For thus saith the Lord: Enter not into the house of feasting, neither go thou to mourn, nor to comfort them: because I have taken away my peace from this people, saith the Lord, my mercy and commiserations.
6ทั้งคนใหญ่โตและคนเล็กน้อยจะตายในแผ่นดินนี้ ไม่มีใครฝัง ไม่มีใครคร่ำครวญให้พวกเขา ไม่มีใครกรีดตัวเองหรือโกนศีรษะเพื่อพวกเขา
6Both the great and the little shall die in the land: they shall not be buried nor lamented, and men shall not cut themselves, nor make themselves bald for them.
7ไม่มีใครแบ่งขนมปังให้ผู้ไว้ทุกข์เพื่อปลอบใจเรื่องผู้ตาย ไม่มีใครยื่นถ้วยให้พวกเขาดื่มเพื่อปลอบใจเรื่องพ่อหรือแม่
7And they shall not break bread among them to him that mourneth, to comfort him for the dead: neither shall they give them to drink of the cup, to comfort them for their father and mother.
8“เจ้าอย่าเข้าบ้านงานเลี้ยงไปนั่งกินดื่มกับพวกเขา”
8And do not thou go into the house of feasting, to sit with them, and to eat and drink.
9เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงฟัง ต่อหน้าเจ้าและในช่วงชีวิตของเจ้า เราจะทำให้เสียงสนุกสนาน เสียงยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเงียบหายจากที่นี้
9For thus saith the Lord of hosts, the God of Israel: Behold I will take away out of this place in your sight, and in your days the voice of mirth, and the voice of gladness, the voice of the bridegroom, and the voice of the bride.
10เมื่อเจ้าบอกถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดแก่ชนชาตินี้ แล้วพวกเขาถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์ประกาศภัยร้ายใหญ่หลวงทั้งหมดนี้ต่อพวกเรา?’ หรือ ‘ความผิดของพวกเราคืออะไร?’ หรือ ‘พวกเราทำบาปอะไรต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา?’
10And when thou shalt tell this people all these words, and they shall say to thee: Wherefore hath the Lord pronounced against us all this great evil? what is our iniquity? and what is our sin, that we have sinned against the Lord our God?
11เจ้าจงบอกว่า ‘เพราะบรรพบุรุษของพวกเจ้าละทิ้งเรา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘ตามเทพเจ้าอื่นไป รับใช้และกราบไหว้ ละทิ้งเรา ไม่รักษาข้อบัญญัติของเรา
11Thou shalt say to them: Because your fathers forsook me, saith the Lord: and went after strange gods, and served them, and adored them: and they forsook me, and kept not my law.
12พวกเจ้าทำชั่วยิ่งกว่าบรรพบุรุษ ดูเถิด แต่ละคนทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วของตน จนไม่ฟังเรา
12And you also have done worse than your fathers: for behold every one of you walketh after the perverseness of his evil heart, so as not to hearken to me.
13เราจึงจะเหวี่ยงพวกเจ้าออกจากแผ่นดินนี้ ไปสู่แผ่นดินที่ทั้งพวกเจ้าและบรรพบุรุษไม่เคยรู้จัก ที่นั่นพวกเจ้าจะรับใช้เทพเจ้าอื่นทั้งวันทั้งคืน เพราะเราจะไม่แสดงความโปรดปรานแก่พวกเจ้า’
13So I will cast you forth out of this land, into a land which you know not, nor you fathers: and there you shall serve strange gods day and night, which shall not give you any rest.
14“เพราะฉะนั้น จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อจะไม่มีใครพูดอีกว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้พาลูกหลานอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’
14Therefore behold the days come, saith the Lord, when it shall be said no more: The Lord liveth, that brought for the children of Israel out of the land of Egypt:
15แต่จะพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้พาลูกหลานอิสราเอลออกจากแผ่นดินทางเหนือ และจากทุกแผ่นดินที่พระองค์ขับไล่พวกเขาไปมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ เราจะพาพวกเขากลับมายังแผ่นดินที่เราให้บรรพบุรุษ
15But, the Lord liveth, that brought the children of Israel out of the land of the north, and out of all the lands to which I cast them out: and I will bring them again into their land, which I gave to their fathers.
16“จงฟัง เราจะเรียกชาวประมงมากมายมา” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาจะจับคนเหล่านี้ขึ้นมา แล้วเราจะเรียกนายพรานมากมายมา พวกเขาจะล่าคนเหล่านี้จากภูเขาทุกลูก เนินเขาทุกแห่ง และซอกหินทุกซอก
16Behold I will send many fishers, saith the Lord, and they shall fish them: and after this I will send them many hunters, and they shall hunt them from every mountain, and from every hill, and out of the holes of the rocks.
17เพราะตาของเรามองดูทางทั้งหมดของพวกเขา ไม่มีอะไรซ่อนจากสายตาเรา ความผิดของพวกเขาไม่พ้นตาเรา
17For my eyes are upon all their ways: they are not hid from my face, and their iniquity hath not been hid from my eyes.
18ก่อนอื่น เราจะตอบแทนความผิดและบาปของพวกเขาเป็นสองเท่า เพราะพวกเขาทำแผ่นดินของเราแปดเปื้อนด้วยซากสิ่งน่ารังเกียจ ทำมรดกของเราให้เต็มด้วยสิ่งน่ารังเกียจของพวกเขา”
18And I will repay first their double iniquities, and their sins: because they have defiled my land with the carcasses of their idols, and they have filled my inheritance with their abominations.
19พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นกำลังของข้าพเจ้า เป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า และเป็นที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าในยามทุกข์ยาก ชนชาติทั้งหลายจะมาหาพระองค์จากสุดปลายแผ่นดิน พูดว่า “บรรพบุรุษของพวกเราได้รับมรดกมาแต่คำโกหก สิ่งไร้ค่าและสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
19O Lord, my might, and my strength, and my refuge in the day of tribulation: to thee the Gentiles shall come from the ends of the earth, and shall say: Surely our fathers have possessed lies, a vanity which hath not profited them.
20คนควรทำเทพเจ้าให้ตนเองหรือ ทั้งที่ไม่ใช่เทพเจ้าเลย?”
20Shall a man make gods unto himself, and there are no gods?
21“เพราะฉะนั้น จงฟัง เราจะทำให้พวกเขารู้ คราวนี้เราจะทำให้รู้จักมือและกำลังของเรา แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเรามีนามว่าพระยาห์เวห์”
21Therefore, behold I will this once cause them to know, I will shew them my hand and my power: and they shall know that my name is the Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.