เยเรมีย์
Chapter 16
Freedom Bible (Thai)
vs Westminster Lening…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เยเรมีย์ 16

Freedom Bible (Thai)
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
1คำ​จาก​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“เจ้า​อย่า​แต่งงาน อย่า​มี​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​ใน​ที่​นี้”
2לֹֽא־תִקַּ֥ח לְךָ֖ אִשָּׁ֑ה וְלֹֽא־יִהְי֤וּ לְךָ֙ בָּנִ֣ים וּבָנ֔וֹת בַּמָּק֖וֹם הַזֶּֽה׃
3เพราะ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ถึง​ลูกชาย​ลูกสาว​ที่​เกิด​ใน​ที่​นี้ แม่​ที่​ให้​กำเนิด​พวก​เขา และ​พ่อ​ของ​พวก​เขา​ใน​แผ่นดิน​นี้​ว่า
3כִּי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל־הַבָּנִים֙ וְעַל־הַבָּנ֔וֹת הַיִּלּוֹדִ֖ים בַּמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה וְעַֽל־אִמֹּתָ֞ם הַיֹּלְד֣וֹת אוֹתָ֗ם וְעַל־אֲבוֹתָ֛ם הַמּוֹלִדִ֥ים אוֹתָ֖ם בָּאָ֥רֶץ הַזֹּֽאת׃
4“พวก​เขา​จะ​ตาย​อย่าง​ทุกข์​ทรมาน ไม่มี​ใคร​คร่ำครวญ​หรือ​ฝัง จะ​เป็น​เหมือน​มูล​สัตว์​บน​ผิว​ดิน จะ​ถูก​ทำลาย​ด้วย​ดาบ​และ​ความอดอยาก ศพ​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​นก​ใน​ท้องฟ้า​และ​สัตว์​บน​แผ่นดิน”
4מְמוֹתֵ֨י תַחֲלֻאִ֜ים יָמֻ֗תוּ לֹ֤א יִסָּֽפְדוּ֙ וְלֹ֣א יִקָּבֵ֔רוּ לְדֹ֛מֶן עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה יִֽהְי֑וּ וּבַחֶ֤רֶב וּבָֽרָעָב֙ יִכְל֔וּ וְהָיְתָ֤ה נִבְלָתָם֙ לְמַאֲכָ֔ל לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֥ת הָאָֽרֶץ׃ ס
5เพราะ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “อย่า​เข้า​บ้าน​ไว้​ทุกข์ อย่า​ไป​คร่ำครวญ อย่า​ร่ำไห้​ให้​พวก​เขา เพราะ​เรา​เอา​ความสงบสุข​ของ​เรา​จาก​ชนชาติ​นี้​แล้ว” พระยาห์เวห์​กล่าว “ทั้ง​ความรักมั่นคง​และ​ความเมตตาสงสาร
5כִּֽי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַל־תָּבוֹא֙ בֵּ֣ית מַרְזֵ֔חַ וְאַל־תֵּלֵ֣ךְ לִסְפּ֔וֹד וְאַל־תָּנֹ֖ד לָהֶ֑ם כִּֽי־אָסַ֨פְתִּי אֶת־שְׁלוֹמִ֜י מֵאֵ֨ת הָעָ֤ם־הַזֶּה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אֶת־הַחֶ֖סֶד וְאֶת־הָֽרַחֲמִֽים׃
6ทั้งคน​ใหญ่​โต​และ​คน​เล็ก​น้อย​จะ​ตาย​ใน​แผ่นดิน​นี้ ไม่มี​ใคร​ฝัง ไม่มี​ใคร​คร่ำครวญ​ให้​พวก​เขา ไม่มี​ใคร​กรีด​ตัว​เอง​หรือ​โกน​ศีรษะ​เพื่อ​พวก​เขา
6וּמֵ֨תוּ גְדֹלִ֧ים וּקְטַנִּ֛ים בָּאָ֥רֶץ הַזֹּ֖את לֹ֣א יִקָּבֵ֑רוּ וְלֹֽא־יִסְפְּד֣וּ לָהֶ֔ם וְלֹ֣א יִתְגֹּדַ֔ד וְלֹ֥א יִקָּרֵ֖חַ לָהֶֽם׃
7ไม่มี​ใคร​แบ่ง​ขนมปัง​ให้​ผู้​ไว้​ทุกข์​เพื่อ​ปลอบ​ใจ​เรื่อง​ผู้​ตาย ไม่มี​ใคร​ยื่น​ถ้วย​ให้​พวก​เขา​ดื่ม​เพื่อ​ปลอบ​ใจ​เรื่อง​พ่อ​หรือ​แม่
7וְלֹֽא־יִפְרְס֥וּ לָהֶ֛ם עַל־אֵ֖בֶל לְנַחֲמ֣וֹ עַל־מֵ֑ת וְלֹֽא־יַשְׁק֤וּ אוֹתָם֙ כּ֣וֹס תַּנְחוּמִ֔ים עַל־אָבִ֖יו וְעַל־אִמּֽוֹ׃
8“เจ้า​อย่า​เข้า​บ้าน​งาน​เลี้ยง​ไป​นั่ง​กิน​ดื่ม​กับ​พวก​เขา”
8וּבֵית־מִשְׁתֶּ֥ה לֹא־תָב֖וֹא לָשֶׁ֣בֶת אוֹתָ֑ם לֶאֱכֹ֖ל וְלִשְׁתּֽוֹת׃ ס
9เพราะ​พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ “จง​ฟัง ต่อ​หน้า​เจ้า​และ​ใน​ช่วง​ชีวิต​ของ​เจ้า เรา​จะ​ทำให้​เสียง​สนุกสนาน เสียง​ยินดี เสียง​เจ้า​บ่าว​และ​เจ้า​สาว​เงียบ​หาย​จาก​ที่​นี้
9כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִ֨י מַשְׁבִּ֜ית מִן־הַמָּק֥וֹם הַזֶּ֛ה לְעֵינֵיכֶ֖ם וּבִֽימֵיכֶ֑ם ק֤וֹל שָׂשׂוֹן֙ וְק֣וֹל שִׂמְחָ֔ה ק֥וֹל חָתָ֖ן וְק֥וֹל כַּלָּֽה׃
10เมื่อ​เจ้า​บอก​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​แก่​ชนชาติ​นี้ แล้ว​พวก​เขา​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พระยาห์เวห์​ประกาศ​ภัย​ร้าย​ใหญ่​หลวง​ทั้งหมด​นี้​ต่อ​พวกเรา?’ หรือ ‘ความ​ผิด​ของ​พวกเรา​คือ​อะไร?’ หรือ ‘พวกเรา​ทำบาป​อะไร​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา?’
10וְהָיָ֗ה כִּ֤י תַגִּיד֙ לָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וְאָמְר֣וּ אֵלֶ֗יךָ עַל־מֶה֩ דִבֶּ֨ר יְהוָ֤ה עָלֵ֙ינוּ֙ אֵ֣ת כָּל־הָרָעָ֤ה הַגְּדוֹלָה֙ הַזֹּ֔את וּמֶ֤ה עֲוֺנֵ֙נוּ֙ וּמֶ֣ה חַטָּאתֵ֔נוּ אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖אנוּ לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃
11เจ้า​จง​บอก​ว่า ‘เพราะ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเจ้า​ละทิ้ง​เรา’ พระยาห์เวห์​กล่าว ‘ตาม​เทพเจ้า​อื่น​ไป รับใช้​และ​กราบ​ไหว้ ละทิ้ง​เรา ไม่​รักษา​ข้อ​บัญญัติ​ของ​เรา
11וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם עַל֩ אֲשֶׁר־עָזְב֨וּ אֲבוֹתֵיכֶ֤ם אוֹתִי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וַיֵּלְכ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיַּעַבְד֖וּם וַיִּשְׁתַּחֲו֣וּ לָהֶ֑ם וְאֹתִ֣י עָזָ֔בוּ וְאֶת־תּוֹרָתִ֖י לֹ֥א שָׁמָֽרוּ׃
12พวกเจ้า​ทำ​ชั่ว​ยิ่ง​กว่า​บรรพบุรุษ ดูเถิด แต่ละ​คน​ทำ​ตาม​ความ​ดื้อ​รั้น​ของ​ใจ​ชั่ว​ของ​ตน จน​ไม่​ฟัง​เรา
12וְאַתֶּ֛ם הֲרֵעֹתֶ֥ם לַעֲשׂ֖וֹת מֵאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם וְהִנְּכֶ֣ם הֹלְכִ֗ים אִ֚ישׁ אַֽחֲרֵי֙ שְׁרִר֣וּת לִבּֽוֹ־הָרָ֔ע לְבִלְתִּ֖י שְׁמֹ֥עַ אֵלָֽי׃
13เรา​จึง​จะ​เหวี่ยง​พวกเจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​นี้ ไป​สู่​แผ่นดิน​ที่​ทั้ง​พวกเจ้า​และ​บรรพบุรุษ​ไม่​เคย​รู้จัก ที่​นั่น​พวกเจ้า​จะ​รับใช้​เทพเจ้า​อื่น​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน เพราะ​เรา​จะ​ไม่​แสดง​ความ​โปรดปราน​แก่​พวกเจ้า’
13וְהֵטַלְתִּ֣י אֶתְכֶ֗ם מֵעַל֙ הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יְדַעְתֶּ֔ם אַתֶּ֖ם וַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם וַעֲבַדְתֶּם־שָׁ֞ם אֶת־אֱלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־אֶתֵּ֥ן לָכֶ֖ם חֲנִינָֽה׃ ס
14“เพราะ​ฉะนั้น จง​ฟัง วัน​เวลา​จะ​มา​ถึง” พระยาห์เวห์​กล่าว “เมื่อ​จะ​ไม่มี​ใคร​พูด​อีก​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ผู้​พา​ลูก​หลาน​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด’
14לָכֵ֛ן הִנֵּֽה־יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה וְלֹֽא־יֵאָמֵ֥ר עוֹד֙ חַי־יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֧ר הֶעֱלָ֛ה אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
15แต่​จะ​พูด​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ผู้​พา​ลูก​หลาน​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​ทาง​เหนือ และ​จาก​ทุก​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ไป​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด’ เรา​จะ​พา​พวก​เขา​กลับ​มายัง​แผ่นดิน​ที่​เรา​ให้​บรรพบุรุษ
15כִּ֣י אִם־חַי־יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר הֶעֱלָ֜ה אֶת־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מֵאֶ֣רֶץ צָפ֔וֹן וּמִכֹּל֙ הָֽאֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר הִדִּיחָ֖ם שָׁ֑מָּה וַהֲשִֽׁבֹתִים֙ עַל־אַדְמָתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לַאֲבוֹתָֽם׃ ס
16“จง​ฟัง เรา​จะ​เรียก​ชาว​ประมง​มากมาย​มา” พระยาห์เวห์​กล่าว “พวก​เขา​จะ​จับ​คน​เหล่า​นี้​ขึ้น​มา แล้ว​เรา​จะ​เรียก​นาย​พราน​มากมาย​มา พวก​เขา​จะ​ล่า​คน​เหล่า​นี้​จาก​ภูเขา​ทุก​ลูก เนิน​เขา​ทุก​แห่ง และ​ซอก​หิน​ทุก​ซอก
16הִנְנִ֨י שֹׁלֵ֜חַ לדוגים רַבִּ֛ים נְאֻם־יְהוָ֖ה וְדִיג֑וּם וְאַֽחֲרֵי־כֵ֗ן אֶשְׁלַח֙ לְרַבִּ֣ים צַיָּדִ֔ים וְצָד֞וּם מֵעַ֤ל כָּל־הַר֙ וּמֵעַ֣ל כָּל־גִּבְעָ֔ה וּמִנְּקִיקֵ֖י הַסְּלָעִֽים׃
17เพราะ​ตา​ของ​เรา​มอง​ดู​ทาง​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา ไม่มี​อะไร​ซ่อน​จาก​สายตา​เรา ความ​ผิด​ของ​พวก​เขา​ไม่​พ้น​ตา​เรา
17כִּ֤י עֵינַי֙ עַל־כָּל־דַּרְכֵיהֶ֔ם לֹ֥א נִסְתְּר֖וּ מִלְּפָנָ֑י וְלֹֽא־נִצְפַּ֥ן עֲוֺנָ֖ם מִנֶּ֥גֶד עֵינָֽי׃
18ก่อน​อื่น เรา​จะ​ตอบแทน​ความ​ผิด​และ​บาป​ของ​พวก​เขา​เป็น​สอง​เท่า เพราะ​พวก​เขา​ทำ​แผ่นดิน​ของ​เรา​แปด​เปื้อน​ด้วย​ซาก​สิ่ง​น่า​รังเกียจ ทำ​มรดก​ของ​เรา​ให้​เต็ม​ด้วย​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ของ​พวก​เขา”
18וְשִׁלַּמְתִּ֣י רִֽאשׁוֹנָ֗ה מִשְׁנֵ֤ה עֲוֺנָם֙ וְחַטָּאתָ֔ם עַ֖ל חַלְּלָ֣ם אֶת־אַרְצִ֑י בְּנִבְלַ֤ת שִׁקּֽוּצֵיהֶם֙ וְתוֹעֲב֣וֹתֵיהֶ֔ם מָלְא֖וּ אֶת־נַחֲלָתִֽי׃ ס
19พระยาห์เวห์ พระองค์​เป็น​กำลัง​ของ​ข้าพเจ้า เป็น​ป้อม​ปราการ​ของ​ข้าพเจ้า และ​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​ยาม​ทุกข์​ยาก ชนชาติ​ทั้ง​หลาย​จะ​มา​หา​พระองค์​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน พูด​ว่า “บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​ได้​รับ​มรดก​มา​แต่​คำ​โกหก สิ่ง​ไร้​ค่า​และ​สิ่ง​ที่​ไม่​ให้​ประโยชน์
19יְהוָ֞ה עֻזִּ֧י וּמָעֻזִּ֛י וּמְנוּסִ֖י בְּי֣וֹם צָרָ֑ה אֵלֶ֗יךָ גּוֹיִ֤ם יָבֹ֙אוּ֙ מֵֽאַפְסֵי־אָ֔רֶץ וְיֹאמְר֗וּ אַךְ־שֶׁ֙קֶר֙ נָחֲל֣וּ אֲבוֹתֵ֔ינוּ הֶ֖בֶל וְאֵֽין־בָּ֥ם מוֹעִֽיל׃
20คน​ควร​ทำ​เทพเจ้า​ให้​ตนเอง​หรือ ทั้ง​ที่​ไม่ใช่​เทพเจ้า​เลย?”
20הֲיַעֲשֶׂה־לּ֥וֹ אָדָ֖ם אֱלֹהִ֑ים וְהֵ֖מָּה לֹ֥א אֱלֹהִֽים׃
21“เพราะ​ฉะนั้น จง​ฟัง เรา​จะ​ทำให้​พวก​เขา​รู้ คราว​นี้​เรา​จะ​ทำให้​รู้จัก​มือ​และ​กำลัง​ของ​เรา แล้ว​พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า​เรา​มี​นาม​ว่า​พระยาห์เวห์”
21לָכֵן֙ הִנְנִ֣י מֽוֹדִיעָ֔ם בַּפַּ֣עַם הַזֹּ֔את אוֹדִיעֵ֥ם אֶת־יָדִ֖י וְאֶת־גְּבֽוּרָתִ֑י וְיָדְע֖וּ כִּֽי־שְׁמִ֥י יְהוָֽה׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.