เยเรมีย์ 12

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)

1พระยาห์เวห์ พระองค์เที่ยงธรรม เมื่อข้าพเจ้ากล่าวโต้แย้งพระองค์ ถึงอย่างนั้น ข้าพเจ้าอยากสู้คดีกับพระองค์ ทำไมทางของคนชั่วจึงเจริญรุ่งเรือง? ทำไมคนทรยศอย่างหนักจึงอยู่สบายกันหมด?

1צַדִּ֤יק אַתָּה֙ יְהוָ֔ה כִּ֥י אָרִ֖יב אֵלֶ֑יךָ אַ֤ךְ מִשְׁפָּטִים֙ אֲדַבֵּ֣ר אוֹתָ֔ךְ מַדּ֗וּעַ דֶּ֤רֶךְ רְשָׁעִים֙ צָלֵ֔חָה שָׁל֖וּ כָּל־בֹּ֥גְדֵי בָֽגֶד׃

2พระองค์ปลูกพวกเขา จริงทีเดียว พวกเขาหยั่งราก เติบโต จริงทีเดียว ออกผล พระองค์อยู่ใกล้ปากของพวกเขา แต่ไกลจากใจ

2נְטַעְתָּם֙ גַּם־שֹׁרָ֔שׁוּ יֵלְכ֖וּ גַּם־עָ֣שׂוּ פֶ֑רִי קָר֤וֹב אַתָּה֙ בְּפִיהֶ֔ם וְרָח֖וֹק מִכִּלְיוֹתֵיהֶֽם׃

3แต่พระยาห์เวห์ พระองค์รู้จักข้าพเจ้า เห็นข้าพเจ้า และทดสอบว่าใจข้าพเจ้ามีต่อพระองค์อย่างไร โปรดลากพวกเขาออกมาเหมือนแกะที่จะถูกฆ่า เตรียมพวกเขาไว้สำหรับวันฆ่าฟัน

3וְאַתָּ֤ה יְהוָה֙ יְדַעְתָּ֔נִי תִּרְאֵ֕נִי וּבָחַנְתָּ֥ לִבִּ֖י אִתָּ֑ךְ הַתִּקֵם֙ כְּצֹ֣אן לְטִבְחָ֔ה וְהַקְדִּשֵׁ֖ם לְי֥וֹם הֲרֵגָֽה׃ ס

4แผ่นดินจะคร่ำครวญ และพืชทั่วแผ่นดินจะเหี่ยวอีกนานเท่าใด? เพราะความชั่วของผู้ที่อาศัยในนั้น สัตว์และนกจึงสูญสิ้น เพราะพวกเขาพูดว่า “พระองค์จะไม่เห็นจุดจบของพวกเรา”

4עַד־מָתַי֙ תֶּאֱבַ֣ל הָאָ֔רֶץ וְעֵ֥שֶׂב כָּל־הַשָּׂדֶ֖ה יִיבָ֑שׁ מֵרָעַ֣ת יֹֽשְׁבֵי־בָ֗הּ סָפְתָ֤ה בְהֵמוֹת֙ וָע֔וֹף כִּ֣י אָמְר֔וּ לֹ֥א יִרְאֶ֖ה אֶת־אַחֲרִיתֵֽנוּ׃

5“ถ้าเจ้าวิ่งกับคนเดินเท้า แล้วยังเหน็ดเหนื่อย เจ้าจะแข่งกับม้าได้อย่างไร? แม้เจ้าปลอดภัยในแผ่นดินสงบสุข แล้วเจ้าจะทำอย่างไรในดงรกริมแม่น้ำจอร์แดน?

5כִּ֣י אֶת־רַגְלִ֥ים ׀ רַ֙צְתָּה֙ וַיַּלְא֔וּךָ וְאֵ֥יךְ תְּתַֽחֲרֶ֖ה אֶת־הַסּוּסִ֑ים וּבְאֶ֤רֶץ שָׁלוֹם֙ אַתָּ֣ה בוֹטֵ֔חַ וְאֵ֥יךְ תַּעֲשֶׂ֖ה בִּגְא֥וֹן הַיַּרְדֵּֽן׃

6แม้แต่พี่น้องของเจ้าและตระกูลบิดา พวกเขาก็ทรยศเจ้า! แม้แต่พวกเขาก็ร้องไล่หลังเจ้าดัง ๆ! อย่าเชื่อพวกเขา ถึงจะพูดไพเราะกับเจ้า

6כִּ֧י גַם־אַחֶ֣יךָ וּבֵית־אָבִ֗יךָ גַּם־הֵ֙מָּה֙ בָּ֣גְדוּ בָ֔ךְ גַּם־הֵ֛מָּה קָרְא֥וּ אַחֲרֶ֖יךָ מָלֵ֑א אַל־תַּאֲמֵ֣ן בָּ֔ם כִּֽי־יְדַבְּר֥וּ אֵלֶ֖יךָ טוֹבֽוֹת׃ ס

7“เราละทิ้งบ้านของเราแล้ว เราคัดทิ้งมรดกของเราแล้ว เรามอบคนที่เรารักสุดใจไว้ในมือศัตรูของเธอ

7עָזַ֙בְתִּי֙ אֶת־בֵּיתִ֔י נָטַ֖שְׁתִּי אֶת־נַחֲלָתִ֑י נָתַ֛תִּי אֶת־יְדִד֥וּת נַפְשִׁ֖י בְּכַ֥ף אֹיְבֶֽיהָ׃

8มรดกของเรากลายเป็นเหมือนสิงโตในป่าสำหรับเรา เธอส่งเสียงต่อสู้กับเรา เราจึงเกลียดเธอ

8הָיְתָה־לִּ֥י נַחֲלָתִ֖י כְּאַרְיֵ֣ה בַיָּ֑עַר נָתְנָ֥ה עָלַ֛י בְּקוֹלָ֖הּ עַל־כֵּ֥ן שְׂנֵאתִֽיהָ׃

9มรดกของเราเป็นเหมือนนกล่าเหยื่อลายจุดสำหรับเราหรือ? นกล่าเหยื่อรุมล้อมเธอทุกด้านหรือ? จงไปรวบรวมสัตว์ในทุ่งทั้งหมด พามันมากลืนกิน

9הַעַ֨יִט צָב֤וּעַ נַחֲלָתִי֙ לִ֔י הַעַ֖יִט סָבִ֣יב עָלֶ֑יהָ לְכ֗וּ אִסְפ֛וּ כָּל־חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה הֵתָ֥יוּ לְאָכְלָֽה׃

10ผู้เลี้ยงมากมายทำลายสวนองุ่นของเรา เหยียบย่ำส่วนของเรา ทำส่วนที่น่ารื่นรมย์ของเราให้เป็นถิ่นกันดารรกร้าง

10רֹעִ֤ים רַבִּים֙ שִֽׁחֲת֣וּ כַרְמִ֔י בֹּסְס֖וּ אֶת־חֶלְקָתִ֑י נָֽתְנ֛וּ אֶת־חֶלְקַ֥ת חֶמְדָּתִ֖י לְמִדְבַּ֥ר שְׁמָמָֽה׃

11พวกเขาทำให้มันรกร้าง มันรกร้างและคร่ำครวญต่อเรา ทั้งแผ่นดินรกร้าง เพราะไม่มีใครใส่ใจ

11שָׂמָהּ֙ לִשְׁמָמָ֔ה אָבְלָ֥ה עָלַ֖י שְׁמֵמָ֑ה נָשַׁ֙מָּה֙ כָּל־הָאָ֔רֶץ כִּ֛י אֵ֥ין אִ֖ישׁ שָׂ֥ם עַל־לֵֽב׃

12ผู้ทำลายมาถึงยอดเขาโล่งทุกแห่งในถิ่นกันดาร เพราะดาบของพระยาห์เวห์กลืนกินจากปลายแผ่นดินด้านหนึ่งถึงอีกด้าน ไม่มีผู้ใดมีความสงบสุข

12עַֽל־כָּל־שְׁפָיִ֣ם בַּמִּדְבָּ֗ר בָּ֚אוּ שֹֽׁדְדִ֔ים כִּ֣י חֶ֤רֶב לַֽיהוָה֙ אֹֽכְלָ֔ה מִקְצֵה־אֶ֖רֶץ וְעַד־קְצֵ֣ה הָאָ֑רֶץ אֵ֥ין שָׁל֖וֹם לְכָל־בָּשָֽׂר׃ ס

13พวกเขาหว่านข้าวสาลี แต่เก็บเกี่ยวหนาม เหนื่อยแรงจนหมด แต่ไม่ได้ประโยชน์ พวกเจ้าจะอับอายกับผลผลิตของตน เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์”

13זָרְע֤וּ חִטִּים֙ וְקֹצִ֣ים קָצָ֔רוּ נֶחְל֖וּ לֹ֣א יוֹעִ֑לוּ וּבֹ֙שׁוּ֙ מִתְּבוּאֹ֣תֵיכֶ֔ם מֵחֲר֖וֹן אַף־יְהוָֽה׃ ס

14พระยาห์เวห์กล่าวว่า “สำหรับเพื่อนบ้านชั่วทั้งหมดของเราที่แตะต้องมรดกซึ่งเราให้ชนชาติอิสราเอลของเรารับไว้ จงฟัง เราจะถอนรากพวกเขาออกจากแผ่นดินของตน และจะถอนรากชนยูดาห์ออกจากหมู่พวกเขา

14כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל־כָּל־שְׁכֵנַי֙ הָֽרָעִ֔ים הַנֹּֽגְעִים֙ בַּֽנַּחֲלָ֔ה אֲשֶׁר־הִנְחַ֥לְתִּי אֶת־עַמִּ֖י אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל הִנְנִ֤י נֹֽתְשָׁם֙ מֵעַ֣ל אַדְמָתָ֔ם וְאֶת־בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה אֶתּ֥וֹשׁ מִתּוֹכָֽם׃

15หลังจากถอนรากพวกเขาแล้ว เราจะกลับมาเมตตาสงสาร จะพาทุกคนกลับไปยังมรดกและแผ่นดินของตน

15וְהָיָ֗ה אַֽחֲרֵי֙ נָתְשִׁ֣י אוֹתָ֔ם אָשׁ֖וּב וְרִֽחַמְתִּ֑ים וַהֲשִׁבֹתִ֛ים אִ֥ישׁ לְנַחֲלָת֖וֹ וְאִ֥ישׁ לְאַרְצֽוֹ׃

16ถ้าพวกเขาตั้งใจเรียนรู้วิถีของชนชาติของเรา สาบานในนามของเราว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ เหมือนที่เคยสอนชนชาติของเราให้สาบานในนามเทพบาอัล พวกเขาก็จะถูกสร้างขึ้นท่ามกลางชนชาติของเรา

16וְהָיָ֡ה אִם־לָמֹ֣ד יִלְמְדוּ֩ אֶת־דַּֽרְכֵ֨י עַמִּ֜י לְהִשָּׁבֵ֤עַ בִּשְׁמִי֙ חַי־יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר לִמְּדוּ֙ אֶת־עַמִּ֔י לְהִשָּׁבֵ֖עַ בַּבָּ֑עַל וְנִבְנ֖וּ בְּת֥וֹךְ עַמִּֽי׃

17แต่ถ้าไม่ฟัง เราจะถอนรากชนชาตินั้น ถอนรากและทำลาย” พระยาห์เวห์กล่าว

17וְאִ֖ם לֹ֣א יִשְׁמָ֑עוּ וְנָ֨תַשְׁתִּ֜י אֶת־הַגּ֥וֹי הַה֛וּא נָת֥וֹשׁ וְאַבֵּ֖ד נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.