เยเรมีย์ 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1พระยาห์เวห์ พระองค์เที่ยงธรรม เมื่อข้าพเจ้ากล่าวโต้แย้งพระองค์ ถึงอย่างนั้น ข้าพเจ้าอยากสู้คดีกับพระองค์ ทำไมทางของคนชั่วจึงเจริญรุ่งเรือง? ทำไมคนทรยศอย่างหนักจึงอยู่สบายกันหมด?
1Righteous art thou, O LORD , when I plead with thee: yet let me talk with thee of thy judgments: Wherefore doth the way of the wicked prosper? wherefore are all they happy that deal very treacherously?
2พระองค์ปลูกพวกเขา จริงทีเดียว พวกเขาหยั่งราก เติบโต จริงทีเดียว ออกผล พระองค์อยู่ใกล้ปากของพวกเขา แต่ไกลจากใจ
2Thou hast planted them, yea, they have taken root: they grow, yea, they bring forth fruit: thou art near in their mouth, and far from their reins.
3แต่พระยาห์เวห์ พระองค์รู้จักข้าพเจ้า เห็นข้าพเจ้า และทดสอบว่าใจข้าพเจ้ามีต่อพระองค์อย่างไร โปรดลากพวกเขาออกมาเหมือนแกะที่จะถูกฆ่า เตรียมพวกเขาไว้สำหรับวันฆ่าฟัน
3But thou, O LORD , knowest me: thou hast seen me, and tried mine heart toward thee: pull them out like sheep for the slaughter, and prepare them for the day of slaughter.
4แผ่นดินจะคร่ำครวญ และพืชทั่วแผ่นดินจะเหี่ยวอีกนานเท่าใด? เพราะความชั่วของผู้ที่อาศัยในนั้น สัตว์และนกจึงสูญสิ้น เพราะพวกเขาพูดว่า “พระองค์จะไม่เห็นจุดจบของพวกเรา”
4How long shall the land mourn, and the herbs of every field wither, for the wickedness of them that dwell therein? the beasts are consumed, and the birds; because they said, He shall not see our last end.
5“ถ้าเจ้าวิ่งกับคนเดินเท้า แล้วยังเหน็ดเหนื่อย เจ้าจะแข่งกับม้าได้อย่างไร? แม้เจ้าปลอดภัยในแผ่นดินสงบสุข แล้วเจ้าจะทำอย่างไรในดงรกริมแม่น้ำจอร์แดน?
5¶ If thou hast run with the footmen, and they have wearied thee, then how canst thou contend with horses? and if in the land of peace, wherein thou trustedst, they wearied thee , then how wilt thou do in the swelling of Jordan?
6แม้แต่พี่น้องของเจ้าและตระกูลบิดา พวกเขาก็ทรยศเจ้า! แม้แต่พวกเขาก็ร้องไล่หลังเจ้าดัง ๆ! อย่าเชื่อพวกเขา ถึงจะพูดไพเราะกับเจ้า
6For even thy brethren, and the house of thy father, even they have dealt treacherously with thee; yea, they have called a multitude after thee: believe them not, though they speak fair words unto thee.
7“เราละทิ้งบ้านของเราแล้ว เราคัดทิ้งมรดกของเราแล้ว เรามอบคนที่เรารักสุดใจไว้ในมือศัตรูของเธอ
7¶ I have forsaken mine house, I have left mine heritage; I have given the dearly beloved of my soul into the hand of her enemies.
8มรดกของเรากลายเป็นเหมือนสิงโตในป่าสำหรับเรา เธอส่งเสียงต่อสู้กับเรา เราจึงเกลียดเธอ
8Mine heritage is unto me as a lion in the forest; it crieth out against me: therefore have I hated it.
9มรดกของเราเป็นเหมือนนกล่าเหยื่อลายจุดสำหรับเราหรือ? นกล่าเหยื่อรุมล้อมเธอทุกด้านหรือ? จงไปรวบรวมสัตว์ในทุ่งทั้งหมด พามันมากลืนกิน
9Mine heritage is unto me as a speckled bird, the birds round about are against her; come ye, assemble all the beasts of the field, come to devour.
10ผู้เลี้ยงมากมายทำลายสวนองุ่นของเรา เหยียบย่ำส่วนของเรา ทำส่วนที่น่ารื่นรมย์ของเราให้เป็นถิ่นกันดารรกร้าง
10Many pastors have destroyed my vineyard, they have trodden my portion under foot, they have made my pleasant portion a desolate wilderness.
11พวกเขาทำให้มันรกร้าง มันรกร้างและคร่ำครวญต่อเรา ทั้งแผ่นดินรกร้าง เพราะไม่มีใครใส่ใจ
11They have made it desolate, and being desolate it mourneth unto me; the whole land is made desolate, because no man layeth it to heart.
12ผู้ทำลายมาถึงยอดเขาโล่งทุกแห่งในถิ่นกันดาร เพราะดาบของพระยาห์เวห์กลืนกินจากปลายแผ่นดินด้านหนึ่งถึงอีกด้าน ไม่มีผู้ใดมีความสงบสุข
12The spoilers are come upon all high places through the wilderness: for the sword of the LORD shall devour from the one end of the land even to the other end of the land: no flesh shall have peace.
13พวกเขาหว่านข้าวสาลี แต่เก็บเกี่ยวหนาม เหนื่อยแรงจนหมด แต่ไม่ได้ประโยชน์ พวกเจ้าจะอับอายกับผลผลิตของตน เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์”
13They have sown wheat, but shall reap thorns: they have put themselves to pain, but shall not profit: and they shall be ashamed of your revenues because of the fierce anger of the LORD .
14พระยาห์เวห์กล่าวว่า “สำหรับเพื่อนบ้านชั่วทั้งหมดของเราที่แตะต้องมรดกซึ่งเราให้ชนชาติอิสราเอลของเรารับไว้ จงฟัง เราจะถอนรากพวกเขาออกจากแผ่นดินของตน และจะถอนรากชนยูดาห์ออกจากหมู่พวกเขา
14¶ Thus saith the LORD against all mine evil neighbours, that touch the inheritance which I have caused my people Israel to inherit; Behold, I will pluck them out of their land, and pluck out the house of Judah from among them.
15หลังจากถอนรากพวกเขาแล้ว เราจะกลับมาเมตตาสงสาร จะพาทุกคนกลับไปยังมรดกและแผ่นดินของตน
15And it shall come to pass, after that I have plucked them out I will return, and have compassion on them, and will bring them again, every man to his heritage, and every man to his land.
16ถ้าพวกเขาตั้งใจเรียนรู้วิถีของชนชาติของเรา สาบานในนามของเราว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ เหมือนที่เคยสอนชนชาติของเราให้สาบานในนามเทพบาอัล พวกเขาก็จะถูกสร้างขึ้นท่ามกลางชนชาติของเรา
16And it shall come to pass, if they will diligently learn the ways of my people, to swear by my name, The LORD liveth; as they taught my people to swear by Baal; then shall they be built in the midst of my people.
17แต่ถ้าไม่ฟัง เราจะถอนรากชนชาตินั้น ถอนรากและทำลาย” พระยาห์เวห์กล่าว
17But if they will not obey, I will utterly pluck up and destroy that nation, saith the LORD .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.