เยเรมีย์
Chapter 16
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เยเรมีย์ 16

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1คำ​จาก​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2“เจ้า​อย่า​แต่งงาน อย่า​มี​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​ใน​ที่​นี้”
2לֹֽא־תִקַּ֥ח לְךָ֖ אִשָּׁ֑ה וְלֹֽא־יִהְי֤וּ לְךָ֙ בָּנִ֣ים וּבָנֹ֔ות בַּמָּקֹ֖ום הַזֶּֽה׃
3เพราะ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ถึง​ลูกชาย​ลูกสาว​ที่​เกิด​ใน​ที่​นี้ แม่​ที่​ให้​กำเนิด​พวก​เขา และ​พ่อ​ของ​พวก​เขา​ใน​แผ่นดิน​นี้​ว่า
3כִּי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל־הַבָּנִים֙ וְעַל־הַבָּנֹ֔ות הַיִּלֹּודִ֖ים בַּמָּקֹ֣ום הַזֶּ֑ה וְעַֽל־אִמֹּתָ֞ם הַיֹּלְדֹ֣ות אֹותָ֗ם וְעַל־אֲבֹותָ֛ם הַמֹּולִדִ֥ים אֹותָ֖ם בָּאָ֥רֶץ הַזֹּֽאת׃
4“พวก​เขา​จะ​ตาย​อย่าง​ทุกข์​ทรมาน ไม่มี​ใคร​คร่ำครวญ​หรือ​ฝัง จะ​เป็น​เหมือน​มูล​สัตว์​บน​ผิว​ดิน จะ​ถูก​ทำลาย​ด้วย​ดาบ​และ​ความอดอยาก ศพ​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​นก​ใน​ท้องฟ้า​และ​สัตว์​บน​แผ่นดิน”
4מְמֹותֵ֨י תַחֲלֻאִ֜ים יָמֻ֗תוּ לֹ֤א יִסָּֽפְדוּ֙ וְלֹ֣א יִקָּבֵ֔רוּ לְדֹ֛מֶן עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה יִֽהְי֑וּ וּבַחֶ֤רֶב וּבָֽרָעָב֙ יִכְל֔וּ וְהָיְתָ֤ה נִבְלָתָם֙ לְמַאֲכָ֔ל לְעֹ֥וף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֥ת הָאָֽרֶץ׃ ס
5เพราะ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “อย่า​เข้า​บ้าน​ไว้​ทุกข์ อย่า​ไป​คร่ำครวญ อย่า​ร่ำไห้​ให้​พวก​เขา เพราะ​เรา​เอา​ความสงบสุข​ของ​เรา​จาก​ชนชาติ​นี้​แล้ว” พระยาห์เวห์​กล่าว “ทั้ง​ความรักมั่นคง​และ​ความเมตตาสงสาร
5כִּֽי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַל־תָּבֹוא֙ בֵּ֣ית מַרְזֵ֔חַ וְאַל־תֵּלֵ֣ךְ לִסְפֹּ֔וד וְאַל־תָּנֹ֖ד לָהֶ֑ם כִּֽי־אָסַ֨פְתִּי אֶת־שְׁלֹומִ֜י מֵאֵ֨ת הָעָ֤ם־הַזֶּה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אֶת־הַחֶ֖סֶד וְאֶת־הָֽרַחֲמִֽים׃
6ทั้งคน​ใหญ่​โต​และ​คน​เล็ก​น้อย​จะ​ตาย​ใน​แผ่นดิน​นี้ ไม่มี​ใคร​ฝัง ไม่มี​ใคร​คร่ำครวญ​ให้​พวก​เขา ไม่มี​ใคร​กรีด​ตัว​เอง​หรือ​โกน​ศีรษะ​เพื่อ​พวก​เขา
6וּמֵ֨תוּ גְדֹלִ֧ים וּקְטַנִּ֛ים בָּאָ֥רֶץ הַזֹּ֖את לֹ֣א יִקָּבֵ֑רוּ וְלֹֽא־יִסְפְּד֣וּ לָהֶ֔ם וְלֹ֣א יִתְגֹּדַ֔ד וְלֹ֥א יִקָּרֵ֖חַ לָהֶֽם׃
7ไม่มี​ใคร​แบ่ง​ขนมปัง​ให้​ผู้​ไว้​ทุกข์​เพื่อ​ปลอบ​ใจ​เรื่อง​ผู้​ตาย ไม่มี​ใคร​ยื่น​ถ้วย​ให้​พวก​เขา​ดื่ม​เพื่อ​ปลอบ​ใจ​เรื่อง​พ่อ​หรือ​แม่
7וְלֹֽא־יִפְרְס֥וּ לָהֶ֛ם עַל־אֵ֖בֶל לְנַחֲמֹ֣ו עַל־מֵ֑ת וְלֹֽא־יַשְׁק֤וּ אֹותָם֙ כֹּ֣וס תַּנְחוּמִ֔ים עַל־אָבִ֖יו וְעַל־אִמֹּֽו׃
8“เจ้า​อย่า​เข้า​บ้าน​งาน​เลี้ยง​ไป​นั่ง​กิน​ดื่ม​กับ​พวก​เขา”
8וּבֵית־מִשְׁתֶּ֥ה לֹא־תָבֹ֖וא לָשֶׁ֣בֶת אֹותָ֑ם לֶאֱכֹ֖ל וְלִשְׁתֹּֽות׃ ס
9เพราะ​พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ “จง​ฟัง ต่อ​หน้า​เจ้า​และ​ใน​ช่วง​ชีวิต​ของ​เจ้า เรา​จะ​ทำให้​เสียง​สนุกสนาน เสียง​ยินดี เสียง​เจ้า​บ่าว​และ​เจ้า​สาว​เงียบ​หาย​จาก​ที่​นี้
9כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר יְהוָ֤ה צְבָאֹות֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִ֨י מַשְׁבִּ֜ית מִן־הַמָּקֹ֥ום הַזֶּ֛ה לְעֵינֵיכֶ֖ם וּבִֽימֵיכֶ֑ם קֹ֤ול שָׂשֹׂון֙ וְקֹ֣ול שִׂמְחָ֔ה קֹ֥ול חָתָ֖ן וְקֹ֥ול כַּלָּֽה׃
10เมื่อ​เจ้า​บอก​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​แก่​ชนชาติ​นี้ แล้ว​พวก​เขา​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พระยาห์เวห์​ประกาศ​ภัย​ร้าย​ใหญ่​หลวง​ทั้งหมด​นี้​ต่อ​พวกเรา?’ หรือ ‘ความ​ผิด​ของ​พวกเรา​คือ​อะไร?’ หรือ ‘พวกเรา​ทำบาป​อะไร​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา?’
10וְהָיָ֗ה כִּ֤י תַגִּיד֙ לָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וְאָמְר֣וּ אֵלֶ֗יךָ עַל־מֶה֩ דִבֶּ֨ר יְהוָ֤ה עָלֵ֙ינוּ֙ אֵ֣ת כָּל־הָרָעָ֤ה הַגְּדֹולָה֙ הַזֹּ֔את וּמֶ֤ה עֲוֹנֵ֙נוּ֙ וּמֶ֣ה חַטָּאתֵ֔נוּ אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖אנוּ לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃
11เจ้า​จง​บอก​ว่า ‘เพราะ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเจ้า​ละทิ้ง​เรา’ พระยาห์เวห์​กล่าว ‘ตาม​เทพเจ้า​อื่น​ไป รับใช้​และ​กราบ​ไหว้ ละทิ้ง​เรา ไม่​รักษา​ข้อ​บัญญัติ​ของ​เรา
11וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם עַל֩ אֲשֶׁר־עָזְב֨וּ אֲבֹותֵיכֶ֤ם אֹותִי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וַיֵּלְכ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיַּעַבְד֖וּם וַיִּשְׁתַּחֲו֣וּ לָהֶ֑ם וְאֹתִ֣י עָזָ֔בוּ וְאֶת־תֹּורָתִ֖י לֹ֥א שָׁמָֽרוּ׃
12พวกเจ้า​ทำ​ชั่ว​ยิ่ง​กว่า​บรรพบุรุษ ดูเถิด แต่ละ​คน​ทำ​ตาม​ความ​ดื้อ​รั้น​ของ​ใจ​ชั่ว​ของ​ตน จน​ไม่​ฟัง​เรา
12וְאַתֶּ֛ם הֲרֵעֹתֶ֥ם לַעֲשֹׂ֖ות מֵאֲבֹֽותֵיכֶ֑ם וְהִנְּכֶ֣ם הֹלְכִ֗ים אִ֚ישׁ אַֽחֲרֵי֙ שְׁרִר֣וּת לִבֹּֽו־הָרָ֔ע לְבִלְתִּ֖י שְׁמֹ֥עַ אֵלָֽי׃
13เรา​จึง​จะ​เหวี่ยง​พวกเจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​นี้ ไป​สู่​แผ่นดิน​ที่​ทั้ง​พวกเจ้า​และ​บรรพบุรุษ​ไม่​เคย​รู้จัก ที่​นั่น​พวกเจ้า​จะ​รับใช้​เทพเจ้า​อื่น​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน เพราะ​เรา​จะ​ไม่​แสดง​ความ​โปรดปราน​แก่​พวกเจ้า’
13וְהֵטַלְתִּ֣י אֶתְכֶ֗ם מֵעַל֙ הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יְדַעְתֶּ֔ם אַתֶּ֖ם וַאֲבֹֽותֵיכֶ֑ם וַעֲבַדְתֶּם־שָׁ֞ם אֶת־אֱלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ יֹומָ֣ם וָלַ֔יְלָה אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־אֶתֵּ֥ן לָכֶ֖ם חֲנִינָֽה׃ ס
14“เพราะ​ฉะนั้น จง​ฟัง วัน​เวลา​จะ​มา​ถึง” พระยาห์เวห์​กล่าว “เมื่อ​จะ​ไม่มี​ใคร​พูด​อีก​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ผู้​พา​ลูก​หลาน​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด’
14לָכֵ֛ן הִנֵּֽה־יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה וְלֹֽא־יֵאָמֵ֥ר עֹוד֙ חַי־יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֧ר הֶעֱלָ֛ה אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
15แต่​จะ​พูด​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ผู้​พา​ลูก​หลาน​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​ทาง​เหนือ และ​จาก​ทุก​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ไป​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด’ เรา​จะ​พา​พวก​เขา​กลับ​มายัง​แผ่นดิน​ที่​เรา​ให้​บรรพบุรุษ
15כִּ֣י אִם־חַי־יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר הֶעֱלָ֜ה אֶת־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מֵאֶ֣רֶץ צָפֹ֔ון וּמִכֹּל֙ הָֽאֲרָצֹ֔ות אֲשֶׁ֥ר הִדִּיחָ֖ם שָׁ֑מָּה וַהֲשִֽׁבֹתִים֙ עַל־אַדְמָתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לַאֲבֹותָֽם׃ ס
16“จง​ฟัง เรา​จะ​เรียก​ชาว​ประมง​มากมาย​มา” พระยาห์เวห์​กล่าว “พวก​เขา​จะ​จับ​คน​เหล่า​นี้​ขึ้น​มา แล้ว​เรา​จะ​เรียก​นาย​พราน​มากมาย​มา พวก​เขา​จะ​ล่า​คน​เหล่า​นี้​จาก​ภูเขา​ทุก​ลูก เนิน​เขา​ทุก​แห่ง และ​ซอก​หิน​ทุก​ซอก
16הִנְנִ֨י שֹׁלֵ֜חַ *לְדַוָּגִים (לְדַיָּגִ֥ים) רַבִּ֛ים נְאֻם־יְהוָ֖ה וְדִיג֑וּם וְאַֽחֲרֵי־כֵ֗ן אֶשְׁלַח֙ לְרַבִּ֣ים צַיָּדִ֔ים וְצָד֞וּם מֵעַ֤ל כָּל־הַר֙ וּמֵעַ֣ל כָּל־גִּבְעָ֔ה וּמִנְּקִיקֵ֖י הַסְּלָעִֽים׃
17เพราะ​ตา​ของ​เรา​มอง​ดู​ทาง​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา ไม่มี​อะไร​ซ่อน​จาก​สายตา​เรา ความ​ผิด​ของ​พวก​เขา​ไม่​พ้น​ตา​เรา
17כִּ֤י עֵינַי֙ עַל־כָּל־דַּרְכֵיהֶ֔ם לֹ֥א נִסְתְּר֖וּ מִלְּפָנָ֑י וְלֹֽא־נִצְפַּ֥ן עֲוֹנָ֖ם מִנֶּ֥גֶד עֵינָֽי׃
18ก่อน​อื่น เรา​จะ​ตอบแทน​ความ​ผิด​และ​บาป​ของ​พวก​เขา​เป็น​สอง​เท่า เพราะ​พวก​เขา​ทำ​แผ่นดิน​ของ​เรา​แปด​เปื้อน​ด้วย​ซาก​สิ่ง​น่า​รังเกียจ ทำ​มรดก​ของ​เรา​ให้​เต็ม​ด้วย​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ของ​พวก​เขา”
18וְשִׁלַּמְתִּ֣י רִֽאשֹׁונָ֗ה מִשְׁנֵ֤ה עֲוֹנָם֙ וְחַטָּאתָ֔ם עַ֖ל חַלְּלָ֣ם אֶת־אַרְצִ֑י בְּנִבְלַ֤ת שִׁקּֽוּצֵיהֶם֙ וְתֹועֲבֹ֣ותֵיהֶ֔ם מָלְא֖וּ אֶת־נַחֲלָתִֽי׃ ס
19พระยาห์เวห์ พระองค์​เป็น​กำลัง​ของ​ข้าพเจ้า เป็น​ป้อม​ปราการ​ของ​ข้าพเจ้า และ​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​ยาม​ทุกข์​ยาก ชนชาติ​ทั้ง​หลาย​จะ​มา​หา​พระองค์​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน พูด​ว่า “บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​ได้​รับ​มรดก​มา​แต่​คำ​โกหก สิ่ง​ไร้​ค่า​และ​สิ่ง​ที่​ไม่​ให้​ประโยชน์
19יְהוָ֞ה עֻזִּ֧י וּמָעֻזִּ֛י וּמְנוּסִ֖י בְּיֹ֣ום צָרָ֑ה אֵלֶ֗יךָ גֹּויִ֤ם יָבֹ֙אוּ֙ מֵֽאַפְסֵי־אָ֔רֶץ וְיֹאמְר֗וּ אַךְ־שֶׁ֙קֶר֙ נָחֲל֣וּ אֲבֹותֵ֔ינוּ הֶ֖בֶל וְאֵֽין־בָּ֥ם מֹועִֽיל׃
20คน​ควร​ทำ​เทพเจ้า​ให้​ตนเอง​หรือ ทั้ง​ที่​ไม่ใช่​เทพเจ้า​เลย?”
20הֲיַעֲשֶׂה־לֹּ֥ו אָדָ֖ם אֱלֹהִ֑ים וְהֵ֖מָּה לֹ֥א אֱלֹהִֽים׃
21“เพราะ​ฉะนั้น จง​ฟัง เรา​จะ​ทำให้​พวก​เขา​รู้ คราว​นี้​เรา​จะ​ทำให้​รู้จัก​มือ​และ​กำลัง​ของ​เรา แล้ว​พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า​เรา​มี​นาม​ว่า​พระยาห์เวห์”
21לָכֵן֙ הִנְנִ֣י מֹֽודִיעָ֔ם בַּפַּ֣עַם הַזֹּ֔את אֹודִיעֵ֥ם אֶת־יָדִ֖י וְאֶת־גְּבֽוּרָתִ֑י וְיָדְע֖וּ כִּֽי־שְׁמִ֥י יְהוָֽה׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.