เยเรมีย์ 49
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เกี่ยวกับชาวอัมโมน พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “อิสราเอลไม่มีลูกชายหรือ? เขาไม่มีผู้รับมรดกหรือ? ถ้าอย่างนั้นทำไมมัลคัมจึงครอบครองกาด และประชาชนของเขาอาศัยในเมืองเหล่านั้น?
1לִבְנֵ֣י עַמֹּ֗ון כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הֲבָנִ֥ים אֵין֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל אִם־יֹורֵ֖שׁ אֵ֣ין לֹ֑ו מַדּ֗וּעַ יָרַ֤שׁ מַלְכָּם֙ אֶת־גָּ֔ד וְעַמֹּ֖ו בְּעָרָ֥יו יָשָֽׁב׃
2ดังนั้นจงฟัง วันเวลานั้นกำลังมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะให้ได้ยินเสียงเตือนสงครามต่อรับบาห์ของชาวอัมโมน เมืองจะกลายเป็นกองซากรกร้าง ธิดาของเธอจะถูกเผาด้วยไฟ แล้วอิสราเอลจะครอบครองผู้ที่เคยครอบครองเขา” พระยาห์เวห์กล่าว
2לָכֵ֡ן הִנֵּה֩ יָמִ֨ים בָּאִ֜ים נְאֻם־יְהוָ֗ה וְ֠הִשְׁמַעְתִּי אֶל־רַבַּ֨ת בְּנֵי־עַמֹּ֜ון תְּרוּעַ֣ת מִלְחָמָ֗ה וְהָֽיְתָה֙ לְתֵ֣ל שְׁמָמָ֔ה וּבְנֹתֶ֖יהָ בָּאֵ֣שׁ תִּצַּ֑תְנָה וְיָרַ֧שׁ יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־יֹרְשָׁ֖יו אָמַ֥ר יְהוָֽה׃
3“เฮชโบน จงคร่ำครวญ เพราะอัยถูกทำลาย! ธิดาทั้งหลายแห่งรับบาห์ จงร้องไห้! สวมผ้ากระสอบ คร่ำครวญและวิ่งไปมาระหว่างรั้ว เพราะมัลคัมจะไปเป็นเชลย พร้อมกับปุโรหิตและขุนนางของเขา
3הֵילִ֨ילִי חֶשְׁבֹּ֜ון כִּ֣י שֻׁדְּדָה־עַ֗י צְעַקְנָה֮ בְּנֹ֣ות רַבָּה֒ חֲגֹ֣רְנָה שַׂקִּ֔ים סְפֹ֕דְנָה וְהִתְשֹׁוטַ֖טְנָה בַּגְּדֵרֹ֑ות כִּ֤י מַלְכָּם֙ בַּגֹּולָ֣ה יֵלֵ֔ךְ כֹּהֲנָ֥יו וְשָׂרָ֖יו יַחְדָּֽיו׃
4ทำไมเจ้าจึงอวดหุบเขา หุบเขาที่ไหลล้นของเจ้า ธิดาที่หันเหไป? เจ้าไว้ใจทรัพย์สมบัติของเธอ พูดว่า ‘ใครจะมาหาฉัน?’
4מַה־תִּתְהַֽלְלִי֙ בָּֽעֲמָקִ֔ים זָ֣ב עִמְקֵ֔ךְ הַבַּ֖ת הַשֹּֽׁובֵבָ֑ה הַבֹּֽטְחָה֙ בְּאֹ֣צְרֹתֶ֔יהָ מִ֖י יָבֹ֥וא אֵלָֽי׃
5จงฟัง เราจะนำความหวาดกลัวมาสู่เจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว “จากทุกคนที่อยู่รอบเจ้า พวกเจ้าทั้งหมดจะถูกขับไล่ออกไปจนหมด จะไม่มีใครรวบรวมผู้ที่หลบหนี
5הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא עָלַ֜יִךְ פַּ֗חַד נְאֻם־אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָאֹ֖ות מִכָּל־סְבִיבָ֑יִךְ וְנִדַּחְתֶּם֙ אִ֣ישׁ לְפָנָ֔יו וְאֵ֥ין מְקַבֵּ֖ץ לַנֹּדֵֽד׃
6“แต่หลังจากนั้นเราจะฟื้นฟูชาวอัมโมนจากการเป็นเชลย” พระยาห์เวห์กล่าว
6וְאַחֲרֵי־כֵ֗ן אָשִׁ֛יב אֶת־שְׁב֥וּת בְּנֵֽי־עַמֹּ֖ון נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
7เกี่ยวกับเอโดม พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้ “ปัญญาไม่มีในเทมานอีกแล้วหรือ? แผนการหมดไปจากคนรอบคอบแล้วหรือ? ปัญญาของพวกเขาหายไปแล้วหรือ?
7לֶאֱדֹ֗ום כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות הַאֵ֥ין עֹ֛וד חָכְמָ֖ה בְּתֵימָ֑ן אָבְדָ֤ה עֵצָה֙ מִבָּנִ֔ים נִסְרְחָ֖ה חָכְמָתָֽם׃
8จงหนี! หันกลับ! ผู้อาศัยในเดดาน จงอยู่ในที่ลึก เพราะเราจะนำหายนะของเอซาวมาสู่เขา เมื่อเรามาลงโทษเขา
8נֻ֤סוּ הָפְנוּ֙ הֶעְמִ֣יקוּ לָשֶׁ֔בֶת יֹשְׁבֵ֖י דְּדָ֑ן כִּ֣י אֵ֥יד עֵשָׂ֛ו הֵבֵ֥אתִי עָלָ֖יו עֵ֥ת פְּקַדְתִּֽיו׃
9หากคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า พวกเขาจะไม่เหลือองุ่นให้เก็บตกบ้างหรือ? หากขโมยมาตอนกลางคืน พวกเขาจะไม่ขโมยแค่พอใจหรือ?
9אִם־בֹּֽצְרִים֙ בָּ֣אוּ לָ֔ךְ לֹ֥א יַשְׁאִ֖רוּ עֹֽולֵלֹ֑ות אִם־גַּנָּבִ֥ים בַּלַּ֖יְלָה הִשְׁחִ֥יתוּ דַיָּֽם׃
10แต่เราทำให้เอซาวเปลือย เปิดที่ลับของเขา เขาจะซ่อนตัวไม่ได้ ลูกหลานของเขาถูกทำลาย พร้อมกับพี่น้องและเพื่อนบ้าน เขาไม่มีอยู่อีกแล้ว
10כִּֽי־אֲנִ֞י חָשַׂ֣פְתִּי אֶת־עֵשָׂ֗ו גִּלֵּ֙יתִי֙ אֶת־מִסְתָּרָ֔יו וְנֶחְבָּ֖ה לֹ֣א יוּכָ֑ל שֻׁדַּ֥ד זַרְעֹ֛ו וְאֶחָ֥יו וּשְׁכֵנָ֖יו וְאֵינֶֽנּוּ׃
11จงทิ้งลูกกำพร้าพ่อของเจ้าไว้ เราจะรักษาชีวิตพวกเขา ให้หญิงม่ายของเจ้าไว้วางใจเรา”
11עָזְבָ֥ה יְתֹמֶ֖יךָ אֲנִ֣י אֲחַיֶּ֑ה וְאַלְמְנֹתֶ֖יךָ עָלַ֥י תִּבְטָֽחוּ׃ ס
12เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงฟัง คนที่ไม่ควรต้องดื่มจากถ้วยก็ยังต้องดื่มแน่ แล้วเจ้าจะเป็นคนที่พ้นโทษทั้งหมดหรือ? เจ้าจะไม่พ้นโทษ แต่ต้องดื่มแน่
12כִּי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִ֠נֵּה אֲשֶׁר־אֵ֨ין מִשְׁפָּטָ֜ם לִשְׁתֹּ֤ות הַכֹּוס֙ שָׁתֹ֣ו יִשְׁתּ֔וּ וְאַתָּ֣ה ה֔וּא נָקֹ֖ה תִּנָּקֶ֑ה לֹ֣א תִנָּקֶ֔ה כִּ֥י שָׁתֹ֖ה תִּשְׁתֶּֽה׃
13เพราะเราสาบานด้วยตัวเราเองแล้ว” พระยาห์เวห์กล่าว “ว่าโบสราห์จะเป็นที่น่าตกตะลึง เป็นที่ดูหมิ่น รกร้าง และเป็นคำสาปแช่ง ทุกเมืองของโบสราห์จะรกร้างตลอดไป”
13כִּ֣י בִ֤י נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּֽי־לְשַׁמָּ֧ה לְחֶרְפָּ֛ה לְחֹ֥רֶב וְלִקְלָלָ֖ה תִּֽהְיֶ֣ה בָצְרָ֑ה וְכָל־עָרֶ֥יהָ תִהְיֶ֖ינָה לְחָרְבֹ֥ות עֹולָֽם׃
14ข้าพเจ้าได้ยินข่าวจากพระยาห์เวห์ ทูตถูกส่งไปท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย บอกว่า “จงรวมตัวกัน! มาต่อสู้กับเธอ! ลุกขึ้นรบ!”
14שְׁמוּעָ֤ה שָׁמַ֙עְתִּי֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה וְצִ֖יר בַּגֹּויִ֣ם שָׁל֑וּחַ הִֽתְקַבְּצוּ֙ וּבֹ֣אוּ עָלֶ֔יהָ וְק֖וּמוּ לַמִּלְחָמָֽה׃
15“เพราะดูเถิด เราทำให้เจ้าต่ำต้อยในหมู่ชนชาติทั้งหลาย เป็นที่ดูหมิ่นในหมู่มนุษย์
15כִּֽי־הִנֵּ֥ה קָטֹ֛ן נְתַתִּ֖יךָ בַּגֹּויִ֑ם בָּז֖וּי בָּאָדָֽם׃
16ส่วนความน่าสะพรึงกลัวของเจ้านั้น ความหยิ่งในใจของเจ้าหลอกเจ้าแล้ว เจ้าผู้อาศัยอยู่ในซอกหิน ผู้ครองยอดเนิน แม้เจ้าทำรังสูงเหมือนนกอินทรี เราจะนำเจ้าลงมาจากที่นั่น” พระยาห์เวห์กล่าว
16תִּֽפְלַצְתְּךָ֞ הִשִּׁ֤יא אֹתָךְ֙ זְדֹ֣ון לִבֶּ֔ךָ שֹֽׁכְנִי֙ בְּחַגְוֵ֣י הַסֶּ֔לַע תֹּפְשִׂ֖י מְרֹ֣ום גִּבְעָ֑ה כִּֽי־תַגְבִּ֤יהַ כַּנֶּ֙שֶׁר֙ קִנֶּ֔ךָ מִשָּׁ֥ם אֹֽורִידְךָ֖ נְאֻם־יְהוָֽה׃
17“เอโดมจะเป็นที่น่าตกตะลึง ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึง และส่งเสียงเย้ยหยันต่อภัยพิบัติทั้งหมดของเอโดม
17וְהָיְתָ֥ה אֱדֹ֖ום לְשַׁמָּ֑ה כֹּ֚ל עֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשֹּׁ֥ם וְיִשְׁרֹ֖ק עַל־כָּל־מַכֹּותֶֽהָ׃
18เหมือนเมื่อโสโดม โกโมราห์ และเมืองข้างเคียงถูกโค่นลง” พระยาห์เวห์กล่าว “จะไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่น จะไม่มีมนุษย์คนใดอยู่ในนั้น
18כְּֽמַהְפֵּכַ֞ת סְדֹ֧ם וַעֲמֹרָ֛ה וּשְׁכֵנֶ֖יהָ אָמַ֣ר יְהוָ֑ה לֹֽא־יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא־יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן־אָדָֽם׃
19“ดูเถิด เขาจะขึ้นมาเหมือนสิงโตจากพุ่มไม้รกทึบริมจอร์แดน ต่อสู้กับที่อยู่อันมั่นคง เพราะเราจะทำให้พวกเขาวิ่งหนีจากที่นั่นทันที ใครก็ตามที่ถูกเลือก เราจะตั้งเขาให้ปกครองที่นั่น เพราะใครเหมือนเรา? ใครจะกำหนดเวลาให้เรา? ผู้เลี้ยงแกะคนไหนจะยืนต่อหน้าเราได้?”
19הִ֠נֵּה כְּאַרְיֵ֞ה יַעֲלֶ֨ה מִגְּאֹ֣ון הַיַּרְדֵּן֮ אֶל־נְוֵ֣ה אֵיתָן֒ כִּֽי־אַרְגִּ֤יעָה אֲרִיצֶ֨נּוּ מֵֽעָלֶ֔יהָ וּמִ֥י בָח֖וּר אֵלֶ֣יהָ אֶפְקֹ֑ד כִּ֣י מִ֤י כָמֹ֙ונִי֙ וּמִ֣י יֹעִידֶ֔נִּי וּמִי־זֶ֣ה רֹעֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד לְפָנָֽי׃ ס
20ดังนั้นจงฟังแผนการของพระยาห์เวห์ที่พระองค์วางไว้ต่อเอโดม และสิ่งที่พระองค์ตั้งใจทำต่อผู้คนที่อาศัยอยู่ในเทมาน พวกเขาจะลากไปแน่ แม้แต่ตัวเล็ก ๆ ในฝูง พระองค์จะทำให้ที่อยู่ของพวกเขารกร้างลงเหนือพวกเขาอย่างแน่นอน
20לָכֵ֞ן שִׁמְע֣וּ עֲצַת־יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יָעַץ֙ אֶל־אֱדֹ֔ום וּמַ֨חְשְׁבֹותָ֔יו אֲשֶׁ֥ר חָשַׁ֖ב אֶל־יֹשְׁבֵ֣י תֵימָ֑ן אִם־לֹ֤א יִסְחָבוּם֙ צְעִירֵ֣י הַצֹּ֔אן אִם־לֹ֥א יַשִּׁ֛ים עֲלֵיהֶ֖ם נְוֵהֶֽם׃
21แผ่นดินสั่นเมื่อได้ยินเสียงพวกเขาล้ม มีเสียงร้อง ได้ยินไปถึงทะเลแดง
21מִקֹּ֣ול נִפְלָ֔ם רָעֲשָׁ֖ה הָאָ֑רֶץ צְעָקָ֕ה בְּיַם־ס֖וּף נִשְׁמַ֥ע קֹולָֽהּ׃
22ดูเถิด เขาจะขึ้นมา บินเหมือนนกอินทรี กางปีกต่อสู้กับโบสราห์ ในวันนั้น ใจของนักรบผู้เก่งกล้าแห่งเอโดมจะเป็นเหมือนใจหญิงที่เจ็บท้องคลอด
22הִנֵּ֤ה כַנֶּ֙שֶׁר֙ יַעֲלֶ֣ה וְיִדְאֶ֔ה וְיִפְרֹ֥שׂ כְּנָפָ֖יו עַל־בָּצְרָ֑ה וְֽ֠הָיָה לֵ֞ב גִּבֹּורֵ֤י אֱדֹום֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא כְּלֵ֖ב אִשָּׁ֥ה מְצֵרָֽה׃ ס
23เกี่ยวกับดามัสกัส “ฮามัทและอาร์ปัดสับสน เพราะได้ยินข่าวร้าย พวกเขาละลายไป มีความเศร้าอยู่บนทะเล ไม่อาจสงบได้
23לְדַמֶּ֗שֶׂק בֹּ֤ושָֽׁה חֲמָת֙ וְאַרְפָּ֔ד כִּי־שְׁמֻעָ֥ה רָעָ֛ה שָׁמְע֖וּ נָמֹ֑גוּ בַּיָּ֣ם דְּאָגָ֔ה הַשְׁקֵ֖ט לֹ֥א יוּכָֽל׃
24ดามัสกัสอ่อนแรง เธอหันหนี ความสั่นสะท้านจับเธอไว้ ความปวดร้าวและความเศร้าเข้าจับเธอ เหมือนหญิงกำลังคลอดลูก
24רָפְתָ֥ה דַמֶּ֛שֶׂק הִפְנְתָ֥ה לָנ֖וּס וְרֶ֣טֶט ׀ הֶחֱזִ֑יקָה צָרָ֧ה וַחֲבָלִ֛ים אֲחָזַ֖תָּה כַּיֹּולֵדָֽה׃
25เมืองที่ได้รับคำสรรเสริญยังไม่ถูกทอดทิ้งได้อย่างไร เมืองที่เรายินดี?
25אֵ֥יךְ לֹֽא־עֻזְּבָ֖ה עִ֣יר *תְּהִלָּה (תְּהִלָּ֑ת) קִרְיַ֖ת מְשֹׂושִֽׂי׃
26ดังนั้นชายหนุ่มของเธอจะล้มลงตามถนน นักรบทั้งหมดจะถูกทำให้เงียบในวันนั้น” พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
26לָכֵ֛ן יִפְּל֥וּ בַחוּרֶ֖יהָ בִּרְחֹבֹתֶ֑יהָ וְכָל־אַנְשֵׁ֨י הַמִּלְחָמָ֤ה יִדַּ֙מּוּ֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֹֽות׃
27“เราจะจุดไฟในกำแพงดามัสกัส ไฟจะเผาผลาญวังของเบนฮาดัด”
27וְהִצַּ֥תִּי אֵ֖שׁ בְּחֹומַ֣ת דַּמָּ֑שֶׂק וְאָכְלָ֖ה אַרְמְנֹ֥ות בֶּן־הֲדָֽד׃ ס
28เกี่ยวกับเคดาร์และอาณาจักรต่าง ๆ ของฮาโซร์ ที่เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ตี พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “ลุกขึ้น ยกไปเคดาร์ ทำลายชาวตะวันออก
28לְקֵדָ֣ר ׀ וּֽלְמַמְלְכֹ֣ות חָצֹ֗ור אֲשֶׁ֤ר הִכָּה֙ *נְבוּכַדְרֶאצֹּור (נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֣ר) מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה ק֚וּמוּ עֲל֣וּ אֶל־קֵדָ֔ר וְשָׁדְד֖וּ אֶת־בְּנֵי־קֶֽדֶם׃
29พวกเขาจะเอากระโจมและฝูงสัตว์ของคนเหล่านั้นไป จะขนม่านกระโจม ภาชนะทั้งหมดและอูฐไปเป็นของตน จะร้องใส่คนเหล่านั้นว่า ‘ความหวาดกลัวอยู่ทุกด้าน!’
29אָהֳלֵיהֶ֤ם וְצֹאנָם֙ יִקָּ֔חוּ יְרִיעֹותֵיהֶ֧ם וְכָל־כְּלֵיהֶ֛ם וּגְמַלֵּיהֶ֖ם יִשְׂא֣וּ לָהֶ֑ם וְקָרְא֧וּ עֲלֵיהֶ֛ם מָגֹ֖ור מִסָּבִֽיב׃
30จงหนี! เร่ร่อนไปไกล! ผู้อาศัยในฮาโซร์ จงอยู่ในที่ลึก” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน วางแผนต่อพวกเจ้าแล้ว และคิดจะทำบางอย่างต่อพวกเจ้า
30נֻסוּ֩ נֻּ֨דוּ מְאֹ֜ד הֶעְמִ֧יקוּ לָשֶׁ֛בֶת יֹשְׁבֵ֥י חָצֹ֖ור נְאֻם־יְהוָ֑ה כִּֽי־יָעַ֨ץ עֲלֵיכֶ֜ם נְבוּכַדְרֶאצַּ֤ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶל֙ עֵצָ֔ה וְחָשַׁ֥ב *עֲלֵיהֶם (עֲלֵיכֶ֖ם) מַחֲשָׁבָֽה׃
31ลุกขึ้น! ยกไปหาชนชาติที่อยู่อย่างสบาย ที่อาศัยอยู่อย่างไร้กังวล” พระยาห์เวห์กล่าว “ที่ไม่มีทั้งประตูและดาล ที่อยู่ตามลำพัง
31ק֣וּמוּ עֲל֗וּ אֶל־גֹּ֥וי שְׁלֵ֛יו יֹושֵׁ֥ב לָבֶ֖טַח נְאֻם־יְהוָ֑ה לֹא־דְלָתַ֧יִם וְלֹֽא־בְרִ֛יחַ לֹ֖ו בָּדָ֥ד יִשְׁכֹּֽנוּ׃
32อูฐของพวกเขาจะเป็นของที่ยึดมา ฝูงสัตว์มากมายจะเป็นของที่ปล้นมา เราจะกระจายผู้ที่ตัดมุมเคราของตนไปตามทิศลมทั้งปวง และนำหายนะมาสู่พวกเขาจากทุกด้าน” พระยาห์เวห์กล่าว
32וְהָי֨וּ גְמַלֵּיהֶ֜ם לָבַ֗ז וַהֲמֹ֤ון מִקְנֵיהֶם֙ לְשָׁלָ֔ל וְזֵרִתִ֥ים לְכָל־ר֖וּחַ קְצוּצֵ֣י פֵאָ֑ה וּמִכָּל־עֲבָרָ֛יו אָבִ֥יא אֶת־אֵידָ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃
33ฮาโซร์จะเป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอก รกร้างตลอดไป จะไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่น จะไม่มีมนุษย์คนใดอยู่ในนั้น”
33וְהָיְתָ֨ה חָצֹ֜ור לִמְעֹ֥ון תַּנִּ֛ים שְׁמָמָ֖ה עַד־עֹולָ֑ם לֹֽא־יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא־יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן־אָדָֽם׃ ס
34คำจากพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะเกี่ยวกับเอลาม ในช่วงต้นรัชกาลเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ว่า
34אֲשֶׁ֨ר הָיָ֧ה דְבַר־יְהוָ֛ה אֶל־יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא אֶל־עֵילָ֑ם בְּרֵאשִׁ֗ית מַלְכ֛וּת צִדְקִיָּ֥ה מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֖ה לֵאמֹֽר׃
35“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้ ‘จงฟัง เราจะหักธนูของเอลาม สิ่งสำคัญที่สุดในกำลังของพวกเขา
35כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות הִנְנִ֥י שֹׁבֵ֖ר אֶת־קֶ֣שֶׁת עֵילָ֑ם רֵאשִׁ֖ית גְּבוּרָתָֽם׃
36เราจะนำลมทั้งสี่จากสี่ทิศของท้องฟ้ามาสู่เอลาม และกระจายพวกเขาไปตามลมเหล่านั้นทั้งหมด ผู้ถูกขับไล่จากเอลามจะไปถึงทุกชนชาติ
36וְהֵבֵאתִ֨י אֶל־עֵילָ֜ם אַרְבַּ֣ע רוּחֹ֗ות מֵֽאַרְבַּע֙ קְצֹ֣ות הַשָּׁמַ֔יִם וְזֵ֣רִתִ֔ים לְכֹ֖ל הָרֻחֹ֣ות הָאֵ֑לֶּה וְלֹֽא־יִהְיֶ֣ה הַגֹּ֔וי אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־יָבֹ֥וא שָׁ֖ם נִדְּחֵ֥י *עֹולָם (עֵילָֽם)׃
37เราจะทำให้เอลามหวาดหวั่นต่อหน้าศัตรู และต่อหน้าผู้ที่มุ่งเอาชีวิตพวกเขา เราจะนำภัยร้ายมาสู่พวกเขา คือความโกรธเกรี้ยวของเรา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะส่งดาบไล่ตามพวกเขา จนกว่าเราจะทำลายพวกเขาหมด
37וְהַחְתַּתִּ֣י אֶת־עֵ֠ילָם לִפְנֵ֨י אֹיְבֵיהֶ֜ם וְלִפְנֵ֣י ׀ מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֗ם וְהֵבֵאתִ֨י עֲלֵיהֶ֧ם ׀ רָעָ֛ה אֶת־חֲרֹ֥ון אַפִּ֖י נְאֻם־יְהוָ֑ה וְשִׁלַּחְתִּ֤י אַֽחֲרֵיהֶם֙ אֶת־הַחֶ֔רֶב עַ֥ד כַּלֹּותִ֖י אֹותָֽם׃
38เราจะตั้งบัลลังก์ของเราในเอลาม และทำลายกษัตริย์กับขุนนางให้หมดไปจากที่นั่น’ พระยาห์เวห์กล่าว
38וְשַׂמְתִּ֥י כִסְאִ֖י בְּעֵילָ֑ם וְהַאֲבַדְתִּ֥י מִשָּׁ֛ם מֶ֥לֶךְ וְשָׂרִ֖ים נְאֻם־יְהוָֽה׃
39‘แต่ในวันเวลาภายหน้า เราจะฟื้นฟูเอลามจากการเป็นเชลย’ พระยาห์เวห์กล่าว”
39וְהָיָ֣ה ׀ בְּאַחֲרִ֣ית הַיָּמִ֗ים *אָשׁוּב (אָשִׁ֛יב) אֶת־*שְׁבִית (שְׁב֥וּת) עֵילָ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.