เยเรมีย์ 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงไปซื้อผ้าคาดเอวลินินมาคาดเอว อย่าเอาลงน้ำ”
1כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י הָלֹ֞וךְ וְקָנִ֤יתָ לְּךָ֙ אֵזֹ֣ור פִּשְׁתִּ֔ים וְשַׂמְתֹּ֖ו עַל־מָתְנֶ֑יךָ וּבַמַּ֖יִם לֹ֥א תְבִאֵֽהוּ׃
2ข้าพเจ้าจึงซื้อผ้าคาดเอวตามคำของพระยาห์เวห์แล้วคาดเอว
2וָאֶקְנֶ֥ה אֶת־הָאֵזֹ֖ור כִּדְבַ֣ר יְהוָ֑ה וָאָשִׂ֖ם עַל־מָתְנָֽי׃ ס
3คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าเป็นครั้งที่สองว่า
3וַיְהִ֧י דְבַר־יְהוָ֛ה אֵלַ֖י שֵׁנִ֥ית לֵאמֹֽר׃
4“จงเอาผ้าคาดเอวที่เจ้าซื้อและคาดอยู่ ลุกขึ้นไปยังยูเฟรทีส ซ่อนมันไว้ในซอกหินที่นั่น”
4קַ֧ח אֶת־הָאֵזֹ֛ור אֲשֶׁ֥ר קָנִ֖יתָ אֲשֶׁ֣ר עַל־מָתְנֶ֑יךָ וְקוּם֙ לֵ֣ךְ פְּרָ֔תָה וְטָמְנֵ֥הוּ שָׁ֖ם בִּנְקִ֥יק הַסָּֽלַע׃
5ข้าพเจ้าจึงไปซ่อนมันไว้ริมยูเฟรทีสตามที่พระยาห์เวห์สั่ง
5וָאֵלֵ֕ךְ וָאֶטְמְנֵ֖הוּ בִּפְרָ֑ת כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֹותִֽי׃
6หลายวันต่อมา พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ลุกขึ้น ไปยังยูเฟรทีส เอาผ้าคาดเอวที่เราสั่งให้เจ้าซ่อนไว้กลับมา”
6וַיְהִ֕י מִקֵּ֖ץ יָמִ֣ים רַבִּ֑ים וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י ק֚וּם לֵ֣ךְ פְּרָ֔תָה וְקַ֤ח מִשָּׁם֙ אֶת־הָ֣אֵזֹ֔ור אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִ֖יךָ לְטָמְנֹו־שָֽׁם׃
7ข้าพเจ้าจึงไปยังยูเฟรทีส ขุดเอาผ้าคาดเอวจากที่ซ่อนไว้ พบว่าผ้าคาดเอวเปื่อยเสียแล้ว ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้
7וָאֵלֵ֣ךְ פְּרָ֔תָה וָאֶחְפֹּ֗ר וָֽאֶקַּח֙ אֶת־הָ֣אֵזֹ֔ור מִן־הַמָּקֹ֖ום אֲשֶׁר־טְמַנְתִּ֣יו שָׁ֑מָּה וְהִנֵּה֙ נִשְׁחַ֣ת הָאֵזֹ֔ור לֹ֥א יִצְלַ֖ח לַכֹּֽל׃ פ
8คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
8וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
9“พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เราจะทำลายความหยิ่งของยูดาห์และความหยิ่งยิ่งใหญ่ของเยรูซาเล็มอย่างนี้
9כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה כָּ֠כָה אַשְׁחִ֞ית אֶת־גְּאֹ֧ון יְהוּדָ֛ה וְאֶת־גְּאֹ֥ון יְרוּשָׁלַ֖͏ִם הָרָֽב׃
10ชนชาติชั่วนี้ไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา ทำตามความดื้อรั้นของใจตน ตามเทพเจ้าอื่นไปรับใช้และกราบไหว้ พวกเขาจะเป็นเหมือนผ้าคาดเอวนี้ที่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้
10הָעָם֩ הַזֶּ֨ה הָרָ֜ע הַֽמֵּאֲנִ֣ים ׀ לִשְׁמֹ֣ועַ אֶת־דְּבָרַ֗י הַהֹֽלְכִים֙ בִּשְׁרִר֣וּת לִבָּ֔ם וַיֵּלְכ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְעָבְדָ֖ם וּלְהִשְׁתַּחֲוֹ֣ת לָהֶ֑ם וִיהִי֙ כָּאֵזֹ֣ור הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־יִצְלַ֖ח לַכֹּֽל׃
11ผ้าคาดเอวแนบเอวคนฉันใด เราก็ทำให้ชนอิสราเอลทั้งหมดและชนยูดาห์ทั้งหมดแนบชิดเราฉันนั้น’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เพื่อพวกเขาจะเป็นชนชาติ เป็นชื่อ เป็นคำสรรเสริญและความรุ่งโรจน์ให้เรา แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง’
11כִּ֡י כַּאֲשֶׁר֩ יִדְבַּ֨ק הָאֵזֹ֜ור אֶל־מָתְנֵי־אִ֗ישׁ כֵּ֣ן הִדְבַּ֣קְתִּי אֵ֠לַי אֶת־כָּל־בֵּ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל וְאֶת־כָּל־בֵּ֤ית יְהוּדָה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לִֽהְיֹ֥ות לִי֙ לְעָ֔ם וּלְשֵׁ֥ם וְלִתְהִלָּ֖ה וּלְתִפְאָ֑רֶת וְלֹ֖א שָׁמֵֽעוּ׃
12“เพราะฉะนั้น เจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “ภาชนะทุกใบควรใส่เหล้าองุ่นให้เต็ม”’ พวกเขาจะตอบว่า ‘พวกเราไม่รู้อยู่แล้วหรือว่าภาชนะทุกใบควรใส่เหล้าองุ่นให้เต็ม?’
12וְאָמַרְתָּ֙ אֲלֵיהֶ֜ם אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה ס כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל־נֵ֖בֶל יִמָּ֣לֵא יָ֑יִן וְאָמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ הֲיָדֹ֙עַ֙ לֹ֣א נֵדַ֔ע כִּ֥י כָל־נֵ֖בֶל יִמָּ֥לֵא יָֽיִן׃
13แล้วจงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะทำให้ทุกคนที่อาศัยในแผ่นดินนี้เมามาย ทั้งกษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิด ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และชาวเยรูซาเล็มทุกคน
13וְאָמַרְתָּ֙ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֣י מְמַלֵּ֣א אֶת־כָּל־יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֪רֶץ הַזֹּ֟את וְאֶת־הַמְּלָכִ֣ים הַיֹּשְׁבִים֩ לְדָוִ֨ד עַל־כִּסְאֹ֜ו וְאֶת־הַכֹּהֲנִ֣ים וְאֶת־הַנְּבִיאִ֗ים וְאֵ֛ת כָּל־יֹשְׁבֵ֥י יְרוּשָׁלָ֖͏ִם שִׁכָּרֹֽון׃
14เราจะกระแทกพวกเขาเข้าหากัน ทั้งพ่อและลูกด้วยกัน” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะไม่สงสาร ไม่ไว้ชีวิต หรือเมตตาจนละเว้นการทำลายพวกเขา”’”
14וְנִפַּצְתִּים֩ אִ֨ישׁ אֶל־אָחִ֜יו וְהָאָבֹ֧ות וְהַבָּנִ֛ים יַחְדָּ֖ו נְאֻם־יְהוָ֑ה לֹֽא־אֶחְמֹ֧ול וְלֹֽא־אָח֛וּס וְלֹ֥א אֲרַחֵ֖ם מֵהַשְׁחִיתָֽם׃ ס
15จงฟัง เงี่ยหูฟัง อย่าหยิ่ง เพราะพระยาห์เวห์กล่าวแล้ว
15שִׁמְע֥וּ וְהַאֲזִ֖ינוּ אַל־תִּגְבָּ֑הוּ כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃
16จงยกย่องพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน ก่อนพระองค์ทำให้มืด ก่อนเท้าพวกท่านสะดุดบนภูเขามืด ขณะพวกท่านหวังแสงสว่าง พระองค์กลับเปลี่ยนแสงนั้นเป็นเงาแห่งความตาย ทำให้มืดทึบ
16תְּנוּ֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֤ם כָּבֹוד֙ בְּטֶ֣רֶם יַחְשִׁ֔ךְ וּבְטֶ֛רֶם יִֽתְנַגְּפ֥וּ רַגְלֵיכֶ֖ם עַל־הָ֣רֵי נָ֑שֶׁף וְקִוִּיתֶ֤ם לְאֹור֙ וְשָׂמָ֣הּ לְצַלְמָ֔וֶת *יָשִׁית (וְשִׁ֖ית) לַעֲרָפֶֽל׃
17แต่ถ้าพวกท่านไม่ฟัง จิตใจข้าพเจ้าจะร้องไห้ลับ ๆ เพราะความหยิ่งของพวกท่าน ตาข้าพเจ้าจะร้องไห้อย่างขมขื่น น้ำตาจะไหล เพราะฝูงแกะของพระยาห์เวห์ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย
17וְאִם֙ לֹ֣א תִשְׁמָע֔וּהָ בְּמִסְתָּרִ֥ים תִּבְכֶּֽה־נַפְשִׁ֖י מִפְּנֵ֣י גֵוָ֑ה וְדָמֹ֨עַ תִּדְמַ֜ע וְתֵרַ֤ד עֵינִי֙ דִּמְעָ֔ה כִּ֥י נִשְׁבָּ֖ה עֵ֥דֶר יְהוָֽה׃ ס
18จงบอกกษัตริย์และพระราชมารดาว่า “จงถ่อมตนลง จงนั่งลง เพราะมงกุฎของพวกท่านร่วงแล้ว มงกุฎแห่งความรุ่งโรจน์ของพวกท่าน
18אֱמֹ֥ר לַמֶּ֛לֶךְ וְלַגְּבִירָ֖ה הַשְׁפִּ֣ילוּ שֵׁ֑בוּ כִּ֤י יָרַד֙ מַרְאֲשֹׁ֣ותֵיכֶ֔ם עֲטֶ֖רֶת תִּֽפְאַרְתְּכֶֽם׃
19เมืองต่าง ๆ ทางใต้ถูกปิด ไม่มีใครเปิด ยูดาห์ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยทั้งหมด ถูกกวาดต้อนไปทั้งสิ้น
19עָרֵ֥י הַנֶּ֛גֶב סֻגְּר֖וּ וְאֵ֣ין פֹּתֵ֑חַ הָגְלָ֧ת יְהוּדָ֛ה כֻּלָּ֖הּ הָגְלָ֥ת שְׁלֹומִֽים׃ ס
20จงเงยหน้าขึ้น มองดูผู้ที่มาจากทิศเหนือ ฝูงแกะที่มอบให้เจ้าอยู่ที่ไหน ฝูงงดงามของเจ้า?
20*שְׂאִי (שְׂא֤וּ) עֵֽינֵיכֶם֙ *וּרְאִי (וּרְא֔וּ) הַבָּאִ֖ים מִצָּפֹ֑ון אַיֵּ֗ה הָעֵ֙דֶר֙ נִתַּן־לָ֔ךְ צֹ֖אן תִּפְאַרְתֵּֽךְ׃
21เจ้าจะพูดอย่างไร เมื่อเขาตั้งคนที่เจ้าเองเคยสอนให้เป็นมิตรกับเจ้า ขึ้นเป็นหัวหน้าปกครองเจ้า? ความเจ็บปวดจะไม่จับเจ้าไว้เหมือนหญิงกำลังคลอดหรือ?
21מַה־תֹּֽאמְרִי֙ כִּֽי־יִפְקֹ֣ד עָלַ֔יִךְ וְ֠אַתְּ לִמַּ֨דְתְּ אֹתָ֥ם עָלַ֛יִךְ אַלֻּפִ֖ים לְרֹ֑אשׁ הֲלֹ֤וא חֲבָלִים֙ יֹאחֱז֔וּךְ כְּמֹ֖ו אֵ֥שֶׁת לֵדָֽה׃
22ถ้าเจ้าถามในใจว่า “ทำไมเรื่องเหล่านี้เกิดกับฉัน?” เพราะความผิดของเจ้าใหญ่หลวง กระโปรงเจ้าจึงถูกเปิด ส้นเท้าเจ้าจึงถูกกระทำทารุณ
22וְכִ֤י תֹאמְרִי֙ בִּלְבָבֵ֔ךְ מַדּ֖וּעַ קְרָאֻ֣נִי אֵ֑לֶּה בְּרֹ֧ב עֲוֹנֵ֛ךְ נִגְל֥וּ שׁוּלַ֖יִךְ נֶחְמְס֥וּ עֲקֵבָֽיִךְ׃
23ชาวเอธิโอเปียเปลี่ยนสีผิวได้หรือ? เสือดาวเปลี่ยนลายจุดได้หรือ? ถ้าได้ พวกเจ้าที่ชินกับการทำชั่ว ก็ทำดีได้เช่นกัน
23הֲיַהֲפֹ֤ךְ כּוּשִׁי֙ עֹורֹ֔ו וְנָמֵ֖ר חֲבַרְבֻּרֹתָ֑יו גַּם־אַתֶּם֙ תּוּכְל֣וּ לְהֵיטִ֔יב לִמֻּדֵ֖י הָרֵֽעַ׃
24“เพราะฉะนั้น เราจะกระจายพวกเขา เหมือนตอซังที่ปลิวไป ตามลมในถิ่นกันดาร
24וַאֲפִיצֵ֖ם כְּקַשׁ־עֹובֵ֑ר לְר֖וּחַ מִדְבָּֽר׃
25นี่คือชะตาของเจ้า เป็นส่วนที่เราตวงให้” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเจ้าลืมเรา และไว้ใจคำโกหก”
25זֶ֣ה גֹורָלֵ֧ךְ מְנָת־מִדַּ֛יִךְ מֵֽאִתִּ֖י נְאֻם־יְהוָ֑ה אֲשֶׁר֙ שָׁכַ֣חַתְּ אֹותִ֔י וַֽתִּבְטְחִ֖י בַּשָּֽׁקֶר׃
26เราจึงจะเปิดกระโปรงขึ้นคลุมหน้าเจ้า ความอับอายของเจ้าจะปรากฏ
26וְגַם־אֲנִ֛י חָשַׂ֥פְתִּי שׁוּלַ֖יִךְ עַל־פָּנָ֑יִךְ וְנִרְאָ֖ה קְלֹונֵֽךְ׃
27เราเห็นสิ่งน่ารังเกียจของเจ้า ทั้งการมีชู้ เสียงร้องฮี้ และความลามกในการเป็นโสเภณี บนเนินเขาในทุ่ง เยรูซาเล็ม เจ้าถึงคราววิบัติแล้ว! เจ้าจะไม่สะอาด จะเป็นอย่างนี้อีกนานเท่าใด?”
27נִֽאֻפַ֤יִךְ וּמִצְהֲלֹותַ֙יִךְ֙ זִמַּ֣ת זְנוּתֵ֔ךְ עַל־גְּבָעֹות֙ בַּשָּׂדֶ֔ה רָאִ֖יתִי שִׁקּוּצָ֑יִךְ אֹ֥וי לָךְ֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם לֹ֣א תִטְהֲרִ֔י אַחֲרֵ֥י מָתַ֖י עֹֽד׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.