เยเรมีย์
Chapter 17
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เยเรมีย์ 17

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1“บาป​ของ​ยูดาห์​เขียน​ด้วย​เหล็ก​จาร ด้วย​ปลาย​เพชร สลัก​บน​แผ่น​จารึก​แห่ง​ใจ​ของ​พวก​เขา และ​บน​เขา​ของ​แท่น​บูชา​พวกเจ้า
1חַטַּ֣את יְהוּדָ֗ה כְּתוּבָ֛ה בְּעֵ֥ט בַּרְזֶ֖ל בְּצִפֹּ֣רֶן שָׁמִ֑יר חֲרוּשָׁה֙ עַל־ל֣וּחַ לִבָּ֔ם וּלְקַרְנֹ֖ות מִזְבְּחֹותֵיכֶֽם׃
2แม้​ลูก ๆ ของ​พวก​เขา​ก็​ยัง​จำ​แท่น​บูชา และ​เสา​อาเชราห์​ข้าง​ต้นไม้​เขียว​บน​เนิน​สูง
2כִּזְכֹּ֤ר בְּנֵיהֶם֙ מִזְבְּחֹותָ֔ם וַאֲשֵׁרֵיהֶ֖ם עַל־עֵ֣ץ רַֽעֲנָ֑ן עַ֖ל גְּבָעֹ֥ות הַגְּבֹהֹֽות׃
3ภูเขา​ของ​เรา​ใน​ทุ่ง​เอ๋ย เรา​จะ​ให้​ทรัพย์สิน​และ​สมบัติ​ทั้งหมด​ของ​เจ้า​เป็น​ของ​ปล้น ทั้ง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง เพราะ​บาป​ทั่ว​เขตแดน​ของ​เจ้า
3הֲרָרִי֙ בַּשָּׂדֶ֔ה חֵילְךָ֥ כָל־אֹוצְרֹותֶ֖יךָ לָבַ֣ז אֶתֵּ֑ן בָּמֹתֶ֕יךָ בְּחַטָּ֖את בְּכָל־גְּבוּלֶֽיךָ׃
4เจ้า​จะ​สละ​มรดก​ที่​เรา​ให้​ด้วย​ตัว​เจ้า​เอง เรา​จะ​ให้​เจ้า​รับใช้​ศัตรู​ใน​แผ่นดิน​ที่​ไม่รู้​จัก เพราะ​พวกเจ้า​จุด​ไฟ​ใน​ความ​โกรธข​อง​เรา ไฟ​นั้น​จะ​ลุก​ไหม้​ตลอด​ไป”
4וְשָׁמַטְתָּ֗ה וּבְךָ֙ מִנַּחֲלָֽתְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣תִּי לָ֔ךְ וְהַעֲבַדְתִּ֙יךָ֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ בָּאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יָדָ֑עְתָּ כִּֽי־אֵ֛שׁ קְדַחְתֶּ֥ם בְּאַפִּ֖י עַד־עֹולָ֥ם תּוּקָֽד׃ ס
5พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “คน​ที่​ไว้​วางใจ​มนุษย์​ถูก​สาป​แช่ง คน​ที่​พึ่ง​กำลัง​มนุษย์ และ​ใจ​ตี​ตัว​ห่าง​จาก​พระยาห์เวห์
5כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אָר֤וּר הַגֶּ֙בֶר֙ אֲשֶׁ֣ר יִבְטַ֣ח בָּֽאָדָ֔ם וְשָׂ֥ם בָּשָׂ֖ר זְרֹעֹ֑ו וּמִן־יְהוָ֖ה יָס֥וּר לִבֹּֽו׃
6เพราะ​เขา​จะ​เหมือน​พุ่ม​ไม้​ใน​ทะเล​ทราย เมื่อ​สิ่ง​ดี​มา จะ​ไม่​เห็น แต่​จะ​อยู่​ใน​ที่​แห้ง​ผาก​กลาง​ถิ่นกันดาร ใน​แผ่นดิน​เค็ม​ที่​ไม่มี​คน​อาศัย
6וְהָיָה֙ כְּעַרְעָ֣ר בָּֽעֲרָבָ֔ה וְלֹ֥א יִרְאֶ֖ה כִּי־יָבֹ֣וא טֹ֑וב וְשָׁכַ֤ן חֲרֵרִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אֶ֥רֶץ מְלֵחָ֖ה וְלֹ֥א תֵשֵֽׁב׃ ס
7“คน​ที่​ไว้​วางใจ​พระยาห์เวห์​ย่อม​ได้​รับ​พร คน​ที่​มั่นใจ​ใน​พระยาห์เวห์
7בָּר֣וּךְ הַגֶּ֔בֶר אֲשֶׁ֥ר יִבְטַ֖ח בַּֽיהוָ֑ה וְהָיָ֥ה יְהוָ֖ה מִבְטַחֹֽו׃
8เพราะ​เขา​จะ​เหมือน​ต้นไม้​ปลูก​ริม​น้ำ แผ่​ราก​ไป​ริม​แม่น้ำ ไม่​กลัว​เมื่อ​ความ​ร้อน​มา ใบ​ยัง​เขียว ไม่​กังวล​ใน​ปี​แล้ง ไม่​หยุด​ออก​ผล
8וְהָיָ֞ה כְּעֵ֣ץ ׀ שָׁת֣וּל עַל־מַ֗יִם וְעַל־יוּבַל֙ יְשַׁלַּ֣ח שָֽׁרָשָׁ֔יו וְלֹ֤א *יִרָא (יִרְאֶה֙) כִּֽי־יָבֹ֣א חֹ֔ם וְהָיָ֥ה עָלֵ֖הוּ רַֽעֲנָ֑ן וּבִשְׁנַ֤ת בַּצֹּ֙רֶת֙ לֹ֣א יִדְאָ֔ג וְלֹ֥א יָמִ֖ישׁ מֵעֲשֹׂ֥ות פֶּֽרִי׃
9ใจ​หลอก​ลวง​ยิ่ง​กว่า​ทุก​สิ่ง และ​เสื่อมทราม​อย่าง​ที่สุด ใคร​จะ​รู้จัก​ได้?
9עָקֹ֥ב הַלֵּ֛ב מִכֹּ֖ל וְאָנֻ֣שׁ ה֑וּא מִ֖י יֵדָעֶֽנּוּ׃
10“เรา​คือ​พระยาห์เวห์ เรา​ค้น​ดู​ความ​คิด ทดสอบ​ใจ เพื่อ​ตอบแทน​ทุก​คน​ตาม​ทาง​ของ​เขา ตาม​ผล​จาก​การก​ระ​ทำ”
10אֲנִ֧י יְהוָ֛ה חֹקֵ֥ר לֵ֖ב בֹּחֵ֣ן כְּלָיֹ֑ות וְלָתֵ֤ת לְאִישׁ֙ *כְּדַרְכֹּו (כִּדְרָכָ֔יו) כִּפְרִ֖י מַעֲלָלָֽיו׃ ס
11คน​ที่​ได้​ทรัพย์​มา​อย่าง​ไม่​ถูก​ต้อง เหมือน​นก​กระทา​ที่​กก​ไข่​ซึ่ง​ตน​ไม่​ได้​วาง เมื่อ​ชีวิต​ผ่าน​ไป​ครึ่ง​หนึ่ง ทรัพย์​จะ​จาก​เขา​ไป เมื่อ​ถึง​จุดจบ เขา​จะ​เป็น​คน​โง่
11קֹרֵ֤א דָגַר֙ וְלֹ֣א יָלָ֔ד עֹ֥שֶׂה עֹ֖שֶׁר וְלֹ֣א בְמִשְׁפָּ֑ט בַּחֲצִ֤י *יֹמֹו (יָמָיו֙) יַעַזְבֶ֔נּוּ וּבְאַחֲרִיתֹ֖ו יִהְיֶ֥ה נָבָֽל׃
12บัลลังก์​อัน​รุ่งโรจน์​ตั้ง​อยู่​สูง​มา​ตั้งแต่​แรก คือ​ที่​ตั้ง​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พวกเรา
12כִּסֵּ֣א כָבֹ֔וד מָרֹ֖ום מֵֽרִאשֹׁ֑ון מְקֹ֖ום מִקְדָּשֵֽׁנוּ׃
13พระยาห์เวห์ ความ​หวัง​ของ​อิสราเอล ทุก​คน​ที่​ละทิ้ง​พระองค์​จะ​ผิด​หวัง คน​ที่​จาก​ข้าพเจ้า​ไป​จะ​มีชื่อ​เขียน​ลง​ใน​ดิน เพราะ​พวก​เขา​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์ น้ำพุ​แห่ง​น้ำ​ที่​มี​ชีวิต
13מִקְוֵ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ יְהוָ֔ה כָּל־עֹזְבֶ֖יךָ יֵבֹ֑שׁוּ *יִסֹורַי (וְסוּרַי֙) בָּאָ֣רֶץ יִכָּתֵ֔בוּ כִּ֥י עָזְב֛וּ מְקֹ֥ור מַֽיִם־חַיִּ֖ים אֶת־יְהוָֽה׃ ס
14พระยาห์เวห์ โปรด​รักษา​ข้าพเจ้า แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​หาย โปรด​ช่วย​ให้​รอด แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​รอด เพราะ​พระองค์​เป็น​คำ​สรรเสริญ​ของ​ข้าพเจ้า
14רְפָאֵ֤נִי יְהוָה֙ וְאֵ֣רָפֵ֔א הֹושִׁיעֵ֖נִי וְאִוָּשֵׁ֑עָה כִּ֥י תְהִלָּתִ֖י אָֽתָּה׃
15พวก​เขา​ถาม​ข้าพเจ้า​ว่า “คำ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​ที่ไหน? ให้​สำเร็จ​เดี๋ยว​นี้​สิ”
15הִנֵּה־הֵ֕מָּה אֹמְרִ֖ים אֵלָ֑י אַיֵּ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה יָ֥בֹוא נָֽא׃
16ส่วน​ข้าพเจ้า ไม่​ได้​รีบ​เลิก​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ที่​ตาม​พระองค์ ไม่​ได้​ปรารถนา​วัน​วิบัติ พระองค์​รู้ สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ข้าพเจ้า​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์
16וַאֲנִ֞י לֹא־אַ֣צְתִּי ׀ מֵרֹעֶ֣ה אַחֲרֶ֗יךָ וְיֹ֥ום אָנ֛וּשׁ לֹ֥א הִתְאַוֵּ֖יתִי אַתָּ֣ה יָדָ֑עְתָּ מֹוצָ֣א שְׂפָתַ֔י נֹ֥כַח פָּנֶ֖יךָ הָיָֽה׃
17อย่า​เป็น​ความ​หวาด​กลัว​แก่​ข้าพเจ้า พระองค์​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​ใน​ยาม​ภัย​ร้าย
17אַל־תִּֽהְיֵה־לִ֖י לִמְחִתָּ֑ה מֽ͏ַחֲסִי־אַ֖תָּה בְּיֹ֥ום רָעָֽה׃
18ให้​ผู้​ข่มเหง​ข้าพเจ้า​ผิด​หวัง แต่​อย่า​ให้​ข้าพเจ้า​ผิด​หวัง ให้​พวก​เขา​หวาดหวั่น แต่​อย่า​ให้​ข้าพเจ้า​หวาดหวั่น นำ​วัน​ภัย​ร้าย​มา​ถึง​พวก​เขา ทำลาย​ด้วย​ความ​พินาศ​สอง​เท่า
18יֵבֹ֤שׁוּ רֹדְפַי֙ וְאַל־אֵבֹ֣שָׁה אָ֔נִי יֵחַ֣תּוּ הֵ֔מָּה וְאַל־אֵחַ֖תָּה אָ֑נִי הָבִ֤יא עֲלֵיהֶם֙ יֹ֣ום רָעָ֔ה וּמִשְׁנֶ֥ה שִׁבָּרֹ֖ון שָׁבְרֵֽם׃ ס
19พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “จง​ไป​ยืน​ที่​ประตู​ของ​ประชาชน ซึ่ง​กษัตริย์​ยูดาห์​ใช้​เข้า​ออก และ​ที่​ประตู​ทุก​แห่ง​ของ​เยรูซาเล็ม
19כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י הָלֹ֤ךְ וְעָֽמַדְתָּ֙ בְּשַׁ֣עַר בְּנֵֽי־*עָם (הָעָ֔ם) אֲשֶׁ֨ר יָבֹ֤אוּ בֹו֙ מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַאֲשֶׁ֖ר יֵ֣צְאוּ בֹ֑ו וּבְכֹ֖ל שַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
20บอก​พวก​เขา​ว่า ‘กษัตริย์​ยูดาห์ ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด และ​ผู้​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม​ซึ่ง​เข้า​ประตู​เหล่า​นี้ จง​ฟัง​คำ​ของ​พระยาห์เวห์
20וְאָמַרְתָּ֣ אֲ֠לֵיהֶם שִׁמְע֨וּ דְבַר־יְהוָ֜ה מַלְכֵ֤י יְהוּדָה֙ וְכָל־יְהוּדָ֔ה וְכֹ֖ל יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלָ֑͏ִם הַבָּאִ֖ים בַּשְּׁעָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה׃ ס
21พระยาห์เวห์​กล่าว​ดังนี้ “จง​ระวัง อย่า​ขน​ของ​ใน​วันสะบาโต อย่า​นำ​เข้า​ประตู​เยรูซาเล็ม
21כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִשָּׁמְר֖וּ בְּנַפְשֹֽׁותֵיכֶ֑ם וְאַל־תִּשְׂא֤וּ מַשָּׂא֙ בְּיֹ֣ום הַשַּׁבָּ֔ת וַהֲבֵאתֶ֖ם בְּשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
22อย่า​ขน​ของ​ออก​จาก​บ้าน​ใน​วันสะบาโต อย่า​ทำงาน​ใด ๆ แต่​จง​รักษา​วันสะบาโต​ให้​บริสุทธิ์ ตาม​ที่​เรา​สั่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเจ้า
22וְלֹא־תֹוצִ֨יאוּ מַשָּׂ֤א מִבָּֽתֵּיכֶם֙ בְּיֹ֣ום הַשַּׁבָּ֔ת וְכָל־מְלָאכָ֖ה לֹ֣א תַֽעֲשׂ֑וּ וְקִדַּשְׁתֶּם֙ אֶת־יֹ֣ום הַשַּׁבָּ֔ת כַּאֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי אֶת־אֲבֹותֵיכֶֽם׃
23แต่​พวก​เขา​ไม่​ฟัง ไม่​เงี่ยหู กลับ​ดื้อ​ดึง ไม่​ยอม​ฟัง ไม่​รับคำ​สั่ง​สอน
23וְלֹ֣א שָֽׁמְע֔וּ וְלֹ֥א הִטּ֖וּ אֶת־אָזְנָ֑ם וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם לְבִלְתִּ֣י *שֹׁומֵעַ (שְׁמֹ֔ועַ) וּלְבִלְתִּ֖י קַ֥חַת מוּסָֽר׃
24ถ้า​พวกเจ้า​ตั้งใจ​เชื่อ​ฟัง​เรา” พระยาห์เวห์​กล่าว “ไม่​นำ​ของ​ผ่าน​ประตู​เมือง​นี้​ใน​วันสะบาโต แต่​รักษา​วันสะบาโต​ให้​บริสุทธิ์ ไม่​ทำงาน​ใน​วัน​นั้น
24וְ֠הָיָה אִם־שָׁמֹ֨עַ תִּשְׁמְע֤וּן אֵלַי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לְבִלְתִּ֣י ׀ הָבִ֣יא מַשָּׂ֗א בְּשַׁעֲרֵ֛י הָעִ֥יר הַזֹּ֖את בְּיֹ֣ום הַשַּׁבָּ֑ת וּלְקַדֵּשׁ֙ אֶת־יֹ֣ום הַשַּׁבָּ֔ת לְבִלְתִּ֥י עֲשֹֽׂות־*בֹּה (בֹּ֖ו) כָּל־מְלָאכָֽה׃
25กษัตริย์​และ​ขุนนาง​ที่​นั่ง​บน​บัลลังก์​ดาวิด​ก็​จะ​เข้า​ประตู​เมือง​นี้ โดย​รถ​รบ​และ​ม้า ทั้ง​พวก​เขา ขุนนาง​ของ​พวก​เขา ชาว​ยูดาห์ และ​ผู้​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม เมือง​นี้​จะ​คง​อยู่​ตลอด​ไป
25וּבָ֣אוּ בְשַׁעֲרֵ֣י הָעִ֣יר הַזֹּ֡את מְלָכִ֣ים ׀ וְשָׂרִ֡ים יֹשְׁבִים֩ עַל־כִּסֵּ֨א דָוִ֜ד רֹכְבִ֣ים ׀ בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֗ים הֵ֚מָּה וְשָׂ֣רֵיהֶ֔ם אִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלָ֑͏ִם וְיָשְׁבָ֥ה הָֽעִיר־הַזֹּ֖את לְעֹולָֽם׃
26ผู้คน​จะ​มา​จาก​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ จาก​รอบ​เยรูซาเล็ม จาก​ดินแดน​เบนยามิน จาก​ที่ราบ จาก​แดน​ภูเขา​และ​จาก​ทาง​ใต้ นำ​เครื่องบูชา​เผา เครื่องบูชา เครื่องบูชา​ธัญพืช​และ​กำยาน​มา นำ​เครื่องบูชา​ขอบคุณ​มายัง​พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์
26וּבָ֣אוּ מֵעָרֵֽי־יְ֠הוּדָה וּמִסְּבִיבֹ֨ות יְרוּשָׁלַ֜͏ִם וּמֵאֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֗ן וּמִן־הַשְּׁפֵלָ֤ה וּמִן־הָהָר֙ וּמִן־הַנֶּ֔גֶב מְבִאִ֛ים עֹולָ֥ה וְזֶ֖בַח וּמִנְחָ֣ה וּלְבֹונָ֑ה וּמְבִאֵ֥י תֹודָ֖ה בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
27แต่​ถ้า​พวกเจ้า​ไม่​เชื่อ​ฟัง​เรา ไม่​รักษา​วันสะบาโต​ให้​บริสุทธิ์ ยัง​ขน​ของ​เข้า​ประตู​เยรูซาเล็ม​ใน​วันสะบาโต เรา​จะ​จุด​ไฟ​ที่​ประตู​เมือง ไฟ​จะ​เผา​ผลาญ​วัง​ต่าง ๆ ของ​เยรูซาเล็ม ไม่มี​วันดับ”’”
27וְאִם־לֹ֨א תִשְׁמְע֜וּ אֵלַ֗י לְקַדֵּשׁ֙ אֶת־יֹ֣ום הַשַּׁבָּ֔ת וּלְבִלְתִּ֣י ׀ שְׂאֵ֣ת מַשָּׂ֗א וּבֹ֛א בְּשַׁעֲרֵ֥י יְרוּשָׁלַ֖͏ִם בְּיֹ֣ום הַשַּׁבָּ֑ת וְהִצַּ֧תִּי אֵ֣שׁ בִּשְׁעָרֶ֗יהָ וְאָֽכְלָ֛ה אַרְמְנֹ֥ות יְרוּשָׁלַ֖͏ִם וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.