เยเรมีย์ 17
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1“บาปของยูดาห์เขียนด้วยเหล็กจาร ด้วยปลายเพชร สลักบนแผ่นจารึกแห่งใจของพวกเขา และบนเขาของแท่นบูชาพวกเจ้า
1Judah zaehaih loe sum cacung, diamond thlung kamsum hoiah tarik pae boeh, na hmaicam takiinawk nuiah tarik ih baktiah nihcae palung thungah tarik pae boeh;
2แม้ลูก ๆ ของพวกเขาก็ยังจำแท่นบูชา และเสาอาเชราห์ข้างต้นไม้เขียวบนเนินสูง
2a caanawk mah doeh maesom nui ih kahing thingnawk taengah, angmacae ih hmaicamnawk to suek o moe, thing hoi sak o cop ih krangnawk to bok o.
3ภูเขาของเราในทุ่งเอ๋ย เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติทั้งหมดของเจ้าเป็นของปล้น ทั้งสถานบูชาบนที่สูง เพราะบาปทั่วเขตแดนของเจ้า
3Aw kai ih mae, azawn ih hmuenmaenawk, na tawnh ih tacongnawk hoi na prae thungah zae sak haih hmuensangnawk boih to na misanawk ban ah ka paek han boeh.
4เจ้าจะสละมรดกที่เราให้ด้วยตัวเจ้าเอง เราจะให้เจ้ารับใช้ศัตรูในแผ่นดินที่ไม่รู้จัก เพราะพวกเจ้าจุดไฟในความโกรธของเรา ไฟนั้นจะลุกไหม้ตลอดไป”
4Kang paek ih qawk to na pathlong ving tih boeh; kadueh thai ai palung ka phuihaih hmai baktiah angqong hanah na sak pongah, na panoek ai ih prae ah na misanawk ih misong ah kang suek han.
5พระยาห์เวห์กล่าวว่า “คนที่ไว้วางใจมนุษย์ถูกสาปแช่ง คนที่พึ่งกำลังมนุษย์ และใจตีตัวห่างจากพระยาห์เวห์
5Angraeng mah hae tiah thuih; Angraeng khae hoi poek amkhraeng ving moe, minawk oep lat kami, taksa thacakhaih oep kami loe kasae tongh kami ah oh.
6เพราะเขาจะเหมือนพุ่มไม้ในทะเลทราย เมื่อสิ่งดีมา จะไม่เห็น แต่จะอยู่ในที่แห้งผากกลางถิ่นกันดาร ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีคนอาศัย
6Anih loe long karoem ahmuen ih thing kazaek baktiah oh, khosak hoihaih hnu mak ai; anih loe kami om ai paloi long hoi praezaek ahmuen ah khosah tih.
7“คนที่ไว้วางใจพระยาห์เวห์ย่อมได้รับพร คนที่มั่นใจในพระยาห์เวห์
7Toe Angraeng khaeah amha moe, anih oephaih tawn kami loe tahamhoih.
8เพราะเขาจะเหมือนต้นไม้ปลูกริมน้ำ แผ่รากไปริมแม่น้ำ ไม่กลัวเมื่อความร้อนมา ใบยังเขียว ไม่กังวลในปีแล้ง ไม่หยุดออกผล
8Anih loe tui taengah thling moe, tuipui ah tangzun pakhrah, ni kana panoek ai, aqam kahing poe, khokha naah mawnhaih tawn ai, boeng ai ah kathai, thing baktiah om tih.
9ใจหลอกลวงยิ่งกว่าทุกสิ่ง และเสื่อมทรามอย่างที่สุด ใครจะรู้จักได้?
9Palung loe hmuennawk boih thungah aling thaih koek ah oh; poekhaih doeh set parai, mi mah maw anih to panoek thai tih?
10“เราคือพระยาห์เวห์ เราค้นดูความคิด ทดสอบใจ เพื่อตอบแทนทุกคนตามทางของเขา ตามผลจากการกระทำ”
10Kai, Angraeng loe kami boih a caeh o haih loklam baktih, a sak o ih hmuen baktih toengah paek hanah, poekhaih to ka khet moe, palungthin to ni ka caek.
11คนที่ได้ทรัพย์มาอย่างไม่ถูกต้อง เหมือนนกกระทาที่กกไข่ซึ่งตนไม่ได้วาง เมื่อชีวิตผ่านไปครึ่งหนึ่ง ทรัพย์จะจากเขาไป เมื่อถึงจุดจบ เขาจะเป็นคนโง่
11Toenghaih loklam hoi na ai ah hmuenmae pakrong pongah, angraeng kami loe acaa khaek thai mak ai, angmah ih tadui awh ai tavaa baktiah ni oh; a hinghaih saning ahap phak naah, minawk mah caeh o taak tih, anih amthuhaih loe hnukkhuem ah amtueng tih.
12บัลลังก์อันรุ่งโรจน์ตั้งอยู่สูงมาตั้งแต่แรก คือที่ตั้งสถานบริสุทธิ์ของพวกเรา
12Tangsuek hoi kaom lensawk kasang angraeng tangkhang loe, kaicae ih hmuenciim ah oh.
13พระยาห์เวห์ ความหวังของอิสราเอล ทุกคนที่ละทิ้งพระองค์จะผิดหวัง คนที่จากข้าพเจ้าไปจะมีชื่อเขียนลงในดิน เพราะพวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ น้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต
13Aw Angraeng, Israel caanawk oephaih, Nang pahnawt kaminawk boih loe azathaih tong o tih; ka thuih ih lok angqoi taak kaminawk loe hinghaih tuibap ah kaom, Angraeng to pahnawt o ving pongah, long ah ahmin tarik o tih.
14พระยาห์เวห์ โปรดรักษาข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะหาย โปรดช่วยให้รอด แล้วข้าพเจ้าจะรอด เพราะพระองค์เป็นคำสรรเสริญของข้าพเจ้า
14Aw Angraeng, ka nathaih hae hoisak ah; to tih nahaeloe ngan ka tui tih boeh; na pahlong ah, to tih nahaeloe pahlong ah ka om tih, nang loe ka pakoehhaih ah na oh.
15พวกเขาถามข้าพเจ้าว่า “คำของพระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน? ให้สำเร็จเดี๋ยวนี้สิ”
15Khenah, nihcae mah kai khaeah, Angraeng ih lok loe naa ah maw oh? Vaihi akoep lai nasoe, tiah ang naa o.
16ส่วนข้าพเจ้า ไม่ได้รีบเลิกเป็นผู้เลี้ยงที่ตามพระองค์ ไม่ได้ปรารถนาวันวิบัติ พระองค์รู้ สิ่งที่ออกจากปากข้าพเจ้าอยู่ต่อหน้าพระองค์
16Kai loe nang hnuk ah kabang zaehoikung ah oh hanah kang aek ai; kai loe tahamsethaih ani koeh ai kami ah ka oh, tiah na panoek; ka pakha hoi tacawt lok loe na hmaa ah oh.
17อย่าเป็นความหวาดกลัวแก่ข้าพเจ้า พระองค์เป็นที่ลี้ภัยในยามภัยร้าย
17Kai han zit koi hmuen ah om hmah; kam rohaih niah nang loe ka buephaih ah na oh.
18ให้ผู้ข่มเหงข้าพเจ้าผิดหวัง แต่อย่าให้ข้าพเจ้าผิดหวัง ให้พวกเขาหวาดหวั่น แต่อย่าให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่น นำวันภัยร้ายมาถึงพวกเขา ทำลายด้วยความพินาศสองเท่า
18Kai pacaekthlaek kaminawk loe azathaih tong o nasoe, toe kai loe azathaih na tongsak hmah; nihcae to zithaih hoiah koisak ah, toe kai loe ziisak hmah; nihcae nuiah amrohaih ani to phasak ah loe, nihcae to alet hnetto amrohaih phasak ah.
19พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงไปยืนที่ประตูของประชาชน ซึ่งกษัตริย์ยูดาห์ใช้เข้าออก และที่ประตูทุกแห่งของเยรูซาเล็ม
19Angraeng mah kai khaeah hae tiah thuih; Caeh ah loe, Judah siangpahrangnawk akunhaih hoi tacawthaih khongkha, nawktanawk ih khongkha hoi Jerusalem ih khongkhanawk boih ah angdoe ah,
20บอกพวกเขาว่า ‘กษัตริย์ยูดาห์ ชาวยูดาห์ทั้งหมด และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มซึ่งเข้าประตูเหล่านี้ จงฟังคำของพระยาห์เวห์
20nihcae khaeah, Hae khongkha hoiah akun, Judah siangpahrangnawk, Judah kaminawk boih, Jerusalem ah kaom kaminawk boih, Angraeng ih lok hae tahngai oh;
21พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงระวัง อย่าขนของในวันสะบาโต อย่านำเข้าประตูเยรูซาเล็ม
21Angraeng mah hae tiah thuih; Sabbath niah kazit hmuen to phaw o hmah, Jerusalem khongkha thung hoiah kawbaktih hmuen doeh sin han ai ah, acoe oh:
22อย่าขนของออกจากบ้านในวันสะบาโต อย่าทำงานใด ๆ แต่จงรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ตามที่เราสั่งบรรพบุรุษของพวกเจ้า
22Sabbath niah imthung hoi kazit hmuen to phaw o hmah, tok doeh sah o hmah, nam panawk khaeah ka thuih pae ih lok baktih toengah, Sabbath ni to kaciim ah zaa oh.
23แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่เงี่ยหู กลับดื้อดึง ไม่ยอมฟัง ไม่รับคำสั่งสอน
23Toe nihcae mah tahngai o ai, naa doeh patueng o ai; a thaih o han ai, thuitaekhaih lok talawk o han ai ah, tahnong to amtaak o sak.
24ถ้าพวกเจ้าตั้งใจเชื่อฟังเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “ไม่นำของผ่านประตูเมืองนี้ในวันสะบาโต แต่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ไม่ทำงานในวันนั้น
24Toe Angraeng mah hae tiah thuih; ka lok hae na tahngaih o moe, Sabbath niah hae khongkhanawk hoiah kazit hmuen na sin o ai, toksah ai ah Sabbath ni to kaciim ah na zah o nahaeloe,
25กษัตริย์และขุนนางที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิดก็จะเข้าประตูเมืองนี้ โดยรถรบและม้า ทั้งพวกเขา ขุนนางของพวกเขา ชาวยูดาห์ และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม เมืองนี้จะคงอยู่ตลอดไป
25David ih angraeng tangkhang pongah anghnu, siangpahrang hoi siangpahrang capanawk, hrang lakok hoi hrang angthueng kaminawk, angmacae hoi angmacae ukkung angraengnawk, Judah kaminawk hoi Jerusalem ah kaom kaminawk loe, hae khongkhanawk hoiah akun o tih, hae vangpui doeh dungzan khoek to cak poe tih.
26ผู้คนจะมาจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ จากรอบเยรูซาเล็ม จากดินแดนเบนยามิน จากที่ราบ จากแดนภูเขาและจากทางใต้ นำเครื่องบูชาเผา เครื่องบูชา เครื่องบูชาธัญพืชและกำยานมา นำเครื่องบูชาขอบคุณมายังพระนิเวศของพระยาห์เวห์
26Judah avang, Jerusalem taeng ih avang, Benjamin prae ih avang, tangtling ah kaom avang, mae nui hoi aloih bang prae ah kaom kaminawk loe Angraeng ih im ah angzo o tih. Nihcae loe angbawnhaih congca, hmai angbawnhaih, moi angbawnhaih, hmuihoih angbawnhaih, pakoeh angbawnhaih to sin o tih.
27แต่ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเรา ไม่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ยังขนของเข้าประตูเยรูซาเล็มในวันสะบาโต เราจะจุดไฟที่ประตูเมือง ไฟจะเผาผลาญวังต่าง ๆ ของเยรูซาเล็ม ไม่มีวันดับ”’”
27Toe Sabbath niah hmuen phawh moe, Jerusalem khongkha ah akun pacoengah, Sabbath ni to kaciim ah zah han oh; ka paek ih lok to tahngai ai nahaeloe, to ih khongkhanawk to hmai hoiah ka thlaek han, kadueh thai ai hmai mah Jerusalem angraeng ohhaih ahmuennawk to kang boih tih, tiah Angraeng mah thuih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.