เยเรมีย์ 27
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1ในช่วงต้นรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ คำนี้จากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
1Josiah capa Judah siangpahrang Zedekiah siangpahrang ah oh amtong nathuem ah, Angraeng ih lok Jeremiah khaeah angzoh,
2พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “จงทำสายรัดและคานแอก แล้วสวมไว้ที่คอของเจ้า
2Angraeng mah, kai khaeah, Qui hoi hnam to sah ah loe, na tahnong nuiah koeng ah,
3จากนั้นส่งไปให้กษัตริย์เอโดม กษัตริย์โมอับ กษัตริย์ชาวอัมโมน กษัตริย์ไทระ และกษัตริย์ไซดอน โดยฝากไปกับผู้ส่งสารที่มาเยรูซาเล็มเพื่อเข้าเฝ้าเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์
3to pacoengah to qui hoi hnam to Edom, Moab, Ammon, Tura hoi Sidon siangpahrangnawk khaeah pat paeh. To prae hoi angzo siangpahrang ih laicaehnawk loe Judah siangpahrang Zedekiah tongh hanah Jerusalem ah oh o.
4ให้คำสั่งแก่พวกเขาเพื่อนำไปบอกนายของตนว่า ‘พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงบอกนายของพวกเจ้าว่า
4Nihcae mah angmacae ukkung angraengnawk khaeah, Misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Nangmacae ukkung angraengnawk khaeah,
5‘เราเป็นผู้สร้างแผ่นดิน มนุษย์ และสัตว์ที่อยู่บนพื้นแผ่นดิน ด้วยกำลังอันยิ่งใหญ่และแขนที่เหยียดออกของเรา เรามอบแผ่นดินให้ผู้ที่เราเห็นว่าสมควร
5kaimah ni thacak parai ban to payangh moe, long hoi a nuiah kaom kaminawk hoi taw ah kaom moisannawk boih to ka sak; kai loe paek koeh ih kaminawk khaeah ka paek, tiah thuih, tiah thui pae oh, tiah a naa.
6บัดนี้เรามอบดินแดนทั้งหมดนี้ไว้ในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ผู้รับใช้ของเรา และมอบสัตว์ในทุ่งให้รับใช้เขาด้วย
6Ka tamna, Babylon siangpahrang Nebuchadnezzar khaeah vaihi hae praenawk hae ka paek boih boeh; a tok sak pae o hanah taw ih moinawk doeh anih hanah ka paek boeh.
7ทุกชนชาติจะรับใช้เขา ลูกชายของเขา และหลานชายของเขา จนแผ่นดินของเขาเองถึงคราว แล้วหลายชนชาติและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่จะจับเขาเป็นทาส
7Anih ih prae boenghaih pha ai karoek to prae kaminawk boih mah, anih ih tok, a caanawk ih tok, a caanawk ih caa patoeng ih tok to sah pae o tih; pop parai kaminawk hoi lensawk siangpahrangnawk mah doeh anih ih tok to sah pae o tih.
8“‘“‘ชนชาติหรืออาณาจักรใดไม่ยอมรับใช้เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลนผู้นี้ และไม่ยอมเอาคอตนไว้ใต้แอกของกษัตริย์บาบิโลน เราจะลงโทษชนชาตินั้นด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘จนเราทำลายพวกเขาผ่านมือของเขาจนหมดสิ้น
8Toe, Babylon siangpahrang Nebuchadnezzar ih tok to sak koeh ai moe, anih ih hmuen phawh koeh ai kami hoi praenawk boih loe, anih ban ah kam rosak han: to prae to Nebuchadnezzar hanah sumsen hoi ka tuksak moe, khokhahaih hoiah maw, kasae nathaih hoiah maw ka dueksak han, tiah Angraeng mah thuih, tiah thui paeh oh, tiah a naa.
9ส่วนพวกเจ้า อย่าฟังผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า ผู้ทำนายของพวกเจ้า ความฝันของพวกเจ้า หมอดูของพวกเจ้า หรือหมอผีของพวกเจ้า ที่บอกว่า “พวกเจ้าจะไม่ต้องรับใช้กษัตริย์บาบิโลน”
9To pongah Babylon siangpahrang ih tok to sah pae o hmah, tiah nangcae khaeah kathui, nangmacae ih tahmaanawk, hmabang angzo han koi thui kaminawk, amang sah kaminawk, taqawk kawk thaih kaminawk, adoi sah kop kaminawk ih lok to tahngai o hmah.
10เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้า เป็นเหตุให้พวกเจ้าต้องไปไกลจากดินแดนของตน ให้เราขับไล่พวกเจ้าออกไป และพวกเจ้าจะพินาศ
10Nihcae ih amsawnlok to na tahngaih o nahaeloe, prae kangthla ah kang thak o moe, kang haek o han, to tiah nangcae loe nang hmaa nang taa o tih.
11แต่ชนชาติที่ยอมเอาคอตนไว้ใต้แอกของกษัตริย์บาบิโลนและรับใช้เขา เราจะให้ชนชาตินั้นอยู่ในดินแดนของตนต่อไป’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘พวกเขาจะเพาะปลูกและอาศัยอยู่ที่นั่น’”’”
11Toe Babylon siangpahrang ih lok to tahngaih moe, anih ih hmuen phaw kami, anih ih toksah kaminawk loe angmacae prae ah kho ka saksak han; nihcae loe to ah toksah o ueloe, khosah o tih, tiah Angraeng mah thuih.
12ข้าพเจ้ากล่าวถ้อยคำทั้งหมดนี้กับเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ว่า “จงเอาคอของพวกท่านไว้ใต้แอกของกษัตริย์บาบิโลน รับใช้เขาและประชาชนของเขา แล้วจะมีชีวิตอยู่
12Hae loknawk hae Judah siangpahrang Zedekiah khaeah doeh ka thuih pae; Babylon siangpahrang ih hmuen to phaw oh, anih hoi anih kaminawk ih tok to sah pae oh, to tiah nahaeloe na hing o tih, tiah ka naa.
13ทำไมท่านและประชาชนของท่านจะต้องตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด อย่างที่พระยาห์เวห์กล่าวไว้เกี่ยวกับชนชาติที่ไม่ยอมรับใช้กษัตริย์บาบิโลน?
13Babylon siangpahrang ih toksak koeh ai prae kaminawk loe, Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, nangmah hoi nangmah ih kaminawk loe sumsen, khokhahaih hoi kasae nathaih hoiah dueh ai ah om o tih maw?
14อย่าฟังถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะที่บอกพวกท่านว่า ‘พวกท่านจะไม่ต้องรับใช้กษัตริย์บาบิโลน’ เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกท่าน
14To pongah Babylon siangpahrang ih tok to sah pae o hmah, tiah nangcae khaeah thui, tahmaanawk ih lok to tahngai o hmah, nihcae mah amsawnlok ni ang thuih o.
15พระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘เราไม่ได้ส่งพวกเขามา แต่พวกเขาเผยพระวจนะเท็จในนามเรา เป็นเหตุให้เราขับไล่พวกเจ้าออกไป และพวกเจ้าจะพินาศ ทั้งพวกเจ้าและผู้เผยพระวจนะที่เผยพระวจนะแก่พวกเจ้า’”
15Nangcae khaeah lok kathui tahmaanawk loe Kai ih ahmin hoiah amsawnlok ni a thuih o, nihcae to ka patoeh ai; nihcae ih lok baktiah na sak o nahaeloe, nangcae hoi nangcae khaeah lokthui tahmaanawk to prae kangthla ah ka haek moe, kang hmatsak han, tiah Angraeng mah thuih, tiah ka thuih pae.
16ข้าพเจ้ากล่าวกับปุโรหิตและประชาชนทั้งหมดนี้ด้วยว่า พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “อย่าฟังถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า ที่เผยพระวจนะแก่พวกเจ้าว่า ‘จงฟัง อีกไม่นานภาชนะเครื่องใช้ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์จะถูกนำกลับจากบาบิโลน’ เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้า
16To pacoengah qaimanawk hoi kaminawk boih khaeah, Khenah, Angraeng mah, akra ai ah Angraeng imthung ih laom sabaenawk to Babylon hoiah sin o boih let tih, tiah lok kathui tahmaanawk ih lok to tahngai o hmah; nangcae khaeah amsawnlok ni ang thuih o, tiah Angraeng mah thuih, tiah ka naa.
17อย่าฟังพวกเขา จงรับใช้กษัตริย์บาบิโลน แล้วจะมีชีวิตอยู่ ทำไมเมืองนี้จะต้องกลายเป็นที่รกร้าง?
17Nihcae ih lok to tahngai o hmah; na hing o hanah Babylon siangpahrang ih tok to sah pae oh; to tiah na sah o ai nahaeloe hae vangpui hae amrosak boih mak ai maw?
18แต่หากพวกเขาเป็นผู้เผยพระวจนะ และมีคำจากพระยาห์เวห์อยู่กับพวกเขา ก็ให้พวกเขาวิงวอนต่อพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ เพื่อภาชนะเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ในวังของกษัตริย์ยูดาห์ และในเยรูซาเล็ม จะไม่ต้องไปบาบิโลน
18Nihcae loe tahmaa ah oh o moe, Angraeng ih lok to thuih hanah tawn o tangtang nahaeloe, Jerusalem ih Angraeng im hoi Judah siangpahrang im ih kanghmat laom sabaenawk Babylon ah caeh o haih han ai ah, misatuh kaminawk ih Angraeng khaeah tahmenhaih hni o nasoe.
19เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวถึงเสาทั้งหลาย อ่างทะเล ฐานทั้งหลาย และภาชนะเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในเมืองนี้
19Babylon siangpahrang Nebuchadnezzar mah, Judah ih angraengnawk, Jerusalem ih angraengnawk hoi nawnto, Jehoiakim capa, Judah siangpahrang Jekoniah Jerusalem hoi Babylon ah misong ah caeh haih naah, hae vangpui thungah kaom tungnawk, tuipui, angthui thaih imcih angdoethaih tungnawk hoi kanghmat laom sabaenawk to la boih ai, Angraeng ih im, Jerusalem ah kaom Judah siangpahrang im ah atho kana hmuemaenawk to a caehtaak mang vop, tiah misatuh kaminawk ih Angraeng mah thuih;
20ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ไม่ได้นำไปเมื่อเขากวาดต้อนเยโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ จากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยในบาบิโลน พร้อมกับขุนนางทั้งหมดของยูดาห์และเยรูซาเล็ม
no verse 20 in this text
21จริงทีเดียว พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวถึงภาชนะเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ในวังของกษัตริย์ยูดาห์ และในเยรูซาเล็มดังนี้
no verse 21 in this text
22‘สิ่งเหล่านี้จะถูกนำไปบาบิโลน และจะอยู่ที่นั่นจนถึงวันที่เรามาเอาใจใส่สิ่งเหล่านี้’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘แล้วเราจะนำกลับขึ้นมาและคืนไว้ที่นี่’”
22toe vaihi loe to hmuennawk to Babylon ah caeh o haih tih boeh, ka kawkhaih atue pha ai karoek to, to ah om o tih; to pacoengah kam laem haih let moe, hae ahmuen ah ka suek let han, tiah Angraeng mah thuih, tiah ka thuih pae.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.