เยเรมีย์ 38
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1เชฟาทิยาห์ บุตรมัทธาน เกดาลิยาห์ บุตรปาชเฮอร์ ยูคัล บุตรเชเลมิยาห์ และปาชเฮอร์ บุตรมัลคียาห์ ได้ยินถ้อยคำที่เยเรมีย์กล่าวกับประชาชนทั้งหมดว่า
1Jeremiah mah kaminawk boih khaeah thuih ih loknawk to Mattan capa Shephatiah, Pashur capa Gedaliah, Shelemiah capa Jukal, Malkijah capa Pashur cae mah thaih o,
2“พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘คนที่อยู่ในเมืองนี้จะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด แต่คนที่ออกไปหาชาวเคลเดียจะมีชีวิต เขาจะเอาชีวิตรอดและมีชีวิตอยู่’
2Angraeng mah, Hae vangpui thungah anghmat kami loe sumsen, khokhahaih, kasae nathaih hoiah dueh o tih; toe Khaldian kaminawk khaeah cawn kami loe hing o tih; a hinghaih loe tangqum hnuk baktiah om ueloe, hing tih, tiah thuih.
3พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนแน่ และเขาจะยึดเมือง’”
3Angraeng mah, Hae vangpui loe Babylon siangpahrang misatuh kaminawk ban ah paek ueloe, nihcae mah la o tih, tiah thuih.
4ขุนนางจึงทูลกษัตริย์ว่า “โปรดให้ฆ่าคนนี้ เพราะการพูดถ้อยคำเช่นนี้กับพวกเขาทำให้มือของนักรบที่เหลืออยู่ในเมืองนี้และมือของประชาชนทั้งหมดอ่อนแรง คนนี้ไม่ได้มุ่งประโยชน์สุขของประชาชนนี้ แต่มุ่งร้ายต่อพวกเขา”
4To naah ukkung angraengnawk mah siangpahrang khaeah, Anih mah hae baktih lok to thuih pongah, vangpui thungah kaminawk hoi misatuh kaminawk ih bantha to zoksak; anih loe hae kaminawk hoihhaih pakrong ai, sethaih ni a sak; to pongah anih to hum han oh, tiah tahmenhaih hnik o.
5กษัตริย์เศเดคียาห์กล่าวว่า “นี่ เขาอยู่ในมือพวกท่าน เพราะกษัตริย์ทำอะไรขัดพวกท่านไม่ได้”
5Zedekiah siangpahrang mah, Khenah, anih loe nangcae ban ah ni oh; siangpahrang mah nangcae koeh ai ih hmuen tidoeh sah thai ai, tiah a naa.
6พวกเขาจึงเอาเยเรมีย์ไปโยนลงในหลุมคุมขังของมัลคียาห์ บุตรของกษัตริย์ ที่อยู่ในลานทหารยาม พวกเขาหย่อนเยเรมีย์ลงด้วยเชือก ในหลุมไม่มีน้ำ มีแต่โคลน เยเรมีย์จมลงในโคลน
6To pongah Jeremiah to naeh o moe, thongim longhma ah kaom, siangpahrang capa Malkiah ih tangqom khaw thungah pakhrak o; Jeremiah to qui hoiah pathlet o moe, long akhaw thungah pakhrak o tathuk. Tui khaw loe tui om ai, toe tangnong to oh, to pongah Jeremiah loe tangnong thungah krak zup.
7เมื่อเอเบดเมเลค ชาวเอธิโอเปีย ขันทีที่อยู่ในวังของกษัตริย์ ได้ยินว่าพวกเขาเอาเยเรมีย์ใส่หลุมคุมขัง เวลานั้นกษัตริย์นั่งอยู่ที่ประตูเบนยามิน
7Toe siangpahrang im ah toksah angraeng maeto ah kaom, tangyat mii dueh Ethiopia kami Ebed-Melek mah, Jeremiah long akhaw thungah pakhrak o, tiah thaih; siangpahrang Benjamin khongkha ah anghnut naah,
8เอเบดเมเลคออกจากวังของกษัตริย์ และทูลว่า
8Ebed-Melek loe siangpahrang im hoiah tacawt moe, siangpahrang khaeah,
9“กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า คนเหล่านี้ทำชั่วในทุกสิ่งที่พวกเขาทำกับเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ ที่พวกเขาโยนลงหลุมคุมขัง เขาน่าจะตายเพราะความอดอยากในที่ที่เขาอยู่ เนื่องจากในเมืองไม่มีขนมปังเหลือแล้ว”
9ka angraeng siangpahrang, hae kaminawk loe tahmaa Jeremiah nuiah kanung parai sethaih sak o boeh, anih to long akhaw thungah pakhrak o; vangpui thungah takaw om ai boeh pongah, anih loe zok kamthlam ah dueh tih boeh, tiah a naa.
10กษัตริย์จึงสั่งเอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียว่า “จงพาคนสามสิบคนจากที่นี่ไปด้วย นำเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะขึ้นจากหลุมคุมขังก่อนที่เขาจะตาย”
10To naah Ethiopia kami Ebed-Melek khaeah siangpahrang mah, Hae ih kami qui thumtonawk hae caeh haih ah loe, tahmaa Jeremiah dueh ai naah tangqom khaw thung hoiah pathok oh, tiah a naa.
11เอเบดเมเลคจึงพาคนไปด้วย เข้าไปในวังของกษัตริย์ใต้ห้องคลัง เอาเศษผ้าและเสื้อผ้าเก่าออกจากที่นั่น แล้วใช้เชือกหย่อนลงในหลุมให้เยเรมีย์
11To pongah Ebed-Melek mah kaminawk to caeh haih, nihcae loe siangpahrang imthung ih hmuenmae pakuemhaih tlim ih imkhaan maeto ah akun o, kaprawn kahninawk to a lak o moe, Jeremiah hanah long akhaw thungah qui hoiah pakhrak pae o tathuk.
12เอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียบอกเยเรมีย์ว่า “เอาเศษผ้าและเสื้อผ้าเก่าเหล่านี้รองรักแร้ไว้ใต้เชือกเถิด” เยเรมีย์ทำตาม
12Ethiopia kami Ebed-Melek mah Jeremiah khaeah, Hae ih kahni kaprawnnawk hae palaeng tlim ah zaeng ah loe qui hoiah pathlet ah, tiah a naa. Anih mah thuih ih lok baktih toengah Jeremiah mah sak.
13พวกเขาจึงใช้เชือกดึงเยเรมีย์ขึ้น นำเขาขึ้นจากหลุมคุมขัง เยเรมีย์อยู่ในลานทหารยามต่อไป
13Nihcae mah long akhaw thung ih Jeremiah to qui hoiah azuh o tahang; to pacoengah loe Jeremiah to thongim thungah suek o.
14กษัตริย์เศเดคียาห์ส่งคนไปพาเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะมาเข้าเฝ้า ที่ทางเข้าที่สามในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ กษัตริย์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “เราจะถามท่านเรื่องหนึ่ง อย่าปิดบังอะไรจากเรา”
14To pacoengah Zedekiah siangpahrang mah tahmaa Jeremiah to kawk hanah kami patoeh moe, Angraeng imthung akunhaih khongkha thumto haih ah a cae haih; Zedekiah mah Jeremiah khaeah, lok maeto kang dueng han; ka hmaa ah tidoeh angphat hmah, tiah a naa.
15เยเรมีย์กล่าวกับเศเดคียาห์ว่า “หากข้าพเจ้าบอกท่าน ท่านจะฆ่าข้าพเจ้าแน่ไม่ใช่หรือ? หากข้าพเจ้าให้คำแนะนำ ท่านก็จะไม่ฟังข้าพเจ้า”
15Jeremaih mah Zedekiah khaeah, Lok kang thuih nahaeloe, kai hum ai ah na om tang tih maw? Poekhaih kang paek cadoeh, ka lok na tahngai tang tih maw? tiah a naa.
16กษัตริย์เศเดคียาห์จึงสาบานกับเยเรมีย์อย่างลับ ๆ ว่า “พระยาห์เวห์ผู้สร้างชีวิตของพวกเรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะไม่ฆ่าท่าน และจะไม่มอบท่านไว้ในมือคนเหล่านี้ที่มุ่งเอาชีวิตท่านฉันนั้น”
16Toe Zedekiah mah tamquta hoi Jeremiah khaeah lokkamhaih to a sak; ka hinghaih paekkung, Angraeng loe hing pongah, kang hum mak ai, na hinghaih pakrong hae kaminawk ban ah doeh kang paek mak ai, tiah a naa.
17เยเรมีย์จึงกล่าวกับเศเดคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘หากเจ้าออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน เจ้าจะมีชีวิตอยู่ และเมืองนี้จะไม่ถูกเผาด้วยไฟ เจ้าและครัวเรือนของเจ้าจะมีชีวิตอยู่
17To naah Jeremiah mah Zedekiah khaeah, Angraeng, misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah hae tiah thuih; Babylon siangpahrang ih angraengnawk khaeah nang aap nahaeloe, na hinghaih pathlung ueloe, hae vangpui doeh hmai hoiah thlaek mak ai; nangmah hoi na imthung takohnawk doeh hing o tih.
18แต่หากเจ้าไม่ออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดีย พวกเขาจะเผาเมืองด้วยไฟ และเจ้าจะหนีไม่พ้นมือพวกเขา’”
18Toe Babylon siangpahrang ih angraengnawk khaeah nang aap ai nahaeloe, hae vangpui hae Khaldian kaminawk ban ah paek ueloe, nihcae mah hmai hoiah thlaek o tih; nang doeh nihcae ban thung hoi na loih mak ai, tiah thuih, tiah a naa.
19กษัตริย์เศเดคียาห์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “เรากลัวชาวยิวที่แปรพักตร์ไปหาชาวเคลเดีย เกรงว่าพวกเขาจะมอบเราไว้ในมือคนเหล่านั้น แล้วคนเหล่านั้นจะเยาะเย้ยเรา”
19Zedekiah siangpahrang mah Jeremiah khaeah, Khaldian kaminawk khaeah kacaeh Judah kaminawk to ka zit, Babylon kaminawk mah kai hae nihcae ban ah paek ueloe, nihcae mah na pacaekthlaek tih, tiah a naa.
20แต่เยเรมีย์กล่าวว่า “พวกเขาจะไม่มอบท่าน ข้าพเจ้าขอร้องท่าน จงเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ในเรื่องที่ข้าพเจ้าบอกท่าน แล้วท่านจะอยู่ดีและมีชีวิตอยู่
20Jeremiah mah, Nihcae mah to kaminawk khaeah na paek o mak ai. Tahmenhaih hoiah kang thuih ih Angraeng ih lok hae tahngai ah; to tiah nahaeloe nang han hoih ueloe, na hinghaih to pathlung tih.
21แต่หากท่านไม่ยอมออกไป นี่คือคำที่พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้าเห็น
21Toe nihcae khae angpaek hanah nang maak nahaeloe, Angraeng mah hae tiah kai khaeah lok amtuengsak boeh;
22‘จงดูเถิด ผู้หญิงทั้งหมดที่เหลืออยู่ในวังของกษัตริย์ยูดาห์จะถูกนำออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน ผู้หญิงเหล่านั้นจะพูดว่า “เพื่อนสนิทของท่านหันมาต่อสู้กับท่าน และเอาชนะท่านแล้ว เท้าของท่านจมในโคลน พวกเขาหันหนีจากท่านแล้ว”
22khenah, Judah siangpahrang im ah caehtaak ih nongpatanawk to Babylon siangpahrang angraengnawk hmaa ah hoi o boih tih, to naah nongpatanawk mah, Nam puinawk mah ang zoek moe, nang ang caeh o taak boeh; tangnong thungah nang tang caeng boeh pongah, nam puinawk mah angqoi o taak boeh, tiah na thui o tih.
23พวกเขาจะนำภรรยาและลูก ๆ ทั้งหมดของเจ้าออกไปหาชาวเคลเดีย เจ้าจะหนีไม่พ้นมือพวกเขา แต่จะถูกมือของกษัตริย์บาบิโลนจับ เจ้าเองจะทำให้เมืองนี้ถูกเผาด้วยไฟ’”
23Na zunawk hoi na caanawk to Babylon kaminawk hmaa ah hoi o boih tih; nihcae ban thung hoiah na loih o mak ai; Babylon siangpahrang mah na naeh tih; hae vangpui doeh hmai hoiah thlaeksak tih, tiah a naa.
24เศเดคียาห์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “อย่าให้ใครรู้ถ้อยคำเหล่านี้ แล้วท่านจะไม่ตาย
24To naah Zedekiah mah Jeremiah khaeah, Hae loknawk hae mi doeh panoeksak hmah, to tiah nahaeloe na dueh mak ai.
25แต่หากขุนนางได้ยินว่าเราพูดกับท่าน แล้วมาหาท่านและบอกว่า ‘บอกพวกเราเดี๋ยวนี้ว่าท่านพูดอะไรกับกษัตริย์ อย่าปิดบังพวกเรา แล้วพวกเราจะไม่ฆ่าท่าน บอกด้วยว่ากษัตริย์พูดอะไรกับท่าน’
25Kai hoiah lok aram, tiah ukkung angraengnawk mah panoek o pongah nang khaeah angzoh o moe, siangpahrang khaeah tih lok maw na thuih moe, siangpahrang mah tih lok maw ang thuih, angphak hmah, nang phat nahaeloe kang hum han, tiah na naa o nahaeloe,
26จงบอกพวกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าทูลวิงวอนกษัตริย์ว่า ขออย่าส่งข้าพเจ้ากลับไปบ้านของโยนาธานให้ตายที่นั่น’”
26nihcae khaeah, Duek han ih Jonathan im ah na caehsak let hmah, to ah ka dueh moeng tih, tiah tahmenhaih ni ka hnik, tiah thui ah, tiah a naa.
27ขุนนางทั้งหมดมาถามเยเรมีย์ เขาบอกพวกเขาตามถ้อยคำทั้งหมดที่กษัตริย์สั่ง พวกเขาจึงหยุดพูดกับเขา เพราะเรื่องนั้นไม่เป็นที่รู้กัน
27Ukkung angraengnawk boih Jeremiah khaeah caeh o moe, anih to lokdueng o: toe siangpahrang mah thuih pae ih lok baktih toengah Jeremiah mah nihcae khaeah thuih pae. Siangpahrang hoiah lokthuih hoi ih lok to mi mah doeh thaih ai pongah, nihcae mah anih khaeah lokdueng o let ai boeh.
28เยเรมีย์อยู่ในลานทหารยามจนถึงวันที่เยรูซาเล็มถูกยึด
28Jeremiah loe Jerusalem lakhaih ni pha ai karoek to thongim thungah oh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.