เยเรมีย์ 15
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ถึงโมเสสและซามูเอลยืนต่อหน้าเรา ใจเราก็จะไม่หันไปหาชนชาตินี้ จงขับพวกเขาให้พ้นสายตาเรา ให้พวกเขาออกไป!
1To pacoengah Angraeng mah kai khaeah, Ka hmaa ah Mosi hoi Samuel to angdoe moe, lawkthui hoi langlacadoeh, ka poekhaih amkhraih mak ai; Judah kaminawk to ka hmaa hoi takhoe o ving ah, caeh o ving lai nasoe.
2เมื่อพวกเขาถามว่า ‘จะให้พวกเราไปที่ไหน?’ เจ้าจงบอกว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “คนที่ต้องตาย ก็ไปสู่ความตาย คนที่ต้องรับดาบ ก็ไปสู่ดาบ คนที่ต้องอดอยาก ก็ไปสู่ความอดอยาก คนที่ต้องเป็นเชลย ก็ไปสู่การเป็นเชลย”’
2Nihcae mah, naa ah maw ka caeh o han loe? tiah na naa o nahaeloe, duek han pahoe ih kaminawk loe, duekhaih khaeah, sumsen han pahoe ih kaminawk loe, sumsen khaeah, khokhahaih hoi duek han pahoe ih kaminawk loe, khokhahaih khaeah, misong ah pahoe ih kaminawk loe, misong ah caeh o tih, tiah Angraeng mah thuih, tiah thuih paeh, tiah ang naa.
3“เราจะตั้งสี่อย่างไว้เหนือพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว “คือดาบเพื่อฆ่า สุนัขเพื่อฉีก นกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดินเพื่อกลืนกินและทำลาย
3Nihcae nuiah ka suek han ih misa palitonawk loe, hum hanah sumsen, ruet hanah uinawk, caak moe paaeh hanah, van ih tavaanawk hoi long ih moisannawk hae ni, tiah Angraeng mah thuih.
4เราจะให้พวกเขาถูกโยนไปมาท่ามกลางอาณาจักรทั้งหมดในโลก เพราะมนัสเสห์ บุตรเฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ และสิ่งที่เขาทำในเยรูซาเล็ม
4Judah siangpahrang Hezekiah capa Manasseh loe Jerusalem ah sak ih hmuen pongah, long praenawk boih ah raihaih ka phaksak han.
5เยรูซาเล็ม ใครจะสงสารเจ้า? ใครจะคร่ำครวญให้เจ้า? ใครจะแวะถามทุกข์สุข?
5Aw Jerusalem, mi mah maw na tahmen tih? To tih ai boeh loe mi mah maw na qah thui tih? To tih ai boeh loe ngantui maw tiah dueng hanah, mi maw nang khaeah angzo tih?
6เจ้าปฏิเสธเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าถอยหลังไป เราจึงยื่นมือมาต่อสู้กับเจ้า และทำลายเจ้า เราเหนื่อยกับการเมตตาสงสารแล้ว
6Kai nang pahnawt sut moe, hnukbang nam laem boeh pongah, na nuiah ban ka phok moe, kang hum han; dawnpakhuemhaih ka tawn mak ai, tiah Angraeng mah thuih.
7เราฝัดพวกเขาด้วยเครื่องฝัดที่ประตูต่าง ๆ ของแผ่นดิน พรากลูกไปจากพวกเขา ทำลายชนชาติของเรา พวกเขาไม่กลับจากทางของตน
7Nihcae to prae khongkhanawk ah takhi hawhhaih paqa hoiah ka hawh han; a caanawk to palung ka setsak han, a caeh o haih loklam hoi amlaem o ai pongah, nihcae to kang hmatsak han.
8แม่ม่ายของพวกเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเม็ดทรายในทะเล เรานำผู้ทำลายมาต่อสู้กับแม่ของชายหนุ่มตอนเที่ยง ทำให้ความปวดร้าวและความหวาดกลัวตกใส่เธอทันที
8Judah ih lamhmainawk loe ka hmaa ah tuipui ih savuet pongah pop o tih; thendoengnawk ih amno hum kaminawk to athun naah ka patoeh han; nihcae nuiah zit kaom tasoehhaih to ka phaksak han.
9หญิงที่คลอดลูกเจ็ดคนอ่อนล้า เธอสิ้นลมหายใจ ดวงอาทิตย์ของเธอลับลงทั้งที่ยังเป็นกลางวัน เธอผิดหวังและอดสู เราจะมอบผู้ที่เหลืออยู่ของพวกเขาให้ดาบต่อหน้าศัตรู” พระยาห์เวห์กล่าว
9Ca nongpa sarihto tapen kami loe, thaboeng moe, hinghaih qui apet boeh; anih hanah loe athun li naah ni duem pae boeh; anih loe azathaih to tongh moe, poek anghmang sut boeh; kanghmat thoemto kaminawk doeh sumsen hoiah hum hanah, a misanawk khaeah ka paek han, tiah Angraeng mah thuih.
10แม่เอ๋ย ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติแล้ว! แม่ให้กำเนิดข้าพเจ้ามาเป็นคนที่ต้องวิวาท และขัดแย้งกับคนทั้งโลก! ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ใครยืม และไม่มีใครให้ข้าพเจ้ายืม แต่ทุกคนกลับสาปข้าพเจ้า
10Kam no, kai loe khosak bing boeh! Prae boih ah angzoeh koeh kami, misa angcoeng koeh kami ah nang tapen moeng boeh! Amekhaih hnuk hanah minawk han tangka ka coisak ai; minawk ih tangka doeh ka coi ai; toe kami boih mah kai kasae ang thuih o.
11พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราจะเสริมกำลังเจ้าเพื่อสิ่งดีแน่นอน เราจะทำให้ศัตรูวิงวอนเจ้าแน่นอนในยามภัยร้าย และยามทุกข์ยาก
11Angraeng mah, Kahoih ai atue phak naah, kahoih ah kang suek han; raihaih hoi patangkhanghaih atue ah na misanawk mah nang khaeah tahmenhaih hni o tih, tiah thuih.
12ใครหักเหล็กได้ ทั้งเหล็กจากทิศเหนือและทองสัมฤทธิ์?
12Judah kaminawk, sum maw, to tih ai boeh loe sumboeng to na khaek thai ai batih toengah, aluek bang hoiah angzo misanawk to na pazawk thai mak ai.
13เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติของเจ้าเป็นของปล้นโดยไม่คิดราคา เพราะบาปทั้งหมดของเจ้า ทั่วเขตแดนของเจ้า
13Na sak ih zaehaihnawk pongah, na prae thungah na tawnh ih hmuenmae hoi tacongnawk to hmuenmae lomh kaminawk khaeah azom ah ka paek han.
14เราจะให้สิ่งเหล่านั้นไปกับศัตรูของเจ้า สู่แผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จัก เพราะความโกรธของเราจุดไฟขึ้นแล้ว ไฟนั้นจะเผาพวกเจ้า”
14Na panoek ai ih prae ah na misanawk hoi nawnto kang caehsak han; nangcae kangh hanah, palung ka phuihaih hmai baktiah angqong boeh, tiah a thuih.
15พระยาห์เวห์ พระองค์รู้ โปรดระลึกถึงข้าพเจ้า มาดูแลข้าพเจ้า แก้แค้นผู้ข่มเหงให้ข้าพเจ้า พระองค์อดทน ดังนั้นโปรดอย่าพรากข้าพเจ้าไป โปรดรู้ว่าข้าพเจ้าทนคำดูหมิ่นเพราะพระองค์
15Aw Angraeng, nang mah panoek; na panoek poe ah loe, na khenzawn ah; kai pacaekthlaek kaminawk to lu la ah; ka misanawk nuiah palungsawk hmah, kai hae na takhoe ving hmah; kai loe nang pongah kasaethuihaih to ka yok boeh, tiah panoek ah.
16ข้าพเจ้าพบถ้อยคำของพระองค์ แล้วกินถ้อยคำเหล่านั้นเข้าไป ถ้อยคำของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้ายินดีและชื่นใจ เพราะข้าพเจ้าได้ชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ
16Ka hnuk ih na loknawk to ka pazui boeh; Aw misatuh kaminawk ih Angraeng Sithaw, kai loe na hmin hoi kawk ih kami ah ka oh pongah, na lok loe kai han anghoehaih hoi oephaih ah oh.
17ข้าพเจ้าไม่ได้นั่งในวงคนสนุกสนานและรื่นเริง ข้าพเจ้านั่งคนเดียวเพราะมือของพระองค์ เพราะพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความโกรธ
17Kai loe kami pahnui thuih kaminawk angpophaih ahmuen ah kang hnu ai; nihcae hoi anghoehaih doeh ka sah ai; ka nuiah ban na koeng moe, palungphuihaih hoiah nang koisak pongah, kaimabueng ni kang hnut sut.
18ทำไมความเจ็บปวดของข้าพเจ้าจึงไม่สิ้นสุด บาดแผลจึงรักษาไม่ได้ ไม่ยอมหาย? พระองค์จะเป็นเหมือนลำธารหลอกลวงสำหรับข้าพเจ้าจริง ๆ หรือ? เหมือนน้ำที่เหือดหาย?
18Tipongah kai ih ahma loe nat parai moe, thah thai ai ahma, kahoih thai ai ahma ah oh loe? Nang loe kai hanah amsawnlok thui kami, tui kakaang vacong tuinawk baktiah maw na oh boeh?
19เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ถ้าเจ้ากลับมา เราจะพาเจ้ากลับมา เพื่อเจ้าจะยืนต่อหน้าเรา ถ้าเจ้าแยกสิ่งล้ำค่าออกจากสิ่งเลวทราม เจ้าจะเป็นเหมือนปากของเรา พวกเขาจะกลับมาหาเจ้า แต่เจ้าจะไม่กลับไปหาพวกเขา
19To pongah Angraeng mah hae tiah thuih; nam laem let nahaeloe, ka tok sak hanah, kang hoih han; avang ai lok to thui ai, atho kaom loknawk to na thuih nahaeloe, kai ih pakha baktiah na om tih; nihcae loe nang khaeah amlaem o let nasoe; toe nang loe nihcae khaeah amlaem let hmah.
20เราจะทำให้เจ้าเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์แข็งแกร่งต่อชนชาตินี้ พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้า แต่เอาชนะไม่ได้ เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยให้รอด และช่วยให้พ้นภัย” พระยาห์เวห์กล่าว
20Hae kaminawk khaeah kacak sumkamling tapang ah kang ohsak han; nang to pahlong moe, loisak hanah nang khaeah ka oh pongah, nihcae mah na tuh o cadoeh, na pazawk o mak ai, tiah Angraeng mah thuih.
21“เราจะช่วยเจ้าให้พ้นมือคนชั่ว และจะไถ่เจ้าให้พ้นมือคนโหดร้าย”
21Kasae kaminawk ih ban thung hoiah kang pahlong moe, zit kaom kaminawk ban thung hoiah kang loisak han.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.