เยเรมีย์ 15
1พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ถึงโมเสสและซามูเอลยืนต่อหน้าเรา ใจเราก็จะไม่หันไปหาชนชาตินี้ จงขับพวกเขาให้พ้นสายตาเรา ให้พวกเขาออกไป!
2เมื่อพวกเขาถามว่า ‘จะให้พวกเราไปที่ไหน?’ เจ้าจงบอกว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “คนที่ต้องตาย ก็ไปสู่ความตาย คนที่ต้องรับดาบ ก็ไปสู่ดาบ คนที่ต้องอดอยาก ก็ไปสู่ความอดอยาก คนที่ต้องเป็นเชลย ก็ไปสู่การเป็นเชลย”’
3“เราจะตั้งสี่อย่างไว้เหนือพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว “คือดาบเพื่อฆ่า สุนัขเพื่อฉีก นกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดินเพื่อกลืนกินและทำลาย
4เราจะให้พวกเขาถูกโยนไปมาท่ามกลางอาณาจักรทั้งหมดในโลก เพราะมนัสเสห์ บุตรเฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ และสิ่งที่เขาทำในเยรูซาเล็ม
5เยรูซาเล็ม ใครจะสงสารเจ้า? ใครจะคร่ำครวญให้เจ้า? ใครจะแวะถามทุกข์สุข?
6เจ้าปฏิเสธเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าถอยหลังไป เราจึงยื่นมือมาต่อสู้กับเจ้า และทำลายเจ้า เราเหนื่อยกับการเมตตาสงสารแล้ว
7เราฝัดพวกเขาด้วยเครื่องฝัดที่ประตูต่าง ๆ ของแผ่นดิน พรากลูกไปจากพวกเขา ทำลายชนชาติของเรา พวกเขาไม่กลับจากทางของตน
8แม่ม่ายของพวกเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเม็ดทรายในทะเล เรานำผู้ทำลายมาต่อสู้กับแม่ของชายหนุ่มตอนเที่ยง ทำให้ความปวดร้าวและความหวาดกลัวตกใส่เธอทันที
9หญิงที่คลอดลูกเจ็ดคนอ่อนล้า เธอสิ้นลมหายใจ ดวงอาทิตย์ของเธอลับลงทั้งที่ยังเป็นกลางวัน เธอผิดหวังและอดสู เราจะมอบผู้ที่เหลืออยู่ของพวกเขาให้ดาบต่อหน้าศัตรู” พระยาห์เวห์กล่าว
10แม่เอ๋ย ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติแล้ว! แม่ให้กำเนิดข้าพเจ้ามาเป็นคนที่ต้องวิวาท และขัดแย้งกับคนทั้งโลก! ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ใครยืม และไม่มีใครให้ข้าพเจ้ายืม แต่ทุกคนกลับสาปข้าพเจ้า
11พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราจะเสริมกำลังเจ้าเพื่อสิ่งดีแน่นอน เราจะทำให้ศัตรูวิงวอนเจ้าแน่นอนในยามภัยร้าย และยามทุกข์ยาก
12ใครหักเหล็กได้ ทั้งเหล็กจากทิศเหนือและทองสัมฤทธิ์?
13เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติของเจ้าเป็นของปล้นโดยไม่คิดราคา เพราะบาปทั้งหมดของเจ้า ทั่วเขตแดนของเจ้า
14เราจะให้สิ่งเหล่านั้นไปกับศัตรูของเจ้า สู่แผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จัก เพราะความโกรธของเราจุดไฟขึ้นแล้ว ไฟนั้นจะเผาพวกเจ้า”
15พระยาห์เวห์ พระองค์รู้ โปรดระลึกถึงข้าพเจ้า มาดูแลข้าพเจ้า แก้แค้นผู้ข่มเหงให้ข้าพเจ้า พระองค์อดทน ดังนั้นโปรดอย่าพรากข้าพเจ้าไป โปรดรู้ว่าข้าพเจ้าทนคำดูหมิ่นเพราะพระองค์
16ข้าพเจ้าพบถ้อยคำของพระองค์ แล้วกินถ้อยคำเหล่านั้นเข้าไป ถ้อยคำของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้ายินดีและชื่นใจ เพราะข้าพเจ้าได้ชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ
17ข้าพเจ้าไม่ได้นั่งในวงคนสนุกสนานและรื่นเริง ข้าพเจ้านั่งคนเดียวเพราะมือของพระองค์ เพราะพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความโกรธ
18ทำไมความเจ็บปวดของข้าพเจ้าจึงไม่สิ้นสุด บาดแผลจึงรักษาไม่ได้ ไม่ยอมหาย? พระองค์จะเป็นเหมือนลำธารหลอกลวงสำหรับข้าพเจ้าจริง ๆ หรือ? เหมือนน้ำที่เหือดหาย?
19เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ถ้าเจ้ากลับมา เราจะพาเจ้ากลับมา เพื่อเจ้าจะยืนต่อหน้าเรา ถ้าเจ้าแยกสิ่งล้ำค่าออกจากสิ่งเลวทราม เจ้าจะเป็นเหมือนปากของเรา พวกเขาจะกลับมาหาเจ้า แต่เจ้าจะไม่กลับไปหาพวกเขา
20เราจะทำให้เจ้าเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์แข็งแกร่งต่อชนชาตินี้ พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้า แต่เอาชนะไม่ได้ เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยให้รอด และช่วยให้พ้นภัย” พระยาห์เวห์กล่าว
21“เราจะช่วยเจ้าให้พ้นมือคนชั่ว และจะไถ่เจ้าให้พ้นมือคนโหดร้าย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.