เยเรมีย์ 9
1โอ้ หากศีรษะข้าพเจ้าเป็นน้ำ และตาเป็นน้ำพุแห่งน้ำตา! ข้าพเจ้าจะได้ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน ให้ผู้ถูกฆ่าของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า!
2โอ้ หากข้าพเจ้ามีที่พักของคนเดินทาง อยู่ในถิ่นกันดาร! จะได้ทิ้งชนชาติของข้าพเจ้า แล้วจากพวกเขาไป! เพราะพวกเขาล้วนมีชู้ เป็นชุมนุมคนทรยศ
3“ลิ้นของพวกเขาเหมือนคันธนู ที่พวกเขาง้างไว้เพื่อกล่าวคำโกหก พวกเขามีกำลังในแผ่นดิน แต่ไม่ได้มีกำลังเพื่อความจริง เพราะทำชั่วแล้วทำชั่วอีก และไม่รู้จักเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
4“ทุกคนจงระวังเพื่อนบ้าน อย่าไว้ใจพี่น้องคนใด เพราะพี่น้องทุกคนจะเบียดคนอื่นออกแล้วเข้าแทนที่อย่างแน่นอน เพื่อนบ้านทุกคนเที่ยวใส่ร้าย
5เพื่อนต่างหลอกกัน ไม่พูดความจริง พวกเขาฝึกลิ้นให้พูดโกหก ทำผิดจนเหน็ดเหนื่อย
6เจ้าอยู่ท่ามกลางการหลอกลวง เพราะการหลอกลวง พวกเขาไม่ยอมรู้จักเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
7เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “จงฟัง เราจะหลอมและทดสอบพวกเขา จะให้เราทำอย่างไรกับธิดาแห่งชนชาติของเรา?
8ลิ้นของพวกเขาเป็นลูกธนูมรณะ พูดแต่หลอกลวง ปากพูดดีกับเพื่อนบ้าน แต่ในใจคอยซุ่มโจมตีเขา
9เราไม่ควรลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องเหล่านี้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “เราไม่ควรแก้แค้นชนชาติอย่างนี้หรือ?
10เราจะร้องไห้ร่ำไห้ให้ภูเขา และคร่ำครวญให้ทุ่งเลี้ยงสัตว์ในถิ่นกันดาร เพราะถูกเผาจนไม่มีใครเดินผ่าน ไม่มีใครได้ยินเสียงฝูงสัตว์ ทั้งนกในท้องฟ้าและสัตว์ต่างหนีไป ไม่อยู่แล้ว
11“เราจะทำให้เยรูซาเล็มเป็นกองซาก เป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอก จะทำให้เมืองต่าง ๆ ของยูดาห์รกร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่”
12ใครฉลาดพอจะเข้าใจเรื่องนี้? ใครได้รับถ้อยคำจากปากของพระยาห์เวห์จนประกาศได้? ทำไมแผ่นดินจึงพินาศ ถูกเผาจนเหมือนถิ่นกันดาร ไม่มีใครเดินผ่าน?
13พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เพราะพวกเขาละทิ้งข้อบัญญัติที่เราวางไว้ต่อหน้า ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา ไม่เดินตามทางของเรา
14แต่ทำตามความดื้อรั้นของใจตน และตามเทพบาอัลทั้งหลายตามที่บรรพบุรุษสอน”
15เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวว่า “จงฟัง เราจะให้ชนชาตินี้กินวอร์มวูดและดื่มน้ำพิษ
16เราจะกระจายพวกเขาไปในหมู่ชนชาติที่ทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษไม่เคยรู้จัก จะส่งดาบตามไปจนทำลายพวกเขาหมด”
17พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “จงคิดให้ดี เรียกบรรดาหญิงที่ร่ำไห้ให้มา ส่งคนไปเรียกหญิงที่ชำนาญให้มา
18ให้พวกเธอรีบมา ร่ำไห้เพื่อพวกเรา จนน้ำตาไหลจากดวงตาของพวกเรา น้ำหลั่งจากเปลือกตา
19เพราะได้ยินเสียงร่ำไห้จากศิโยนว่า ‘พวกเราพินาศเพียงใด! พวกเราอับอายอย่างยิ่ง เพราะทิ้งแผ่นดินไป เพราะพวกเขาพังที่อยู่ของพวกเรา’”
20ถึงอย่างนั้น ผู้หญิงทั้งหลาย จงฟังคำของพระยาห์เวห์ ให้หูของพวกท่านรับถ้อยคำจากปากพระองค์ สอนลูกสาวของพวกท่านให้ร่ำไห้ แต่ละคนจงสอนเพื่อนบ้านหญิงให้ร้องเพลงคร่ำครวญ
21เพราะความตายปีนเข้ามาทางหน้าต่างของพวกเรา เข้ามาในวังของพวกเรา เพื่อพรากเด็ก ๆ ไปจากข้างนอก และพรากชายหนุ่มไปจากถนน
22จงกล่าวว่า “พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “‘ศพคนจะตกลงบนทุ่งโล่งเหมือนมูลสัตว์ เหมือนรวงหนึ่งกำมือที่เหลือหลังคนเกี่ยว ไม่มีใครเก็บ’”
23พระยาห์เวห์กล่าวว่า “อย่าให้คนฉลาดโอ้อวดปัญญาของตน อย่าให้คนมีกำลังโอ้อวดกำลังของตน อย่าให้คนรวยโอ้อวดทรัพย์สินของตน
24แต่คนที่จะโอ้อวด จงโอ้อวดเรื่องนี้ ว่าตนเข้าใจและรู้จักเรา ว่าเราคือพระยาห์เวห์ ผู้แสดงความรักมั่นคง ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมในแผ่นดิน เพราะเราพอใจในสิ่งเหล่านี้” พระยาห์เวห์กล่าว
25“จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อเราจะลงโทษทุกคนที่เข้าสุหนัตเพียงร่างกาย
26คืออียิปต์ ยูดาห์ เอโดม ชาวอัมโมน โมอับ และทุกคนที่ตัดผมบริเวณขมับซึ่งอยู่ในถิ่นกันดาร เพราะชนชาติทั้งหลายไม่ได้เข้าสุหนัต และชนอิสราเอลทั้งหมดก็ไม่ได้เข้าสุหนัตในใจ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.