โยเอล
Chapter 1

โยเอล

Freedom Bible (Thai)
Compare
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยเอล 1

1พระยาห์เวห์มี​ถ้อยคำ​ถึง​โยเอล บุตร​ของ​เปธูเอล

2ผู้อาวุโส​ทั้งหลาย จง​ฟัง​เรื่อง​นี้ ทุก​คน​ที่​อาศัย​ใน​แผ่นดิน จง​ตั้งใจ​ฟัง! เคย​มี​เรื่อง​เช่น​นี้​เกิด​ขึ้น​ใน​สมัย​ของ​พวก​คุณ หรือ​ใน​สมัย​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ​หรือ​ไม่?

3จง​เล่า​ให้​ลูกหลาน​ฟัง ให้​ลูกหลาน​เล่า​ต่อ​ไป​ยัง​ลูกหลาน​ของ​ตน แล้ว​ให้​คน​เหล่า​นั้น​เล่า​ต่อ​ไป​ยัง​คน​อีก​รุ่น​หนึ่ง

4สิ่ง​ที่​ฝูง​ตั๊กแตน​เหลือ​ไว้ ตั๊กแตน​ตัว​ใหญ่​กิน​เสีย สิ่ง​ที่​ตั๊กแตน​ตัว​ใหญ่​เหลือ​ไว้ ตั๊กแตน​กิน​เสีย สิ่ง​ที่​ตั๊กแตน​เหลือ​ไว้ หนอน​ผีเสื้อ​กิน​เสีย

5คน​ขี้​เมา​ทั้งหลาย จง​ตื่น​ขึ้น​และ​ร้องไห้! ทุก​คน​ที่​ดื่ม​เหล้าองุ่น จง​คร่ำครวญ​ถึง​เหล้าองุ่น​หวาน เพราะ​ไม่​มี​เหล้าองุ่น​ให้​พวก​คุณ​ดื่ม​แล้ว

6ชาติ​หนึ่ง​บุก​ขึ้น​มา​ใน​แผ่นดิน​ของ​เรา แข็งแกร่ง​และ​มี​จำนวน​เหลือคณานับ ฟัน​ของ​ชาติ​นั้น​เหมือน​ฟัน​สิงโต มี​เขี้ยว​เหมือน​สิงโต​ตัวเมีย

7ทำลาย​เถา​องุ่น​ของ​เรา ลอก​ต้น​มะเดื่อ​ของ​เรา ลอก​เปลือก​จน​หมด​แล้ว​ทิ้ง​ไป กิ่ง​ก้าน​กลาย​เป็น​สี​ขาว

8จง​ไว้ทุกข์​เหมือน​หญิง​พรหมจารี​ที่​สวม​ผ้ากระสอบ อาลัย​สามี​เมื่อ​แรก​รุ่น!

9ไม่​มี​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​หรือ​เครื่องดื่ม​ที่​ถวาย​บูชา​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก เหล่า​ปุโรหิต ผู้รับใช้​พระยาห์เวห์ ต่าง​ไว้ทุกข์

10ไร่​นา​ถูก​ทำลาย แผ่นดิน​ไว้ทุกข์ เพราะ​ธัญพืช​พินาศ เหล้าองุ่น​ใหม่​เหือดแห้ง น้ำมัน​ก็​ขาดแคลน

11ชาวนา​ทั้งหลาย จง​อับอาย! ผู้​ดูแล​สวน​องุ่น จง​คร่ำครวญ ถึง​ข้าวสาลี​และ​ข้าว​บาร์เลย์ เพราะ​ผล​เก็บเกี่ยว​ใน​ไร่​นา​พินาศ​แล้ว

12เถา​องุ่น​แห้ง ต้น​มะเดื่อ​เหี่ยวเฉา ทั้ง​ต้น​ทับทิม ต้น​ปาล์ม และ​ต้น​แอปเปิล ต้นไม้​ทุก​ต้น​ใน​ทุ่ง​ล้วน​เหี่ยวเฉา ความ​ยินดี​ของ​มนุษย์​ก็​เหี่ยวแห้ง​ไป​ด้วย

13ปุโรหิต​ทั้งหลาย จง​สวม​ผ้ากระสอบ​และ​ไว้ทุกข์! ผู้รับใช้​ที่​แท่นบูชา จง​คร่ำครวญ ผู้รับใช้​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า จง​มา​นอน​สวม​ผ้ากระสอบ​ตลอด​คืน เพราะ​ไม่​มี​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​หรือ​เครื่องดื่ม​ที่​ถวาย​บูชา​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ

14จง​กำหนด​การ​อด​อาหาร​อัน​ศักดิ์สิทธิ์ เรียก​ชุมนุม​อย่าง​เคร่งขรึม รวบรวม​ผู้อาวุโส​และ​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​มา​ที่​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ แล้ว​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์

15อนิจจา วัน​นั้น! วัน​ของ​พระยาห์เวห์​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว จะ​มา​เป็น​การ​ทำลายล้าง​จาก​ผู้ทรงฤทธิ์​สูง​สุด

16อาหาร​หาย​ไป​ต่อ​หน้า​ต่อ​ตา​พวก​เรา​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ ความ​ชื่นบาน​และ​ความ​ยินดี​ก็​หาย​ไป​จาก​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​พวก​เรา?

17เมล็ด​เน่า​อยู่​ใต้​ก้อน​ดิน ยุ้ง​ฉาง​ร้าง​เปล่า โรง​เก็บ​พัง​ทลาย เพราะ​ธัญพืช​เหี่ยวแห้ง

18สัตว์​ทั้งหลาย​ร้อง​ครวญ​คราง​เพียง​ใด! ฝูง​ปศุสัตว์​ว้าวุ่น เพราะ​ไม่​มี​ทุ่ง​หญ้า แม้​แต่​ฝูง​แกะ​ก็​อยู่​ใน​สภาพ​ย่อยยับ

19พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้า​ร้อง​ทูล​พระองค์ เพราะ​ไฟ​เผาผลาญ​ทุ่ง​หญ้า​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร เปลวไฟ​เผา​ต้นไม้​ทุก​ต้น​ใน​ทุ่ง

20แม้​แต่​สัตว์​ใน​ทุ่ง​ก็​หอบ​หา​พระองค์ เพราะ​ลำธาร​แห้ง​ขอด ไฟ​เผาผลาญ​ทุ่ง​หญ้า​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.