โยเอล 2
1จงเป่าแตรในศิโยน ส่งเสียงเตือนภัยบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา! ให้ทุกคนในแผ่นดินสั่นสะท้าน เพราะวันของพระยาห์เวห์กำลังมา ใกล้เข้ามาแล้ว
2วันแห่งความมืดและความหม่นหมอง วันแห่งเมฆและความมืดทึบ ชนชาติใหญ่และแข็งแกร่งแผ่เข้ามา เหมือนแสงรุ่งอรุณที่แผ่คลุมภูเขา ไม่เคยมีเช่นนี้มาก่อน และจะไม่มีเช่นนี้อีกหลังจากพวกเขา แม้เวลาจะผ่านไปอีกหลายชั่วอายุคน
3ไฟเผาผลาญอยู่เบื้องหน้าพวกเขา เปลวไฟลุกไหม้อยู่เบื้องหลัง แผ่นดินเบื้องหน้าเหมือนสวนเอเดน แต่เบื้องหลังกลายเป็นถิ่นทุรกันดารร้างเปล่า ไม่มีใครหนีรอดจากพวกเขาได้เลย
4รูปร่างของพวกเขาเหมือนม้า วิ่งเหมือนทหารม้า
5กระโดดไปด้วยเสียงเหมือนรถศึกบนยอดเขา เหมือนเสียงเปลวไฟเผาผลาญตอซัง เหมือนชนชาติที่แข็งแกร่งตั้งกระบวนรบ
6เมื่อพวกเขาปรากฏ ชนชาติทั้งหลายก็ทุกข์ทรมาน ทุกใบหน้าซีดเผือด
7พวกเขาวิ่งเหมือนยอดนักรบ ปีนกำแพงเหมือนทหาร แต่ละคนเดินตามแนวของตน ไม่ออกนอกเส้นทาง
8ไม่มีใครเบียดคนอื่น แต่ละคนเดินตามทางของตน ฝ่าแนวป้องกันเข้าไป โดยไม่แตกแถว
9พวกเขากรูเข้าหาเมือง วิ่งไปบนกำแพง ปีนขึ้นบ้านเรือน เข้าทางหน้าต่างเหมือนขโมย
10แผ่นดินสั่นไหวต่อหน้าพวกเขา ฟ้าสวรรค์สั่นสะเทือน ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มืดไป ดวงดาวหยุดส่องแสง
11พระยาห์เวห์เปล่งเสียงกึกก้องเบื้องหน้ากองทัพของพระองค์ เพราะกองกำลังของพระองค์ยิ่งใหญ่เหลือเกิน ผู้ทำตามคำสั่งของพระองค์แข็งแกร่ง วันของพระยาห์เวห์ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ใครจะทนไหว?
12พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้ในเวลานี้ จงกลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมด ด้วยการอดอาหาร ร้องไห้ และไว้ทุกข์”
13จงฉีกใจ ไม่ใช่ฉีกเสื้อผ้า แล้วกลับมาหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ เพราะพระองค์เปี่ยมด้วยความกรุณาและเมตตา ไม่โกรธง่าย มีความรักมั่นคงล้นเหลือ และเปลี่ยนใจไม่ส่งภัยพิบัติมา
14ใครจะรู้? พระองค์อาจหันกลับและเปลี่ยนใจ แล้วทิ้งพรไว้เบื้องหลัง เป็นเครื่องบูชาจากธัญพืชและเครื่องดื่มที่ถวายบูชาสำหรับพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ
15จงเป่าแตรในศิโยน! กำหนดการอดอาหารอันศักดิ์สิทธิ์ เรียกชุมนุมอย่างเคร่งขรึม
16รวบรวมประชาชน ทำให้การชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ เรียกผู้อาวุโสมารวมกัน รวบรวมเด็ก ๆ รวมทั้งทารกที่ยังกินนมแม่ ให้เจ้าบ่าวออกจากห้องของตน และเจ้าสาวออกจากห้องของเธอ
17ให้ปุโรหิต ผู้รับใช้พระยาห์เวห์ ร้องไห้ระหว่างเฉลียงกับแท่นบูชา และกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ โปรดไว้ชีวิตประชาชนของพระองค์ อย่าให้ประชาชนผู้เป็นมรดกของพระองค์ต้องอับอาย อย่าให้ชนชาติทั้งหลายมาปกครองพวกเขา เหตุใดชนชาติทั้งหลายจึงจะพูดว่า ‘พระเจ้าของคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’”
18แล้วพระยาห์เวห์ก็หวงแหนแผ่นดินของพระองค์ และสงสารประชาชนของพระองค์
19พระยาห์เวห์ตอบประชาชนของพระองค์ว่า “จงใส่ใจ เราจะส่งธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันมาให้พวกคุณ พวกคุณจะได้กินจนอิ่มหนำ เราจะไม่ทำให้พวกคุณเป็นที่เยาะเย้ยในหมู่ชนชาติทั้งหลายอีก
20แต่เราจะขับกองทัพทางเหนือไปให้ไกลจากพวกคุณ ไล่เข้าไปในแผ่นดินแห้งแล้งร้างเปล่า ให้แนวหน้าเข้าไปในทะเลตะวันออก และแนวหลังเข้าไปในทะเลตะวันตก กลิ่นเหม็นของกองทัพนั้นจะลอยขึ้น กลิ่นเน่าเหม็นจะโชยขึ้นมา” แท้จริง เขาได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่แล้ว
21แผ่นดินเอ๋ย อย่ากลัว จงชื่นบานและยินดี เพราะพระยาห์เวห์ทำสิ่งยิ่งใหญ่แล้ว
22สัตว์ในทุ่งทั้งหลาย อย่ากลัว เพราะทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารงอกขึ้นแล้ว ต้นไม้ออกผล ต้นมะเดื่อและเถาองุ่นให้ผลเต็มกำลัง
23“ชาวศิโยน จงชื่นบาน และยินดีในพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ เพราะพระองค์ให้ฝนต้นฤดูอย่างพอเหมาะ และทำให้ฝนตกลงมาเพื่อพวกคุณ ทั้งฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดูเหมือนแต่ก่อน
24ลานนวดข้าวจะเต็มไปด้วยข้าวสาลี เหล้าองุ่นใหม่และน้ำมันจะล้นถัง
25เราจะชดเชยปีที่ฝูงตั๊กแตนกินไปให้พวกคุณ ทั้งตั๊กแตนตัวใหญ่ ตั๊กแตน และหนอนผีเสื้อ กองทัพใหญ่ของเราที่เราส่งมาท่ามกลางพวกคุณ
26พวกคุณจะมีอาหารมากมาย กินจนอิ่มหนำ และจะสรรเสริญชื่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ ผู้ทำสิ่งอัศจรรย์เพื่อพวกคุณ ประชาชนของเราจะไม่ผิดหวังอีกเลย
27พวกคุณจะรู้ว่าเราอยู่ท่ามกลางอิสราเอล เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ ไม่มีผู้ใดอื่น ประชาชนของเราจะไม่ผิดหวังอีกเลย
28“หลังจากนั้น เราจะเทพระวิญญาณของเราลงบนมนุษย์ทุกคน ลูกชายและลูกสาวของพวกคุณจะกล่าวคำพยากรณ์ ชายชราของพวกคุณจะฝัน ชายหนุ่มของพวกคุณจะเห็นนิมิต
29ในวันเหล่านั้น แม้แต่คนรับใช้ชายและหญิง เราก็จะเทพระวิญญาณของเราลงบนพวกเขา
30เราจะสำแดงสิ่งอัศจรรย์ในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดิน คือเลือด ไฟ และเสาควัน
31ดวงอาทิตย์จะกลายเป็นความมืด ดวงจันทร์จะกลายเป็นเลือด ก่อนวันอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวของพระยาห์เวห์จะมาถึง
32ทุกคนที่ร้องเรียกชื่อพระยาห์เวห์จะรอด เพราะจะมีผู้หนีรอดอยู่บนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็ม ตามที่พระยาห์เวห์กล่าวไว้ และในหมู่คนที่เหลือรอด จะมีผู้ที่พระยาห์เวห์เรียก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.