โยเอล
Chapter 2

โยเอล

Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยเอล 2

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1จง​เป่า​แตร​ใน​ศิโยน ส่งเสียง​เตือน​ภัย​บน​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา! ให้​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​สั่น​สะท้าน เพราะ​วัน​ของ​พระยาห์เวห์​กำลัง​มา ใกล้​เข้า​มา​แล้ว
1תִּקְע֨וּ שׁוֹפָ֜ר בְּצִיּ֗וֹן וְהָרִ֙יעוּ֙ בְּהַ֣ר קָדְשִׁ֔י יִרְגְּז֕וּ כֹּ֖ל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ כִּֽי־בָ֥א יוֹם־יְהוָ֖ה כִּ֥י קָרֽוֹב׃
2วัน​แห่ง​ความ​มืด​และ​ความ​หม่น​หมอง วัน​แห่ง​เมฆ​และ​ความ​มืด​ทึบ ชนชาติ​ใหญ่​และ​แข็งแกร่ง​แผ่​เข้า​มา เหมือน​แสง​รุ่งอรุณ​ที่​แผ่​คลุม​ภูเขา ไม่​เคย​มี​เช่น​นี้​มา​ก่อน และ​จะ​ไม่​มี​เช่น​นี้​อีก​หลัง​จาก​พวก​เขา แม้​เวลา​จะ​ผ่าน​ไป​อีก​หลาย​ชั่ว​อายุ​คน
2י֧וֹם חֹ֣שֶׁךְ וַאֲפֵלָ֗ה י֤וֹם עָנָן֙ וַעֲרָפֶ֔ל כְּשַׁ֖חַר פָּרֻ֣שׂ עַל־הֶֽהָרִ֑ים עַ֚ם רַ֣ב וְעָצ֔וּם כָּמֹ֗הוּ לֹ֤א נִֽהְיָה֙ מִן־הָ֣עוֹלָ֔ם וְאַֽחֲרָיו֙ לֹ֣א יוֹסֵ֔ף עַד־שְׁנֵ֖י דּ֥וֹר וָדֽוֹר׃
3ไฟ​เผาผลาญ​อยู่​เบื้องหน้า​พวก​เขา เปลวไฟ​ลุก​ไหม้​อยู่​เบื้องหลัง แผ่นดิน​เบื้องหน้า​เหมือน​สวน​เอเดน แต่​เบื้องหลัง​กลาย​เป็น​ถิ่น​ทุรกันดาร​ร้าง​เปล่า ไม่​มี​ใคร​หนี​รอด​จาก​พวก​เขา​ได้​เลย
3לְפָנָיו֙ אָ֣כְלָה אֵ֔שׁ וְאַחֲרָ֖יו תְּלַהֵ֣ט לֶֽהָבָ֑ה כְּגַן־עֵ֨דֶן הָאָ֜רֶץ לְפָנָ֗יו וְאַֽחֲרָיו֙ מִדְבַּ֣ר שְׁמָמָ֔ה וְגַם־פְּלֵיטָ֖ה לֹא־הָ֥יְתָה לּֽוֹ׃
4รูปร่าง​ของ​พวก​เขา​เหมือน​ม้า วิ่ง​เหมือน​ทหาร​ม้า
4כְּמַרְאֵ֥ה סוּסִ֖ים מַרְאֵ֑הוּ וּכְפָרָשִׁ֖ים כֵּ֥ן יְרוּצֽוּן׃
5กระโดด​ไป​ด้วย​เสียง​เหมือน​รถ​ศึก​บน​ยอด​เขา เหมือน​เสียง​เปลวไฟ​เผาผลาญ​ตอซัง เหมือน​ชนชาติ​ที่​แข็งแกร่ง​ตั้ง​กระบวน​รบ
5כְּק֣וֹל מַרְכָּב֗וֹת עַל־רָאשֵׁ֤י הֶֽהָרִים֙ יְרַקֵּד֔וּן כְּקוֹל֙ לַ֣הַב אֵ֔שׁ אֹכְלָ֖ה קָ֑שׁ כְּעַ֣ם עָצ֔וּם עֱר֖וּךְ מִלְחָמָֽה׃
6เมื่อ​พวก​เขา​ปรากฏ ชนชาติ​ทั้งหลาย​ก็​ทุกข์​ทรมาน ทุก​ใบหน้า​ซีดเผือด
6מִפָּנָ֖יו יָחִ֣ילוּ עַמִּ֑ים כָּל־פָּנִ֖ים קִבְּצ֥וּ פָארֽוּר׃
7พวก​เขา​วิ่ง​เหมือน​ยอด​นักรบ ปีน​กำแพง​เหมือน​ทหาร แต่ละ​คน​เดิน​ตาม​แนว​ของ​ตน ไม่​ออก​นอก​เส้นทาง
7כְּגִבּוֹרִ֣ים יְרֻצ֔וּן כְּאַנְשֵׁ֥י מִלְחָמָ֖ה יַעֲל֣וּ חוֹמָ֑ה וְאִ֤ישׁ בִּדְרָכָיו֙ יֵֽלֵכ֔וּן וְלֹ֥א יְעַבְּט֖וּן אֹרְחוֹתָֽם׃
8ไม่​มี​ใคร​เบียด​คน​อื่น แต่ละ​คน​เดิน​ตาม​ทาง​ของ​ตน ฝ่า​แนว​ป้องกัน​เข้า​ไป โดย​ไม่​แตก​แถว
8וְאִ֤ישׁ אָחִיו֙ לֹ֣א יִדְחָק֔וּן גֶּ֥בֶר בִּמְסִלָּת֖וֹ יֵֽלֵכ֑וּן וּבְעַ֥ד הַשֶּׁ֛לַח יִפֹּ֖לוּ לֹ֥א יִבְצָֽעוּ׃
9พวก​เขา​กรู​เข้า​หา​เมือง วิ่ง​ไป​บน​กำแพง ปีน​ขึ้น​บ้านเรือน เข้า​ทาง​หน้าต่าง​เหมือน​ขโมย
9בָּעִ֣יר יָשֹׁ֗קּוּ בַּֽחוֹמָה֙ יְרֻצ֔וּן בַּבָּתִּ֖ים יַעֲל֑וּ בְּעַ֧ד הַחַלּוֹנִ֛ים יָבֹ֖אוּ כַּגַּנָּֽב׃
10แผ่นดิน​สั่น​ไหว​ต่อ​หน้า​พวก​เขา ฟ้าสวรรค์​สั่นสะเทือน ดวง​อาทิตย์​และ​ดวง​จันทร์​มืด​ไป ดวง​ดาว​หยุด​ส่อง​แสง
10לְפָנָיו֙ רָ֣גְזָה אֶ֔רֶץ רָעֲשׁ֖וּ שָׁמָ֑יִם שֶׁ֤מֶשׁ וְיָרֵ֙חַ֙ קָדָ֔רוּ וְכוֹכָבִ֖ים אָסְפ֥וּ נָגְהָֽם׃
11พระยาห์เวห์​เปล่ง​เสียง​กึกก้อง​เบื้องหน้า​กองทัพ​ของ​พระองค์ เพราะ​กอง​กำลัง​ของ​พระองค์​ยิ่งใหญ่​เหลือเกิน ผู้​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระองค์​แข็งแกร่ง วัน​ของ​พระยาห์เวห์​ยิ่งใหญ่​และ​น่า​สะพรึงกลัว​ยิ่งนัก ใคร​จะ​ทน​ไหว?
11וַֽיהוָ֗ה נָתַ֤ן קוֹלוֹ֙ לִפְנֵ֣י חֵיל֔וֹ כִּ֣י רַ֤ב מְאֹד֙ מַחֲנֵ֔הוּ כִּ֥י עָצ֖וּם עֹשֵׂ֣ה דְבָר֑וֹ כִּֽי־גָד֧וֹל יוֹם־יְהוָ֛ה וְנוֹרָ֥א מְאֹ֖ד וּמִ֥י יְכִילֶֽנּוּ׃
12พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “แม้​ใน​เวลา​นี้ จง​กลับ​มา​หา​เรา​ด้วย​ใจ​ทั้งหมด ด้วย​การ​อด​อาหาร ร้องไห้ และ​ไว้ทุกข์”
12וְגַם־עַתָּה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה שֻׁ֥בוּ עָדַ֖י בְּכָל־לְבַבְכֶ֑ם וּבְצ֥וֹם וּבְבְכִ֖י וּבְמִסְפֵּֽד׃
13จง​ฉีก​ใจ ไม่​ใช่​ฉีก​เสื้อ​ผ้า แล้ว​กลับ​มา​หา​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ เพราะ​พระองค์​เปี่ยม​ด้วย​ความ​กรุณา​และ​เมตตา ไม่​โกรธ​ง่าย มี​ความ​รัก​มั่นคง​ล้นเหลือ และ​เปลี่ยนใจ​ไม่​ส่ง​ภัยพิบัติ​มา
13וְקִרְע֤וּ לְבַבְכֶם֙ וְאַל־בִּגְדֵיכֶ֔ם וְשׁ֖וּבוּ אֶל־יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֑ם כִּֽי־חַנּ֤וּן וְרַחוּם֙ ה֔וּא אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב־חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל־הָרָעָֽה׃
14ใคร​จะ​รู้? พระองค์​อาจ​หัน​กลับ​และ​เปลี่ยนใจ แล้ว​ทิ้ง​พร​ไว้​เบื้องหลัง เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​และ​เครื่องดื่ม​ที่​ถวาย​บูชา​สำหรับ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ
14מִ֥י יוֹדֵ֖עַ יָשׁ֣וּב וְנִחָ֑ם וְהִשְׁאִ֤יר אַֽחֲרָיו֙ בְּרָכָ֔ה מִנְחָ֣ה וָנֶ֔סֶךְ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ פ
15จง​เป่า​แตร​ใน​ศิโยน! กำหนด​การ​อด​อาหาร​อัน​ศักดิ์สิทธิ์ เรียก​ชุมนุม​อย่าง​เคร่งขรึม
15תִּקְע֥וּ שׁוֹפָ֖ר בְּצִיּ֑וֹן קַדְּשׁוּ־צ֖וֹם קִרְא֥וּ עֲצָרָֽה׃
16รวบรวม​ประชาชน ทำให้​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ เรียก​ผู้อาวุโส​มา​รวม​กัน รวบรวม​เด็ก ๆ รวม​ทั้ง​ทารก​ที่​ยัง​กิน​นม​แม่ ให้​เจ้าบ่าว​ออก​จาก​ห้อง​ของ​ตน และ​เจ้าสาว​ออก​จาก​ห้อง​ของ​เธอ
16אִסְפוּ־עָ֞ם קַדְּשׁ֤וּ קָהָל֙ קִבְצ֣וּ זְקֵנִ֔ים אִסְפוּ֙ עֽוֹלָלִ֔ים וְיֹנְקֵ֖י שָׁדָ֑יִם יֵצֵ֤א חָתָן֙ מֵֽחֶדְר֔וֹ וְכַלָּ֖ה מֵחֻפָּתָֽהּ׃
17ให้​ปุโรหิต ผู้รับใช้​พระยาห์เวห์ ร้องไห้​ระหว่าง​เฉลียง​กับ​แท่นบูชา และ​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์ โปรด​ไว้​ชีวิต​ประชาชน​ของ​พระองค์ อย่า​ให้​ประชาชน​ผู้​เป็น​มรดก​ของ​พระองค์​ต้อง​อับอาย อย่า​ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​มา​ปกครอง​พวก​เขา เหตุ​ใด​ชนชาติ​ทั้งหลาย​จึง​จะ​พูด​ว่า ‘พระเจ้า​ของ​คน​เหล่า​นี้​อยู่​ที่ไหน?’”
17בֵּ֤ין הָאוּלָם֙ וְלַמִּזְבֵּ֔חַ יִבְכּוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י יְהוָ֑ה וְֽיֹאמְר֞וּ ח֧וּסָה יְהוָ֣ה עַל־עַמֶּ֗ךָ וְאַל־תִּתֵּ֨ן נַחֲלָתְךָ֤ לְחֶרְפָּה֙ לִמְשָׁל־בָּ֣ם גּוֹיִ֔ם לָ֚מָּה יֹאמְר֣וּ בָֽעַמִּ֔ים אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
18แล้ว​พระยาห์เวห์​ก็​หวงแหน​แผ่นดิน​ของ​พระองค์ และ​สงสาร​ประชาชน​ของ​พระองค์
18וַיְקַנֵּ֥א יְהוָ֖ה לְאַרְצ֑וֹ וַיַּחְמֹ֖ל עַל־עַמּֽוֹ׃
19พระยาห์เวห์​ตอบ​ประชาชน​ของ​พระองค์​ว่า “จง​ใส่ใจ เรา​จะ​ส่ง​ธัญพืช เหล้าองุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน​มา​ให้​พวก​คุณ พวก​คุณ​จะ​ได้​กิน​จน​อิ่มหนำ เรา​จะ​ไม่​ทำให้​พวก​คุณ​เป็น​ที่​เยาะเย้ย​ใน​หมู่​ชนชาติ​ทั้งหลาย​อีก
19וַיַּ֨עַן יְהוָ֜ה וַיֹּ֣אמֶר לְעַמּ֗וֹ הִנְנִ֨י שֹׁלֵ֤חַ לָכֶם֙ אֶת־הַדָּגָן֙ וְהַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֔ר וּשְׂבַעְתֶּ֖ם אֹת֑וֹ וְלֹא־אֶתֵּ֨ן אֶתְכֶ֥ם ע֛וֹד חֶרְפָּ֖ה בַּגּוֹיִֽם׃
20แต่​เรา​จะ​ขับ​กองทัพ​ทาง​เหนือ​ไป​ให้​ไกล​จาก​พวก​คุณ ไล่​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​แห้ง​แล้ง​ร้าง​เปล่า ให้​แนวหน้า​เข้า​ไป​ใน​ทะเล​ตะวันออก และ​แนวหลัง​เข้า​ไป​ใน​ทะเล​ตะวันตก กลิ่น​เหม็น​ของ​กองทัพ​นั้น​จะ​ลอย​ขึ้น กลิ่น​เน่า​เหม็น​จะ​โชย​ขึ้น​มา” แท้​จริง เขา​ได้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​แล้ว
20וְֽאֶת־הַצְּפוֹנִ֞י אַרְחִ֣יק מֵעֲלֵיכֶ֗ם וְהִדַּחְתִּיו֮ אֶל־אֶ֣רֶץ צִיָּ֣ה וּשְׁמָמָה֒ אֶת־פָּנָ֗יו אֶל־הַיָּם֙ הַקַּדְמֹנִ֔י וְסֹפ֖וֹ אֶל־הַיָּ֣ם הָאַֽחֲר֑וֹן וְעָלָ֣ה בָאְשׁ֗וֹ וְתַ֙עַל֙ צַחֲנָת֔וֹ כִּ֥י הִגְדִּ֖יל לַעֲשֽׂוֹת׃
21แผ่นดิน​เอ๋ย อย่า​กลัว จง​ชื่นบาน​และ​ยินดี เพราะ​พระยาห์เวห์​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​แล้ว
21אַל־תִּֽירְאִ֖י אֲדָמָ֑ה גִּ֣ילִי וּשְׂמָ֔חִי כִּֽי־הִגְדִּ֥יל יְהוָ֖ה לַעֲשֽׂוֹת׃
22สัตว์​ใน​ทุ่ง​ทั้งหลาย อย่า​กลัว เพราะ​ทุ่ง​หญ้า​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​งอก​ขึ้น​แล้ว ต้นไม้​ออก​ผล ต้น​มะเดื่อ​และ​เถา​องุ่น​ให้​ผล​เต็ม​กำลัง
22אַל־תִּֽירְאוּ֙ בַּהֲמ֣וֹת שָׂדַ֔י כִּ֥י דָשְׁא֖וּ נְא֣וֹת מִדְבָּ֑ר כִּֽי־עֵץ֙ נָשָׂ֣א פִרְי֔וֹ תְּאֵנָ֥ה וָגֶ֖פֶן נָתְנ֥וּ חֵילָֽם׃
23“ชาว​ศิโยน จง​ชื่นบาน และ​ยินดี​ใน​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ เพราะ​พระองค์​ให้​ฝน​ต้น​ฤดู​อย่าง​พอเหมาะ และ​ทำให้​ฝน​ตกลง​มา​เพื่อ​พวก​คุณ ทั้ง​ฝน​ต้น​ฤดู​และ​ฝน​ปลาย​ฤดู​เหมือน​แต่​ก่อน
23וּבְנֵ֣י צִיּ֗וֹן גִּ֤ילוּ וְשִׂמְחוּ֙ בַּיהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם כִּֽי־נָתַ֥ן לָכֶ֛ם אֶת־הַמּוֹרֶ֖ה לִצְדָקָ֑ה וַיּ֣וֹרֶד לָכֶ֗ם גֶּ֛שֶׁם מוֹרֶ֥ה וּמַלְק֖וֹשׁ בָּרִאשֽׁוֹן׃
24ลาน​นวด​ข้าว​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​ข้าวสาลี เหล้าองุ่น​ใหม่​และ​น้ำมัน​จะ​ล้น​ถัง
24וּמָלְא֥וּ הַגֳּרָנ֖וֹת בָּ֑ר וְהֵשִׁ֥יקוּ הַיְקָבִ֖ים תִּיר֥וֹשׁ וְיִצְהָֽר׃
25เรา​จะ​ชดเชย​ปี​ที่​ฝูง​ตั๊กแตน​กิน​ไป​ให้​พวก​คุณ ทั้ง​ตั๊กแตน​ตัว​ใหญ่ ตั๊กแตน และ​หนอน​ผีเสื้อ กองทัพ​ใหญ่​ของ​เรา​ที่​เรา​ส่ง​มา​ท่ามกลาง​พวก​คุณ
25וְשִׁלַּמְתִּ֤י לָכֶם֙ אֶת־הַשָּׁנִ֔ים אֲשֶׁר֙ אָכַ֣ל הָֽאַרְבֶּ֔ה הַיֶּ֖לֶק וְהֶחָסִ֣יל וְהַגָּזָ֑ם חֵילִי֙ הַגָּד֔וֹל אֲשֶׁ֥ר שִׁלַּ֖חְתִּי בָּכֶֽם׃
26พวก​คุณ​จะ​มี​อาหาร​มากมาย กิน​จน​อิ่มหนำ และ​จะ​สรรเสริญ​ชื่อ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ ผู้​ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์​เพื่อ​พวก​คุณ ประชาชน​ของ​เรา​จะ​ไม่​ผิดหวัง​อีก​เลย
26וַאֲכַלְתֶּ֤ם אָכוֹל֙ וְשָׂב֔וֹעַ וְהִלַּלְתֶּ֗ם אֶת־שֵׁ֤ם יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה עִמָּכֶ֖ם לְהַפְלִ֑יא וְלֹא־יֵבֹ֥שׁוּ עַמִּ֖י לְעוֹלָֽם׃
27พวก​คุณ​จะ​รู้​ว่า​เรา​อยู่​ท่ามกลาง​อิสราเอล เรา​คือ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ ไม่​มี​ผู้​ใด​อื่น ประชาชน​ของ​เรา​จะ​ไม่​ผิดหวัง​อีก​เลย
27וִידַעְתֶּ֗ם כִּ֣י בְקֶ֤רֶב יִשְׂרָאֵל֙ אָ֔נִי וַאֲנִ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם וְאֵ֣ין ע֑וֹד וְלֹא־יֵבֹ֥שׁוּ עַמִּ֖י לְעוֹלָֽם׃ ס
28“หลัง​จาก​นั้น เรา​จะ​เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง​บน​มนุษย์​ทุก​คน ลูกชาย​และ​ลูกสาว​ของ​พวก​คุณ​จะ​กล่าว​คำ​พยากรณ์ ชาย​ชรา​ของ​พวก​คุณ​จะ​ฝัน ชายหนุ่ม​ของ​พวก​คุณ​จะ​เห็น​นิมิต
28וְהָיָ֣ה אַֽחֲרֵי־כֵ֗ן אֶשְׁפּ֤וֹךְ אֶת־רוּחִי֙ עַל־כָּל־בָּשָׂ֔ר וְנִבְּא֖וּ בְּנֵיכֶ֣ם וּבְנֽוֹתֵיכֶ֑ם זִקְנֵיכֶם֙ חֲלֹמ֣וֹת יַחֲלֹמ֔וּן בַּח֣וּרֵיכֶ֔ם חֶזְיֹנ֖וֹת יִרְאֽוּ׃
29ใน​วัน​เหล่า​นั้น แม้​แต่​คน​รับใช้​ชาย​และ​หญิง เรา​ก็​จะ​เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง​บน​พวก​เขา
29וְגַ֥ם עַל־הָֽעֲבָדִ֖ים וְעַל־הַשְּׁפָח֑וֹת בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔מָּה אֶשְׁפּ֖וֹךְ אֶת־רוּחִֽי׃
30เรา​จะ​สำแดง​สิ่ง​อัศจรรย์​ใน​ฟ้าสวรรค์​และ​บน​แผ่นดิน คือ​เลือด ไฟ และ​เสา​ควัน
30וְנָֽתַתִּי֙ מֽוֹפְתִ֔ים בַּשָּׁמַ֖יִם וּבָאָ֑רֶץ דָּ֣ם וָאֵ֔שׁ וְתִֽימֲר֖וֹת עָשָֽׁן׃
31ดวง​อาทิตย์​จะ​กลาย​เป็น​ความ​มืด ดวง​จันทร์​จะ​กลาย​เป็น​เลือด ก่อน​วัน​อัน​ยิ่งใหญ่​และ​น่า​สะพรึงกลัว​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​มา​ถึง
31הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ יֵהָפֵ֣ךְ לְחֹ֔שֶׁךְ וְהַיָּרֵ֖חַ לְדָ֑ם לִפְנֵ֗י בּ֚וֹא י֣וֹם יְהוָ֔ה הַגָּד֖וֹל וְהַנּוֹרָֽא׃
32ทุก​คน​ที่​ร้อง​เรียก​ชื่อ​พระยาห์เวห์​จะ​รอด เพราะ​จะ​มี​ผู้​หนี​รอด​อยู่​บน​ภูเขา​ศิโยน​และ​ใน​เยรูซาเล็ม ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​กล่าว​ไว้ และ​ใน​หมู่​คน​ที่​เหลือ​รอด จะ​มี​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​เรียก
32וְהָיָ֗ה כֹּ֧ל אֲשֶׁר־יִקְרָ֛א בְּשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה יִמָּלֵ֑ט כִּ֠י בְּהַר־צִיּ֨וֹן וּבִירוּשָׁלִַ֜ם תִּֽהְיֶ֣ה פְלֵיטָ֗ה כַּֽאֲשֶׁר֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וּבַ֨שְּׂרִידִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יְהוָ֖ה קֹרֵֽא׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.