ดาเนียล 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ในปีที่สามของรัชกาลเยโฮยาคิม กษัตริย์แห่งยูดาห์ เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลน ยกทัพมาล้อมกรุงเยรูซาเล็ม
1בִּשְׁנַ֣ת שָׁל֔וֹשׁ לְמַלְכ֖וּת יְהוֹיָקִ֣ים מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֑ה בָּ֣א נְבוּכַדְנֶאצַּ֧ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֛ל יְרוּשָׁלִַ֖ם וַיָּ֥צַר עָלֶֽיהָ׃
2พระผู้เป็นเจ้า มอบเยโฮยาคิม กษัตริย์แห่งยูดาห์ ให้อยู่ในอำนาจของเนบูคัดเนสซาร์ พร้อมกับภาชนะบางส่วนจากพระวิหารของพระเจ้า เนบูคัดเนสซาร์นำสิ่งเหล่านั้นไปยังวิหารของเทพเจ้าของตนในแผ่นดินชินาร์ และเก็บภาชนะไว้ในคลังสมบัติของวิหารนั้น
2וַיִּתֵּן֩ אֲדֹנָ֨י בְּיָד֜וֹ אֶת־יְהוֹיָקִ֣ים מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֗ה וּמִקְצָת֙ כְּלֵ֣י בֵית־הָֽאֱלֹהִ֔ים וַיְבִיאֵ֥ם אֶֽרֶץ־שִׁנְעָ֖ר בֵּ֣ית אֱלֹהָ֑יו וְאֶת־הַכֵּלִ֣ים הֵבִ֔יא בֵּ֖ית אוֹצַ֥ר אֱלֹהָֽיו׃
3กษัตริย์ตรัสสั่งอัชเปนัส หัวหน้าขันที ให้คัดเลือกชาวอิสราเอลบางคนจากเชื้อสายกษัตริย์ และจากตระกูลขุนนาง
3וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ לְאַשְׁפְּנַ֖ז רַ֣ב סָרִיסָ֑יו לְהָבִ֞יא מִבְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל וּמִזֶּ֥רַע הַמְּלוּכָ֖ה וּמִן־הַֽפַּרְתְּמִֽים׃
4โดยให้เลือกคนหนุ่มที่ร่างกายไม่มีตำหนิ รูปร่างหน้าตาดี รอบรู้ มีความรู้และเข้าใจวิชาการต่างๆ มีความสามารถพอที่จะรับใช้ในวัง แล้วให้สอนวิชาความรู้และภาษาของชาวเคลเดียแก่พวกเขา
4יְלָדִ֣ים אֲשֶׁ֣ר אֵֽין־בָּהֶ֣ם כָּל־מוּם֩ וְטוֹבֵ֨י מַרְאֶ֜ה וּמַשְׂכִּילִ֣ים בְּכָל־חָכְמָ֗ה וְיֹ֤דְעֵי דַ֙עַת֙ וּמְבִינֵ֣י מַדָּ֔ע וַאֲשֶׁר֙ כֹּ֣חַ בָּהֶ֔ם לַעֲמֹ֖ד בְּהֵיכַ֣ל הַמֶּ֑לֶךְ וּֽלֲלַמְּדָ֥ם סֵ֖פֶר וּלְשׁ֥וֹן כַּשְׂדִּֽים׃
5กษัตริย์ทรงจัดอาหารชั้นดีของพระองค์และเหล้าองุ่นที่ทรงดื่มให้พวกเขาทุกวัน ให้เลี้ยงดูเป็นเวลาสามปี แล้วเมื่อครบกำหนดจึงให้เข้ารับใช้กษัตริย์
5וַיְמַן֩ לָהֶ֨ם הַמֶּ֜לֶךְ דְּבַר־י֣וֹם בְּיוֹמ֗וֹ מִפַּת־בַּ֤ג הַמֶּ֙לֶךְ֙ וּמִיֵּ֣ין מִשְׁתָּ֔יו וּֽלְגַדְּלָ֖ם שָׁנִ֣ים שָׁל֑וֹשׁ וּמִ֨קְצָתָ֔ם יַֽעַמְד֖וּ לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
6ในบรรดาคนเหล่านี้ มีคนจากยูดาห์คือ ดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์
6וַיְהִ֥י בָהֶ֖ם מִבְּנֵ֣י יְהוּדָ֑ה דָּנִיֵּ֣אל חֲנַנְיָ֔ה מִֽישָׁאֵ֖ל וַעֲזַרְיָֽה׃
7หัวหน้าขันทีตั้งชื่อใหม่ให้พวกเขา เรียกดาเนียลว่าเบลเทชัสซาร์ ฮานันยาห์ว่าชัดรัค มิชาเอลว่าเมชัค และอาซาริยาห์ว่าอาเบดเนโก
7וַיָּ֧שֶׂם לָהֶ֛ם שַׂ֥ר הַסָּרִיסִ֖ים שֵׁמ֑וֹת וַיָּ֨שֶׂם לְדָֽנִיֵּ֜אל בֵּ֣לְטְשַׁאצַּ֗ר וְלַֽחֲנַנְיָה֙ שַׁדְרַ֔ךְ וּלְמִֽישָׁאֵ֣ל מֵישַׁ֔ךְ וְלַעֲזַרְיָ֖ה עֲבֵ֥ד נְגֽוֹ׃
8ดาเนียลตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ทำให้ตนเป็นมลทินด้วยอาหารชั้นดีและเหล้าองุ่นที่กษัตริย์ทรงดื่ม จึงขออนุญาตหัวหน้าขันทีเพื่อจะไม่ต้องทำให้ตนเป็นมลทิน
8וַיָּ֤שֶׂם דָּנִיֵּאל֙ עַל־לִבּ֔וֹ אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יִתְגָּאַ֛ל בְּפַתְבַּ֥ג הַמֶּ֖לֶךְ וּבְיֵ֣ין מִשְׁתָּ֑יו וַיְבַקֵּשׁ֙ מִשַּׂ֣ר הַסָּרִיסִ֔ים אֲשֶׁ֖ר לֹ֥א יִתְגָּאָֽל׃
9พระเจ้าทำให้หัวหน้าขันทีเอ็นดูและเมตตาดาเนียล
9וַיִּתֵּ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ אֶת־דָּ֣נִיֵּ֔אל לְחֶ֖סֶד וּֽלְרַחֲמִ֑ים לִפְנֵ֖י שַׂ֥ר הַסָּרִיסִֽים׃
10แต่หัวหน้าขันทีบอกดาเนียลว่า “ข้าพเจ้ากลัวกษัตริย์ผู้เป็นนาย พระองค์ทรงกำหนดอาหารและเครื่องดื่มให้พวกท่านแล้ว ถ้าทอดพระเนตรเห็นว่าพวกท่านหน้าตาทรุดโทรมกว่าคนหนุ่มวัยเดียวกัน พวกท่านก็อาจทำให้ข้าพเจ้าถูกกษัตริย์ประหารได้”
10וַיֹּ֜אמֶר שַׂ֤ר הַסָּרִיסִים֙ לְדָ֣נִיֵּ֔אל יָרֵ֤א אֲנִי֙ אֶת־אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֲשֶׁ֣ר מִנָּ֔ה אֶת־מַאֲכַלְכֶ֖ם וְאֶת־מִשְׁתֵּיכֶ֑ם אֲשֶׁ֡ר לָמָּה֩ יִרְאֶ֨ה אֶת־פְּנֵיכֶ֜ם זֹֽעֲפִ֗ים מִן־הַיְלָדִים֙ אֲשֶׁ֣ר כְּגִֽילְכֶ֔ם וְחִיַּבְתֶּ֥ם אֶת־רֹאשִׁ֖י לַמֶּֽלֶךְ׃
11ดาเนียลจึงพูดกับผู้ดูแลที่หัวหน้าขันทีแต่งตั้งให้ดูแลดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ว่า
11וַיֹּ֥אמֶר דָּנִיֵּ֖אל אֶל־הַמֶּלְצַ֑ר אֲשֶׁ֤ר מִנָּה֙ שַׂ֣ר הַסָּֽרִיסִ֔ים עַל־דָּנִיֵּ֣אל חֲנַנְיָ֔ה מִֽישָׁאֵ֖ל וַעֲזַרְיָֽה׃
12“ขอท่านลองทดสอบผู้รับใช้ของท่านสักสิบวัน ให้พวกเรากินผักและดื่มน้ำ
12נַס־נָ֥א אֶת־עֲבָדֶ֖יךָ יָמִ֣ים עֲשָׂרָ֑ה וְיִתְּנוּ־לָ֜נוּ מִן־הַזֵּרֹעִ֛ים וְנֹאכְלָ֖ה וּמַ֥יִם וְנִשְׁתֶּֽה׃
13แล้วค่อยเปรียบเทียบหน้าตาพวกเรากับคนหนุ่มที่กินอาหารชั้นดีของกษัตริย์ เมื่อเห็นผลแล้วจะจัดการกับพวกเราอย่างไรก็ขอให้เป็นไปตามที่เห็นสมควร”
13וְיֵרָא֤וּ לְפָנֶ֙יךָ֙ מַרְאֵ֔ינוּ וּמַרְאֵה֙ הַיְלָדִ֔ים הָאֹ֣כְלִ֔ים אֵ֖ת פַּתְבַּ֣ג הַמֶּ֑לֶךְ וְכַאֲשֶׁ֣ר תִּרְאֵ֔ה עֲשֵׂ֖ה עִם־עֲבָדֶֽיךָ׃
14ผู้ดูแลยอมทำตามคำขอ และทดสอบพวกเขาสิบวัน
14וַיִּשְׁמַ֥ע לָהֶ֖ם לַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַיְנַסֵּ֖ם יָמִ֥ים עֲשָׂרָֽה׃
15เมื่อครบสิบวัน พวกเขามีหน้าตาสดใสและอ้วนท้วนกว่าคนหนุ่มทุกคนที่กินอาหารชั้นดีของกษัตริย์
15וּמִקְצָת֙ יָמִ֣ים עֲשָׂרָ֔ה נִרְאָ֤ה מַרְאֵיהֶם֙ ט֔וֹב וּבְרִיאֵ֖י בָּשָׂ֑ר מִן־כָּל־הַיְלָדִ֔ים הָאֹ֣כְלִ֔ים אֵ֖ת פַּתְבַּ֥ג הַמֶּֽלֶךְ׃
16ผู้ดูแลจึงงดอาหารชั้นดีและเหล้าองุ่นที่เคยให้พวกเขาดื่ม แล้วให้กินผักแทน
16וַיְהִ֣י הַמֶּלְצַ֗ר נֹשֵׂא֙ אֶת־פַּתְבָּגָ֔ם וְיֵ֖ין מִשְׁתֵּיהֶ֑ם וְנֹתֵ֥ן לָהֶ֖ם זֵרְעֹנִֽים׃
17พระเจ้าให้คนหนุ่มทั้งสี่มีความรู้และความสามารถในวิชาการและปัญญาทุกแขนง ส่วนดาเนียลเข้าใจนิมิตและความฝันทุกอย่าง
17וְהַיְלָדִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ אַרְבַּעְתָּ֔ם נָתַ֨ן לָהֶ֧ם הָֽאֱלֹהִ֛ים מַדָּ֥ע וְהַשְׂכֵּ֖ל בְּכָל־סֵ֣פֶר וְחָכְמָ֑ה וְדָנִיֵּ֣אל הֵבִ֔ין בְּכָל־חָז֖וֹן וַחֲלֹמֽוֹת׃
18เมื่อครบกำหนดที่กษัตริย์ทรงสั่งให้นำพวกเขาเข้าเฝ้า หัวหน้าขันทีพาพวกเขาไปเข้าเฝ้าเนบูคัดเนสซาร์
18וּלְמִקְצָת֙ הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר־אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ לַהֲבִיאָ֑ם וַיְבִיאֵם֙ שַׂ֣ר הַסָּרִיסִ֔ים לִפְנֵ֖י נְבֻכַדְנֶצַּֽר׃
19กษัตริย์ตรัสกับพวกเขา ทรงพบว่าในบรรดาคนทั้งหมดไม่มีใครเทียบได้กับดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ ทั้งสี่จึงได้เข้ารับใช้กษัตริย์
19וַיְדַבֵּ֣ר אִתָּם֮ הַמֶּלֶךְ֒ וְלֹ֤א נִמְצָא֙ מִכֻּלָּ֔ם כְּדָנִיֵּ֣אל חֲנַנְיָ֔ה מִֽישָׁאֵ֖ל וַעֲזַרְיָ֑ה וַיַּֽעַמְד֖וּ לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
20ทุกเรื่องที่กษัตริย์ตรัสถามเพื่อทดสอบปัญญาและความเข้าใจ ทรงพบว่าพวกเขาเก่งกว่าผู้ใช้เวทมนตร์และผู้ร่ายคาถาทั่วราชอาณาจักรถึงสิบเท่า
20וְכֹ֗ל דְּבַר֙ חָכְמַ֣ת בִּינָ֔ה אֲשֶׁר־בִּקֵּ֥שׁ מֵהֶ֖ם הַמֶּ֑לֶךְ וַֽיִּמְצָאֵ֞ם עֶ֣שֶׂר יָד֗וֹת עַ֤ל כָּל־הַֽחַרְטֻמִּים֙ הָֽאַשָּׁפִ֔ים אֲשֶׁ֖ר בְּכָל־מַלְכוּתֽוֹ׃
21ดาเนียลอยู่ต่อมาจนถึงปีแรกของรัชกาลกษัตริย์ไซรัส
21וַֽיְהִי֙ דָּֽנִיֵּ֔אל עַד־שְׁנַ֥ת אַחַ֖ת לְכ֥וֹרֶשׁ הַמֶּֽלֶךְ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.