เยเรมีย์ 25
1คำที่มาถึงเยเรมีย์เกี่ยวกับประชาชนยูดาห์ทั้งหมด ในปีที่สี่แห่งรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ซึ่งเป็นปีแรกแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน
2เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำนั้นแก่ประชาชนยูดาห์ทั้งหมดและทุกคนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มว่า
3ตั้งแต่ปีที่สิบสามแห่งรัชกาลโยสิยาห์ บุตรอาโมน กษัตริย์ยูดาห์ จนถึงวันนี้ ตลอดยี่สิบสามปีนี้ คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้า ข้าพเจ้าตื่นแต่เช้าและพูดกับพวกท่านครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกท่านไม่ฟัง
4พระยาห์เวห์ส่งผู้เผยพระวจนะ ผู้รับใช้ของพระองค์ทุกคน มาหาพวกท่าน พระองค์ตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขามาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกท่านไม่ฟังหรือเงี่ยหูรับฟัง
5พวกเขากล่าวว่า “บัดนี้ให้ทุกคนหันกลับจากทางชั่วและความชั่วที่ตนทำ แล้วอาศัยอยู่ในดินแดนที่พระยาห์เวห์ให้แก่พวกท่านและบรรพบุรุษของพวกท่านมาตั้งแต่ครั้งก่อนและตลอดไป
6อย่าตามเทพเจ้าอื่นไปปรนนิบัติหรือกราบไหว้ อย่าเอาสิ่งที่มือพวกเจ้าทำมายั่วให้เราโกรธ แล้วเราจะไม่ทำร้ายพวกเจ้า”
7พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ถึงอย่างนั้นพวกเจ้าก็ไม่ฟังเรา พวกเจ้าเอาสิ่งที่มือพวกเจ้าทำมายั่วให้เราโกรธ จนตัวพวกเจ้าเองต้องเดือดร้อน”
8ดังนั้นพระยาห์เวห์แห่งกองทัพจึงกล่าวว่า “เพราะพวกเจ้าไม่ฟังถ้อยคำของเรา
9จงฟัง เราจะส่งคนไปรวบรวมทุกตระกูลทางเหนือ” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะส่งคนไปหาเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ผู้รับใช้ของเรา และนำพวกเขามาต่อสู้กับดินแดนนี้ กับผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ และกับชนชาติทั้งปวงรอบข้าง เราจะทำลายพวกเขาอย่างสิ้นเชิง ให้เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นที่เย้ยหยัน และรกร้างตลอดไป
10เราจะทำให้เสียงรื่นเริงและเสียงยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว เสียงหินโม่และแสงตะเกียงหมดไปจากพวกเขา
11ดินแดนนี้ทั้งหมดจะรกร้างและเป็นที่น่าตกตะลึง ชนชาติเหล่านี้จะรับใช้กษัตริย์บาบิโลนเจ็ดสิบปี
12“เมื่อครบเจ็ดสิบปี เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและชนชาตินั้นเพราะความผิดของพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะทำให้ดินแดนของชาวเคลเดียรกร้างตลอดไป
13เราจะให้ถ้อยคำทั้งหมดที่เราประกาศต่อดินแดนนั้นเกิดขึ้นกับมัน คือทุกสิ่งที่เขียนไว้ในหนังสือนี้ ตามที่เยเรมีย์พยากรณ์ต่อชนชาติทั้งปวง
14เพราะหลายชนชาติและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่จะจับพวกเขาเองเป็นทาส เราจะตอบแทนพวกเขาตามการกระทำและสิ่งที่มือพวกเขาทำ”
15พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “รับถ้วยเหล้าองุ่นแห่งความโกรธนี้จากมือเรา แล้วให้ทุกชนชาติที่เราส่งเจ้าไปหาดื่มมัน
16พวกเขาจะดื่ม เดินโซเซไปมา และเสียสติ เพราะดาบที่เราจะส่งเข้าไปท่ามกลางพวกเขา”
17ข้าพเจ้าจึงรับถ้วยจากมือพระยาห์เวห์ และให้ทุกชนชาติที่พระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปหาดื่ม
18ได้แก่ เยรูซาเล็มและเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ พร้อมกับกษัตริย์และขุนนางของเมืองเหล่านั้น เพื่อให้รกร้าง เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นที่เย้ยหยันและเป็นคำสาปแช่ง อย่างที่เป็นอยู่วันนี้
19ฟาโรห์ กษัตริย์อียิปต์ พร้อมกับข้าราชบริพาร ขุนนาง และประชาชนทั้งหมดของเขา
20ผู้คนต่างเชื้อชาติทั้งหมด กษัตริย์ทุกองค์แห่งดินแดนอูส กษัตริย์ทุกองค์ของชาวฟีลิสเตีย ทั้งอัชเคโลน กาซา เอโครน และผู้คนที่เหลืออยู่ในอัชโดด
21เอโดม โมอับ และชาวอัมโมน
22กษัตริย์ทุกองค์แห่งไทระ กษัตริย์ทุกองค์แห่งไซดอน และกษัตริย์แห่งเกาะที่อยู่ฟากทะเล
23เดดาน เทมา บูส และทุกคนที่ตัดมุมเคราของตน
24กษัตริย์ทุกองค์แห่งอาระเบีย และกษัตริย์ทุกองค์ของผู้คนต่างเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ในถิ่นกันดาร
25กษัตริย์ทุกองค์แห่งศิมรี กษัตริย์ทุกองค์แห่งเอลาม และกษัตริย์ทุกองค์ของชาวมีเดีย
26กษัตริย์ทุกองค์ทางเหนือ ทั้งใกล้และไกล ต่อ ๆ กันไป และอาณาจักรทั้งหมดในโลกที่อยู่บนพื้นแผ่นดิน กษัตริย์แห่งเชชัคจะดื่มต่อจากพวกเขา
27“จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “ดื่มให้เมา อาเจียน ล้มลง และอย่าลุกขึ้นอีก เพราะดาบที่เราจะส่งเข้าไปท่ามกลางพวกเจ้า”’
28หากพวกเขาไม่ยอมรับถ้วยจากมือเจ้าไปดื่ม จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้ “พวกเจ้าต้องดื่มแน่
29จงฟัง เราเริ่มทำให้เกิดภัยร้ายที่เมืองซึ่งเรียกตามนามของเรา แล้วพวกเจ้าจะพ้นโทษไปได้อย่างนั้นหรือ? พวกเจ้าจะไม่พ้นโทษ เพราะเราจะเรียกดาบมาต่อสู้กับทุกคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดิน พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว”’
30“ดังนั้นจงพยากรณ์ถ้อยคำทั้งหมดนี้ต่อพวกเขา และบอกว่า “‘พระยาห์เวห์จะคำรามจากเบื้องบน และเปล่งเสียงจากที่อยู่บริสุทธิ์ของพระองค์ พระองค์จะคำรามอย่างกึกก้องต่อคอกของพระองค์ พระองค์จะตะโกนอย่างคนย่ำองุ่น ต่อทุกคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดิน
31เสียงจะไปถึงสุดปลายแผ่นดิน เพราะพระยาห์เวห์มีข้อพิพาทกับชนชาติทั้งปวง พระองค์จะพิพากษามนุษย์ทุกคน ส่วนคนชั่ว พระองค์จะมอบให้ดาบสังหาร”’ พระยาห์เวห์กล่าว”
32พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “จงฟัง ภัยร้ายจะลามจากชนชาติหนึ่งไปอีกชนชาติหนึ่ง พายุใหญ่จะก่อตัวขึ้นจากสุดปลายแผ่นดิน”
33ในวันนั้น ผู้ที่ถูกพระยาห์เวห์สังหารจะมีอยู่ตั้งแต่ปลายแผ่นดินด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง ไม่มีใครคร่ำครวญให้ ไม่มีใครรวบรวมหรือฝังพวกเขา พวกเขาจะเป็นเหมือนมูลที่กองอยู่บนพื้นดิน
34ผู้เลี้ยงแกะทั้งหลาย จงร้องไห้คร่ำครวญ ผู้นำฝูงแกะ จงเกลือกกลิ้งในฝุ่น เพราะวันเวลาที่พวกเจ้าจะถูกฆ่าและกระจัดกระจายมาถึงครบถ้วนแล้ว พวกเจ้าจะล้มลงเหมือนเครื่องปั้นดินเผาชั้นดี
35ผู้เลี้ยงแกะจะไม่มีทางหนี ผู้นำฝูงแกะจะไม่มีทางรอด
36ได้ยินเสียงร้องของผู้เลี้ยงแกะ และเสียงคร่ำครวญของผู้นำฝูงแกะ เพราะพระยาห์เวห์ทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขา
37คอกแกะที่เคยสงบสุขกลับเงียบงัน เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์
38พระองค์ออกจากที่ซ่อนเหมือนสิงโต เพราะดินแดนของพวกเขากลายเป็นที่น่าตกตะลึง ด้วยความรุนแรงของการกดขี่ และด้วยความโกรธเกรี้ยวของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.