เยเรมีย์ 25
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1คำที่มาถึงเยเรมีย์เกี่ยวกับประชาชนยูดาห์ทั้งหมด ในปีที่สี่แห่งรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ซึ่งเป็นปีแรกแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน
1הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר־הָיָ֤ה עַֽל־יִרְמְיָ֙הוּ֙ עַל־כָּל־עַ֣ם יְהוּדָ֔ה בַּשָּׁנָה֙ הָֽרְבִעִ֔ית לִיהוֹיָקִ֥ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה הִ֗יא הַשָּׁנָה֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ית לִנְבֽוּכַדְרֶאצַּ֖ר מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל׃
2เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำนั้นแก่ประชาชนยูดาห์ทั้งหมดและทุกคนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มว่า
2אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֜ר יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ עַל־כָּל־עַ֣ם יְהוּדָ֔ה וְאֶ֛ל כָּל־יֹשְׁבֵ֥י יְרוּשָׁלִַ֖ם לֵאמֹֽר׃
3ตั้งแต่ปีที่สิบสามแห่งรัชกาลโยสิยาห์ บุตรอาโมน กษัตริย์ยูดาห์ จนถึงวันนี้ ตลอดยี่สิบสามปีนี้ คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้า ข้าพเจ้าตื่นแต่เช้าและพูดกับพวกท่านครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกท่านไม่ฟัง
3מִן־שְׁלֹ֣שׁ עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֡ה לְיֹאשִׁיָּ֣הוּ בֶן־אָמוֹן֩ מֶ֨לֶךְ יְהוּדָ֜ה וְעַ֣ד׀ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה זֶ֚ה שָׁלֹ֤שׁ וְעֶשְׂרִים֙ שָׁנָ֔ה הָיָ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלָ֑י וָאֲדַבֵּ֧ר אֲלֵיכֶ֛ם אַשְׁכֵּ֥ים וְדַבֵּ֖ר וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּֽם׃
4พระยาห์เวห์ส่งผู้เผยพระวจนะ ผู้รับใช้ของพระองค์ทุกคน มาหาพวกท่าน พระองค์ตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขามาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกท่านไม่ฟังหรือเงี่ยหูรับฟัง
4וְשָׁלַח֩ יְהוָ֨ה אֲלֵיכֶ֜ם אֶֽת־כָּל־עֲבָדָ֧יו הַנְּבִאִ֛ים הַשְׁכֵּ֥ם וְשָׁלֹ֖חַ וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם וְלֹֽא־הִטִּיתֶ֥ם אֶֽת־אָזְנְכֶ֖ם לִשְׁמֹֽעַ׃
5พวกเขากล่าวว่า “บัดนี้ให้ทุกคนหันกลับจากทางชั่วและความชั่วที่ตนทำ แล้วอาศัยอยู่ในดินแดนที่พระยาห์เวห์ให้แก่พวกท่านและบรรพบุรุษของพวกท่านมาตั้งแต่ครั้งก่อนและตลอดไป
5לֵאמֹ֗ר שֽׁוּבוּ־נָ֞א אִ֣ישׁ מִדַּרְכּ֤וֹ הָֽרָעָה֙ וּמֵרֹ֣עַ מַעַלְלֵיכֶ֔ם וּשְׁבוּ֙ עַל־הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן יְהוָ֛ה לָכֶ֖ם וְלַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם לְמִן־עוֹלָ֖ם וְעַד־עוֹלָֽם׃
6อย่าตามเทพเจ้าอื่นไปปรนนิบัติหรือกราบไหว้ อย่าเอาสิ่งที่มือพวกเจ้าทำมายั่วให้เราโกรธ แล้วเราจะไม่ทำร้ายพวกเจ้า”
6וְאַל־תֵּלְכ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְעָבְדָ֖ם וּלְהִשְׁתַּחֲוֹ֣ת לָהֶ֑ם וְלֹֽא־תַכְעִ֤יסוּ אוֹתִי֙ בְּמַעֲשֵׂ֣ה יְדֵיכֶ֔ם וְלֹ֥א אָרַ֖ע לָכֶֽם׃
7พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ถึงอย่างนั้นพวกเจ้าก็ไม่ฟังเรา พวกเจ้าเอาสิ่งที่มือพวกเจ้าทำมายั่วให้เราโกรธ จนตัวพวกเจ้าเองต้องเดือดร้อน”
7וְלֹֽא־שְׁמַעְתֶּ֥ם אֵלַ֖י נְאֻם־יְהוָ֑ה לְמַ֧עַן הַכְעִיסֵ֛נִי בְּמַעֲשֵׂ֥ה יְדֵיכֶ֖ם לְרַ֥ע לָכֶֽם׃ ס
8ดังนั้นพระยาห์เวห์แห่งกองทัพจึงกล่าวว่า “เพราะพวกเจ้าไม่ฟังถ้อยคำของเรา
8לָכֵ֕ן כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת יַ֕עַן אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־שְׁמַעְתֶּ֖ם אֶת־דְּבָרָֽי׃
9จงฟัง เราจะส่งคนไปรวบรวมทุกตระกูลทางเหนือ” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะส่งคนไปหาเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ผู้รับใช้ของเรา และนำพวกเขามาต่อสู้กับดินแดนนี้ กับผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ และกับชนชาติทั้งปวงรอบข้าง เราจะทำลายพวกเขาอย่างสิ้นเชิง ให้เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นที่เย้ยหยัน และรกร้างตลอดไป
9הִנְנִ֣י שֹׁלֵ֡חַ וְלָקַחְתִּי֩ אֶת־כָּל־מִשְׁפְּח֨וֹת צָפ֜וֹן נְאֻם־יְהוָ֗ה וְאֶל־נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶל֮ עַבְדִּי֒ וַהֲבִ֨אֹתִ֜ים עַל־הָאָ֤רֶץ הַזֹּאת֙ וְעַל־יֹ֣שְׁבֶ֔יהָ וְעַ֛ל כָּל־הַגּוֹיִ֥ם הָאֵ֖לֶּה סָבִ֑יב וְהַ֣חֲרַמְתִּ֔ים וְשַׂמְתִּים֙ לְשַׁמָּ֣ה וְלִשְׁרֵקָ֔ה וּלְחָרְב֖וֹת עוֹלָֽם׃
10เราจะทำให้เสียงรื่นเริงและเสียงยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว เสียงหินโม่และแสงตะเกียงหมดไปจากพวกเขา
10וְהַאֲבַדְתִּ֣י מֵהֶ֗ם ק֤וֹל שָׂשׂוֹן֙ וְק֣וֹל שִׂמְחָ֔ה ק֥וֹל חָתָ֖ן וְק֣וֹל כַּלָּ֑ה ק֥וֹל רֵחַ֖יִם וְא֥וֹר נֵֽר׃
11ดินแดนนี้ทั้งหมดจะรกร้างและเป็นที่น่าตกตะลึง ชนชาติเหล่านี้จะรับใช้กษัตริย์บาบิโลนเจ็ดสิบปี
11וְהָֽיְתָה֙ כָּל־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את לְחָרְבָּ֖ה לְשַׁמָּ֑ה וְעָ֨בְד֜וּ הַגּוֹיִ֥ם הָאֵ֛לֶּה אֶת־מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל שִׁבְעִ֥ים שָׁנָֽה׃
12“เมื่อครบเจ็ดสิบปี เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและชนชาตินั้นเพราะความผิดของพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะทำให้ดินแดนของชาวเคลเดียรกร้างตลอดไป
12וְהָיָ֣ה כִמְלֹ֣אות שִׁבְעִ֣ים שָׁנָ֡ה אֶפְקֹ֣ד עַל־מֶֽלֶךְ־בָּבֶל֩ וְעַל־הַגּ֨וֹי הַה֧וּא נְאֻם־יְהוָ֛ה אֶת־עֲוֹנָ֖ם וְעַל־אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֑ים וְשַׂמְתִּ֥י אֹת֖וֹ לְשִֽׁמְמ֥וֹת עוֹלָֽם׃
13เราจะให้ถ้อยคำทั้งหมดที่เราประกาศต่อดินแดนนั้นเกิดขึ้นกับมัน คือทุกสิ่งที่เขียนไว้ในหนังสือนี้ ตามที่เยเรมีย์พยากรณ์ต่อชนชาติทั้งปวง
13וְהֵֽבֵאתִי֙ עַל־הָאָ֣רֶץ הַהִ֔יא אֶת־כָּל־דְּבָרַ֖י אֲשֶׁר־דִּבַּ֣רְתִּי עָלֶ֑יהָ אֵ֤ת כָּל־הַכָּתוּב֙ בַּסֵּ֣פֶר הַזֶּ֔ה אֲשֶׁר־נִבָּ֥א יִרְמְיָ֖הוּ עַל־כָּל־הַגּוֹיִֽם׃
14เพราะหลายชนชาติและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่จะจับพวกเขาเองเป็นทาส เราจะตอบแทนพวกเขาตามการกระทำและสิ่งที่มือพวกเขาทำ”
14כִּ֣י עָֽבְדוּ־בָ֤ם גַּם־הֵ֙מָּה֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים וּמְלָכִ֖ים גְּדוֹלִ֑ים וְשִׁלַּמְתִּ֥י לָהֶ֛ם כְּפָעֳלָ֖ם וּכְמַעֲשֵׂ֥ה יְדֵיהֶֽם׃ ס
15พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “รับถ้วยเหล้าองุ่นแห่งความโกรธนี้จากมือเรา แล้วให้ทุกชนชาติที่เราส่งเจ้าไปหาดื่มมัน
15כִּ֣י כֹה֩ אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֵלַ֔י קַ֠ח אֶת־כּ֨וֹס הַיַּ֧יִן הַחֵמָ֛ה הַזֹּ֖את מִיָּדִ֑י וְהִשְׁקִיתָ֤ה אֹתוֹ֙ אֶת־כָּל־הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י שֹׁלֵ֥חַ אוֹתְךָ֖ אֲלֵיהֶֽם׃
16พวกเขาจะดื่ม เดินโซเซไปมา และเสียสติ เพราะดาบที่เราจะส่งเข้าไปท่ามกลางพวกเขา”
16וְשָׁת֕וּ וְהִֽתְגֹּֽעֲשׁ֖וּ וְהִתְהֹלָ֑לוּ מִפְּנֵ֣י הַחֶ֔רֶב אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י שֹׁלֵ֖חַ בֵּינֹתָֽם׃
17ข้าพเจ้าจึงรับถ้วยจากมือพระยาห์เวห์ และให้ทุกชนชาติที่พระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปหาดื่ม
17וָאֶקַּ֥ח אֶת־הַכּ֖וֹס מִיַּ֣ד יְהוָ֑ה וָֽאַשְׁקֶה֙ אֶת־כָּל־הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר־שְׁלָחַ֥נִי יְהוָ֖ה אֲלֵיהֶֽם׃
18ได้แก่ เยรูซาเล็มและเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ พร้อมกับกษัตริย์และขุนนางของเมืองเหล่านั้น เพื่อให้รกร้าง เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นที่เย้ยหยันและเป็นคำสาปแช่ง อย่างที่เป็นอยู่วันนี้
18אֶת־יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וְאֶת־עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וְאֶת־מְלָכֶ֖יהָ אֶת־שָׂרֶ֑יהָ לָתֵ֨ת אֹתָ֜ם לְחָרְבָּ֧ה לְשַׁמָּ֛ה לִשְׁרֵקָ֥ה וְלִקְלָלָ֖ה כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
19ฟาโรห์ กษัตริย์อียิปต์ พร้อมกับข้าราชบริพาร ขุนนาง และประชาชนทั้งหมดของเขา
19אֶת־פַּרְעֹ֧ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֛יִם וְאֶת־עֲבָדָ֥יו וְאֶת־שָׂרָ֖יו וְאֶת־כָּל־עַמּֽוֹ׃
20ผู้คนต่างเชื้อชาติทั้งหมด กษัตริย์ทุกองค์แห่งดินแดนอูส กษัตริย์ทุกองค์ของชาวฟีลิสเตีย ทั้งอัชเคโลน กาซา เอโครน และผู้คนที่เหลืออยู่ในอัชโดด
20וְאֵת֙ כָּל־הָעֶ֔רֶב וְאֵ֕ת כָּל־מַלְכֵ֖י אֶ֣רֶץ הָע֑וּץ וְאֵ֗ת כָּל־מַלְכֵי֙ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים וְאֶת־אַשְׁקְל֤וֹן וְאֶת־עַזָּה֙ וְאֶת־עֶקְר֔וֹן וְאֵ֖ת שְׁאֵרִ֥ית אַשְׁדּֽוֹד׃
21เอโดม โมอับ และชาวอัมโมน
21אֶת־אֱד֥וֹם וְאֶת־מוֹאָ֖ב וְאֶת־בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
22กษัตริย์ทุกองค์แห่งไทระ กษัตริย์ทุกองค์แห่งไซดอน และกษัตริย์แห่งเกาะที่อยู่ฟากทะเล
22וְאֵת֙ כָּל־מַלְכֵי־צֹ֔ר וְאֵ֖ת כָּל־מַלְכֵ֣י צִיד֑וֹן וְאֵת֙ מַלְכֵ֣י הָאִ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֥בֶר הַיָּֽם׃
23เดดาน เทมา บูส และทุกคนที่ตัดมุมเคราของตน
23וְאֶת־דְּדָ֤ן וְאֶת־תֵּימָא֙ וְאֶת־בּ֔וּז וְאֵ֖ת כָּל־קְצוּצֵ֥י פֵאָֽה׃
24กษัตริย์ทุกองค์แห่งอาระเบีย และกษัตริย์ทุกองค์ของผู้คนต่างเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ในถิ่นกันดาร
24וְאֵ֖ת כָּל־מַלְכֵ֣י עֲרָ֑ב וְאֵת֙ כָּל־מַלְכֵ֣י הָעֶ֔רֶב הַשֹּׁכְנִ֖ים בַּמִּדְבָּֽר׃
25กษัตริย์ทุกองค์แห่งศิมรี กษัตริย์ทุกองค์แห่งเอลาม และกษัตริย์ทุกองค์ของชาวมีเดีย
25וְאֵ֣ת׀ כָּל־מַלְכֵ֣י זִמְרִ֗י וְאֵת֙ כָּל־מַלְכֵ֣י עֵילָ֔ם וְאֵ֖ת כָּל־מַלְכֵ֥י מָדָֽי׃
26กษัตริย์ทุกองค์ทางเหนือ ทั้งใกล้และไกล ต่อ ๆ กันไป และอาณาจักรทั้งหมดในโลกที่อยู่บนพื้นแผ่นดิน กษัตริย์แห่งเชชัคจะดื่มต่อจากพวกเขา
26וְאֵ֣ת׀ כָּל־מַלְכֵ֣י הַצָּפ֗וֹן הַקְּרֹבִ֤ים וְהָֽרְחֹקִים֙ אִ֣ישׁ אֶל־אָחִ֔יו וְאֵת֙ כָּל־הַמַּמְלְכ֣וֹת הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֑ה וּמֶ֥לֶךְ שֵׁשַׁ֖ךְ יִשְׁתֶּ֥ה אַחֲרֵיהֶֽם׃
27“จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “ดื่มให้เมา อาเจียน ล้มลง และอย่าลุกขึ้นอีก เพราะดาบที่เราจะส่งเข้าไปท่ามกลางพวกเจ้า”’
27וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֡ם ס כֹּֽה־אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁת֤וּ וְשִׁכְרוּ֙ וּקְי֔וּ וְנִפְל֖וּ וְלֹ֣א תָק֑וּמוּ מִפְּנֵ֣י הַחֶ֔רֶב אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י שֹׁלֵ֖חַ בֵּינֵיכֶֽם׃
28หากพวกเขาไม่ยอมรับถ้วยจากมือเจ้าไปดื่ม จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้ “พวกเจ้าต้องดื่มแน่
28וְהָיָ֗ה כִּ֧י יְמָאֲנ֛וּ לָקַֽחַת־הַכּ֥וֹס מִיָּדְךָ֖ לִשְׁתּ֑וֹת וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שָׁת֥וֹ תִשְׁתּֽוּ׃
29จงฟัง เราเริ่มทำให้เกิดภัยร้ายที่เมืองซึ่งเรียกตามนามของเรา แล้วพวกเจ้าจะพ้นโทษไปได้อย่างนั้นหรือ? พวกเจ้าจะไม่พ้นโทษ เพราะเราจะเรียกดาบมาต่อสู้กับทุกคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดิน พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว”’
29כִּי֩ הִנֵּ֨ה בָעִ֜יר אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא־שְׁמִ֣י עָלֶ֗יהָ אָֽנֹכִי֙ מֵחֵ֣ל לְהָרַ֔ע וְאַתֶּ֖ם הִנָּקֵ֣ה תִנָּק֑וּ לֹ֣א תִנָּק֔וּ כִּ֣י חֶ֗רֶב אֲנִ֤י קֹרֵא֙ עַל־כָּל־יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃
30“ดังนั้นจงพยากรณ์ถ้อยคำทั้งหมดนี้ต่อพวกเขา และบอกว่า “‘พระยาห์เวห์จะคำรามจากเบื้องบน และเปล่งเสียงจากที่อยู่บริสุทธิ์ของพระองค์ พระองค์จะคำรามอย่างกึกก้องต่อคอกของพระองค์ พระองค์จะตะโกนอย่างคนย่ำองุ่น ต่อทุกคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดิน
30וְאַתָּה֙ תִּנָּבֵ֣א אֲלֵיהֶ֔ם אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם יְהוָ֞ה מִמָּר֤וֹם יִשְׁאָג֙ וּמִמְּע֤וֹן קָדְשׁוֹ֙ יִתֵּ֣ן קוֹל֔וֹ שָׁאֹ֤ג יִשְׁאַג֙ עַל־נָוֵ֔הוּ הֵידָד֙ כְּדֹרְכִ֣ים יַֽעֲנֶ֔ה אֶ֥ל כָּל־יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ׃
31เสียงจะไปถึงสุดปลายแผ่นดิน เพราะพระยาห์เวห์มีข้อพิพาทกับชนชาติทั้งปวง พระองค์จะพิพากษามนุษย์ทุกคน ส่วนคนชั่ว พระองค์จะมอบให้ดาบสังหาร”’ พระยาห์เวห์กล่าว”
31בָּ֤א שָׁאוֹן֙ עַד־קְצֵ֣ה הָאָ֔רֶץ כִּ֣י רִ֤יב לַֽיהוָה֙ בַּגּוֹיִ֔ם נִשְׁפָּ֥ט ה֖וּא לְכָל־בָּשָׂ֑ר הָרְשָׁעִ֛ים נְתָנָ֥ם לַחֶ֖רֶב נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
32พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “จงฟัง ภัยร้ายจะลามจากชนชาติหนึ่งไปอีกชนชาติหนึ่ง พายุใหญ่จะก่อตัวขึ้นจากสุดปลายแผ่นดิน”
32כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנֵּ֥ה רָעָ֛ה יֹצֵ֖את מִגּ֣וֹי אֶל־גּ֑וֹי וְסַ֣עַר גָּד֔וֹל יֵע֖וֹר מִיַּרְכְּתֵי־אָֽרֶץ׃
33ในวันนั้น ผู้ที่ถูกพระยาห์เวห์สังหารจะมีอยู่ตั้งแต่ปลายแผ่นดินด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง ไม่มีใครคร่ำครวญให้ ไม่มีใครรวบรวมหรือฝังพวกเขา พวกเขาจะเป็นเหมือนมูลที่กองอยู่บนพื้นดิน
33וְהָי֞וּ חַֽלְלֵ֤י יְהוָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא מִקְצֵ֥ה הָאָ֖רֶץ וְעַד־קְצֵ֣ה הָאָ֑רֶץ לֹ֣א יִסָּפְד֗וּ וְלֹ֤א יֵאָֽסְפוּ֙ וְלֹ֣א יִקָּבֵ֔רוּ לְדֹ֛מֶן עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה יִֽהְיֽוּ׃
34ผู้เลี้ยงแกะทั้งหลาย จงร้องไห้คร่ำครวญ ผู้นำฝูงแกะ จงเกลือกกลิ้งในฝุ่น เพราะวันเวลาที่พวกเจ้าจะถูกฆ่าและกระจัดกระจายมาถึงครบถ้วนแล้ว พวกเจ้าจะล้มลงเหมือนเครื่องปั้นดินเผาชั้นดี
34הֵילִ֨ילוּ הָרֹעִ֜ים וְזַעֲק֗וּ וְהִֽתְפַּלְּשׁוּ֙ אַדִּירֵ֣י הַצֹּ֔אן כִּֽי־מָלְא֥וּ יְמֵיכֶ֖ם לִטְב֑וֹחַ וּתְפוֹצ֣וֹתִיכֶ֔ם וּנְפַלְתֶּ֖ם כִּכְלִ֥י חֶמְדָּֽה׃
35ผู้เลี้ยงแกะจะไม่มีทางหนี ผู้นำฝูงแกะจะไม่มีทางรอด
35וְאָבַ֥ד מָנ֖וֹס מִן־הָֽרֹעִ֑ים וּפְלֵיטָ֖ה מֵאַדִּירֵ֥י הַצֹּֽאן׃
36ได้ยินเสียงร้องของผู้เลี้ยงแกะ และเสียงคร่ำครวญของผู้นำฝูงแกะ เพราะพระยาห์เวห์ทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขา
36ק֚וֹל צַעֲקַ֣ת הָֽרֹעִ֔ים וִֽילְלַ֖ת אַדִּירֵ֣י הַצֹּ֑אן כִּֽי־שֹׁדֵ֥ד יְהוָ֖ה אֶת־מַרְעִיתָֽם׃
37คอกแกะที่เคยสงบสุขกลับเงียบงัน เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์
37וְנָדַ֖מּוּ נְא֣וֹת הַשָּׁל֑וֹם מִפְּנֵ֖י חֲר֥וֹן אַף־יְהוָֽה׃
38พระองค์ออกจากที่ซ่อนเหมือนสิงโต เพราะดินแดนของพวกเขากลายเป็นที่น่าตกตะลึง ด้วยความรุนแรงของการกดขี่ และด้วยความโกรธเกรี้ยวของพระองค์
38עָזַ֥ב כַּכְּפִ֖יר סֻכּ֑וֹ כִּֽי־הָיְתָ֤ה אַרְצָם֙ לְשַׁמָּ֔ה מִפְּנֵי֙ חֲר֣וֹן הַיּוֹנָ֔ה וּמִפְּנֵ֖י חֲר֥וֹן אַפּֽוֹ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.