เยเรมีย์ 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
1הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה אֶֽל־יִרְמְיָ֔הוּ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃
2“จงยืนที่ประตูพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ประกาศถ้อยคำนี้ที่นั่นว่า ‘ชาวยูดาห์ทุกคนที่เข้าประตูเหล่านี้มานมัสการพระยาห์เวห์ จงฟังคำของพระยาห์เวห์’”
2עֲמֹ֗ד בְּשַׁ֙עַר֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה וְקָרָ֣אתָ שָּׁ֔ם אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה וְאָמַרְתָּ֞ שִׁמְע֣וּ דְבַר־יְהוָ֗ה כָּל־יְהוּדָה֙ הַבָּאִים֙ בַּשְּׁעָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֖ת לַיהוָֽה׃ ס
3พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงแก้ไขวิถีชีวิตและการกระทำของพวกเจ้า แล้วเราจะให้พวกเจ้าอาศัยอยู่ในที่นี้
3כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הֵיטִ֥יבוּ דַרְכֵיכֶ֖ם וּמַֽעַלְלֵיכֶ֑ם וַאֲשַׁכְּנָ֣ה אֶתְכֶ֔ם בַּמָּק֥וֹם הַזֶּֽה׃
4อย่าเชื่อคำโกหกที่ว่า ‘นี่คือพระนิเวศของพระยาห์เวห์ พระนิเวศของพระยาห์เวห์ พระนิเวศของพระยาห์เวห์’
4אַל־תִּבְטְח֣וּ לָכֶ֔ם אֶל־דִּבְרֵ֥י הַשֶּׁ֖קֶר לֵאמֹ֑ר הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ הֵיכַ֣ל יְהוָ֔ה הֵיכַ֥ל יְהוָ֖ה הֵֽמָּה׃
5เพราะถ้าพวกเจ้าแก้ไขวิถีชีวิตและการกระทำอย่างจริงจัง ให้ความยุติธรรมระหว่างคนกับเพื่อนบ้านอย่างจริงจัง
5כִּ֤י אִם־הֵיטֵיב֙ תֵּיטִ֔יבוּ אֶת־דַּרְכֵיכֶ֖ם וְאֶת־מַֽעַלְלֵיכֶ֑ם אִם־עָשׂ֤וֹ תַֽעֲשׂוּ֙ מִשְׁפָּ֔ט בֵּ֥ין אִ֖ישׁ וּבֵ֥ין רֵעֵֽהוּ׃
6ไม่กดขี่คนต่างถิ่น ลูกกำพร้าพ่อ และหญิงม่าย ไม่ทำให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่งในที่นี้ และไม่ตามเทพเจ้าอื่นไปจนเป็นภัยแก่ตนเอง
6גֵּ֣ר יָת֤וֹם וְאַלְמָנָה֙ לֹ֣א תַֽעֲשֹׁ֔קוּ וְדָ֣ם נָקִ֔י אַֽל־תִּשְׁפְּכ֖וּ בַּמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה וְאַחֲרֵ֨י אֱלֹהִ֧ים אֲחֵרִ֛ים לֹ֥א תֵלְכ֖וּ לְרַ֥ע לָכֶֽם׃
7เราก็จะให้พวกเจ้าอาศัยในที่นี้ ในแผ่นดินที่เราให้บรรพบุรุษของพวกเจ้าตั้งแต่เก่าก่อนจนตลอดไป
7וְשִׁכַּנְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ בַּמָּק֣וֹם הַזֶּ֔ה בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם לְמִן־עוֹלָ֖ם וְעַד־עוֹלָֽם׃
8ดูเถิด พวกเจ้าเชื่อคำโกหกที่ไม่ช่วยอะไร
8הִנֵּ֤ה אַתֶּם֙ בֹּטְחִ֣ים לָכֶ֔ם עַל־דִּבְרֵ֖י הַשָּׁ֑קֶר לְבִלְתִּ֖י הוֹעִֽיל׃
9พวกเจ้าจะขโมย ฆ่าคน มีชู้ สาบานเท็จ เผาเครื่องหอมบูชาเทพบาอัล และตามเทพเจ้าอื่นที่ไม่เคยรู้จักไป
9הֲגָנֹ֤ב׀ רָצֹ֙חַ֙ וְֽנָאֹ֔ף וְהִשָּׁבֵ֥עַ לַשֶּׁ֖קֶר וְקַטֵּ֣ר לַבָּ֑עַל וְהָלֹ֗ךְ אַחֲרֵ֛י אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יְדַעְתֶּֽם׃
10แล้วมายืนต่อหน้าเราในพระนิเวศที่มีนามของเรา พูดว่า ‘พวกเรารอดแล้ว’ เพื่อจะทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้ต่อไปหรือ?
10וּבָאתֶ֞ם וַעֲמַדְתֶּ֣ם לְפָנַ֗י בַּבַּ֤יִת הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר נִקְרָא־שְׁמִ֣י עָלָ֔יו וַאֲמַרְתֶּ֖ם נִצַּ֑לְנוּ לְמַ֣עַן עֲשׂ֔וֹת אֵ֥ת כָּל־הַתּוֹעֵב֖וֹת הָאֵֽלֶּה׃
11พระนิเวศที่มีนามของเรานี้กลายเป็นถ้ำโจรในสายตาพวกเจ้าแล้วหรือ? เราเองก็เห็นแล้ว” พระยาห์เวห์กล่าว
11הַמְעָרַ֣ת פָּרִצִ֗ים הָיָ֨ה הַבַּ֧יִת הַזֶּ֛ה אֲשֶׁר־נִקְרָֽא־שְׁמִ֥י עָלָ֖יו בְּעֵינֵיכֶ֑ם גַּ֧ם אָנֹכִ֛י הִנֵּ֥ה רָאִ֖יתִי נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
12“แต่จงไปยังสถานที่ของเราที่ชิโลห์ ซึ่งเราเคยให้นามของเราอยู่ในตอนแรก ดูว่าเราทำอะไรกับที่นั่นเพราะความชั่วของอิสราเอล ชนชาติของเรา
12כִּ֣י לְכוּ־נָ֗א אֶל־מְקוֹמִי֙ אֲשֶׁ֣ר בְּשִׁיל֔וֹ אֲשֶׁ֨ר שִׁכַּ֧נְתִּֽי שְׁמִ֛י שָׁ֖ם בָּרִֽאשׁוֹנָ֑ה וּרְאוּ֙ אֵ֣ת אֲשֶׁר־עָשִׂ֣יתִי ל֔וֹ מִפְּנֵ֕י רָעַ֖ת עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
13บัดนี้ เพราะพวกเจ้าทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด” พระยาห์เวห์กล่าว “เราตื่นแต่เช้าและพูดกับพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเจ้าไม่ฟัง เราเรียก แต่พวกเจ้าไม่ตอบ
13וְעַתָּ֗ה יַ֧עַן עֲשׂוֹתְכֶ֛ם אֶת־כָּל־הַמַּֽעֲשִׂ֥ים הָאֵ֖לֶּה נְאֻם־יְהוָ֑ה וָאֲדַבֵּ֨ר אֲלֵיכֶ֜ם הַשְׁכֵּ֤ם וְדַבֵּר֙ וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֔ם וָאֶקְרָ֥א אֶתְכֶ֖ם וְלֹ֥א עֲנִיתֶֽם׃
14เราจึงจะทำกับพระนิเวศที่มีนามของเราซึ่งพวกเจ้าไว้วางใจ และกับสถานที่ที่เราให้พวกเจ้าและบรรพบุรุษ เหมือนที่เราทำกับชิโลห์
14וְעָשִׂ֜יתִי לַבַּ֣יִת׀ אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא־שְׁמִ֣י עָלָ֗יו אֲשֶׁ֤ר אַתֶּם֙ בֹּטְחִ֣ים בּ֔וֹ וְלַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי לָכֶ֖ם וְלַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי לְשִׁלֽוֹ׃
15เราจะขับพวกเจ้าให้พ้นสายตาเรา เหมือนที่ขับพี่น้องของพวกเจ้าทั้งหมด คือเชื้อสาย ทั้งหมดของเอฟราอิม
15וְהִשְׁלַכְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם מֵעַ֣ל פָּנָ֑י כַּאֲשֶׁ֤ר הִשְׁלַ֙כְתִּי֙ אֶת־כָּל־אֲחֵיכֶ֔ם אֵ֖ת כָּל־זֶ֥רַע אֶפְרָֽיִם׃ ס
16“เพราะฉะนั้น อย่าวิงวอนเพื่อชนชาตินี้ อย่าร้องขอหรืออธิษฐานเพื่อพวกเขา อย่าวิงวอนแทนพวกเขาต่อเรา เพราะเราจะไม่ฟังเจ้า
16וְאַתָּ֞ה אַל־תִּתְפַּלֵּ֣ל׀ בְּעַד־הָעָ֣ם הַזֶּ֗ה וְאַל־תִּשָּׂ֧א בַעֲדָ֛ם רִנָּ֥ה וּתְפִלָּ֖ה וְאַל־תִּפְגַּע־בִּ֑י כִּי־אֵינֶ֥נִּי שֹׁמֵ֖עַ אֹתָֽךְ׃
17เจ้าไม่เห็นหรือว่าพวกเขาทำอะไรตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และถนนในเยรูซาเล็ม?
17הַֽאֵינְךָ֣ רֹאֶ֔ה מָ֛ה הֵ֥מָּה עֹשִׂ֖ים בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וּבְחֻצ֖וֹת יְרוּשָׁלִָֽם׃
18เด็ก ๆ เก็บฟืน พ่อ ๆ จุดไฟ ผู้หญิงนวดแป้งทำขนมถวายราชินีแห่งท้องฟ้า และเทเครื่องดื่มบูชาเทพเจ้าอื่น เพื่อยั่วให้เราโกรธ
18הַבָּנִ֞ים מְלַקְּטִ֣ים עֵצִ֗ים וְהָֽאָבוֹת֙ מְבַעֲרִ֣ים אֶת־הָאֵ֔שׁ וְהַנָּשִׁ֖ים לָשׁ֣וֹת בָּצֵ֑ק לַעֲשׂ֨וֹת כַּוָּנִ֜ים לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֗יִם וְהַסֵּ֤ךְ נְסָכִים֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֖עַן הַכְעִסֵֽנִי׃
19พวกเขายั่วให้เราโกรธหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาไม่ได้ยั่วตนเองให้ต้องอับอายขายหน้าหรือ?”
19הַאֹתִ֛י הֵ֥ם מַכְעִסִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה הֲל֣וֹא אֹתָ֔ם לְמַ֖עַן בֹּ֥שֶׁת פְּנֵיהֶֽם׃ ס
20เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงฟัง ความโกรธและความเดือดดาลของเราจะเทลงบนที่นี้ บนคน สัตว์ ต้นไม้ในทุ่ง และผลผลิตจากดิน จะลุกไหม้ไม่มีวันดับ”
20לָכֵ֞ן כֹּה־אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה הִנֵּ֨ה אַפִּ֤י וַֽחֲמָתִי֙ נִתֶּ֙כֶת֙ אֶל־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֔ה עַל־הָֽאָדָם֙ וְעַל־הַבְּהֵמָ֔ה וְעַל־עֵ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה וְעַל־פְּרִ֣י הָֽאֲדָמָ֑ה וּבָעֲרָ֖ה וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה׃ ס
21พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงรวมเครื่องบูชาเผาเข้ากับเครื่องบูชาของพวกเจ้า แล้วก็กินเนื้อนั้นเถิด
21כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עֹלוֹתֵיכֶ֛ם סְפ֥וּ עַל־זִבְחֵיכֶ֖ם וְאִכְל֥וּ בָשָֽׂר׃
22เพราะในวันที่เราพาบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราไม่ได้พูดหรือสั่งเรื่องเครื่องบูชาเผาหรือเครื่องบูชา
22כִּ֠י לֹֽא־דִבַּ֤רְתִּי אֶת־אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ וְלֹ֣א צִוִּיתִ֔ים בְּי֛וֹם הוֹצִיאִ֥י אוֹתָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם עַל־דִּבְרֵ֥י עוֹלָ֖ה וָזָֽבַח׃
23แต่เราสั่งสิ่งนี้ว่า ‘จงเชื่อฟังเสียงของเรา แล้วเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า พวกเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา จงดำเนินตามทางทั้งหมดที่เราสั่ง เพื่อพวกเจ้าจะอยู่ดี’
23כִּ֣י אִֽם־אֶת־הַדָּבָ֣ר הַ֠זֶּה צִוִּ֨יתִי אוֹתָ֤ם לֵאמֹר֙ שִׁמְע֣וּ בְקוֹלִ֔י וְהָיִ֤יתִי לָכֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים וְאַתֶּ֖ם תִּֽהְיוּ־לִ֣י לְעָ֑ם וַהֲלַכְתֶּ֗ם בְּכָל־הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּ֣ה אֶתְכֶ֔ם לְמַ֖עַן יִיטַ֥ב לָכֶֽם׃
24แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่เงี่ยหู กลับทำตามความคิดของตนและความดื้อรั้นของใจชั่ว ถอยหลังแทนที่จะเดินหน้า
24וְלֹ֤א שָֽׁמְעוּ֙ וְלֹֽא־הִטּ֣וּ אֶת־אָזְנָ֔ם וַיֵּֽלְכוּ֙ בְּמֹ֣עֵצ֔וֹת בִּשְׁרִר֖וּת לִבָּ֣ם הָרָ֑ע וַיִּהְי֥וּ לְאָח֖וֹר וְלֹ֥א לְפָנִֽים׃
25ตั้งแต่วันที่บรรพบุรุษของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์จนถึงวันนี้ เราส่งผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเราทั้งหลายมาหาพวกเจ้า เราตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขามาทุกวัน
25לְמִן־הַיּ֗וֹם אֲשֶׁ֨ר יָצְא֤וּ אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וָאֶשְׁלַ֤ח אֲלֵיכֶם֙ אֶת־כָּל־עֲבָדַ֣י הַנְּבִיאִ֔ים י֖וֹם הַשְׁכֵּ֥ם וְשָׁלֹֽחַ׃
26แต่พวกเขาไม่ฟังเรา ไม่เงี่ยหู กลับดื้อดึง ทำชั่วยิ่งกว่าบรรพบุรุษ
26וְל֤וֹא שָׁמְעוּ֙ אֵלַ֔י וְלֹ֥א הִטּ֖וּ אֶת־אָזְנָ֑ם וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם הֵרֵ֖עוּ מֵאֲבוֹתָֽם׃
27“เจ้าจะบอกถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดแก่พวกเขา แต่พวกเขาจะไม่ฟัง เจ้าจะเรียกพวกเขาด้วย แต่พวกเขาจะไม่ตอบ
27וְדִבַּרְתָּ֤ אֲלֵיהֶם֙ אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וְלֹ֥א יִשְׁמְע֖וּ אֵלֶ֑יךָ וְקָרָ֥אתָ אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יַעֲנֽוּכָה׃
28เจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘นี่คือชนชาติที่ไม่เชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ไม่รับคำสั่งสอน ความจริงสูญไป ถูกตัดขาดจากปากของพวกเขาแล้ว’
28וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם זֶ֤ה הַגּוֹי֙ אֲשֶׁ֣ר לֽוֹא־שָׁמְע֗וּ בְּקוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו וְלֹ֥א לָקְח֖וּ מוּסָ֑ר אָֽבְדָה֙ הָֽאֱמוּנָ֔ה וְנִכְרְתָ֖ה מִפִּיהֶֽם׃ ס
29จงตัดผมของเจ้าทิ้ง ร้องเพลงคร่ำครวญบนยอดเขาโล่ง ๆ เพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธและละทิ้งคนรุ่นที่พระองค์โกรธแล้ว
29גָּזִּ֤י נִזְרֵךְ֙ וְֽהַשְׁלִ֔יכִי וּשְׂאִ֥י עַל־שְׁפָיִ֖ם קִינָ֑ה כִּ֚י מָאַ֣ס יְהוָ֔ה וַיִּטֹּ֖שׁ אֶת־דּ֥וֹר עֶבְרָתֽוֹ׃
30“เพราะชาวยูดาห์ทำชั่วในสายตาของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาวางสิ่งน่ารังเกียจไว้ในพระนิเวศที่มีนามของเรา ทำให้แปดเปื้อน
30כִּֽי־עָשׂ֨וּ בְנֵי־יְהוּדָ֥ה הָרַ֛ע בְּעֵינַ֖י נְאֻום־יְהוָ֑ה שָׂ֣מוּ שִׁקּֽוּצֵיהֶ֗ם בַּבַּ֛יִת אֲשֶׁר־נִקְרָא־שְׁמִ֥י עָלָ֖יו לְטַמְּאֽוֹ׃
31พวกเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงแห่งโทเฟท ในหุบเขาบุตรฮินโนม เพื่อเผาลูกชายลูกสาวในไฟ เราไม่ได้สั่ง และเรื่องนี้ไม่เคยเข้ามาในความคิดของเรา
31וּבָנ֞וּ בָּמ֣וֹת הַתֹּ֗פֶת אֲשֶׁר֙ בְּגֵ֣יא בֶן־הִנֹּ֔ם לִשְׂרֹ֛ף אֶת־בְּנֵיהֶ֥ם וְאֶת־בְּנֹתֵיהֶ֖ם בָּאֵ֑שׁ אֲשֶׁר֙ לֹ֣א צִוִּ֔יתִי וְלֹ֥א עָלְתָ֖ה עַל־לִבִּֽי׃ ס
32เพราะฉะนั้น จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อที่นั่นจะไม่เรียกว่า ‘โทเฟท’ หรือ ‘หุบเขาบุตรฮินโนม’ อีก แต่จะเรียกว่า ‘หุบเขาแห่งการฆ่าฟัน’ เพราะจะฝังศพในโทเฟทจนไม่มีที่ให้ฝัง
32לָכֵ֞ן הִנֵּֽה־יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְלֹא־יֵאָמֵ֨ר ע֤וֹד הַתֹּ֙פֶת֙ וְגֵ֣יא בֶן־הִנֹּ֔ם כִּ֖י אִם־גֵּ֣יא הַהֲרֵגָ֑ה וְקָבְר֥וּ בְתֹ֖פֶת מֵאֵ֥ין מָקֽוֹם׃
33ศพของชนชาตินี้จะเป็นอาหารของนกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดิน ไม่มีใครไล่มันไป
33וְֽהָ֨יְתָ֜ה נִבְלַ֨ת הָעָ֤ם הַזֶּה֙ לְמַֽאֲכָ֔ל לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֣ת הָאָ֑רֶץ וְאֵ֖ין מַחֲרִֽיד׃
34แล้วเราจะทำให้เสียงสนุกสนาน เสียงยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเงียบหายไปจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และถนนในเยรูซาเล็ม เพราะแผ่นดินจะรกร้าง”
34וְהִשְׁבַּתִּ֣י׀ מֵעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וּמֵֽחֻצוֹת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם ק֤וֹל שָׂשׂוֹן֙ וְק֣וֹל שִׂמְחָ֔ה ק֥וֹל חָתָ֖ן וְק֣וֹל כַּלָּ֑ה כִּ֥י לְחָרְבָּ֖ה תִּהְיֶ֥ה הָאָֽרֶץ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.