เยเรมีย์ 8
1“ในเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาจะนำกระดูกกษัตริย์ยูดาห์ กระดูกขุนนางของเขา กระดูกปุโรหิต กระดูกผู้เผยพระวจนะ และกระดูกผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มออกจากหลุมศพ
2จะกางกระดูกเหล่านั้นต่อหน้าดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์และกองทัพทั้งสิ้นในท้องฟ้า ซึ่งพวกเขาเคยรัก รับใช้ ติดตาม แสวงหาและกราบไหว้ จะไม่มีใครรวบรวมหรือฝังกระดูกเหล่านั้น จะเป็นเหมือนมูลสัตว์บนผิวดิน
3คนที่ยังเหลืออยู่ในตระกูลชั่วนี้ ตามทุกแห่งที่เราขับไล่ไป จะเลือกความตายแทนชีวิต” พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
4“เจ้าจงบอกพวกเขาอีกว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “‘คนล้มแล้วไม่ลุกขึ้นอีกหรือ? คนหันไปแล้วไม่หันกลับหรือ?
5แล้วทำไมชาวเยรูซาเล็มจึงหันหลังให้เราไม่หยุด? พวกเขายึดมั่นในการหลอกลวง ไม่ยอมกลับมา
6เราเงี่ยหูฟัง แต่พวกเขาไม่พูดสิ่งที่ถูกต้อง ไม่มีใครกลับใจจากความชั่วของตน ถามว่า “ฉันทำอะไรลงไป?” ทุกคนหันไปตามทางของตน เหมือนม้าที่พุ่งเข้าศึก
7แม้แต่นกกระสาในท้องฟ้าก็รู้กำหนดเวลาของมัน นกเขา นกนางแอ่นและนกกระเรียนรักษาเวลาที่จะกลับมา แต่ชนชาติของเราไม่รู้ข้อบัญญัติของพระยาห์เวห์
8“‘พวกเจ้าพูดได้อย่างไรว่า “พวกเราฉลาด และมีข้อบัญญัติของพระยาห์เวห์อยู่กับพวกเรา”? แต่ดูเถิด ปากกาหลอกลวงของบรรดาผู้จดบันทึกทำให้ข้อบัญญัตินั้นกลายเป็นคำโกหก
9คนฉลาดผิดหวัง พวกเขาหวาดหวั่นและติดกับ ดูเถิด พวกเขาปฏิเสธคำของพระยาห์เวห์ แล้วจะมีปัญญาอะไรในตัวพวกเขา?
10เพราะฉะนั้น เราจะให้ภรรยาของพวกเขาแก่คนอื่น และให้ไร่นาแก่คนที่จะเข้าครอบครอง เพราะตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดจนถึงคนใหญ่โตที่สุด ทุกคนโลภอยากได้ ตั้งแต่ผู้เผยพระวจนะจนถึงปุโรหิต ทุกคนหลอกลวง
11พวกเขารักษาบาดแผลของธิดาแห่งชนชาติของเราอย่างลวก ๆ พูดว่า “ความสงบสุข ความสงบสุข” ทั้งที่ไม่มีความสงบสุข
12เมื่อทำสิ่งน่ารังเกียจ พวกเขาละอายบ้างไหม? ไม่เลย ไม่ละอายสักนิด หน้าแดงไม่เป็นด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้น พวกเขาจะล้มลงในหมู่คนที่ล้ม เมื่อถึงเวลาลงโทษ พวกเขาจะถูกโค่นลง พระยาห์เวห์กล่าว
13“‘เราจะทำลายพวกเขาจนหมด พระยาห์เวห์กล่าว จะไม่มีองุ่นตามเถา ไม่มีมะเดื่อบนต้น ใบจะเหี่ยว สิ่งที่เราให้พวกเขา จะจากพวกเขาไป’”
14“ทำไมพวกเรายังนั่งอยู่เฉย ๆ? มารวมกันเถิด! ให้พวกเราเข้าไปในเมืองที่มีป้อมปราการ แล้วเงียบอยู่ที่นั่น เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราทำให้พวกเราเงียบ ให้พวกเราดื่มน้ำพิษ เพราะพวกเราทำบาปต่อพระยาห์เวห์
15พวกเราหวังความสงบสุข แต่ไม่มีสิ่งดีมาถึง หวังเวลาที่จะหายเจ็บ แต่กลับมีแต่ความหวาดหวั่น!
16ได้ยินเสียงม้าของเขาพ่นลมจากดาน ทั้งแผ่นดินสั่นสะเทือนด้วยเสียงร้องฮี้ของม้าที่แข็งแรงของเขา เพราะพวกเขามาถึงแล้ว กลืนกินแผ่นดินและทุกสิ่งในนั้น กลืนกินเมืองและผู้ที่อาศัยอยู่”
17“จงฟัง เราจะส่งงู ส่งงูพิษมาอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า เป็นงูที่ใช้มนต์สะกดไม่ได้ มันจะกัดพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว
18โอ้ หากข้าพเจ้าปลอบตนให้พ้นความเศร้าได้! ใจข้าพเจ้าอ่อนระโหย
19ฟังเถิด เสียงร้องของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าจากแผ่นดินไกลแสนไกล “พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในศิโยนหรือ? กษัตริย์ของเธอไม่ได้อยู่ในเธอหรือ?” “ทำไมพวกเขายั่วให้เราโกรธด้วยรูปแกะสลัก และรูปเคารพต่างถิ่น?”
20“ฤดูเก็บเกี่ยวผ่านไปแล้ว ฤดูร้อนสิ้นสุดแล้ว แต่พวกเรายังไม่รอด”
21ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าบาดเจ็บ ข้าพเจ้าก็บาดเจ็บ ข้าพเจ้าคร่ำครวญ ความหวาดหวั่นจับข้าพเจ้าไว้
22ไม่มียาสมานแผลในกิเลอาดหรือ? ไม่มีแพทย์ที่นั่นหรือ? แล้วทำไมธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าจึงยังไม่หายเจ็บ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.