เยเรมีย์
Chapter 8
Freedom Bible (Thai)
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เยเรมีย์ 8

Freedom Bible (Thai)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1“ใน​เวลา​นั้น” พระยาห์เวห์​กล่าว “พวก​เขา​จะ​นำ​กระดูก​กษัตริย์​ยูดาห์ กระดูก​ขุนนาง​ของ​เขา กระดูก​ปุโรหิต กระดูก​ผู้เผยพระวจนะ และ​กระดูก​ผู้​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม​ออก​จาก​หลุม​ศพ
1In die tijd, spreekt Jahweh, zal men het gebeente van Juda’s koningen en vorsten uit de graven halen, met het gebeente der priesters en profeten, met het gebeente van Jerusalems burgers.
2จะ​กาง​กระดูก​เหล่า​นั้น​ต่อ​หน้า​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์​และ​กองทัพ​ทั้ง​สิ้น​ใน​ท้องฟ้า ซึ่ง​พวก​เขา​เคย​รัก รับใช้ ติดตาม แสวงหา​และ​กราบ​ไหว้ จะ​ไม่มี​ใคร​รวบรวม​หรือ​ฝัง​กระดูก​เหล่า​นั้น จะ​เป็น​เหมือน​มูล​สัตว์​บน​ผิว​ดิน
2Men zal ze uitstallen voor zon en maan en heel het heir van de hemel, waarvan ze zoveel hebben gehouden, die ze hebben gediend en gevolgd, die ze hebben gezocht en aanbeden. Ze zullen niet worden verzameld, niet worden begraven, maar ze blijven liggen als mest op het land.
3คน​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่​ใน​ตระกูล​ชั่ว​นี้ ตาม​ทุก​แห่ง​ที่​เรา​ขับ​ไล่​ไป จะ​เลือก​ความ​ตาย​แทน​ชีวิต” พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ​กล่าว
3En de dood zal welkom zijn boven het leven voor de hele rest, die overblijft van dit boze geslacht, overal waar Ik ze heendrijf, is de godsspraak van Jahweh!
4“เจ้า​จง​บอก​พวก​เขา​อีก​ว่า ‘พระยาห์เวห์​กล่าว​ดังนี้ “‘คน​ล้ม​แล้ว​ไม่​ลุก​ขึ้น​อีก​หรือ? คน​หัน​ไป​แล้ว​ไม่​หัน​กลับ​หรือ?
4Ge moet hun zeggen: Zo spreekt Jahweh! Staat iemand, die valt, nooit meer op; Keert iemand, die heengaat, niet terug?
5แล้ว​ทำไม​ชาว​เยรูซาเล็ม​จึง​หัน​หลัง​ให้​เรา​ไม่​หยุด? พวก​เขา​ยึด​มั่น​ใน​การ​หลอก​ลวง ไม่​ยอม​กลับ​มา
5Waarom valt dan dit volk, Valt dan Jerusalem altijd af? Waarom houden ze dan aan leugens vast, En weigeren ze, zich te bekeren?
6เรา​เงี่ยหู​ฟัง แต่​พวก​เขา​ไม่​พูด​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง ไม่มี​ใคร​กลับ​ใจ​จาก​ความ​ชั่ว​ของ​ตน ถาม​ว่า “ฉัน​ทำ​อะไร​ลง​ไป?” ทุก​คน​หัน​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน เหมือน​ม้า​ที่​พุ่ง​เข้า​ศึก
6Ik luisterde en hoorde toe: Nooit spreken ze waarheid; Niemand heeft berouw van zijn boosheid, En zegt: Wat heb ik gedaan? Allen draven ze weg, Als een ros, dat stormt naar de strijd.
7แม้แต่​นก​กระสา​ใน​ท้องฟ้า​ก็​รู้​กำหนด​เวลา​ของ​มัน นกเขา นก​นางแอ่น​และ​นก​กระเรียน​รักษา​เวลา​ที่​จะ​กลับ​มา แต่​ชนชาติ​ของ​เรา​ไม่รู้​ข้อ​บัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์
7Zelfs de ooievaar in de lucht Kent zijn vaste tijden; Trekduif, zwaluw en gans Houden vast aan de tijd van hun komst. Maar mijn volk weet niet eens, Wat het Jahweh verplicht is!
8“‘พวกเจ้า​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า “พวกเรา​ฉลาด และ​มี​ข้อ​บัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวกเรา”? แต่​ดูเถิด ปากกา​หลอก​ลวง​ของ​บรรดา​ผู้​จด​บันทึก​ทำให้​ข้อ​บัญญัติ​นั้น​กลาย​เป็น​คำ​โกหก
8Hoe durft ge zeggen: We zijn wijs, Wij hebben de wet van Jahweh toch? Zeker, maar ze is in leugen veranderd Door de leugenstift der schriftgeleerden.
9คน​ฉลาด​ผิด​หวัง พวก​เขา​หวาดหวั่น​และ​ติด​กับ ดูเถิด พวก​เขา​ปฏิเสธ​คำ​ของ​พระยาห์เวห์ แล้ว​จะ​มี​ปัญญา​อะไร​ใน​ตัว​พวก​เขา?
9De wijzen worden te schande, verslagen, verstrikt; Ze hebben Jahweh’s woord veracht: wat wijsheid hebben ze dan?
10เพราะ​ฉะนั้น เรา​จะ​ให้​ภรรยา​ของ​พวก​เขา​แก่​คน​อื่น และ​ให้​ไร่​นา​แก่​คน​ที่​จะ​เข้า​ครอบ​ครอง เพราะ​ตั้งแต่​คน​เล็ก​น้อย​ที่สุด​จนถึง​คน​ใหญ่​โต​ที่สุด ทุก​คน​โลภ​อยาก​ได้ ตั้งแต่​ผู้เผยพระวจนะ​จนถึง​ปุโรหิต ทุก​คน​หลอก​ลวง
10Daarom geef Ik hun vrouwen aan vreemden, Hun akkers aan nieuwe bezitters; Want van klein tot groot Azen allen op winst, Profeet en priester, Plegen allen bedrog;
11พวก​เขา​รักษา​บาดแผล​ของ​ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​เรา​อย่าง​ลวก ๆ พูด​ว่า “ความสงบสุข ความสงบสุข” ทั้ง​ที่​ไม่มี​ความสงบสุข
11Ze menen, de wonde van mijn volk te genezen, Door lichtzinnig te roepen: Vrede, vrede! En er is geen vrede!
12เมื่อ​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ พวก​เขา​ละอาย​บ้าง​ไหม? ไม่​เลย ไม่​ละอาย​สัก​นิด หน้า​แดง​ไม่​เป็น​ด้วย​ซ้ำ เพราะ​ฉะนั้น พวก​เขา​จะ​ล้ม​ลง​ใน​หมู่​คน​ที่​ล้ม เมื่อ​ถึง​เวลา​ลงโทษ พวก​เขา​จะ​ถูก​โค่น​ลง พระยาห์เวห์​กล่าว
12Ze worden te schande, omdat ze zich schandelijk gedragen, Omdat ze niet blozen, en geen schaamte meer kennen. Daarom zullen ze vallen, als alles ineen valt; Struikelen, als Ik op hen afkom, spreekt Jahweh!
13“‘เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​จน​หมด พระยาห์เวห์​กล่าว จะ​ไม่มี​องุ่น​ตาม​เถา ไม่มี​มะเดื่อ​บน​ต้น ใบ​จะ​เหี่ยว สิ่ง​ที่​เรา​ให้​พวก​เขา จะ​จาก​พวก​เขา​ไป’”
13Nu haal Ik de oogst bij hen in: Is de godsspraak van Jahweh! Aan de wijnstok geen druiven, Aan de vijgeboom geen vijgen, De blaren verdord: Ik geef ze aan de voorbijgangers weg!
14“ทำไม​พวกเรา​ยัง​นั่ง​อยู่​เฉย ๆ? มา​รวม​กัน​เถิด! ให้​พวกเรา​เข้าไป​ใน​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ แล้ว​เงียบ​อยู่​ที่​นั่น เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา​ทำให้​พวกเรา​เงียบ ให้​พวกเรา​ดื่ม​น้ำ​พิษ เพราะ​พวกเรา​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์
14Waarom blijven we zitten? Verzamelt u; wij vluchten de vestingen in, En komen daar om; Want Jahweh, onze God, laat ons sterven. Hij geeft ons een gifdrank te drinken, Omdat wij tegen Jahweh hebben gezondigd.
15พวกเรา​หวัง​ความสงบสุข แต่​ไม่มี​สิ่ง​ดี​มา​ถึง หวัง​เวลา​ที่​จะ​หาย​เจ็บ แต่​กลับ​มี​แต่​ความ​หวาดหวั่น!
15Op heil nog hopen? Geen goed te verwachten! Op een tijd van genezing? Neen, van verschrikking!
16ได้ยิน​เสียง​ม้า​ของ​เขา​พ่น​ลม​จาก​ดาน ทั้ง​แผ่นดิน​สั่น​สะเทือน​ด้วย​เสียง​ร้อง​ฮี้​ของ​ม้า​ที่​แข็ง​แรง​ของ​เขา เพราะ​พวก​เขา​มา​ถึง​แล้ว กลืนกิน​แผ่นดิน​และ​ทุก​สิ่ง​ใน​นั้น กลืนกิน​เมือง​และ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่”
16Uit Dan hoort men reeds Het gesnuif van zijn paarden; Van het gebries zijner hengsten Davert heel het land. Ze komen het land, met wat er op staat, verslinden, De stad met die er in wonen.
17“จง​ฟัง เรา​จะ​ส่ง​งู ส่ง​งู​พิษ​มา​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเจ้า เป็น​งู​ที่​ใช้​มนต์​สะกด​ไม่​ได้ มัน​จะ​กัด​พวกเจ้า” พระยาห์เวห์​กล่าว
17Want zie, Ik laat giftige slangen op u los, Waartegen geen bezwering zal baten; Die zullen u bijten: Is de godsspraak van Jahweh!
18โอ้ หาก​ข้าพเจ้า​ปลอบ​ตน​ให้​พ้น​ความ​เศร้า​ได้! ใจ​ข้าพเจ้า​อ่อน​ระโหย
18Ongeneeslijk mijn smart, Mijn hart is zo ziek,
19ฟัง​เถิด เสียง​ร้อง​ของ​ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​จาก​แผ่นดิน​ไกล​แสน​ไกล “พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​อยู่​ใน​ศิโยน​หรือ? กษัตริย์​ของ​เธอ​ไม่​ได้​อยู่​ใน​เธอ​หรือ?” “ทำไม​พวก​เขา​ยั่ว​ให้​เรา​โกรธ​ด้วย​รูป​แกะ​สลัก และ​รูป​เคารพ​ต่าง​ถิ่น?”
19Hoort het jammeren van de dochter van mijn volk Uit verre gewesten: Is Jahweh dan niet meer in Sion, Is zijn Koning daar niet? Waarom hebben ze Hem toch getart met hun beelden, Met die nietigheden uit de vreemde?
20“ฤดู​เก็บ​เกี่ยว​ผ่าน​ไป​แล้ว ฤดู​ร้อน​สิ้น​สุด​แล้ว แต่​พวกเรา​ยัง​ไม่​รอด”
20De oogst is voorbij, de zomer ten einde, En we zijn nòg niet gered.
21ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​บาด​เจ็บ ข้าพเจ้า​ก็​บาด​เจ็บ ข้าพเจ้า​คร่ำครวญ ความ​หวาดหวั่น​จับ​ข้าพเจ้า​ไว้
21Ik ben gewond door de wonde van de dochter van mijn volk, In rouw, en met ontzetting geslagen.
22ไม่มี​ยา​สมาน​แผล​ใน​กิเลอาด​หรือ? ไม่มี​แพทย์​ที่​นั่น​หรือ? แล้ว​ทำไม​ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​ยัง​ไม่​หาย​เจ็บ?
22Is er geen balsem, geen geneesheer in Gilad; Waarom is de wonde van de dochter van mijn volk niet genezen?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.