เยเรมีย์ 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1“ในเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาจะนำกระดูกกษัตริย์ยูดาห์ กระดูกขุนนางของเขา กระดูกปุโรหิต กระดูกผู้เผยพระวจนะ และกระดูกผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มออกจากหลุมศพ
1“Naquele tempo”, diz o SENHOR, “tirarão de suas sepulturas os ossos dos reis de Judá, os ossos dos seus príncipes, os ossos dos sacerdotes, os ossos dos profetas e os ossos dos habitantes de Jerusalém.
2จะกางกระดูกเหล่านั้นต่อหน้าดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์และกองทัพทั้งสิ้นในท้องฟ้า ซึ่งพวกเขาเคยรัก รับใช้ ติดตาม แสวงหาและกราบไหว้ จะไม่มีใครรวบรวมหรือฝังกระดูกเหล่านั้น จะเป็นเหมือนมูลสัตว์บนผิวดิน
2Eles os espalharão diante do sol, da lua e de todo o exército dos céus, aos quais amaram, aos quais serviram, após os quais andaram, aos quais buscaram e aos quais adoraram. Não serão recolhidos nem enterrados. Serão como esterco sobre a superfície da terra.
3คนที่ยังเหลืออยู่ในตระกูลชั่วนี้ ตามทุกแห่งที่เราขับไล่ไป จะเลือกความตายแทนชีวิต” พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
3A morte será escolhida em vez da vida por todo o remanescente que sobrar desta família má, que sobrar em todos os lugares para onde os dispersei”, diz o SENHOR dos Exércitos.
4“เจ้าจงบอกพวกเขาอีกว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “‘คนล้มแล้วไม่ลุกขึ้นอีกหรือ? คนหันไปแล้วไม่หันกลับหรือ?
4“Além disso, você lhes dirá: 'Assim diz o SENHOR: “‘Acaso os homens caem e não se levantam de novo? Alguém se desvia e não volta?
5แล้วทำไมชาวเยรูซาเล็มจึงหันหลังให้เราไม่หยุด? พวกเขายึดมั่นในการหลอกลวง ไม่ยอมกลับมา
5Por que, então, o povo de Jerusalém se desviou com uma apostasia contínua? Eles se apegam ao engano. Eles se recusam a voltar.
6เราเงี่ยหูฟัง แต่พวกเขาไม่พูดสิ่งที่ถูกต้อง ไม่มีใครกลับใจจากความชั่วของตน ถามว่า “ฉันทำอะไรลงไป?” ทุกคนหันไปตามทางของตน เหมือนม้าที่พุ่งเข้าศึก
6Eu prestei atenção e ouvi, mas eles não disseram o que é certo. Ninguém se arrepende de sua maldade, dizendo: “O que eu fiz?” Cada um se volta para o seu próprio caminho, como um cavalo que avança com ímpeto na batalha.
7แม้แต่นกกระสาในท้องฟ้าก็รู้กำหนดเวลาของมัน นกเขา นกนางแอ่นและนกกระเรียนรักษาเวลาที่จะกลับมา แต่ชนชาติของเราไม่รู้ข้อบัญญัติของพระยาห์เวห์
7Sim, a cegonha no céu conhece os seus tempos determinados. A rolinha, a andorinha e o grou observam o tempo da sua migração; mas o meu povo não conhece a lei do SENHOR.
8“‘พวกเจ้าพูดได้อย่างไรว่า “พวกเราฉลาด และมีข้อบัญญัติของพระยาห์เวห์อยู่กับพวกเรา”? แต่ดูเถิด ปากกาหลอกลวงของบรรดาผู้จดบันทึกทำให้ข้อบัญญัตินั้นกลายเป็นคำโกหก
8“‘Como vocês dizem: “Somos sábios, e a lei do SENHOR está conosco”? Mas, eis que a pena falsa dos escribas a transformou em mentira.
9คนฉลาดผิดหวัง พวกเขาหวาดหวั่นและติดกับ ดูเถิด พวกเขาปฏิเสธคำของพระยาห์เวห์ แล้วจะมีปัญญาอะไรในตัวพวกเขา?
9Os sábios estão envergonhados. Estão apavorados e presos. Eis que rejeitaram a palavra do SENHOR. Que tipo de sabedoria há neles?
10เพราะฉะนั้น เราจะให้ภรรยาของพวกเขาแก่คนอื่น และให้ไร่นาแก่คนที่จะเข้าครอบครอง เพราะตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดจนถึงคนใหญ่โตที่สุด ทุกคนโลภอยากได้ ตั้งแต่ผู้เผยพระวจนะจนถึงปุโรหิต ทุกคนหลอกลวง
10Portanto, darei suas esposas a outros e os seus campos àqueles que tomarão posse deles. Pois todos, desde o menor até o maior, estão entregues à cobiça; desde o profeta até o sacerdote, todos agem com falsidade.
11พวกเขารักษาบาดแผลของธิดาแห่งชนชาติของเราอย่างลวก ๆ พูดว่า “ความสงบสุข ความสงบสุข” ทั้งที่ไม่มีความสงบสุข
11Eles curam superficialmente a ferida da filha do meu povo, dizendo: “Paz, paz”, quando não há paz.
12เมื่อทำสิ่งน่ารังเกียจ พวกเขาละอายบ้างไหม? ไม่เลย ไม่ละอายสักนิด หน้าแดงไม่เป็นด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้น พวกเขาจะล้มลงในหมู่คนที่ล้ม เมื่อถึงเวลาลงโทษ พวกเขาจะถูกโค่นลง พระยาห์เวห์กล่าว
12Ficaram envergonhados quando cometeram abominação? Não, eles não se envergonharam de forma alguma. Eles nem sabiam corar. Portanto, cairão entre os que caem. No tempo da sua visitação, serão derrubados, diz o SENHOR.
13“‘เราจะทำลายพวกเขาจนหมด พระยาห์เวห์กล่าว จะไม่มีองุ่นตามเถา ไม่มีมะเดื่อบนต้น ใบจะเหี่ยว สิ่งที่เราให้พวกเขา จะจากพวกเขาไป’”
13“‘Eu os consumirei totalmente, diz o SENHOR. Não haverá uvas na videira, nem figos na figueira, e a folha murchará. As coisas que lhes dei lhes serão tiradas.’”
14“ทำไมพวกเรายังนั่งอยู่เฉย ๆ? มารวมกันเถิด! ให้พวกเราเข้าไปในเมืองที่มีป้อมปราการ แล้วเงียบอยู่ที่นั่น เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราทำให้พวกเราเงียบ ให้พวกเราดื่มน้ำพิษ เพราะพวกเราทำบาปต่อพระยาห์เวห์
14“Por que ficamos sentados parados? Reúnam-se! Vamos entrar nas cidades fortificadas, e fiquemos em silêncio ali; pois o SENHOR, nosso Deus, nos reduziu ao silêncio, e nos deu água envenenada para beber, porque pecamos contra o SENHOR.
15พวกเราหวังความสงบสุข แต่ไม่มีสิ่งดีมาถึง หวังเวลาที่จะหายเจ็บ แต่กลับมีแต่ความหวาดหวั่น!
15Esperávamos a paz, mas não veio nenhum bem; e por um tempo de cura, e eis o pavor!
16ได้ยินเสียงม้าของเขาพ่นลมจากดาน ทั้งแผ่นดินสั่นสะเทือนด้วยเสียงร้องฮี้ของม้าที่แข็งแรงของเขา เพราะพวกเขามาถึงแล้ว กลืนกินแผ่นดินและทุกสิ่งในนั้น กลืนกินเมืองและผู้ที่อาศัยอยู่”
16O resfolegar dos seus cavalos é ouvido desde Dã. Toda a terra treme ao som do relinchar dos seus fortes cavalos; pois eles vieram e devoraram a terra e tudo o que nela há, a cidade e os que nela habitam.”
17“จงฟัง เราจะส่งงู ส่งงูพิษมาอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า เป็นงูที่ใช้มนต์สะกดไม่ได้ มันจะกัดพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว
17“Pois, eis que enviarei serpentes, víboras entre vocês, que não podem ser encantadas; e elas os morderão”, diz o SENHOR.
18โอ้ หากข้าพเจ้าปลอบตนให้พ้นความเศร้าได้! ใจข้าพเจ้าอ่อนระโหย
18Ah, se eu pudesse me consolar da minha tristeza! Meu coração desfalece dentro de mim.
19ฟังเถิด เสียงร้องของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าจากแผ่นดินไกลแสนไกล “พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในศิโยนหรือ? กษัตริย์ของเธอไม่ได้อยู่ในเธอหรือ?” “ทำไมพวกเขายั่วให้เราโกรธด้วยรูปแกะสลัก และรูปเคารพต่างถิ่น?”
19Eis a voz do clamor da filha do meu povo de uma terra muito distante: “O SENHOR não está em Sião? O seu Rei não está nela?” “Por que me provocaram à ira com as suas imagens esculpidas, e com ídolos estrangeiros?”
20“ฤดูเก็บเกี่ยวผ่านไปแล้ว ฤดูร้อนสิ้นสุดแล้ว แต่พวกเรายังไม่รอด”
20“A colheita passou. O verão acabou, e nós não estamos salvos.”
21ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าบาดเจ็บ ข้าพเจ้าก็บาดเจ็บ ข้าพเจ้าคร่ำครวญ ความหวาดหวั่นจับข้าพเจ้าไว้
21Pela ferida da filha do meu povo, estou ferido. Eu lamento. O pavor tomou conta de mim.
22ไม่มียาสมานแผลในกิเลอาดหรือ? ไม่มีแพทย์ที่นั่นหรือ? แล้วทำไมธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าจึงยังไม่หายเจ็บ?
22Não há bálsamo em Gileade? Não há médico lá? Por que, então, a saúde da filha do meu povo não foi restaurada?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.