Jeremia 8
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1En tiu tempo, diras la Eternulo, oni elĵetos el iliaj tomboj la ostojn de la reĝoj de Judujo kaj la ostojn de ĝiaj princoj kaj la ostojn de la pastroj kaj la ostojn de la profetoj kaj la ostojn de la loĝantoj de Jerusalem;
1“Naquele tempo”, diz o SENHOR, “tirarão de suas sepulturas os ossos dos reis de Judá, os ossos dos seus príncipes, os ossos dos sacerdotes, os ossos dos profetas e os ossos dos habitantes de Jerusalém.
2kaj oni disĵetos ilin antaŭ la suno kaj antaŭ la luno kaj antaŭ la tuta armeo de la ĉielo, kiujn ili amis, al kiuj ili servis, kiujn ili sekvis, kiujn ili serĉis, kaj al kiuj ili adorkliniĝis; oni ne kolektos ilin kaj ne enterigos ilin, sed ili estos kiel sterko sur la supraĵo de la tero.
2Eles os espalharão diante do sol, da lua e de todo o exército dos céus, aos quais amaram, aos quais serviram, após os quais andaram, aos quais buscaram e aos quais adoraram. Não serão recolhidos nem enterrados. Serão como esterco sobre a superfície da terra.
3Kaj preferos la morton ol la vivon ĉiuj restintoj, kiuj restos el tiu malbona gento, kiuj restos en ĉiuj lokoj, sur kiujn Mi dispelis ilin, diras la Eternulo Cebaot.
3A morte será escolhida em vez da vida por todo o remanescente que sobrar desta família má, que sobrar em todos os lugares para onde os dispersei”, diz o SENHOR dos Exércitos.
4Kaj diru al ili: Tiele diras la Eternulo: Ĉu se oni falis, oni ne leviĝas? ĉu se oni devojiĝis, oni ne volas reveni?
4“Além disso, você lhes dirá: 'Assim diz o SENHOR: “‘Acaso os homens caem e não se levantam de novo? Alguém se desvia e não volta?
5Kial do ĉi tiu popolo en Jerusalem defalis per defalo obstina? ili forte sin tenas je la malveraĵo kaj ne volas sin konverti.
5Por que, então, o povo de Jerusalém se desviou com uma apostasia contínua? Eles se apegam ao engano. Eles se recusam a voltar.
6Mi atentis kaj aŭskultis, sed ili parolas nenion ĝustan; neniu pentas sian malbonecon, dirante: Kion mi faris? Ĉiu fordonis sin al sia kurado, kiel ĉevalo, kiu flugrapide kuras en la batalon.
6Eu prestei atenção e ouvi, mas eles não disseram o que é certo. Ninguém se arrepende de sua maldade, dizendo: “O que eu fiz?” Cada um se volta para o seu próprio caminho, como um cavalo que avança com ímpeto na batalha.
7Eĉ cikonio sub la ĉielo scias sian tempon, turto, hirundo, kaj gruo observas la tempon, kiam ili devas veni; sed Mia popolo ne scias la leĝon de la Eternulo.
7Sim, a cegonha no céu conhece os seus tempos determinados. A rolinha, a andorinha e o grou observam o tempo da sua migração; mas o meu povo não conhece a lei do SENHOR.
8Kiel vi diras: Ni estas saĝuloj, kaj ni havas antaŭ ni la instruon de la Eternulo? Ĝi fariĝis ja mensogaĵo per la mensoga skribilo de la skribistoj.
8“‘Como vocês dizem: “Somos sábios, e a lei do SENHOR está conosco”? Mas, eis que a pena falsa dos escribas a transformou em mentira.
9Per honto kovris sin la saĝuloj, konfuziĝis kaj implikiĝis; jen ili forrifuzis la vorton de la Eternulo, kian do saĝecon ili havas?
9Os sábios estão envergonhados. Estão apavorados e presos. Eis que rejeitaram a palavra do SENHOR. Que tipo de sabedoria há neles?
10Tial Mi fordonos iliajn edzinojn al aliuloj, iliajn kampojn al venkintoj; ĉar de malgrandulo ĝis grandulo ili ĉiuj estas profitavidaj, de profeto ĝis pastro ili ĉiuj faras malhonestaĵon.
10Portanto, darei suas esposas a outros e os seus campos àqueles que tomarão posse deles. Pois todos, desde o menor até o maior, estão entregues à cobiça; desde o profeta até o sacerdote, todos agem com falsidade.
11Kaj la vundojn de la filino de Mia popolo ili kuracas per facilanimigo, dirante, ke ĉio estas en bona stato, kvankam ne estas bona stato.
11Eles curam superficialmente a ferida da filha do meu povo, dizendo: “Paz, paz”, quando não há paz.
12Ĉu ili hontas, ke ili faras abomenindaĵon? ili tute ne hontas, ili eĉ ne povoscias ruĝiĝi; tial ili falos inter la falantoj, ili renversiĝos, kiam Mi vizitos ilin, diras la Eternulo.
12Ficaram envergonhados quando cometeram abominação? Não, eles não se envergonharam de forma alguma. Eles nem sabiam corar. Portanto, cairão entre os que caem. No tempo da sua visitação, serão derrubados, diz o SENHOR.
13Mi plene ŝirkolektos ilin, diras la Eternulo; ne restos beroj sur la vinberbranĉo nek figoj sur la figarbo, kaj la folioj forvelkos, kaj Mi donos al ili plenan pereon.
13“‘Eu os consumirei totalmente, diz o SENHOR. Não haverá uvas na videira, nem figos na figueira, e a folha murchará. As coisas que lhes dei lhes serão tiradas.’”
14Por kio ni sidas? kolektiĝu, kaj ni iru en la fortikigitajn urbojn, kaj ni tie pereu; ĉar la Eternulo, nia Dio, pereigas nin kaj trinkigas al ni akvon maldolĉan pro tio, ke ni pekis antaŭ la Eternulo.
14“Por que ficamos sentados parados? Reúnam-se! Vamos entrar nas cidades fortificadas, e fiquemos em silêncio ali; pois o SENHOR, nosso Deus, nos reduziu ao silêncio, e nos deu água envenenada para beber, porque pecamos contra o SENHOR.
15Ni esperis pacon, sed venas nenio bona; ni esperis tempon de resaniĝo, sed jen estas teruro.
15Esperávamos a paz, mas não veio nenhum bem; e por um tempo de cura, e eis o pavor!
16El la regiono de Dan oni aŭdas spiregadon de iliaj ĉevaloj; de la blekegado de iliaj fortaj ĉevaloj tremas la tuta tero; ili iras, kaj ili formanĝos la teron, kaj tion, kio estas sur ĝi, la urbon kaj ĝiajn loĝantojn.
16O resfolegar dos seus cavalos é ouvido desde Dã. Toda a terra treme ao som do relinchar dos seus fortes cavalos; pois eles vieram e devoraram a terra e tudo o que nela há, a cidade e os que nela habitam.”
17Ĉar jen Mi sendos sur vin serpentojn, vipurojn, kiujn oni ne povas sorĉligi, kaj ili pikos vin, diras la Eternulo.
17“Pois, eis que enviarei serpentes, víboras entre vocês, que não podem ser encantadas; e elas os morderão”, diz o SENHOR.
18Mia malĝojo estas super ĉiuj malĝojoj, mia koro en mi doloras.
18Ah, se eu pudesse me consolar da minha tristeza! Meu coração desfalece dentro de mim.
19Jen mi aŭdas kriadon de la filino de mia popolo el lando malproksima: Ĉu jam ne ekzistas la Eternulo en Cion? ĉu ĝia Reĝo ne estas en ĝi? Sed kial ili kolerigis min per siaj idoloj, per fremdaj vantaĵoj?
19Eis a voz do clamor da filha do meu povo de uma terra muito distante: “O SENHOR não está em Sião? O seu Rei não está nela?” “Por que me provocaram à ira com as suas imagens esculpidas, e com ídolos estrangeiros?”
20Pasis la rikolto, finiĝis la somero, sed ni ne ricevis helpon.
20“A colheita passou. O verão acabou, e nós não estamos salvos.”
21La malfeliĉo de mia popolo min afliktas, mi malĝojas, mi sentas teruron.
21Pela ferida da filha do meu povo, estou ferido. Eu lamento. O pavor tomou conta de mim.
22Ĉu ne ekzistas balzamo en Gilead? ĉu ne ekzistas tie kuracisto? kial do ne venas resaniĝo al la filino de mia popolo?
22Não há bálsamo em Gileade? Não há médico lá? Por que, então, a saúde da filha do meu povo não foi restaurada?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.