เยเรมีย์
Chapter 8
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เยเรมีย์ 8

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1“ใน​เวลา​นั้น” พระยาห์เวห์​กล่าว “พวก​เขา​จะ​นำ​กระดูก​กษัตริย์​ยูดาห์ กระดูก​ขุนนาง​ของ​เขา กระดูก​ปุโรหิต กระดูก​ผู้เผยพระวจนะ และ​กระดูก​ผู้​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม​ออก​จาก​หลุม​ศพ
1«فِي ذَلِكَ ٱلزَّمَانِ، يَقُولُ ٱلرَّبُّ، يُخْرِجُونَ عِظَامَ مُلُوكِ يَهُوذَا وَعِظَامَ رُؤَسَائِهِ وَعِظَامَ ٱلْكَهَنَةِ وَعِظَامَ ٱلْأَنْبِيَاءِ وَعِظَامَ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ مِنْ قُبُورِهِمْ،
2จะ​กาง​กระดูก​เหล่า​นั้น​ต่อ​หน้า​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์​และ​กองทัพ​ทั้ง​สิ้น​ใน​ท้องฟ้า ซึ่ง​พวก​เขา​เคย​รัก รับใช้ ติดตาม แสวงหา​และ​กราบ​ไหว้ จะ​ไม่มี​ใคร​รวบรวม​หรือ​ฝัง​กระดูก​เหล่า​นั้น จะ​เป็น​เหมือน​มูล​สัตว์​บน​ผิว​ดิน
2وَيَبْسُطُونَهَا لِلشَّمْسِ وَلِلْقَمَرِ وَلِكُلِّ جُنُودِ ٱلسَّمَاوَاتِ ٱلَّتِي أَحَبُّوهَا وَٱلَّتِي عَبَدُوهَا وَٱلَّتِي سَارُوا وَرَاءَهَا وَٱلَّتِي ٱسْتَشَارُوهَا وَالَّتِي سَجَدُوا لَهَا. لَا تُجْمَعُ وَلَا تُدْفَنُ، بَلْ تَكُونُ دِمْنَةً عَلَى وَجْهِ ٱلْأَرْضِ.
3คน​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่​ใน​ตระกูล​ชั่ว​นี้ ตาม​ทุก​แห่ง​ที่​เรา​ขับ​ไล่​ไป จะ​เลือก​ความ​ตาย​แทน​ชีวิต” พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ​กล่าว
3وَيُخْتَارُ ٱلْمَوْتُ عَلَى ٱلْحَيَاةِ عِنْدَ كُلِّ ٱلْبَقِيَّةِ ٱلْبَاقِيَةِ مِنْ هَذِهِ ٱلْعَشِيرَةِ ٱلشِّرِّيرَةِ ٱلْبَاقِيَةِ فِي كُلِّ ٱلْأَمَاكِنِ ٱلَّتِي طَرَدْتُهُمْ إِلَيْهَا، يَقُولُ رَبُّ ٱلْجُنُودِ.
4“เจ้า​จง​บอก​พวก​เขา​อีก​ว่า ‘พระยาห์เวห์​กล่าว​ดังนี้ “‘คน​ล้ม​แล้ว​ไม่​ลุก​ขึ้น​อีก​หรือ? คน​หัน​ไป​แล้ว​ไม่​หัน​กลับ​หรือ?
4«وَتَقُولُ لَهُمْ: هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ: هَلْ يَسْقُطُونَ وَلَا يَقُومُونَ، أَوْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ وَلَا يَرْجِعُ؟
5แล้ว​ทำไม​ชาว​เยรูซาเล็ม​จึง​หัน​หลัง​ให้​เรา​ไม่​หยุด? พวก​เขา​ยึด​มั่น​ใน​การ​หลอก​ลวง ไม่​ยอม​กลับ​มา
5فَلِمَاذَا ٱرْتَدَّ هَذَا ٱلشَّعْبُ فِي أُورُشَلِيمَ ٱرْتِدَادًا دَائِمًا؟ تَمَسَّكُوا بِٱلْمَكْرِ. أَبَوْا أَنْ يَرْجِعُوا.
6เรา​เงี่ยหู​ฟัง แต่​พวก​เขา​ไม่​พูด​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง ไม่มี​ใคร​กลับ​ใจ​จาก​ความ​ชั่ว​ของ​ตน ถาม​ว่า “ฉัน​ทำ​อะไร​ลง​ไป?” ทุก​คน​หัน​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน เหมือน​ม้า​ที่​พุ่ง​เข้า​ศึก
6صَغَيْتُ وَسَمِعْتُ. بِغَيْرِ ٱلْمُسْتَقِيمِ يَتَكَلَّمُونَ. لَيْسَ أَحَدٌ يَتُوبُ عَنْ شَرِّهِ قَائِلًا: مَاذَا عَمِلْتُ؟ كُلُّ وَاحِدٍ رَجَعَ إِلَى مَسْرَاهُ كَفَرَسٍ ثَائِرٍ فِي ٱلْحَرْبِ.
7แม้แต่​นก​กระสา​ใน​ท้องฟ้า​ก็​รู้​กำหนด​เวลา​ของ​มัน นกเขา นก​นางแอ่น​และ​นก​กระเรียน​รักษา​เวลา​ที่​จะ​กลับ​มา แต่​ชนชาติ​ของ​เรา​ไม่รู้​ข้อ​บัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์
7بَلِ ٱللَّقْلَقُ فِي ٱلسَّمَاوَاتِ يَعْرِفُ مِيعَادَهُ، وَٱلْيَمَامَةُ وَٱلسُّنُوْنَةُ ٱلْمُزَقْزِقَةُ حَفِظَتَا وَقْتَ مَجِيئِهِمَا. أَمَّا شَعْبِي فَلَمْ يَعْرِفْ قَضَاءَ ٱلرَّبِّ!
8“‘พวกเจ้า​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า “พวกเรา​ฉลาด และ​มี​ข้อ​บัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวกเรา”? แต่​ดูเถิด ปากกา​หลอก​ลวง​ของ​บรรดา​ผู้​จด​บันทึก​ทำให้​ข้อ​บัญญัติ​นั้น​กลาย​เป็น​คำ​โกหก
8كَيْفَ تَقُولُونَ: نَحْنُ حُكَمَاءُ وَشَرِيعَةُ ٱلرَّبِّ مَعَنَا؟ حَقًّا إِنَّهُ إِلَى ٱلْكَذِبِ حَوَّلَهَا قَلَمُ ٱلْكَتَبَةِ ٱلْكَاذِبُ.
9คน​ฉลาด​ผิด​หวัง พวก​เขา​หวาดหวั่น​และ​ติด​กับ ดูเถิด พวก​เขา​ปฏิเสธ​คำ​ของ​พระยาห์เวห์ แล้ว​จะ​มี​ปัญญา​อะไร​ใน​ตัว​พวก​เขา?
9خَزِيَ ٱلْحُكَمَاءُ. ٱرْتَاعُوا وَأُخِذُوا. هَا قَدْ رَفَضُوا كَلِمَةَ ٱلرَّبِّ، فَأَيَّةُ حِكْمَةٍ لَهُمْ؟
10เพราะ​ฉะนั้น เรา​จะ​ให้​ภรรยา​ของ​พวก​เขา​แก่​คน​อื่น และ​ให้​ไร่​นา​แก่​คน​ที่​จะ​เข้า​ครอบ​ครอง เพราะ​ตั้งแต่​คน​เล็ก​น้อย​ที่สุด​จนถึง​คน​ใหญ่​โต​ที่สุด ทุก​คน​โลภ​อยาก​ได้ ตั้งแต่​ผู้เผยพระวจนะ​จนถึง​ปุโรหิต ทุก​คน​หลอก​ลวง
10لِذَلِكَ أُعْطِي نِسَاءَهُمْ لِآخَرِينَ، وَحُقُولَهُمْ لِمَالِكِينَ، لِأَنَّهُمْ مِنَ ٱلصَّغِيرِ إِلَى ٱلْكَبِيرِ، كُلُّ وَاحِدٍ مُولَعٌ بِٱلرِّبْحِ. مِنَ ٱلنَّبِيِّ إِلَى ٱلْكَاهِنِ، كُلُّ وَاحِدٍ يَعْمَلُ بِٱلْكَذِبِ.
11พวก​เขา​รักษา​บาดแผล​ของ​ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​เรา​อย่าง​ลวก ๆ พูด​ว่า “ความสงบสุข ความสงบสุข” ทั้ง​ที่​ไม่มี​ความสงบสุข
11وَيَشْفُونَ كَسْرَ بِنْتِ شَعْبِي عَلَى عَثَمٍ، قَائِلِينَ: سَلَامٌ، سَلَامٌ. وَلَا سَلَامَ.
12เมื่อ​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ พวก​เขา​ละอาย​บ้าง​ไหม? ไม่​เลย ไม่​ละอาย​สัก​นิด หน้า​แดง​ไม่​เป็น​ด้วย​ซ้ำ เพราะ​ฉะนั้น พวก​เขา​จะ​ล้ม​ลง​ใน​หมู่​คน​ที่​ล้ม เมื่อ​ถึง​เวลา​ลงโทษ พวก​เขา​จะ​ถูก​โค่น​ลง พระยาห์เวห์​กล่าว
12هَلْ خَزُوا لِأَنَّهُمْ عَمِلُوا رِجْسًا؟ بَلْ لَمْ يَخْزَوْا خِزْيًا، وَلَمْ يَعْرِفُوا ٱلْخَجَلَ! لِذَلِكَ يَسْقُطُونَ بَيْنَ ٱلسَّاقِطِينَ. فِي وَقْتِ مُعَاقَبَتِهِمْ يَعْثُرُونَ، قَالَ ٱلرَّبُّ.
13“‘เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​จน​หมด พระยาห์เวห์​กล่าว จะ​ไม่มี​องุ่น​ตาม​เถา ไม่มี​มะเดื่อ​บน​ต้น ใบ​จะ​เหี่ยว สิ่ง​ที่​เรา​ให้​พวก​เขา จะ​จาก​พวก​เขา​ไป’”
13«نَزْعًا أَنْزِعُهُمْ، يَقُولُ ٱلرَّبُّ. لَا عِنَبَ فِي ٱلْجَفْنَةِ، وَلَا تِينَ فِي ٱلتِّينَةِ، وَٱلْوَرَقُ ذَبُلَ، وَأُعْطِيهِمْ مَا يَزُولُ عَنْهُمْ».
14“ทำไม​พวกเรา​ยัง​นั่ง​อยู่​เฉย ๆ? มา​รวม​กัน​เถิด! ให้​พวกเรา​เข้าไป​ใน​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ แล้ว​เงียบ​อยู่​ที่​นั่น เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเรา​ทำให้​พวกเรา​เงียบ ให้​พวกเรา​ดื่ม​น้ำ​พิษ เพราะ​พวกเรา​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์
14لِمَاذَا نَحْنُ جُلُوسٌ؟ اِجْتَمِعُوا فَلْنَدْخُلْ إِلَى ٱلْمُدُنِ ٱلْحَصِينَةِ وَنَصْمُتْ هُنَاكَ. لِأَنَّ ٱلرَّبَّ إِلَهَنَا قَدْ أَصْمَتَنَا وَأَسْقَانَا مَاءَ ٱلْعَلْقَمِ، لِأَنَّنَا قَدْ أَخْطَأْنَا إِلَى ٱلرَّبِّ.
15พวกเรา​หวัง​ความสงบสุข แต่​ไม่มี​สิ่ง​ดี​มา​ถึง หวัง​เวลา​ที่​จะ​หาย​เจ็บ แต่​กลับ​มี​แต่​ความ​หวาดหวั่น!
15اِنْتَظَرْنَا ٱلسَّلَامَ وَلَمْ يَكُنْ خَيْرٌ، وَزَمَانَ ٱلشِّفَاءِ وَإِذَا رُعْبٌ.
16ได้ยิน​เสียง​ม้า​ของ​เขา​พ่น​ลม​จาก​ดาน ทั้ง​แผ่นดิน​สั่น​สะเทือน​ด้วย​เสียง​ร้อง​ฮี้​ของ​ม้า​ที่​แข็ง​แรง​ของ​เขา เพราะ​พวก​เขา​มา​ถึง​แล้ว กลืนกิน​แผ่นดิน​และ​ทุก​สิ่ง​ใน​นั้น กลืนกิน​เมือง​และ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่”
16مِنْ دَانَ سُمِعَتْ حَمْحَمَةُ خَيْلِهِ. عِنْدَ صَوْتِ صَهِيلِ جِيَادِهِ ٱرْتَجَفَتْ كُلُّ ٱلْأَرْضِ. فَأَتَوْا وَأَكَلُوا ٱلْأَرْضَ وَمِلْأَهَا، ٱلْمَدِينَةَ وَٱلسَّاكِنِينَ فِيهَا.
17“จง​ฟัง เรา​จะ​ส่ง​งู ส่ง​งู​พิษ​มา​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเจ้า เป็น​งู​ที่​ใช้​มนต์​สะกด​ไม่​ได้ มัน​จะ​กัด​พวกเจ้า” พระยาห์เวห์​กล่าว
17«لِأَنِّي هَأَنَذَا مُرْسِلٌ عَلَيْكُمْ حَيَّاتٍ، أَفَاعِيَ لَا تُرْقَى، فَتَلْدَغُكُمْ، يَقُولُ ٱلرَّبُّ».
18โอ้ หาก​ข้าพเจ้า​ปลอบ​ตน​ให้​พ้น​ความ​เศร้า​ได้! ใจ​ข้าพเจ้า​อ่อน​ระโหย
18مَنْ مُفَرِّجٌ عَنِّي ٱلْحُزْنَ؟ قَلْبِي فِيَّ سَقِيمٌ.
19ฟัง​เถิด เสียง​ร้อง​ของ​ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​จาก​แผ่นดิน​ไกล​แสน​ไกล “พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​อยู่​ใน​ศิโยน​หรือ? กษัตริย์​ของ​เธอ​ไม่​ได้​อยู่​ใน​เธอ​หรือ?” “ทำไม​พวก​เขา​ยั่ว​ให้​เรา​โกรธ​ด้วย​รูป​แกะ​สลัก และ​รูป​เคารพ​ต่าง​ถิ่น?”
19هُوَذَا صَوْتُ ٱسْتِغَاثَةِ بِنْتِ شَعْبِي مِنْ أَرْضٍ بَعِيدَةٍ: «أَلَعَلَّ ٱلرَّبَّ لَيْسَ فِي صِهْيَوْنَ، أَوْ مَلِكَهَا لَيْسَ فِيهَا؟» «لِمَاذَا أَغَاظُونِي بِمَنْحُوتَاتِهِمْ، بِأَبَاطِيلَ غَرِيبَةٍ؟»
20“ฤดู​เก็บ​เกี่ยว​ผ่าน​ไป​แล้ว ฤดู​ร้อน​สิ้น​สุด​แล้ว แต่​พวกเรา​ยัง​ไม่​รอด”
20«مَضَى ٱلْحَصَادُ، ٱنْتَهَى ٱلصَّيْفُ، وَنَحْنُ لَمْ نَخْلُصْ!»
21ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​บาด​เจ็บ ข้าพเจ้า​ก็​บาด​เจ็บ ข้าพเจ้า​คร่ำครวญ ความ​หวาดหวั่น​จับ​ข้าพเจ้า​ไว้
21مِنْ أَجْلِ سَحْقِ بِنْتِ شَعْبِي ٱنْسَحَقْتُ. حَزِنْتُ. أَخَذَتْنِي دَهْشَةٌ.
22ไม่มี​ยา​สมาน​แผล​ใน​กิเลอาด​หรือ? ไม่มี​แพทย์​ที่​นั่น​หรือ? แล้ว​ทำไม​ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​ยัง​ไม่​หาย​เจ็บ?
22أَلَيْسَ بَلَسَانٌ فِي جِلْعَادَ، أَمْ لَيْسَ هُنَاكَ طَبِيبٌ؟ فَلِمَاذَا لَمْ تُعْصَبْ بِنْتُ شَعْبِي؟

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.