เยเรมีย์ 17
1“บาปของยูดาห์เขียนด้วยเหล็กจาร ด้วยปลายเพชร สลักบนแผ่นจารึกแห่งใจของพวกเขา และบนเขาของแท่นบูชาพวกเจ้า
2แม้ลูก ๆ ของพวกเขาก็ยังจำแท่นบูชา และเสาอาเชราห์ข้างต้นไม้เขียวบนเนินสูง
3ภูเขาของเราในทุ่งเอ๋ย เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติทั้งหมดของเจ้าเป็นของปล้น ทั้งสถานบูชาบนที่สูง เพราะบาปทั่วเขตแดนของเจ้า
4เจ้าจะสละมรดกที่เราให้ด้วยตัวเจ้าเอง เราจะให้เจ้ารับใช้ศัตรูในแผ่นดินที่ไม่รู้จัก เพราะพวกเจ้าจุดไฟในความโกรธของเรา ไฟนั้นจะลุกไหม้ตลอดไป”
5พระยาห์เวห์กล่าวว่า “คนที่ไว้วางใจมนุษย์ถูกสาปแช่ง คนที่พึ่งกำลังมนุษย์ และใจตีตัวห่างจากพระยาห์เวห์
6เพราะเขาจะเหมือนพุ่มไม้ในทะเลทราย เมื่อสิ่งดีมา จะไม่เห็น แต่จะอยู่ในที่แห้งผากกลางถิ่นกันดาร ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีคนอาศัย
7“คนที่ไว้วางใจพระยาห์เวห์ย่อมได้รับพร คนที่มั่นใจในพระยาห์เวห์
8เพราะเขาจะเหมือนต้นไม้ปลูกริมน้ำ แผ่รากไปริมแม่น้ำ ไม่กลัวเมื่อความร้อนมา ใบยังเขียว ไม่กังวลในปีแล้ง ไม่หยุดออกผล
9ใจหลอกลวงยิ่งกว่าทุกสิ่ง และเสื่อมทรามอย่างที่สุด ใครจะรู้จักได้?
10“เราคือพระยาห์เวห์ เราค้นดูความคิด ทดสอบใจ เพื่อตอบแทนทุกคนตามทางของเขา ตามผลจากการกระทำ”
11คนที่ได้ทรัพย์มาอย่างไม่ถูกต้อง เหมือนนกกระทาที่กกไข่ซึ่งตนไม่ได้วาง เมื่อชีวิตผ่านไปครึ่งหนึ่ง ทรัพย์จะจากเขาไป เมื่อถึงจุดจบ เขาจะเป็นคนโง่
12บัลลังก์อันรุ่งโรจน์ตั้งอยู่สูงมาตั้งแต่แรก คือที่ตั้งสถานบริสุทธิ์ของพวกเรา
13พระยาห์เวห์ ความหวังของอิสราเอล ทุกคนที่ละทิ้งพระองค์จะผิดหวัง คนที่จากข้าพเจ้าไปจะมีชื่อเขียนลงในดิน เพราะพวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ น้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต
14พระยาห์เวห์ โปรดรักษาข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะหาย โปรดช่วยให้รอด แล้วข้าพเจ้าจะรอด เพราะพระองค์เป็นคำสรรเสริญของข้าพเจ้า
15พวกเขาถามข้าพเจ้าว่า “คำของพระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน? ให้สำเร็จเดี๋ยวนี้สิ”
16ส่วนข้าพเจ้า ไม่ได้รีบเลิกเป็นผู้เลี้ยงที่ตามพระองค์ ไม่ได้ปรารถนาวันวิบัติ พระองค์รู้ สิ่งที่ออกจากปากข้าพเจ้าอยู่ต่อหน้าพระองค์
17อย่าเป็นความหวาดกลัวแก่ข้าพเจ้า พระองค์เป็นที่ลี้ภัยในยามภัยร้าย
18ให้ผู้ข่มเหงข้าพเจ้าผิดหวัง แต่อย่าให้ข้าพเจ้าผิดหวัง ให้พวกเขาหวาดหวั่น แต่อย่าให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่น นำวันภัยร้ายมาถึงพวกเขา ทำลายด้วยความพินาศสองเท่า
19พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงไปยืนที่ประตูของประชาชน ซึ่งกษัตริย์ยูดาห์ใช้เข้าออก และที่ประตูทุกแห่งของเยรูซาเล็ม
20บอกพวกเขาว่า ‘กษัตริย์ยูดาห์ ชาวยูดาห์ทั้งหมด และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มซึ่งเข้าประตูเหล่านี้ จงฟังคำของพระยาห์เวห์
21พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงระวัง อย่าขนของในวันสะบาโต อย่านำเข้าประตูเยรูซาเล็ม
22อย่าขนของออกจากบ้านในวันสะบาโต อย่าทำงานใด ๆ แต่จงรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ตามที่เราสั่งบรรพบุรุษของพวกเจ้า
23แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่เงี่ยหู กลับดื้อดึง ไม่ยอมฟัง ไม่รับคำสั่งสอน
24ถ้าพวกเจ้าตั้งใจเชื่อฟังเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “ไม่นำของผ่านประตูเมืองนี้ในวันสะบาโต แต่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ไม่ทำงานในวันนั้น
25กษัตริย์และขุนนางที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิดก็จะเข้าประตูเมืองนี้ โดยรถรบและม้า ทั้งพวกเขา ขุนนางของพวกเขา ชาวยูดาห์ และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม เมืองนี้จะคงอยู่ตลอดไป
26ผู้คนจะมาจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ จากรอบเยรูซาเล็ม จากดินแดนเบนยามิน จากที่ราบ จากแดนภูเขาและจากทางใต้ นำเครื่องบูชาเผา เครื่องบูชา เครื่องบูชาธัญพืชและกำยานมา นำเครื่องบูชาขอบคุณมายังพระนิเวศของพระยาห์เวห์
27แต่ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเรา ไม่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ยังขนของเข้าประตูเยรูซาเล็มในวันสะบาโต เราจะจุดไฟที่ประตูเมือง ไฟจะเผาผลาญวังต่าง ๆ ของเยรูซาเล็ม ไม่มีวันดับ”’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.