เยเรมีย์ 3
1“มีคำกล่าวว่า ‘ถ้าชายคนหนึ่งหย่ากับภรรยา แล้วเธอจากไปเป็นภรรยาของชายอื่น เขาควรกลับไปหาเธออีกหรือ?’ แผ่นดินนั้นจะไม่แปดเปื้อนอย่างหนักหรือ? แต่เจ้าทำตัวเป็นโสเภณี คบคนรักมากมาย ถึงอย่างนั้นก็จงกลับมาหาเราอีก” พระยาห์เวห์กล่าว
2“เงยหน้ามองไปที่ยอดเขาโล่ง ๆ สิ มีที่ไหนบ้างที่เจ้าไม่เคยนอนกับใคร? เจ้าคอยพวกเขาอยู่ริมทาง เหมือนชาวอาหรับในถิ่นกันดาร เจ้าทำให้แผ่นดินแปดเปื้อนด้วยการเป็นโสเภณีและความชั่วของเจ้า
3เพราะฉะนั้น ฝนจึงถูกระงับไว้ ฝนปลายฤดูก็ไม่ตก แต่เจ้ากลับหน้าด้านเหมือนโสเภณี ไม่ยอมละอาย
4ตั้งแต่นี้ไป เจ้าจะไม่ร้องเรียกเราหรือว่า ‘พ่อของฉัน พระองค์เป็นผู้นำทางฉันมาตั้งแต่วัยเยาว์’?
5“‘พระองค์จะโกรธตลอดไปหรือ? จะโกรธจนถึงที่สุดหรือ?’ ถึงอย่างนั้น เจ้าพูดเช่นนี้ แต่ก็ทำชั่วและทำตามใจตนเอง”
6ในรัชสมัยกษัตริย์โยสิยาห์ พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นสิ่งที่อิสราเอลผู้หันหลังให้เราทำหรือไม่? เธอขึ้นไปบนภูเขาสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น แล้วทำตัวเป็นโสเภณีที่นั่น
7หลังจากเธอทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด เราพูดว่า ‘เธอจะกลับมาหาเรา’ แต่เธอไม่กลับมา ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็เห็น
8เราเห็นว่า แม้เราไล่อิสราเอลผู้หันหลังให้เราไป และให้หนังสือหย่าเพราะเธอมีชู้ ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็ยังไม่กลัว กลับไปทำตัวเป็นโสเภณีด้วย
9เพราะเธอเห็นการเป็นโสเภณีเป็นเรื่องเล็กน้อย แผ่นดินจึงแปดเปื้อน เธอมีชู้กับหินและไม้
10ถึงอย่างนั้น ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็ไม่ได้กลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมด เพียงแต่เสแสร้งเท่านั้น” พระยาห์เวห์กล่าว
11พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้หันหลังให้เรายังแสดงว่าตนเที่ยงธรรมกว่ายูดาห์ผู้ทรยศ
12จงไปประกาศถ้อยคำเหล่านี้ไปทางเหนือว่า ‘อิสราเอลผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะไม่มองเจ้าด้วยความโกรธ เพราะเรามีเมตตา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะไม่โกรธตลอดไป
13เพียงแต่ยอมรับความผิดของเจ้า ว่าเจ้าละเมิดต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เที่ยวไปหาคนแปลกหน้าตามทางต่าง ๆ ใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น และไม่เชื่อฟังเสียงของเรา’” พระยาห์เวห์กล่าว
14“ลูกหลานผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเราเป็นสามีของพวกเจ้า เราจะเลือกพวกเจ้าหนึ่งคนจากเมืองหนึ่ง และสองคนจากตระกูลหนึ่ง แล้วพามายังศิโยน
15เราจะให้ผู้เลี้ยงที่ตรงกับใจเราแก่พวกเจ้า พวกเขาจะเลี้ยงพวกเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ
16ในเวลานั้น เมื่อพวกเจ้าเพิ่มจำนวนขึ้นมากมายในแผ่นดิน” พระยาห์เวห์กล่าว “จะไม่มีใครพูดถึง ‘หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์’ อีก ไม่มีใครนึกถึง จดจำ หรือคิดถึงมัน และจะไม่มีใครทำขึ้นมาอีก
17ในเวลานั้น เยรูซาเล็มจะได้ชื่อว่า ‘บัลลังก์ของพระยาห์เวห์’ ชนชาติทั้งหลายจะมารวมกันที่นั่น มาหาพระนามของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็ม พวกเขาจะไม่ทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วอีก
18ในเวลานั้น ชนยูดาห์จะเดินร่วมกับชนอิสราเอล พวกเขาจะออกจากแผ่นดินทางเหนือมาด้วยกัน มาสู่แผ่นดินที่เราให้เป็นมรดกแก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า
19“เราพูดว่า ‘เราอยากให้เจ้าอยู่ในหมู่ลูก ๆ มากเพียงใด อยากให้แผ่นดินน่ารื่นรมย์แก่เจ้า เป็นมรดกงดงามของกองทัพชนชาติต่าง ๆ!’ และเราพูดว่า ‘เจ้าจะเรียกเราว่า “พ่อของฉัน” และจะไม่เลิกติดตามเรา’
20“ชนอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าทรยศเราเหมือนภรรยาที่ทรยศจากสามีไป” พระยาห์เวห์กล่าว
21มีเสียงดังมาจากยอดเขาโล่ง ๆ เป็นเสียงร่ำไห้และวิงวอนของลูกหลานอิสราเอล เพราะพวกเขาบิดเบือนทางของตน ลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน
22ลูกหลานผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา เราจะรักษาพวกเจ้าให้หายจากการหันหลังให้เรา “นี่ พวกเรามาหาพระองค์แล้ว เพราะพระองค์คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา
23ความช่วยเหลือจากเนินเขาและเสียงอึกทึกบนภูเขานั้นเปล่าประโยชน์จริง ๆ ความรอดของอิสราเอลอยู่ในพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราจริง ๆ
24แต่สิ่งน่าอับอายนั้นกลืนกินผลจากแรงงานของบรรพบุรุษของพวกเรามาตั้งแต่พวกเรายังเด็ก ทั้งฝูงแพะแกะ ฝูงวัว ลูกชายและลูกสาว
25ให้พวกเรานอนลงในความอับอาย ให้ความอดสูคลุมพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา ทั้งพวกเราและบรรพบุรุษ ตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงวันนี้ พวกเราไม่เชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.