เยเรมีย์ 15
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ถึงโมเสสและซามูเอลยืนต่อหน้าเรา ใจเราก็จะไม่หันไปหาชนชาตินี้ จงขับพวกเขาให้พ้นสายตาเรา ให้พวกเขาออกไป!
1וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י אִם־יַעֲמֹ֨ד מֹשֶׁ֤ה וּשְׁמוּאֵל֙ לְפָנַ֔י אֵ֥ין נַפְשִׁ֖י אֶל־הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה שַׁלַּ֥ח מֵֽעַל־פָּנַ֖י וְיֵצֵֽאוּ׃
2เมื่อพวกเขาถามว่า ‘จะให้พวกเราไปที่ไหน?’ เจ้าจงบอกว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “คนที่ต้องตาย ก็ไปสู่ความตาย คนที่ต้องรับดาบ ก็ไปสู่ดาบ คนที่ต้องอดอยาก ก็ไปสู่ความอดอยาก คนที่ต้องเป็นเชลย ก็ไปสู่การเป็นเชลย”’
2וְהָיָ֛ה כִּֽי־יֹאמְר֥וּ אֵלֶ֖יךָ אָ֣נָה נֵצֵ֑א וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר לַמָּ֤וֶת לַמָּ֙וֶת֙ וַאֲשֶׁ֤ר לַחֶ֙רֶב֙ לַחֶ֔רֶב וַאֲשֶׁ֤ר לָֽרָעָב֙ לָֽרָעָ֔ב וַאֲשֶׁ֥ר לַשְּׁבִ֖י לַשֶּֽׁבִי׃
3“เราจะตั้งสี่อย่างไว้เหนือพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว “คือดาบเพื่อฆ่า สุนัขเพื่อฉีก นกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดินเพื่อกลืนกินและทำลาย
3וּפָקַדְתִּ֨י עֲלֵיהֶ֜ם אַרְבַּ֤ע מִשְׁפָּחֹות֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אֶת־הַחֶ֣רֶב לַֽהֲרֹ֔ג וְאֶת־הַכְּלָבִ֖ים לִסְחֹ֑ב וְאֶת־עֹ֧וף הַשָּׁמַ֛יִם וְאֶת־בֶּהֱמַ֥ת הָאָ֖רֶץ לֶאֱכֹ֥ל וּלְהַשְׁחִֽית׃
4เราจะให้พวกเขาถูกโยนไปมาท่ามกลางอาณาจักรทั้งหมดในโลก เพราะมนัสเสห์ บุตรเฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ และสิ่งที่เขาทำในเยรูซาเล็ม
4וּנְתַתִּ֣ים *לִזְוָעָה (לְזַֽעֲוָ֔ה) לְכֹ֖ל מַמְלְכֹ֣ות הָאָ֑רֶץ בִּ֠גְלַל מְנַשֶּׁ֤ה בֶן־יְחִזְקִיָּ֙הוּ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה עַ֥ל אֲשֶׁר־עָשָׂ֖ה בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
5เยรูซาเล็ม ใครจะสงสารเจ้า? ใครจะคร่ำครวญให้เจ้า? ใครจะแวะถามทุกข์สุข?
5כִּ֠י מִֽי־יַחְמֹ֤ל עָלַ֙יִךְ֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם וּמִ֖י יָנ֣וּד לָ֑ךְ וּמִ֣י יָס֔וּר לִשְׁאֹ֥ל לְשָׁלֹ֖ם לָֽךְ׃
6เจ้าปฏิเสธเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าถอยหลังไป เราจึงยื่นมือมาต่อสู้กับเจ้า และทำลายเจ้า เราเหนื่อยกับการเมตตาสงสารแล้ว
6אַ֣תְּ נָטַ֥שְׁתְּ אֹתִ֛י נְאֻם־יְהוָ֖ה אָחֹ֣ור תֵּלֵ֑כִי וָאַ֨ט אֶת־יָדִ֤י עָלַ֙יִךְ֙ וָֽאַשְׁחִיתֵ֔ךְ נִלְאֵ֖יתִי הִנָּחֵֽם׃
7เราฝัดพวกเขาด้วยเครื่องฝัดที่ประตูต่าง ๆ ของแผ่นดิน พรากลูกไปจากพวกเขา ทำลายชนชาติของเรา พวกเขาไม่กลับจากทางของตน
7וָאֶזְרֵ֥ם בְּמִזְרֶ֖ה בְּשַׁעֲרֵ֣י הָאָ֑רֶץ שִׁכַּ֤לְתִּי אִבַּ֙דְתִּי֙ אֶת־עַמִּ֔י מִדַּרְכֵיהֶ֖ם לֹוא־שָֽׁבוּ׃
8แม่ม่ายของพวกเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเม็ดทรายในทะเล เรานำผู้ทำลายมาต่อสู้กับแม่ของชายหนุ่มตอนเที่ยง ทำให้ความปวดร้าวและความหวาดกลัวตกใส่เธอทันที
8עָֽצְמוּ־לִ֤י אַלְמְנֹתָו֙ מֵחֹ֣ול יַמִּ֔ים הֵבֵ֨אתִי לָהֶ֥ם עַל־אֵ֛ם בָּח֖וּר שֹׁדֵ֣ד בַּֽצָּהֳרָ֑יִם הִפַּ֤לְתִּי עָלֶ֙יהָ֙ פִּתְאֹ֔ם עִ֖יר וּבֶהָלֹֽות׃
9หญิงที่คลอดลูกเจ็ดคนอ่อนล้า เธอสิ้นลมหายใจ ดวงอาทิตย์ของเธอลับลงทั้งที่ยังเป็นกลางวัน เธอผิดหวังและอดสู เราจะมอบผู้ที่เหลืออยู่ของพวกเขาให้ดาบต่อหน้าศัตรู” พระยาห์เวห์กล่าว
9אֻמְלְלָ֞ה יֹלֶ֣דֶת הַשִּׁבְעָ֗ה נָפְחָ֥ה נַפְשָׁ֛הּ *בָּאָה (בָּ֥א) שִׁמְשָׁ֛הּ בְּעֹ֥ד יֹומָ֖ם בֹּ֣ושָׁה וְחָפֵ֑רָה וּשְׁאֵֽרִיתָ֗ם לַחֶ֧רֶב אֶתֵּ֛ן לִפְנֵ֥י אֹיְבֵיהֶ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
10แม่เอ๋ย ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติแล้ว! แม่ให้กำเนิดข้าพเจ้ามาเป็นคนที่ต้องวิวาท และขัดแย้งกับคนทั้งโลก! ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ใครยืม และไม่มีใครให้ข้าพเจ้ายืม แต่ทุกคนกลับสาปข้าพเจ้า
10אֹֽוי־לִ֣י אִמִּ֔י כִּ֣י יְלִדְתִּ֗נִי אִ֥ישׁ רִ֛יב וְאִ֥ישׁ מָדֹ֖ון לְכָל־הָאָ֑רֶץ לֹֽא־נָשִׁ֥יתִי וְלֹא־נָֽשׁוּ־בִ֖י כֻּלֹּ֥ה מְקַלְלַֽונִי׃ ס
11พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราจะเสริมกำลังเจ้าเพื่อสิ่งดีแน่นอน เราจะทำให้ศัตรูวิงวอนเจ้าแน่นอนในยามภัยร้าย และยามทุกข์ยาก
11אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם־לֹ֥א *שָׁרֹותִךָ (שֵֽׁרִיתִ֖יךָ) לְטֹ֑וב אִם־לֹ֣וא ׀ הִפְגַּ֣עְתִּֽי בְךָ֗ בְּעֵ֥ת־רָעָ֛ה וּבְעֵ֥ת צָרָ֖ה אֶת־הָאֹיֵֽב׃
12ใครหักเหล็กได้ ทั้งเหล็กจากทิศเหนือและทองสัมฤทธิ์?
12הֲיָרֹ֨עַ בַּרְזֶ֧ל ׀ בַּרְזֶ֛ל מִצָּפֹ֖ון וּנְחֹֽשֶׁת׃
13เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติของเจ้าเป็นของปล้นโดยไม่คิดราคา เพราะบาปทั้งหมดของเจ้า ทั่วเขตแดนของเจ้า
13חֵילְךָ֧ וְאֹוצְרֹותֶ֛יךָ לָבַ֥ז אֶתֵּ֖ן לֹ֣א בִמְחִ֑יר וּבְכָל־חַטֹּאותֶ֖יךָ וּבְכָל־גְּבוּלֶֽיךָ׃
14เราจะให้สิ่งเหล่านั้นไปกับศัตรูของเจ้า สู่แผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จัก เพราะความโกรธของเราจุดไฟขึ้นแล้ว ไฟนั้นจะเผาพวกเจ้า”
14וְהַֽעֲבַרְתִּי֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ בְּאֶ֖רֶץ לֹ֣א יָדָ֑עְתָּ כִּֽי־אֵ֛שׁ קָדְחָ֥ה בְאַפִּ֖י עֲלֵיכֶ֥ם תּוּקָֽד׃ ס
15พระยาห์เวห์ พระองค์รู้ โปรดระลึกถึงข้าพเจ้า มาดูแลข้าพเจ้า แก้แค้นผู้ข่มเหงให้ข้าพเจ้า พระองค์อดทน ดังนั้นโปรดอย่าพรากข้าพเจ้าไป โปรดรู้ว่าข้าพเจ้าทนคำดูหมิ่นเพราะพระองค์
15אַתָּ֧ה יָדַ֣עְתָּ יְהוָ֗ה זָכְרֵ֤נִי וּפָקְדֵ֙נִי֙ וְהִנָּ֤קֶם לִי֙ מֵרֹ֣דְפַ֔י אַל־לְאֶ֥רֶךְ אַפְּךָ֖ תִּקָּחֵ֑נִי דַּ֕ע שְׂאֵתִ֥י עָלֶ֖יךָ חֶרְפָּֽה׃
16ข้าพเจ้าพบถ้อยคำของพระองค์ แล้วกินถ้อยคำเหล่านั้นเข้าไป ถ้อยคำของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้ายินดีและชื่นใจ เพราะข้าพเจ้าได้ชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ
16נִמְצְא֤וּ דְבָרֶ֙יךָ֙ וָאֹ֣כְלֵ֔ם וַיְהִ֤י *דְבָרֶיךָ (דְבָֽרְךָ֙) לִ֔י לְשָׂשֹׂ֖ון וּלְשִׂמְחַ֣ת לְבָבִ֑י כִּֽי־נִקְרָ֤א שִׁמְךָ֙ עָלַ֔י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י צְבָאֹֽות׃ ס
17ข้าพเจ้าไม่ได้นั่งในวงคนสนุกสนานและรื่นเริง ข้าพเจ้านั่งคนเดียวเพราะมือของพระองค์ เพราะพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความโกรธ
17לֹֽא־יָשַׁ֥בְתִּי בְסֹוד־מְשַׂחֲקִ֖ים וָֽאֶעְלֹ֑ז מִפְּנֵ֤י יָֽדְךָ֙ בָּדָ֣ד יָשַׁ֔בְתִּי כִּֽי־זַ֖עַם מִלֵּאתָֽנִי׃ ס
18ทำไมความเจ็บปวดของข้าพเจ้าจึงไม่สิ้นสุด บาดแผลจึงรักษาไม่ได้ ไม่ยอมหาย? พระองค์จะเป็นเหมือนลำธารหลอกลวงสำหรับข้าพเจ้าจริง ๆ หรือ? เหมือนน้ำที่เหือดหาย?
18לָ֣מָּה הָיָ֤ה כְאֵבִי֙ נֶ֔צַח וּמַכָּתִ֖י אֲנוּשָׁ֑ה֙ מֵֽאֲנָה֙ הֵֽרָפֵ֔א הָיֹ֨ו תִֽהְיֶ֥ה לִי֙ כְּמֹ֣ו אַכְזָ֔ב מַ֖יִם לֹ֥א נֶאֱמָֽנוּ׃ ס
19เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ถ้าเจ้ากลับมา เราจะพาเจ้ากลับมา เพื่อเจ้าจะยืนต่อหน้าเรา ถ้าเจ้าแยกสิ่งล้ำค่าออกจากสิ่งเลวทราม เจ้าจะเป็นเหมือนปากของเรา พวกเขาจะกลับมาหาเจ้า แต่เจ้าจะไม่กลับไปหาพวกเขา
19לָכֵ֞ן כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם־תָּשׁ֤וּב וַאֲשִֽׁיבְךָ֙ לְפָנַ֣י תַּֽעֲמֹ֔ד וְאִם־תֹּוצִ֥יא יָקָ֛ר מִזֹּולֵ֖ל כְּפִ֣י תִֽהְיֶ֑ה יָשֻׁ֤בוּ הֵ֙מָּה֙ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּ֖ה לֹֽא־תָשׁ֥וּב אֲלֵיהֶֽם׃
20เราจะทำให้เจ้าเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์แข็งแกร่งต่อชนชาตินี้ พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้า แต่เอาชนะไม่ได้ เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยให้รอด และช่วยให้พ้นภัย” พระยาห์เวห์กล่าว
20וּנְתַתִּ֜יךָ לָעָ֣ם הַזֶּ֗ה לְחֹומַ֤ת נְחֹ֙שֶׁת֙ בְּצוּרָ֔ה וְנִלְחֲמ֥וּ אֵלֶ֖יךָ וְלֹא־י֣וּכְלוּ לָ֑ךְ כִּֽי־אִתְּךָ֥ אֲנִ֛י לְהֹושִֽׁיעֲךָ֥ וּלְהַצִּילֶ֖ךָ נְאֻם־יְהוָֽה׃
21“เราจะช่วยเจ้าให้พ้นมือคนชั่ว และจะไถ่เจ้าให้พ้นมือคนโหดร้าย”
21וְהִצַּלְתִּ֖יךָ מִיַּ֣ד רָעִ֑ים וּפְדִתִ֖יךָ מִכַּ֥ף עָרִצִֽים׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.