เยเรมีย์ 46
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1คำจากพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะเกี่ยวกับชนชาติทั้งหลาย
1אֲשֶׁ֨ר הָיָ֧ה דְבַר־יְהוָ֛ה אֶל־יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא עַל־הַגֹּויִֽם׃
2เกี่ยวกับอียิปต์ คือกองทัพของฟาโรห์เนโค กษัตริย์อียิปต์ ที่อยู่ริมแม่น้ำยูเฟรทีสในคาร์เคมิช ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ตีในปีที่สี่แห่งรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์
2לְמִצְרַ֗יִם עַל־חֵ֨יל פַּרְעֹ֤ה נְכֹו֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁר־הָיָ֥ה עַל־נְהַר־פְּרָ֖ת בְּכַרְכְּמִ֑שׁ אֲשֶׁ֣ר הִכָּ֗ה נְבֽוּכַדְרֶאצַּר֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל בִּשְׁנַת֙ הָֽרְבִיעִ֔ית לִיהֹויָקִ֥ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃
3“จงเตรียมโล่เล็กและโล่ใหญ่ เข้าสู่การรบ!
3עִרְכ֤וּ מָגֵן֙ וְצִנָּ֔ה וּגְשׁ֖וּ לַמִּלְחָמָֽה׃
4จงเทียมม้า พลม้าทั้งหลาย จงขึ้นม้า สวมหมวกเกราะและยืนประจำที่ ขัดหอกให้เงา สวมเสื้อเกราะถัก
4אִסְר֣וּ הַסּוּסִ֗ים וַֽעֲלוּ֙ הַפָּ֣רָשִׁ֔ים וְהִֽתְיַצְּב֖וּ בְּכֹ֥ובָעִ֑ים מִרְקוּ֙ הָֽרְמָחִ֔ים לִבְשׁ֖וּ הַסִּרְיֹנֹֽת׃
5ทำไมเราจึงเห็นอย่างนี้? พวกเขาหวาดหวั่นและหันหลังกลับ นักรบผู้เก่งกล้าของพวกเขาถูกตีล้ม รีบหนีไป ไม่มองกลับมา ความหวาดกลัวอยู่ทุกด้าน” พระยาห์เวห์กล่าว
5מַדּ֣וּעַ רָאִ֗יתִי הֵ֣מָּה חַתִּים֮ נְסֹגִ֣ים אָחֹור֒ וְגִבֹּורֵיהֶ֣ם יֻכַּ֔תּוּ וּמָנֹ֥וס נָ֖סוּ וְלֹ֣א הִפְנ֑וּ מָגֹ֥ור מִסָּבִ֖יב נְאֻם־יְהוָֽה׃
6“อย่าให้คนวิ่งเร็วหนีไป หรือนักรบผู้เก่งกล้ารอดไปได้ ทางเหนือริมแม่น้ำยูเฟรทีส พวกเขาสะดุดและล้มลงแล้ว
6אַל־יָנ֣וּס הַקַּ֔ל וְאַל־יִמָּלֵ֖ט הַגִּבֹּ֑ור צָפֹ֙ונָה֙ עַל־יַ֣ד נְהַר־פְּרָ֔ת כָּשְׁל֖וּ וְנָפָֽלוּ׃
7“ใครกันที่เอ่อขึ้นเหมือนแม่น้ำไนล์ เหมือนแม่น้ำที่น้ำซัดขึ้น?
7מִי־זֶ֖ה כַּיְאֹ֣ר יַֽעֲלֶ֑ה כַּנְּהָרֹ֕ות יִֽתְגָּעֲשׁ֖וּ מֵימָֽיו׃
8อียิปต์เอ่อขึ้นเหมือนแม่น้ำไนล์ เหมือนแม่น้ำที่น้ำซัดขึ้น เขาพูดว่า ‘ฉันจะเอ่อขึ้น จะท่วมแผ่นดิน จะทำลายเมืองและผู้คนที่อาศัยอยู่’
8מִצְרַ֙יִם֙ כַּיְאֹ֣ר יַֽעֲלֶ֔ה וְכַנְּהָרֹ֖ות יִתְגֹּ֣עֲשׁוּ מָ֑יִם וַיֹּ֗אמֶר אַֽעֲלֶה֙ אֲכַסֶּה־אֶ֔רֶץ אֹבִ֥ידָה עִ֖יר וְיֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃
9ม้าทั้งหลาย จงยกขึ้นไป! รถรบทั้งหลาย จงบุกอย่างดุเดือด! ให้นักรบผู้เก่งกล้าออกไป ทั้งชาวคูชและชาวพูตที่ใช้โล่ และชาวลูดิมที่ใช้ธนูและน้าวสายธนู
9עֲל֤וּ הַסּוּסִים֙ וְהִתְהֹלְל֣וּ הָרֶ֔כֶב וְיֵצְא֖וּ הַגִּבֹּורִ֑ים כּ֤וּשׁ וּפוּט֙ תֹּפְשֵׂ֣י מָגֵ֔ן וְלוּדִ֕ים תֹּפְשֵׂ֖י דֹּ֥רְכֵי קָֽשֶׁת׃
10เพราะวันนั้นเป็นของพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ เป็นวันแห่งการแก้แค้น เพื่อพระองค์จะตอบโต้ศัตรู ดาบจะกลืนกินจนอิ่ม และดื่มเลือดของพวกเขาจนเต็มที่ เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ มีเครื่องบูชาในดินแดนทางเหนือริมแม่น้ำยูเฟรทีส
10וְֽהַיֹּ֨ום הַה֜וּא לַאדֹנָ֧י יְהוִ֣ה צְבָאֹ֗ות יֹ֤ום נְקָמָה֙ לְהִנָּקֵ֣ם מִצָּרָ֔יו וְאָכְלָ֥ה חֶ֙רֶב֙ וְשָׂ֣בְעָ֔ה וְרָוְתָ֖ה מִדָּמָ֑ם כִּ֣י זֶ֠בַח לַאדֹנָ֨י יְהוִ֧ה צְבָאֹ֛ות בְּאֶ֥רֶץ צָפֹ֖ון אֶל־נְהַר־פְּרָֽת׃
11จงขึ้นไปกิเลอาด เอายาสมานแผลมา ธิดาพรหมจารีแห่งอียิปต์ เจ้าใช้ยามากมายอย่างไร้ผล ไม่มีการรักษาให้เจ้า
11עֲלִ֤י גִלְעָד֙ וּקְחִ֣י צֳרִ֔י בְּתוּלַ֖ת בַּת־מִצְרָ֑יִם לַשָּׁוְא֙ *הִרְבֵּיתִי (הִרְבֵּ֣ית) רְפֻאֹ֔ות תְּעָלָ֖ה אֵ֥ין לָֽךְ׃
12ชนชาติทั้งหลายได้ยินถึงความอับอายของเจ้า แผ่นดินเต็มไปด้วยเสียงร้องของเจ้า เพราะนักรบผู้เก่งกล้าสะดุดนักรบผู้เก่งกล้า ทั้งคู่ล้มลงด้วยกัน”
12שָׁמְע֤וּ גֹויִם֙ קְלֹונֵ֔ךְ וְצִוְחָתֵ֖ךְ מָלְאָ֣ה הָאָ֑רֶץ כִּֽי־גִבֹּ֤ור בְּגִבֹּור֙ כָּשָׁ֔לוּ יַחְדָּ֖יו נָפְל֥וּ שְׁנֵיהֶֽם׃ פ
13คำที่พระยาห์เวห์กล่าวกับเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ เรื่องที่เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน จะมาตีดินแดนอียิปต์
13הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה אֶֽל־יִרְמְיָ֖הוּ הַנָּבִ֑יא לָבֹ֗וא נְבֽוּכַדְרֶאצַּר֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל לְהַכֹּ֖ות אֶת־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
14“จงประกาศในอียิปต์ แจ้งให้รู้ในมิกดล แจ้งให้รู้ในเมมฟิสและทาปานเหส บอกว่า ‘จงยืนขึ้นและเตรียมตัว เพราะดาบกลืนกินรอบตัวเจ้าแล้ว’
14הַגִּ֤ידוּ בְמִצְרַ֙יִם֙ וְהַשְׁמִ֣יעוּ בְמִגְדֹּ֔ול וְהַשְׁמִ֥יעוּ בְנֹ֖ף וּבְתַחְפַּנְחֵ֑ס אִמְר֗וּ הִתְיַצֵּב֙ וְהָכֵ֣ן לָ֔ךְ כִּֽי־אָכְלָ֥ה חֶ֖רֶב סְבִיבֶֽיךָ׃
15ทำไมผู้แข็งแกร่งของเจ้าจึงถูกกวาดไป? พวกเขายืนอยู่ไม่ได้ เพราะพระยาห์เวห์ผลักพวกเขา
15מַדּ֖וּעַ נִסְחַ֣ף אַבִּירֶ֑יךָ לֹ֣א עָמַ֔ד כִּ֥י יְהוָ֖ה הֲדָפֹֽו׃
16พระองค์ทำให้หลายคนสะดุด จริงทีเดียว พวกเขาล้มทับกัน พวกเขาพูดว่า ‘ลุกขึ้น! ให้พวกเรากลับไปหาชนชาติของตน และแผ่นดินเกิดของพวกเรา หนีจากดาบที่กดขี่’
16הִרְבָּ֖ה כֹּושֵׁ֑ל גַּם־נָפַ֞ל אִ֣ישׁ אֶל־רֵעֵ֗הוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ ק֣וּמָה ׀ וְנָשֻׁ֣בָה אֶל־עַמֵּ֗נוּ וְאֶל־אֶ֙רֶץ֙ מֹֽולַדְתֵּ֔נוּ מִפְּנֵ֖י חֶ֥רֶב הַיֹּונָֽה׃
17พวกเขาร้องที่นั่นว่า ‘ฟาโรห์ กษัตริย์อียิปต์ มีแต่เสียงดัง เขาปล่อยให้เวลาที่กำหนดผ่านไป’
17קָרְא֖וּ שָׁ֑ם פַּרְעֹ֤ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֙יִם֙ שָׁאֹ֔ון הֶעֱבִ֖יר הַמֹּועֵֽד׃
18“เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” กษัตริย์กล่าว ผู้มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ “เขาจะมาแน่ เหมือนทาโบร์ท่ามกลางภูเขา และเหมือนคาร์เมลริมทะเล เขาจะมาเช่นนั้น
18חַי־אָ֙נִי֙ נְאֻם־הַמֶּ֔לֶךְ יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות שְׁמֹ֑ו כִּ֚י כְּתָבֹ֣ור בֶּֽהָרִ֔ים וּכְכַרְמֶ֖ל בַּיָּ֥ם יָבֹֽוא׃
19ธิดาผู้พำนักในอียิปต์ จงจัดของเตรียมไปเป็นเชลย เพราะเมมฟิสจะรกร้าง จะถูกเผาหมด ไม่มีคนอาศัย
19כְּלֵ֤י גֹולָה֙ עֲשִׂ֣י לָ֔ךְ יֹושֶׁ֖בֶת בַּת־מִצְרָ֑יִם כִּֽי־נֹף֙ לְשַׁמָּ֣ה תִֽהְיֶ֔ה וְנִצְּתָ֖ה מֵאֵ֥ין יֹושֵֽׁב׃ ס
20“อียิปต์เป็นวัวสาวที่งดงามยิ่ง แต่ความพินาศจากทางเหนือมาแล้ว มาแล้ว
20עֶגְלָ֥ה יְפֵֽה־פִיָּ֖ה מִצְרָ֑יִם קֶ֥רֶץ מִצָּפֹ֖ון בָּ֥א בָֽא׃
21คนรับจ้างที่อยู่ท่ามกลางเธอก็เหมือนลูกวัวในคอก เพราะพวกเขาก็หันหลังกลับ หนีไปด้วยกัน พวกเขายืนอยู่ไม่ได้ เพราะวันแห่งหายนะมาถึงพวกเขาแล้ว เป็นเวลาที่พวกเขาจะถูกลงโทษ
21גַּם־שְׂכִרֶ֤יהָ בְקִרְבָּהּ֙ כְּעֶגְלֵ֣י מַרְבֵּ֔ק כִּֽי־גַם־הֵ֧מָּה הִפְנ֛וּ נָ֥סוּ יַחְדָּ֖יו לֹ֣א עָמָ֑דוּ כִּ֣י יֹ֥ום אֵידָ֛ם בָּ֥א עֲלֵיהֶ֖ם עֵ֥ת פְּקֻדָּתָֽם׃
22เสียงของเธอจะเคลื่อนไปเหมือนงู เพราะพวกเขาจะเดินทัพมา และถือขวานมาต่อสู้กับเธอเหมือนคนตัดไม้
22קֹולָ֖הּ כַּנָּחָ֣שׁ יֵלֵ֑ךְ כִּֽי־בְחַ֣יִל יֵלֵ֔כוּ וּבְקַרְדֻּמֹּות֙ בָּ֣אוּ לָ֔הּ כְּחֹטְבֵ֖י עֵצִֽים׃
23พวกเขาจะโค่นป่าของเธอ” พระยาห์เวห์กล่าว “แม้ป่านั้นจะสำรวจไม่ทั่ว เพราะพวกเขามากกว่าตั๊กแตน นับไม่ถ้วน
23כָּרְת֤וּ יַעְרָהּ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּ֖י לֹ֣א יֵֽחָקֵ֑ר כִּ֤י רַבּוּ֙ מֵֽאַרְבֶּ֔ה וְאֵ֥ין לָהֶ֖ם מִסְפָּֽר׃
24ธิดาแห่งอียิปต์จะผิดหวัง เธอจะถูกมอบไว้ในมือชนชาติทางเหนือ”
24הֹבִ֖ישָׁה בַּת־מִצְרָ֑יִם נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד עַם־צָפֹֽון׃
25พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะลงโทษอาโมนแห่งโน ฟาโรห์ และอียิปต์ พร้อมกับเทพเจ้าทั้งหลายและกษัตริย์ทั้งหลายของเธอ คือฟาโรห์และผู้ที่ไว้วางใจเขา
25אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָאֹ֜ות אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֤י פֹוקֵד֙ אֶל־אָמֹ֣ון מִנֹּ֔א וְעַל־פַּרְעֹה֙ וְעַל־מִצְרַ֔יִם וְעַל־אֱלֹהֶ֖יהָ וְעַל־מְלָכֶ֑יהָ וְעַ֨ל־פַּרְעֹ֔ה וְעַ֥ל הַבֹּטְחִ֖ים בֹּֽו׃
26เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือผู้ที่มุ่งเอาชีวิตพวกเขา ในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน และในมือข้าราชบริพารของเขา หลังจากนั้นจะมีคนอาศัยอยู่เหมือนสมัยก่อน” พระยาห์เวห์กล่าว
26וּנְתַתִּ֗ים בְּיַד֙ מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֔ם וּבְיַ֛ד נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל וּבְיַד־עֲבָדָ֑יו וְאַחֲרֵי־כֵ֛ן תִּשְׁכֹּ֥ן כִּֽימֵי־קֶ֖דֶם נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
27“แต่ยาโคบ ผู้รับใช้ของเรา อย่ากลัวเลย อิสราเอล อย่าหวาดหวั่น เพราะดูเถิด เราจะช่วยเจ้าจากที่ห่างไกล และช่วยลูกหลานเจ้าจากดินแดนที่พวกเขาเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมา จะสงบและอยู่อย่างสบาย ไม่มีใครทำให้เขากลัว
27וְ֠אַתָּה אַל־תִּירָ֞א עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ וְאַל־תֵּחַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י הִנְנִ֤י מֹושִֽׁעֲךָ֙ מֵֽרָחֹ֔וק וְאֶֽת־זַרְעֲךָ֖ מֵאֶ֣רֶץ שִׁבְיָ֑ם וְשָׁ֧ב יַעֲקֹ֛וב וְשָׁקַ֥ט וְשַׁאֲנַ֖ן וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃ ס
28ยาโคบ ผู้รับใช้ของเรา อย่ากลัวเลย” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะทำให้ทุกชนชาติที่เราขับไล่เจ้าไปอยู่สูญสิ้น แต่เราจะไม่ทำให้เจ้าสูญสิ้น เราจะลงโทษแก้ไขเจ้าตามสมควร และจะไม่ปล่อยให้เจ้าพ้นโทษเป็นอันขาด”
28אַ֠תָּה אַל־תִּירָ֞א עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּ֥י אִתְּךָ֖ אָ֑נִי כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה כָלָ֜ה בְּכָֽל־הַגֹּויִ֣ם ׀ אֲשֶׁ֧ר הִדַּחְתִּ֣יךָ שָׁ֗מָּה וְאֹֽתְךָ֙ לֹא־אֶעֱשֶׂ֣ה כָלָ֔ה וְיִסַּרְתִּ֙יךָ֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט וְנַקֵּ֖ה לֹ֥א אֲנַקֶּֽךָּ׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.