เยเรมีย์ 50
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1คำที่พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับบาบิโลนและดินแดนของชาวเคลเดีย ผ่านเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ
1הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־בָּבֶ֖ל אֶל־אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֑ים בְּיַ֖ד יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִֽיא׃
2“จงประกาศท่ามกลางชนชาติทั้งหลายและแจ้งให้รู้ จงชูธงขึ้น แจ้งให้รู้ อย่าปิดบัง บอกว่า ‘บาบิโลนถูกยึดแล้ว เบลผิดหวัง เมโรดัคหวาดหวั่น! รูปเคารพของเธอผิดหวัง เทวรูปของเธอหวาดหวั่น’
2הַגִּ֨ידוּ בַגֹּויִ֤ם וְהַשְׁמִ֙יעוּ֙ וּֽשְׂאוּ־נֵ֔ס הַשְׁמִ֖יעוּ אַל־תְּכַחֵ֑דוּ אִמְרוּ֩ נִלְכְּדָ֨ה בָבֶ֜ל הֹבִ֥ישׁ בֵּל֙ חַ֣ת מְרֹדָ֔ךְ הֹבִ֣ישׁוּ עֲצַבֶּ֔יהָ חַ֖תּוּ גִּלּוּלֶֽיהָ׃
3เพราะชนชาติหนึ่งยกมาจากทางเหนือต่อสู้กับเธอ จะทำให้ดินแดนของเธอรกร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่ พวกเขาหนีแล้ว จากไปแล้ว ทั้งคนและสัตว์
3כִּ֣י עָלָה֩ עָלֶ֨יהָ גֹּ֜וי מִצָּפֹ֗ון הֽוּא־יָשִׁ֤ית אֶת־אַרְצָהּ֙ לְשַׁמָּ֔ה וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה יֹושֵׁ֖ב בָּ֑הּ מֵאָדָ֥ם וְעַד־בְּהֵמָ֖ה נָ֥דוּ הָלָֽכוּ׃
4“ในวันเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “ชาวอิสราเอลจะมา พร้อมกับชาวยูดาห์ พวกเขาจะเดินทางมาพร้อมกับน้ำตา และแสวงหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขา
4בַּיָּמִ֨ים הָהֵ֜מָּה וּבָעֵ֤ת הַהִיא֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה יָבֹ֧אוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל הֵ֥מָּה וּבְנֵֽי־יְהוּדָ֖ה יַחְדָּ֑ו הָלֹ֤וךְ וּבָכֹו֙ יֵלֵ֔כוּ וְאֶת־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם יְבַקֵּֽשׁוּ׃
5พวกเขาจะถามทางไปศิโยน หันหน้าไปทางนั้น พูดว่า ‘มาเถอะ จงผูกพันกับพระยาห์เวห์ด้วยพันธสัญญาที่คงอยู่ตลอดไป และจะไม่ถูกลืม’
5צִיֹּ֣ון יִשְׁאָ֔לוּ דֶּ֖רֶךְ הֵ֣נָּה פְנֵיהֶ֑ם בֹּ֚אוּ וְנִלְו֣וּ אֶל־יְהוָ֔ה בְּרִ֥ית עֹולָ֖ם לֹ֥א תִשָּׁכֵֽחַ׃ ס
6ประชาชนของเราเป็นแกะหลงทาง ผู้เลี้ยงของพวกเขาทำให้พวกเขาหลง พวกเขาพาฝูงแกะหันเหไปบนภูเขา ฝูงแกะเดินจากภูเขาไปเนินเขา ลืมที่พักของตน
6צֹ֤אן אֹֽבְדֹות֙ *הָיָה (הָי֣וּ) עַמִּ֔י רֹעֵיהֶ֣ם הִתְע֔וּם הָרִ֖ים *שֹׁובֵבִים (שֹֽׁובְב֑וּם) מֵהַ֤ר אֶל־גִּבְעָה֙ הָלָ֔כוּ שָׁכְח֖וּ רִבְצָֽם׃
7ทุกคนที่พบพวกเขาก็กลืนกินพวกเขา ศัตรูของพวกเขาพูดว่า ‘พวกเราไม่มีความผิด เพราะพวกเขาทำบาปต่อพระยาห์เวห์ ที่อยู่แห่งความเที่ยงธรรม คือพระยาห์เวห์ ความหวังของบรรพบุรุษพวกเขา’
7כָּל־מֹוצְאֵיהֶ֣ם אֲכָל֔וּם וְצָרֵיהֶ֥ם אָמְר֖וּ לֹ֣א נֶאְשָׁ֑ם תַּ֗חַת אֲשֶׁ֨ר חָטְא֤וּ לַֽיהוָה֙ נְוֵה־צֶ֔דֶק וּמִקְוֵ֥ה אֲבֹֽותֵיהֶ֖ם יְהוָֽה׃ ס
8“จงหนีออกจากท่ามกลางบาบิโลน! ออกจากดินแดนของชาวเคลเดีย เป็นเหมือนแพะตัวผู้ที่นำหน้าฝูง
8נֻ֚דוּ מִתֹּ֣וךְ בָּבֶ֔ל וּמֵאֶ֥רֶץ כַּשְׂדִּ֖ים *יָצְאוּ (צֵ֑אוּ) וִהְי֕וּ כְּעַתּוּדִ֖ים לִפְנֵי־צֹֽאן׃
9เพราะดูเถิด เราจะปลุกเร้า และให้กองกำลังของชนชาติใหญ่ ๆ จากดินแดนทางเหนือยกมาต่อสู้กับบาบิโลน พวกเขาจะจัดทัพต่อสู้กับเธอ เธอจะถูกยึดจากทางนั้น ลูกธนูของพวกเขาจะเหมือนของนักรบผู้ชำนาญ ไม่มีลูกใดกลับมาอย่างไร้ผล
9כִּ֣י הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֡י מֵעִיר֩ וּמַעֲלֶ֨ה עַל־בָּבֶ֜ל קְהַל־גֹּויִ֤ם גְּדֹלִים֙ מֵאֶ֣רֶץ צָפֹ֔ון וְעָ֣רְכוּ לָ֔הּ מִשָּׁ֖ם תִּלָּכֵ֑ד חִצָּיו֙ כְּגִבֹּ֣ור מַשְׁכִּ֔יל לֹ֥א יָשׁ֖וּב רֵיקָֽם׃
10เคลเดียจะเป็นเหยื่อ ทุกคนที่ล่าเธอเป็นเหยื่อจะอิ่มใจ” พระยาห์เวห์กล่าว
10וְהָיְתָ֥ה כַשְׂדִּ֖ים לְשָׁלָ֑ל כָּל־שֹׁלְלֶ֥יהָ יִשְׂבָּ֖עוּ נְאֻם־יְהוָֽה׃
11“เพราะพวกเจ้าดีใจ เพราะพวกเจ้ารื่นเริง พวกเจ้าที่ปล้นมรดกของเรา เพราะพวกเจ้าคึกคะนองเหมือนวัวสาวที่นวดข้าว และร้องฮี้เหมือนม้าที่แข็งแกร่ง
11כִּ֤י *תִשְׂמְחִי (תִשְׂמְחוּ֙) כִּ֣י *תַעֲלְזִי (תַֽעַלְז֔וּ) שֹׁסֵ֖י נַחֲלָתִ֑י כִּ֚י *תָפוּשִׁי (תָפ֙וּשׁוּ֙) כְּעֶגְלָ֣ה דָשָׁ֔ה *וְתִצְהֲלִי (וְתִצְהֲל֖וּ) כָּאֲבִּרִֽים׃
12แม่ของพวกเจ้าจะผิดหวังอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่ให้กำเนิดพวกเจ้าจะสับสน ดูเถิด เธอจะต่ำต้อยที่สุดในหมู่ชนชาติทั้งหลาย เป็นถิ่นกันดาร ดินแดนแห้งแล้ง และทะเลทราย
12בֹּ֤ושָׁה אִמְּכֶם֙ מְאֹ֔ד חָפְרָ֖ה יֹֽולַדְתְּכֶ֑ם הִנֵּה֙ אַחֲרִ֣ית גֹּויִ֔ם מִדְבָּ֖ר צִיָּ֥ה וַעֲרָבָֽה׃
13เพราะความโกรธของพระยาห์เวห์ เธอจะไม่มีคนอาศัย จะรกร้างทั้งหมด ทุกคนที่ผ่านบาบิโลนจะตกตะลึง และส่งเสียงเย้ยหยันต่อภัยพิบัติทั้งหมดของเธอ
13מִקֶּ֤צֶף יְהוָה֙ לֹ֣א תֵשֵׁ֔ב וְהָיְתָ֥ה שְׁמָמָ֖ה כֻּלָּ֑הּ כֹּ֚ל עֹבֵ֣ר עַל־בָּבֶ֔ל יִשֹּׁ֥ם וְיִשְׁרֹ֖ק עַל־כָּל־מַכֹּותֶֽיהָ׃
14จงจัดทัพต่อสู้กับบาบิโลนรอบด้าน ทุกคนที่น้าวธนู จงยิงเธอ อย่าเสียดายลูกธนู เพราะเธอทำบาปต่อพระยาห์เวห์
14עִרְכ֨וּ עַל־בָּבֶ֤ל ׀ סָבִיב֙ כָּל־דֹּ֣רְכֵי קֶ֔שֶׁת יְד֣וּ אֵלֶ֔יהָ אַֽל־תַּחְמְל֖וּ אֶל־חֵ֑ץ כִּ֥י לַֽיהוָ֖ה חָטָֽאָה׃
15จงโห่ร้องต่อสู้กับเธอรอบด้าน เธอยอมจำนนแล้ว ป้อมของเธอล้มแล้ว กำแพงของเธอถูกทลายลง เพราะนี่คือการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ จงแก้แค้นเธอ เธอทำอย่างไร จงทำกับเธออย่างนั้น
15הָרִ֨יעוּ עָלֶ֤יהָ סָבִיב֙ נָתְנָ֣ה יָדָ֔הּ נָֽפְלוּ֙ *אַשְׁוִיֹּתֶיהָ (אָשְׁיֹותֶ֔יהָ) נֶהֶרְס֖וּ חֹֽומֹותֶ֑יהָ כִּי֩ נִקְמַ֨ת יְהוָ֥ה הִיא֙ הִנָּ֣קְמוּ בָ֔הּ כַּאֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה עֲשׂוּ־לָֽהּ׃
16จงกำจัดคนหว่านออกจากบาบิโลน และคนที่ใช้เคียวในฤดูเก็บเกี่ยว เพราะกลัวดาบที่กดขี่ แต่ละคนจะกลับไปหาชนชาติของตน แต่ละคนจะหนีไปดินแดนของตน
16כִּרְת֤וּ זֹורֵ֙עַ֙ מִבָּבֶ֔ל וְתֹפֵ֥שׂ מַגָּ֖ל בְּעֵ֣ת קָצִ֑יר מִפְּנֵי֙ חֶ֣רֶב הַיֹּונָ֔ה אִ֤ישׁ אֶל־עַמֹּו֙ יִפְנ֔וּ וְאִ֥ישׁ לְאַרְצֹ֖ו יָנֻֽסוּ׃ ס
17“อิสราเอลเป็นแกะที่ถูกล่า สิงโตขับไล่เขาไป ก่อนอื่น กษัตริย์อัสซีเรียกลืนกินเขา และในที่สุด เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ทำกระดูกของเขาแตก”
17שֶׂ֧ה פְזוּרָ֛ה יִשְׂרָאֵ֖ל אֲרָיֹ֣ות הִדִּ֑יחוּ הָרִאשֹׁ֤ון אֲכָלֹו֙ מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר וְזֶ֤ה הָאַחֲרֹון֙ עִצְּמֹ֔ו נְבוּכַדְרֶאצַּ֖ר מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל׃ ס
18ดังนั้นพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล จึงกล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและดินแดนของเขา อย่างที่เราลงโทษกษัตริย์อัสซีเรีย
18לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאֹות֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִ֥י פֹקֵ֛ד אֶל־מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל וְאֶל־אַרְצֹ֑ו כַּאֲשֶׁ֥ר פָּקַ֖דְתִּי אֶל־מֶ֥לֶךְ אַשּֽׁוּר׃
19เราจะนำอิสราเอลกลับไปทุ่งหญ้าของเขา เขาจะกินหญ้าบนคาร์เมลและบาชาน จิตใจของเขาจะอิ่มเอมบนเนินเขาเอฟราอิมและในกิเลอาด
19וְשֹׁבַבְתִּ֤י אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ אֶל־נָוֵ֔הוּ וְרָעָ֥ה הַכַּרְמֶ֖ל וְהַבָּשָׁ֑ן וּבְהַ֥ר אֶפְרַ֛יִם וְהַגִּלְעָ֖ד תִּשְׂבַּ֥ע נַפְשֹֽׁו׃
20ในวันเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “จะมีการค้นหาความผิดของอิสราเอล แต่จะไม่มี จะมีการค้นหาบาปของยูดาห์ด้วย แต่จะไม่พบ เพราะเราจะให้อภัยผู้ที่เราเหลือไว้
20בַּיָּמִ֣ים הָהֵם֩ וּבָעֵ֨ת הַהִ֜יא נְאֻם־יְהוָ֗ה יְבֻקַּ֞שׁ אֶת־עֲוֹ֤ן יִשְׂרָאֵל֙ וְאֵינֶ֔נּוּ וְאֶת־חַטֹּ֥את יְהוּדָ֖ה וְלֹ֣א תִמָּצֶ֑אינָה כִּ֥י אֶסְלַ֖ח לַאֲשֶׁ֥ר אַשְׁאִֽיר׃
21“จงยกไปต่อสู้กับดินแดนเมราธาอิม ต่อสู้กับดินแดนนั้น และผู้คนที่อาศัยในเปโขด จงไล่ฆ่าและทำลายพวกเขาอย่างสิ้นเชิง” พระยาห์เวห์กล่าว “จงทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า
21עַל־הָאָ֤רֶץ מְרָתַ֙יִם֙ עֲלֵ֣ה עָלֶ֔יהָ וְאֶל־יֹושְׁבֵ֖י פְּקֹ֑וד חֲרֹ֨ב וְהַחֲרֵ֤ם אַֽחֲרֵיהֶם֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וַעֲשֵׂ֕ה כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִֽיךָ׃ ס
22มีเสียงรบในดินแดน และเสียงความพินาศใหญ่หลวง
22קֹ֥ול מִלְחָמָ֖ה בָּאָ֑רֶץ וְשֶׁ֖בֶר גָּדֹֽול׃
23ค้อนของทั้งแผ่นดินถูกตัดและหักเสียแล้ว! บาบิโลนกลายเป็นที่รกร้างท่ามกลางชนชาติทั้งหลายเสียแล้ว!
23אֵ֤יךְ נִגְדַּע֙ וַיִּשָּׁבֵ֔ר פַּטִּ֖ישׁ כָּל־הָאָ֑רֶץ אֵ֣יךְ הָיְתָ֧ה לְשַׁמָּ֛ה בָּבֶ֖ל בַּגֹּויִֽם׃
24เราวางบ่วงไว้ให้เจ้า บาบิโลน เจ้าเองก็ถูกจับ โดยไม่รู้ตัว มีคนพบเจ้า และจับเจ้าไว้ด้วย เพราะเจ้าต่อสู้กับพระยาห์เวห์
24יָקֹ֨שְׁתִּי לָ֤ךְ וְגַם־נִלְכַּדְתְּ֙ בָּבֶ֔ל וְאַ֖תְּ לֹ֣א יָדָ֑עַתְּ נִמְצֵאת֙ וְגַם־נִתְפַּ֔שְׂתְּ כִּ֥י בַֽיהוָ֖ה הִתְגָּרִֽית׃
25พระยาห์เวห์เปิดคลังอาวุธของพระองค์ นำอาวุธแห่งความขุ่นเคืองออกมา เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ มีงานต้องทำในดินแดนของชาวเคลเดีย
25פָּתַ֤ח יְהוָה֙ אֶת־אֹ֣וצָרֹ֔ו וַיֹּוצֵ֖א אֶת־כְּלֵ֣י זַעְמֹ֑ו כִּי־מְלָאכָ֣ה הִ֗יא לַֽאדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָאֹ֖ות בְּאֶ֥רֶץ כַּשְׂדִּֽים׃
26จงมาต่อสู้กับเธอจากชายแดนที่ไกลที่สุด เปิดคลังของเธอ กองเธอขึ้นเป็นกอง ๆ ทำลายเธออย่างสิ้นเชิง อย่าให้มีอะไรของเธอเหลืออยู่
26בֹּֽאוּ־לָ֤הּ מִקֵּץ֙ פִּתְח֣וּ מַאֲבֻסֶ֔יהָ סָלּ֥וּהָ כְמֹו־עֲרֵמִ֖ים וְהַחֲרִימ֑וּהָ אַל־תְּהִי־לָ֖הּ שְׁאֵרִֽית׃
27จงฆ่าวัวตัวผู้ทั้งหมดของเธอ ให้พวกมันลงไปสู่การสังหาร วิบัติแก่พวกมัน! เพราะวันของพวกมันมาถึงแล้ว เวลาที่พวกมันจะถูกลงโทษ
27חִרְבוּ֙ כָּל־פָּרֶ֔יהָ יֵרְד֖וּ לַטָּ֑בַח הֹ֣וי עֲלֵיהֶ֔ם כִּֽי־בָ֥א יֹומָ֖ם עֵ֥ת פְּקֻדָּתָֽם׃ ס
28จงฟังผู้ที่หนีรอดจากดินแดนบาบิโลน เพื่อประกาศในศิโยนถึงการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา การแก้แค้นให้พระนิเวศของพระองค์
28קֹ֥ול נָסִ֛ים וּפְלֵטִ֖ים מֵאֶ֣רֶץ בָּבֶ֑ל לְהַגִּ֣יד בְּצִיֹּ֗ון אֶת־נִקְמַת֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ נִקְמַ֖ת הֵיכָלֹֽו׃
29“จงเรียกพลธนูมารวมกันต่อสู้กับบาบิโลน ทุกคนที่น้าวธนู ตั้งค่ายต่อสู้กับเธอรอบด้าน อย่าให้อะไรของเธอรอดไป ตอบแทนเธอตามการกระทำ ทุกสิ่งที่เธอทำ จงทำกับเธออย่างนั้น เพราะเธอหยิ่งต่อพระยาห์เวห์ ต่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
29הַשְׁמִ֣יעוּ אֶל־בָּבֶ֣ל ׀ רַ֠בִּים כָּל־דֹּ֨רְכֵי קֶ֜שֶׁת חֲנ֧וּ עָלֶ֣יהָ סָבִ֗יב אַל־יְהִי־* (לָהּ֙) פְּלֵטָ֔ה שַׁלְּמוּ־לָ֣הּ כְּפָעֳלָ֔הּ כְּכֹ֛ל אֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה עֲשׂוּ־לָ֑הּ כִּ֧י אֶל־יְהוָ֛ה זָ֖דָה אֶל־קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵֽל׃
30ดังนั้นชายหนุ่มของเธอจะล้มลงตามถนน นักรบทั้งหมดของเธอจะถูกทำให้เงียบในวันนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว
30לָכֵ֛ן יִפְּל֥וּ בַחוּרֶ֖יהָ בִּרְחֹבֹתֶ֑יהָ וְכָל־אַנְשֵׁ֨י מִלְחַמְתָּ֥הּ יִדַּ֛מּוּ בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
31“จงฟัง เราต่อต้านเจ้า ผู้หยิ่งยโส” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว “เพราะวันของเจ้ามาถึงแล้ว เวลาที่เราจะมาลงโทษเจ้า
31הִנְנִ֤י אֵלֶ֙יךָ֙ זָדֹ֔ון נְאֻם־אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה צְבָאֹ֑ות כִּ֛י בָּ֥א יֹומְךָ֖ עֵ֥ת פְּקַדְתִּֽיךָ׃
32ผู้หยิ่งยโสจะสะดุดล้ม ไม่มีใครช่วยเขาลุกขึ้น เราจะจุดไฟในเมืองของเขา ไฟจะเผาผลาญทุกคนรอบเขา”
32וְכָשַׁ֤ל זָדֹון֙ וְנָפַ֔ל וְאֵ֥ין לֹ֖ו מֵקִ֑ים וְהִצַּ֤תִּי אֵשׁ֙ בְּעָרָ֔יו וְאָכְלָ֖ה כָּל־סְבִיבֹתָֽיו׃ ס
33พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “ชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ถูกกดขี่ด้วยกัน ทุกคนที่จับพวกเขาเป็นเชลยยึดพวกเขาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย
33כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות עֲשׁוּקִ֛ים בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֥ל וּבְנֵי־יְהוּדָ֖ה יַחְדָּ֑ו וְכָל־שֹֽׁבֵיהֶם֙ הֶחֱזִ֣יקוּ בָ֔ם מֵאֲנ֖וּ שַׁלְּחָֽם׃
34ผู้ไถ่พวกเขาแข็งแกร่ง พระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระองค์จะสู้คดีให้พวกเขาอย่างเต็มที่ เพื่อให้แผ่นดินได้พัก และทำให้ผู้คนที่อาศัยในบาบิโลนไม่สงบ
34גֹּאֲלָ֣ם ׀ חָזָ֗ק יְהוָ֤ה צְבָאֹות֙ שְׁמֹ֔ו רִ֥יב יָרִ֖יב אֶת־רִיבָ֑ם לְמַ֙עַן֙ הִרְגִּ֣יעַ אֶת־הָאָ֔רֶץ וְהִרְגִּ֖יז לְיֹשְׁבֵ֥י בָבֶֽל׃
35“ดาบอยู่เหนือชาวเคลเดีย” พระยาห์เวห์กล่าว “เหนือผู้คนที่อาศัยในบาบิโลน เหนือขุนนางของเธอ และเหนือคนมีปัญญาของเธอ
35חֶ֥רֶב עַל־כַּשְׂדִּ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה וְאֶל־יֹשְׁבֵ֣י בָבֶ֔ל וְאֶל־שָׂרֶ֖יהָ וְאֶל־חֲכָמֶֽיהָ׃
36ดาบอยู่เหนือคนโอ้อวด พวกเขาจะกลายเป็นคนโง่ ดาบอยู่เหนือนักรบผู้เก่งกล้าของเธอ พวกเขาจะหวาดหวั่น
36חֶ֥רֶב אֶל־הַבַּדִּ֖ים וְנֹאָ֑לוּ חֶ֥רֶב אֶל־גִּבֹּורֶ֖יהָ וָחָֽתּוּ׃
37ดาบอยู่เหนือม้าของพวกเขา เหนือรถรบ และเหนือผู้คนต่างเชื้อชาติทั้งหมดที่อยู่ท่ามกลางเธอ พวกเขาจะเป็นเหมือนผู้หญิง ดาบอยู่เหนือทรัพย์สมบัติของเธอ ทรัพย์เหล่านั้นจะถูกปล้น
37חֶ֜רֶב אֶל־סוּסָ֣יו וְאֶל־רִכְבֹּ֗ו וְאֶל־כָּל־הָעֶ֛רֶב אֲשֶׁ֥ר בְּתֹוכָ֖הּ וְהָי֣וּ לְנָשִׁ֑ים חֶ֥רֶב אֶל־אֹוצְרֹתֶ֖יהָ וּבֻזָּֽזוּ׃
38ความแห้งแล้งอยู่เหนือแหล่งน้ำของเธอ น้ำจะแห้งไป เพราะนี่เป็นดินแดนแห่งรูปแกะสลัก พวกเขาคลั่งไคล้เทวรูป
38חֹ֥רֶב אֶל־מֵימֶ֖יהָ וְיָבֵ֑שׁוּ כִּ֣י אֶ֤רֶץ פְּסִלִים֙ הִ֔יא וּבָאֵימִ֖ים יִתְהֹלָֽלוּ׃
39ดังนั้นสัตว์ป่าในทะเลทราย กับหมาป่าจะอยู่ที่นั่น นกกระจอกเทศจะอยู่ในนั้น จะไม่มีคนอาศัยอีกตลอดไป ไม่มีคนอยู่ตลอดทุกชั่วอายุ
39לָכֵ֗ן יֵשְׁב֤וּ צִיִּים֙ אֶת־אִיִּ֔ים וְיָ֥שְׁבוּ בָ֖הּ בְּנֹ֣ות יַֽעֲנָ֑ה וְלֹֽא־תֵשֵׁ֥ב עֹוד֙ לָנֶ֔צַח וְלֹ֥א תִשְׁכֹּ֖ון עַד־דֹּ֥ור וָדֹֽור׃
40เหมือนเมื่อพระเจ้าโค่นโสโดม โกโมราห์ และเมืองข้างเคียงลง” พระยาห์เวห์กล่าว “จะไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกัน จะไม่มีมนุษย์คนใดอยู่ในนั้น
40כְּמַהְפֵּכַ֨ת אֱלֹהִ֜ים אֶת־סְדֹ֧ם וְאֶת־עֲמֹרָ֛ה וְאֶת־שְׁכֵנֶ֖יהָ נְאֻם־יְהוָ֑ה לֹֽא־יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא־יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן־אָדָֽם׃
41“ดูเถิด ชนชาติหนึ่งมาจากทางเหนือ ชนชาติใหญ่และกษัตริย์หลายองค์จะถูกปลุกเร้าจากสุดปลายแผ่นดิน
41הִנֵּ֛ה עַ֥ם בָּ֖א מִצָּפֹ֑ון וְגֹ֤וי גָּדֹול֙ וּמְלָכִ֣ים רַבִּ֔ים יֵעֹ֖רוּ מִיַּרְכְּתֵי־אָֽרֶץ׃
42พวกเขาถือธนูและหอก โหดร้าย ไร้เมตตา เสียงของพวกเขาคำรามเหมือนทะเล พวกเขาขี่ม้า ทุกคนจัดทัพ เหมือนนักรบเข้าสู่การรบ ต่อสู้กับเจ้า ธิดาแห่งบาบิโลน
42קֶ֣שֶׁת וְכִידֹ֞ן יַחֲזִ֗יקוּ אַכְזָרִ֥י הֵ֙מָּה֙ וְלֹ֣א יְרַחֵ֔מוּ קֹולָם֙ כַּיָּ֣ם יֶהֱמֶ֔ה וְעַל־סוּסִ֖ים יִרְכָּ֑בוּ עָר֗וּךְ כְּאִישׁ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה עָלַ֖יִךְ בַּת־בָּבֶֽל׃
43กษัตริย์บาบิโลนได้ยินข่าวของพวกเขา มือของเขาอ่อนแรง ความปวดร้าวจับเขาไว้ ความเจ็บปวดเหมือนหญิงกำลังคลอดลูก
43שָׁמַ֧ע מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֛ל אֶת־שִׁמְעָ֖ם וְרָפ֣וּ יָדָ֑יו צָרָה֙ הֶחֱזִיקַ֔תְהוּ חִ֖יל כַּיֹּולֵדָֽה׃
44ดูเถิด ศัตรูจะขึ้นมาเหมือนสิงโต จากพุ่มไม้รกทึบริมจอร์แดน ต่อสู้กับที่อยู่อันมั่นคง เพราะเราจะทำให้พวกเขาวิ่งหนีจากที่นั่นทันที ใครก็ตามที่ถูกเลือก เราจะตั้งเขาให้ปกครองที่นั่น เพราะใครเหมือนเรา? ใครจะกำหนดเวลาให้เรา? ผู้เลี้ยงแกะคนไหนจะยืนต่อหน้าเราได้?”
44הִ֠נֵּה כְּאַרְיֵ֞ה יַעֲלֶ֨ה מִגְּאֹ֣ון הַיַּרְדֵּן֮ אֶל־נְוֵ֣ה אֵיתָן֒ כִּֽי־אַרְגִּ֤עָה *אֲרוּצֵם (אֲרִיצֵם֙) מֵֽעָלֶ֔יהָ וּמִ֥י בָח֖וּר אֵלֶ֣יהָ אֶפְקֹ֑ד כִּ֣י מִ֤י כָמֹ֙ונִי֙ וּמִ֣י יֹועִדֶ֔נִּי וּמִֽי־זֶ֣ה רֹעֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד לְפָנָֽי׃
45ดังนั้นจงฟังแผนการของพระยาห์เวห์ ที่พระองค์วางไว้ต่อบาบิโลน และสิ่งที่พระองค์ตั้งใจทำ ต่อดินแดนของชาวเคลเดีย พวกเขาจะลากไปแน่ แม้แต่ตัวเล็ก ๆ ในฝูง พระองค์จะทำให้ที่อยู่ของพวกเขารกร้างลงเหนือพวกเขาอย่างแน่นอน
45לָכֵ֞ן שִׁמְע֣וּ עֲצַת־יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יָעַץ֙ אֶל־בָּבֶ֔ל וּמַ֨חְשְׁבֹותָ֔יו אֲשֶׁ֥ר חָשַׁ֖ב אֶל־אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֑ים אִם־לֹ֤א יִסְחָבוּם֙ צְעִירֵ֣י הַצֹּ֔אן אִם־לֹ֥א יַשִּׁ֛ים עֲלֵיהֶ֖ם נָוֶֽה׃
46แผ่นดินสั่นเมื่อได้ยินเสียงบาบิโลนถูกยึด ได้ยินเสียงร้องท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
46מִקֹּול֙ נִתְפְּשָׂ֣ה בָבֶ֔ל נִרְעֲשָׁ֖ה הָאָ֑רֶץ וּזְעָקָ֖ה בַּגֹּויִ֥ם נִשְׁמָֽע׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.