เยเรมีย์ 37
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เศเดคียาห์ บุตรโยสิยาห์ ครองราชย์แทนโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ตั้งเป็นกษัตริย์ในดินแดนยูดาห์
1וַיִּ֨מְלָךְ־מֶ֔לֶךְ צִדְקִיָּ֖הוּ בֶּן־יֹֽאשִׁיָּ֑הוּ תַּ֗חַת כָּנְיָ֙הוּ֙ בֶּן־יְהֹ֣ויָקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הִמְלִ֛יךְ נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל בְּאֶ֥רֶץ יְהוּדָֽה׃
2แต่ทั้งเขา ข้าราชบริพาร และประชาชนในดินแดน ไม่ฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่พระองค์กล่าวผ่านเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ
2וְלֹ֥א שָׁמַ֛ע ה֥וּא וַעֲבָדָ֖יו וְעַ֣ם הָאָ֑רֶץ אֶל־דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּיַ֖ד יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִֽיא׃
3กษัตริย์เศเดคียาห์ส่งเยฮูคัล บุตรเชเลมิยาห์ และเศฟันยาห์ บุตรมาอาเสยาห์ ปุโรหิต ไปหาเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ บอกว่า “โปรดอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เพื่อพวกเราเถิด”
3וַיִּשְׁלַח֩ הַמֶּ֨לֶךְ צִדְקִיָּ֜הוּ אֶת־יְהוּכַ֣ל בֶּן־שֶֽׁלֶמְיָ֗ה וְאֶת־צְפַנְיָ֤הוּ בֶן־מַֽעֲשֵׂיָה֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶל־יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא לֵאמֹ֑ר הִתְפַּלֶּל־נָ֣א בַעֲדֵ֔נוּ אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵֽינוּ׃
4เวลานั้นเยเรมีย์ยังเข้าออกอยู่ท่ามกลางประชาชน เพราะพวกเขายังไม่ได้ขังเขาในคุก
4וְיִרְמְיָ֕הוּ בָּ֥א וְיֹצֵ֖א בְּתֹ֣וךְ הָעָ֑ם וְלֹֽא־נָתְנ֥וּ אֹתֹ֖ו בֵּ֥ית *הַכְּלִיא (הַכְּלֽוּא)׃
5กองทัพฟาโรห์ออกจากอียิปต์มาแล้ว เมื่อชาวเคลเดียที่ล้อมเยรูซาเล็มได้ยินข่าว ก็ถอนทัพจากเยรูซาเล็ม
5וְחֵ֥יל פַּרְעֹ֖ה יָצָ֣א מִמִּצְרָ֑יִם וַיִּשְׁמְע֨וּ הַכַּשְׂדִּ֜ים הַצָּרִ֤ים עַל־יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ אֶת־שִׁמְעָ֔ם וַיֵּ֣עָל֔וּ מֵעַ֖ל יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃ פ
6แล้วคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะว่า
6וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶל־יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא לֵאמֹֽר׃
7“พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘จงบอกกษัตริย์ยูดาห์ที่ส่งพวกเจ้ามาถามเราว่า “จงฟัง กองทัพฟาโรห์ที่ออกมาช่วยพวกเจ้าจะกลับไปอียิปต์ ดินแดนของตน
7כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֚ה תֹֽאמְרוּ֙ אֶל־מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה הַשֹּׁלֵ֧חַ אֶתְכֶ֛ם אֵלַ֖י לְדָרְשֵׁ֑נִי הִנֵּ֣ה ׀ חֵ֣יל פַּרְעֹ֗ה הַיֹּצֵ֤א לָכֶם֙ לְעֶזְרָ֔ה שָׁ֥ב לְאַרְצֹ֖ו מִצְרָֽיִם׃
8ชาวเคลเดียจะกลับมาต่อสู้กับเมืองนี้ จะยึดเมืองและเผาเมืองด้วยไฟ”’
8וְשָׁ֙בוּ֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים וְנִלְחֲמ֖וּ עַל־הָעִ֣יר הַזֹּ֑את וּלְכָדֻ֖הָ וּשְׂרָפֻ֥הָ בָאֵֽשׁ׃ ס
9“พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘อย่าหลอกตัวเองว่า “ชาวเคลเดียจะไปจากพวกเราแน่” เพราะพวกเขาจะไม่ไป
9כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַל־תַּשִּׁ֤אוּ נַפְשֹֽׁתֵיכֶם֙ לֵאמֹ֔ר הָלֹ֛ךְ יֵלְכ֥וּ מֵעָלֵ֖ינוּ הַכַּשְׂדִּ֑ים כִּי־לֹ֖א יֵלֵֽכוּ׃
10แม้พวกเจ้าตีทั้งกองทัพชาวเคลเดียที่ต่อสู้กับพวกเจ้า จนเหลือเพียงคนบาดเจ็บ แต่ละคนก็จะลุกขึ้นในกระโจมของตนและเผาเมืองนี้ด้วยไฟ’”
10כִּ֣י אִם־הִכִּיתֶ֞ם כָּל־חֵ֤יל כַּשְׂדִּים֙ הַנִּלְחָמִ֣ים אִתְּכֶ֔ם וְנִ֨שְׁאֲרוּ בָ֔ם אֲנָשִׁ֖ים מְדֻקָּרִ֑ים אִ֤ישׁ בְּאָהֳלֹו֙ יָק֔וּמוּ וְשָֽׂרְפ֛וּ אֶת־הָעִ֥יר הַזֹּ֖את בָּאֵֽשׁ׃
11เมื่อกองทัพชาวเคลเดียถอนทัพจากเยรูซาเล็มเพราะกลัวกองทัพฟาโรห์
11וְהָיָ֗ה בְּהֵֽעָלֹות֙ חֵ֣יל הַכַּשְׂדִּ֔ים מֵעַ֖ל יְרֽוּשָׁלָ֑͏ִם מִפְּנֵ֖י חֵ֥יל פַּרְעֹֽה׃ ס
12เยเรมีย์ออกจากเยรูซาเล็มไปยังดินแดนเบนยามิน เพื่อรับส่วนแบ่งของตนที่นั่นท่ามกลางประชาชน
12וַיֵּצֵ֤א יִרְמְיָ֙הוּ֙ מִיר֣וּשָׁלַ֔͏ִם לָלֶ֖כֶת אֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֑ן לַחֲלִ֥ק מִשָּׁ֖ם בְּתֹ֥וךְ הָעָֽם׃
13เมื่อเขาอยู่ที่ประตูเบนยามิน นายทหารยามคนหนึ่งชื่ออิรียาห์ บุตรเชเลมิยาห์ บุตรฮานันยาห์ อยู่ที่นั่น เขาจับเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ พูดว่า “ท่านกำลังแปรพักตร์ไปหาชาวเคลเดีย!”
13וַיְהִי־ה֞וּא בְּשַׁ֣עַר בִּנְיָמִ֗ן וְשָׁם֙ בַּ֣עַל פְּקִדֻ֔ת וּשְׁמֹו֙ יִרְאִיָּ֔יה בֶּן־שֶֽׁלֶמְיָ֖ה בֶּן־חֲנַנְיָ֑ה וַיִּתְפֹּ֞שׂ אֶֽת־יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ לֵאמֹ֔ר אֶל־הַכַּשְׂדִּ֖ים אַתָּ֥ה נֹפֵֽל׃
14เยเรมีย์กล่าวว่า “ไม่จริง! ข้าพเจ้าไม่ได้แปรพักตร์ไปหาชาวเคลเดีย” แต่อิรียาห์ไม่ฟัง จับเยเรมีย์พาไปหาขุนนาง
14וַיֹּ֨אמֶר יִרְמְיָ֜הוּ שֶׁ֗קֶר אֵינֶ֤נִּי נֹפֵל֙ עַל־הַכַּשְׂדִּ֔ים וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֵלָ֑יו וַיִּתְפֹּ֤שׂ יִרְאִיָּיה֙ בְּיִרְמְיָ֔הוּ וַיְבִאֵ֖הוּ אֶל־הַשָּׂרִֽים׃
15ขุนนางโกรธเยเรมีย์ ทุบตีและขังเขาในบ้านของโยนาธาน อาลักษณ์ เพราะพวกเขาใช้บ้านนั้นเป็นคุก
15וַיִּקְצְפ֧וּ הַשָּׂרִ֛ים עַֽל־יִרְמְיָ֖הוּ וְהִכּ֣וּ אֹתֹ֑ו וְנָתְנ֨וּ אֹותֹ֜ו בֵּ֣ית הָאֵס֗וּר בֵּ֚ית יְהֹונָתָ֣ן הַסֹּפֵ֔ר כִּֽי־אֹתֹ֥ו עָשׂ֖וּ לְבֵ֥ית הַכֶּֽלֶא׃
16เมื่อเยเรมีย์เข้าไปในคุกใต้ดินและห้องขัง และอยู่ที่นั่นหลายวันแล้ว
16כִּ֣י בָ֧א יִרְמְיָ֛הוּ אֶל־בֵּ֥ית הַבֹּ֖ור וְאֶל־הַֽחֲנֻ֑יֹות וַיֵּֽשֶׁב־שָׁ֥ם יִרְמְיָ֖הוּ יָמִ֥ים רַבִּֽים׃ פ
17กษัตริย์เศเดคียาห์ก็ส่งคนไปพาเขาออกมา กษัตริย์ถามเขาอย่างลับ ๆ ในวังว่า “มีคำใดจากพระยาห์เวห์หรือไม่?” เยเรมีย์ตอบว่า “มี” และกล่าวอีกว่า “ท่านจะถูกมอบไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลน”
17וַיִּשְׁלַח֩ הַמֶּ֨לֶךְ צִדְקִיָּ֜הוּ וַיִּקָּחֵ֗הוּ וַיִּשְׁאָלֵ֨הוּ הַמֶּ֤לֶךְ בְּבֵיתֹו֙ בַּסֵּ֔תֶר וַיֹּ֕אמֶר הֲיֵ֥שׁ דָּבָ֖ר מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה וַיֹּ֤אמֶר יִרְמְיָ֙הוּ֙ יֵ֔שׁ וַיֹּ֕אמֶר בְּיַ֥ד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל תִּנָּתֵֽן׃ ס
18เยเรมีย์ยังกล่าวกับกษัตริย์เศเดคียาห์ว่า “ข้าพเจ้าทำผิดอะไรต่อท่าน ต่อข้าราชบริพารของท่าน หรือต่อประชาชนนี้ ท่านจึงขังข้าพเจ้าในคุก?
18וַיֹּ֣אמֶר יִרְמְיָ֔הוּ אֶל־הַמֶּ֖לֶךְ צִדְקִיָּ֑הוּ מֶה֩ חָטָ֨אתִֽי לְךָ֤ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וְלָעָ֣ם הַזֶּ֔ה כִּֽי־נְתַתֶּ֥ם אֹותִ֖י אֶל־בֵּ֥ית הַכֶּֽלֶא׃
19บัดนี้ผู้เผยพระวจนะของท่านที่เผยพระวจนะแก่ท่านว่า ‘กษัตริย์บาบิโลนจะไม่มาต่อสู้กับท่านหรือดินแดนนี้’ อยู่ที่ไหน?
19*וְאַיֹּו (וְאַיֵּה֙) נְבִ֣יאֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־נִבְּא֥וּ לָכֶ֖ם לֵאמֹ֑ר לֹֽא־יָבֹ֤א מֶֽלֶךְ־בָּבֶל֙ עֲלֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל הָאָ֥רֶץ הַזֹּֽאת׃
20บัดนี้ กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า โปรดฟังเถิด ขอให้คำวิงวอนของข้าพเจ้าไปถึงท่าน อย่าส่งข้าพเจ้ากลับไปบ้านของโยนาธาน อาลักษณ์ เกรงว่าข้าพเจ้าจะตายที่นั่น”
20וְעַתָּ֕ה שְֽׁמַֽע־נָ֖א אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ תִּפָּל־נָ֤א תְחִנָּתִי֙ לְפָנֶ֔יךָ וְאַל־תְּשִׁבֵ֗נִי בֵּ֚ית יְהֹונָתָ֣ן הַסֹּפֵ֔ר וְלֹ֥א אָמ֖וּת שָֽׁם׃
21กษัตริย์เศเดคียาห์จึงสั่งให้เอาเยเรมีย์ไปไว้ในลานทหารยาม พวกเขาให้ขนมปังเขาวันละก้อนจากถนนคนทำขนมปัง จนขนมปังทั้งหมดในเมืองหมดไป เยเรมีย์จึงอยู่ในลานทหารยาม
21וַיְצַוֶּ֞ה הַמֶּ֣לֶךְ צִדְקִיָּ֗הוּ וַיַּפְקִ֣דוּ אֶֽת־יִרְמְיָהוּ֮ בַּחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָה֒ וְנָתֹן֩ לֹ֨ו כִכַּר־לֶ֤חֶם לַיֹּום֙ מִח֣וּץ הָאֹפִ֔ים עַד־תֹּ֥ם כָּל־הַלֶּ֖חֶם מִן־הָעִ֑יר וַיֵּ֣שֶׁב יִרְמְיָ֔הוּ בַּחֲצַ֖ר הַמַּטָּרָֽה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.