2 โครินธ์ 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1ข้าพเจ้าเปาโล อัครทูตของพระเยซูคริสต์ ตามความประสงค์ของพระเจ้า และทิโมธีพี่น้องของเรา ถึงประชาคมของพระเจ้าที่เมืองโครินธ์ พร้อมกับผู้บริสุทธิ์ทุกคนทั่วแคว้นอาคายา
1Sithaw koehhaih baktih toengah Jesu Kri mah patoeh ih kami kai, Pawl hoi aicae ih amnawk Timote mah, Korin vangpui ah kaom Sithaw ih kricaabu hoi Akaia prae thung boih ah kaom kaciim kaminawk boih khaeah ca kang pat hoi:
2ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า อยู่กับพวกคุณ
2aicae Ampa Sithaw, Angraeng Jesu Kri khae ih tahmenhaih hoi monghaih to nangcae khaeah om nasoe.
3ขอถวายคำสรรเสริญแด่พระเจ้า พระบิดาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา พระบิดาผู้เปี่ยมด้วยความเมตตา และพระเจ้าผู้ประทานการปลอบใจทุกอย่าง
3Palungnathaih Ampa, kaminawk boih monghaih Sithaw, aicae Angraeng Jesu Kri Ampa hoi Sithaw loe pakoehhaih om nasoe.
4พระองค์ทรงปลอบใจเราในความทุกข์ยากทุกอย่าง เพื่อให้เราสามารถปลอบใจคนที่กำลังเผชิญความทุกข์ยากอย่างใดอย่างหนึ่ง ด้วยการปลอบใจที่เราเองได้รับจากพระเจ้า
4Sithaw mah aicae han monghaih paek baktih toengah, aicae mah doeh raihaih tong kaminawk to mongsak thai hanah, Anih mah aicae raihaih boih thung hoiah aicae han monghaih to paek boeh.
5เพราะความทุกข์ทรมานของพระคริสต์มาถึงเราอย่างล้นเหลือเพียงใด การปลอบใจที่เราได้รับทางพระคริสต์ก็ล้นเหลือเพียงนั้น
5Kri pongah patang a khang o parai baktih toengah, Kri rang hoiah kating ai monghaih to a hnuk o toeng.
6ถ้าเราต้องทนทุกข์ยาก ก็เพื่อให้พวกคุณได้รับการปลอบใจและความรอด ถ้าเราได้รับการปลอบใจ ก็เพื่อให้พวกคุณได้รับการปลอบใจเช่นกัน การปลอบใจนี้ทำให้พวกคุณอดทนอย่างมั่นคงต่อความทุกข์ทรมานแบบเดียวกับที่เราทนอยู่
6Monghaih hoi pahlonghaih a hnuk o han ih ni vaihi raihaih a tong o. Raihaih ka tong o baktih toengah, nangcae doeh palungsawkhaih hoiah raihaih to na pauep o pongah, ka hnuk o ih monghaih baktih toengah, nangcae mah doeh monghaih hoi pahlonghaih to na hnu o toeng tih.
7ความหวังที่เรามีต่อพวกคุณนั้นมั่นคง เพราะเรารู้ว่าเมื่อพวกคุณมีส่วนในความทุกข์ทรมาน ก็มีส่วนในการปลอบใจด้วย
7Patangkhanghaih tong kami ah na oh o baktih toengah, monghaih hnu kami ah na om o toeng tih, tito ka panoek o naah, nangcae nuiah ka tawnh o ih oephaih to thazok ai.
8พี่น้องทั้งหลาย เราอยากให้พวกคุณรู้เรื่องความทุกข์ยากที่เกิดขึ้นกับเราในแคว้นเอเชีย เราถูกกดดันหนักเกินกำลังอย่างยิ่ง จนสิ้นหวังแม้แต่จะมีชีวิตอยู่ต่อ
8Nawkamyanawk, Asia prae ah ka tongh o ih raihaih to panoek ai ah ohsak han ka koeh ai; ka tong o ih raihaih loe pauep thai ai, duek han khoek to oh:
9ในใจเราเอง เราได้รับคำตัดสินให้ตายแล้ว เพื่อเราจะไม่ไว้วางใจในตัวเอง แต่ไว้วางใจในพระเจ้าผู้ทรงทำให้คนตายฟื้นขึ้นจากความตาย
9kaicae loe duek han khue ni ka oh o sut boeh, toe kaicae loe kaimacae hoi kaimacae to angoep ai ah, duekhaih thung hoi pathawkkung, Sithaw to ni ka tang o.
10พระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นจากความตายอันน่ากลัวเช่นนั้น และยังทรงช่วยอยู่ เราหวังในพระองค์ว่าพระองค์จะทรงช่วยเราอีก
10Kanung parai duekhaih thung hoiah Sithaw mah kaicae to pahlong boeh, vaihi doeh Anih mah pahlong let bae vop tih, tiah oephaih ka tawnh o;
11พวกคุณก็ช่วยเราด้วยการอธิษฐานวิงวอน เพื่อว่าของประทานที่เราได้รับอาศัยคำอธิษฐานของคนจำนวนมาก จะทำให้คนจำนวนมากถวายคำขอบคุณเพื่อพวกคุณ
11kaicae han lawk nang thuih pae o nahaeloe, to tiah paroeai kaminawk mah abomhaih rang hoiah ka hnuk o ih tangqum pongah, kaminawk mah kaicae han kawnhaih lawk na thui pae o thai tih.
12สิ่งที่เราอวดได้คือ มโนธรรมของเราเป็นพยานว่า เราดำเนินชีวิตในโลกนี้ด้วยความบริสุทธิ์และความจริงใจที่มาจากพระเจ้า ไม่ใช่ด้วยปัญญาตามเนื้อหนัง แต่ด้วยพระคุณของพระเจ้า และยิ่งกว่านั้นเมื่ออยู่กับพวกคุณ
12Aicae amoekhaih loe hae ni: nangcae khae ka oh o naah cae loe, poek pahnaemhaih hoi Sithaw toenghaih hoiah ni kho ka sak o aep; hae long palunghahaih hoi na ai ah, a tahmenhaih rang hoiah ni Sithaw mah ang zaehhoih, tiah kasae kahoih panoekhaih palung hoiah ka thuih o.
13เพราะเราไม่ได้เขียนอะไรถึงพวกคุณนอกจากสิ่งที่พวกคุณอ่านหรือรับรู้อยู่แล้ว และข้าพเจ้าหวังว่าพวกคุณจะรับรู้จนถึงที่สุด
13Na kroek o moe, na panoek o ih lok ai ah loe, kalah lok nangcae khaeah ka tarik o ai; vaihi loe na panoek o thai boih tih boeh, tiah oephaih ka tawnh;
14อย่างที่พวกคุณรับรู้เราอยู่บ้างแล้วว่า พวกเราเป็นเหตุให้พวกคุณอวดได้ เช่นเดียวกับที่พวกคุณเป็นเหตุให้พวกเราอวดได้ ในวันของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
14nangcae mah nazetto maw loe kaicae kawng nang panoek o baktih toengah, Angraeng Jesu ih ani ah, kaicae mah nangcae kam oek o haih baktih toengah, nangcae mah doeh kaicae nam oek o haih toeng tih.
15ด้วยความมั่นใจนี้ ข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะมาหาพวกคุณก่อน เพื่อพวกคุณจะได้รับประโยชน์เป็นครั้งที่สอง
15Hae tiah tanghaih ka tawnh pongah, vaihnetto amekhaih na hnuk o thai hanah, nangcae khae kang zoh hmaloe han, tiah poekhaih ka tawnh;
16แล้วข้าพเจ้าจะเดินทางผ่านพวกคุณไปยังมาซิโดเนีย จากมาซิโดเนียจะกลับมาหาพวกคุณอีก แล้วให้พวกคุณช่วยส่งข้าพเจ้าเดินทางต่อไปยังยูเดีย
16Macedonia prae ah ka caeh naah nangcae khaeah kang paqai moe, Macedonia prae hoiah nangcae khaeah kang zoh let han. To pacoengah nangcae mah Judah prae ah kacaeh hanah na thak oh.
17เมื่อข้าพเจ้าวางแผนอย่างนี้ ข้าพเจ้าโลเลหรือ? หรือสิ่งที่ข้าพเจ้าวางแผน ข้าพเจ้าวางแผนตามเนื้อหนัง จนคำของข้าพเจ้ามีทั้ง “ใช่ ใช่” และ “ไม่ ไม่” หรือ?
17Hae tiah kholong caeh kam sak naah zoidaekta ah maw kam sak? To tih ai boeh loe long taksa baktih toengah, ue, ue, tiah thuih moe, to tih na ai ni, to tih na ai ni, tiah thuih han ih maw kam sak moeng?
18แต่พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ และคำพูดของเราที่มีต่อพวกคุณก็ไม่ได้เป็นทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่”
18Toe Sithaw loe oepthoh baktih toengah, nangcae khaeah kang thuih o ih lok loe Ue, tiah thuih ih lok ni oh, To tih na ai ni, tiah thuih ih lok to om ai.
19เพราะพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระเจ้า ผู้ที่พวกเรา คือข้าพเจ้า สิลวานัส และทิโมธี ประกาศท่ามกลางพวกคุณ ไม่ได้เป็นทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่” แต่ในพระองค์มีแต่ “ใช่”
19Kai, Silvana hoi Timote mah, kang thuih o ih Sithaw capa, Jesuh Kri ah loe Ue, tiah thuih ih lok hoi To tih na ai ni, tiah thuih ih lok to om ai, toe Anih ah loe Ue, tiah thuih ih lok ni oh.
20เพราะไม่ว่าพระเจ้าทรงมีคำสัญญามากเท่าใด ทุกคำสัญญาก็เป็น “ใช่” ในพระองค์ ดังนั้นโดยทางพระองค์ เราจึงกล่าว “อาเมน” เพื่อถวายพระสิริแด่พระเจ้าผ่านพวกเรา
20Sithaw lokkamhaih boih loe, aicae rang hoiah Sithaw lensawk thai hanah, Anih ah loe Ue, tiah thuih ih lok to oh moe, anih rang hoiah ni Amen, tiah thuihaih lok to doeh oh.
21พระเจ้าคือผู้ทรงทำให้พวกเรากับพวกคุณมั่นคงในพระคริสต์ และทรงเจิมพวกเรา
21Anih mah Kri ah vaihi nangcae to kaicae hoi nawnto caksak boeh, kaicae situi bawhkung loe Sithaw ni;
22พระองค์ยังทรงประทับตราเรา และประทานพระวิญญาณไว้ในใจเราเป็นมัดจำด้วย
22Anih mah aicae angmathaih tacik to daengh moe, aicae palung thungah kacak Muithla to paek.
23ข้าพเจ้าเรียกพระเจ้ามาเป็นพยานต่อจิตวิญญาณของข้าพเจ้าว่า ที่ข้าพเจ้ายังไม่ได้ไปเมืองโครินธ์ก็เพื่อจะผ่อนปรนให้พวกคุณ
23Toe nangcae tahmen pongah ni Korin vangpui ah kang zo ai boeh, tiah ka poekhaih panoekkung Sithaw loe kai hnukung ah oh.
24เราไม่ได้มีอำนาจควบคุมความเชื่อของพวกคุณ แต่เป็นผู้ร่วมงานกับพวกคุณเพื่อความยินดีของพวกคุณ เพราะพวกคุณยืนหยัดมั่นคงด้วยความเชื่อ
24Nangcae tanghaih nuiah ukhaih akaa ka tawn o ai, toe tanghaih ah nang doet o pongah, anghoehaih na tawnh o thai hanah nangcae hoi nawnto toksah kami ah ni ka oh o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.