เยเรมีย์ 42
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1ผู้บัญชาการกองกำลังทั้งหมด โยฮานัน บุตรคาเรอาห์ เยซันยาห์ บุตรโฮชายาห์ และประชาชนทั้งหมด ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด เข้ามาใกล้
1To naah kathoeg koek hoi kalen koek khoek to, Kariah capa Hohanan hoi Hosaiah capa Jezaniah, misatuh angraengnawk to caeh o boih moe,
2และบอกเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะว่า “โปรดรับคำวิงวอนของพวกเรา และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน เพื่อพวกเรา เพื่อผู้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดนี้ เพราะจากที่เคยมีมาก ตอนนี้พวกเราเหลือเพียงน้อยคน อย่างที่ท่านเห็นกับตา
2tahmaa Jeremiah khaeah, Kaicae tahmen hnikhaih hae tahngai pae ah loe, Hae ah anghmat kaminawk han Angraeng na Sithaw khaeah lawk na thui pae ah; na hnuk baktih toengah, canghni ah loe ka pop o parai, toe vaihi loe kami zetta ni ka oh o boeh:
3เพื่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน จะให้พวกเรารู้ทางที่ควรเดินและสิ่งที่ควรทำ”
3to tiah nahaeloe Angraeng na Sithaw mah, ka caeh o han ih loklam to na patuek ueloe, timaw ka sak o han, tito na hnusak tih, tiah a naa o.
4เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะจึงบอกว่า “ข้าพเจ้าได้ยินพวกท่านแล้ว จงฟัง ข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน ตามถ้อยคำของพวกท่าน ไม่ว่าพระยาห์เวห์ตอบพวกท่านเรื่องใด ข้าพเจ้าจะบอกพวกท่าน จะไม่ปิดบังสิ่งใดเลย”
4Tahmaa Jeremiah mah nihcae khaeah, Lok kang thaih pae boeh; tahmenhaih nang hnik o haih lok baktih toengah, na Angraeng Sithaw khaeah lawk ka thuih han hmang; Angraeng mah ang pathim o ih loknawk boih, maeto doeh tahmaih ai ah, kang thuih o han, tiah a naa.
5พวกเขาจึงบอกเยเรมีย์ว่า “หากพวกเราไม่ทำตามถ้อยคำทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน ส่งท่านมาบอกพวกเรา ขอพระยาห์เวห์เป็นพยานที่สัตย์จริงและซื่อตรงท่ามกลางพวกเรา
5To naah nihcae mah Jeremiah khaeah, Na Angraeng Sithaw mah kaicae khaeah thuih han ang patoeh ih baktih toengah, hmuen boih ka sah o ai nahaeloe, Angraeng loe kaicae salakah oep kaom hnukung tangtang ah om tih.
6ไม่ว่าดีหรือร้าย พวกเราจะเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา ที่พวกเราส่งท่านไปหา เพื่อพวกเราจะอยู่ดี เมื่อเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา”
6Kahoih hmuen maw, to tih ai boeh loe kahoih ai hmuen maw om langlacadoeh, anih khaeah kang patoeh o baktih toengah, kaicae Angraeng Sithaw ih lok to ka tahngaih o han; kaicae Angraeng Sithaw ih lok to ka tahngaih o naah ni, khosak ka hoih o tih, tiah a naa o.
7หลังจากสิบวัน คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์
7Ni hato oh pacoengah, Angraeng ih lok to Jeremiah khaeah angzoh.
8เขาเรียกโยฮานัน บุตรคาเรอาห์ ผู้บัญชาการกองกำลังทั้งหมดที่อยู่กับเขา และประชาชนทั้งหมด ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด
8To pongah anih mah Kariah capa Johanan, anih khae kaom misatuh angraengnawk boih, kathoeng koek hoi kalen koek khoek to nawnto a kawk cuu,
9และบอกว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ที่พวกท่านส่งข้าพเจ้าไปทูลคำวิงวอนต่อพระองค์ กล่าวดังนี้
9nihcae khaeah, Tahmen hnikhaih lawkthuih pae hanah, nang patoeh o ih Angraeng, Israel Sithaw mah, hae tiah thuih:
10‘หากพวกเจ้ายังอยู่ในดินแดนนี้ เราจะสร้างพวกเจ้า ไม่รื้อพวกเจ้าลง จะปลูกพวกเจ้า ไม่ถอนพวกเจ้าขึ้น เพราะเราเสียใจกับความทุกข์ที่เรานำมาสู่พวกเจ้า
10hae prae ah na oh o nahaeloe, kam timsak mak ai, kang pathawk o let han; kang thling o han, kang phongh o mak ai; nangcae nuiah ka sak ih raihaih pongah ka dawnpakhuem boeh.
11อย่ากลัวกษัตริย์บาบิโลนที่พวกเจ้ากลัว อย่ากลัวเขา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เพราะเราอยู่กับพวกเจ้าเพื่อช่วยพวกเจ้าให้รอด และช่วยให้พ้นมือเขา
11Vaihi na zit o ih Babylon siangpahrang to zii o hmah, anih to zii o hmah; anih ih ban thung hoiah kang pahlong o moe, kang loih o sak han, tiah Angraeng mah thuih.
12เราจะให้พวกเจ้าได้รับความเมตตา เพื่อเขาจะเมตตาพวกเจ้าและให้พวกเจ้ากลับไปดินแดนของตน
12Anih mah, Nangcae nuiah palungnathaih kam tuengsak han, nangmacae prae ah amlaem let hanah, anih mah nangcae nuiah palungnathaih to tawn tih, tiah a naa.
13“‘แต่หากพวกเจ้ากล่าวว่า “พวกเราจะไม่อยู่ในดินแดนนี้” จนไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเจ้า
13Toe nangcae mah, Hae prae ah ka om o mak ai, nangmacae Angraeng Sithaw ih lok doeh, ka tahngai o mak ai, tiah na thuih o,
14บอกว่า “ไม่ พวกเราจะไปดินแดนอียิปต์ ซึ่งพวกเราจะไม่เห็นสงคราม ไม่ได้ยินเสียงแตร และไม่หิวเพราะขาดขนมปัง พวกเราจะอยู่ที่นั่น”’
14misatukhaih kaom ai, mongkah tuen doeh angthaih ai, zok amthlamhaih kaom ai, Izip prae ah ka caeh o moe, to ah kho ka sak o han, tiah na thuih o;
15ดังนั้นบัดนี้ ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ จงฟังคำจากพระยาห์เวห์! พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘หากพวกเจ้ามุ่งหน้าไปอียิปต์จริง ๆ และไปอาศัยที่นั่น
15to pongah aw kanghmat Judah kaminawk, Angraeng ih lok hae tahngai oh; Izip prae ah caeh han palung na tawnh o nahaeloe, to ah khosak hanah caeh oh:
16ดาบที่พวกเจ้ากลัวจะตามพวกเจ้าทันในดินแดนอียิปต์ ความอดอยากที่พวกเจ้าหวาดกลัวจะไล่ตามไปติด ๆ ที่อียิปต์ และพวกเจ้าจะตายที่นั่น
16na zit o ih sumsen mah Izip prae ah na kae o tih, na zit o ih khokhahaih mah Izip prae khoek to na patom o ueloe, to ah na dueh o tih.
17คนทั้งหมดที่มุ่งหน้าไปอาศัยในอียิปต์จะเป็นอย่างนี้ จะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด ไม่มีใครเหลืออยู่หรือหนีรอดจากภัยร้ายที่เราจะนำมาสู่พวกเขา’
17Izip prae ah caeh moe, to ah khosak hanah mikhmai angqoi kaminawk loe sumsen, khokhahaih, kasae nathaih hoiah dueh o boih tih; mi kawbaktih doeh nangcae nuiah ka phaksak han ih amrohaih hoiah loih o mak ai, anghmat doeh anghmat o mak ai, tiah misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah thuih.
18เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘โทสะและความโกรธของเราถูกเทลงบนผู้คนที่อาศัยในเยรูซาเล็มอย่างไร ความโกรธของเราจะถูกเทลงบนพวกเจ้าเมื่อพวกเจ้าเข้าอียิปต์อย่างนั้น พวกเจ้าจะเป็นสิ่งน่าหวาดกลัว เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นคำสาปแช่ง และเป็นที่ดูหมิ่น พวกเจ้าจะไม่เห็นที่นี่อีก’
18Misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Jerusalem ah kaom kaminawk nuiah, palungphuihaih, kanung parai palungphuihaih to ka kraih thuih baktih toengah, Izip prae na kun o naah, nangcae nuiah ka kraih han; nangcae loe angzoehhaih, dawnraihaih, tangoenghaih hoi kasaethuih ih kami ah na om o tih; hae ahmuen hae na hnu o let mak ai boeh, tiah thuih.
19“พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับพวกท่าน ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ว่า ‘อย่าไปอียิปต์!’ จงรู้แน่ว่าวันนี้ข้าพเจ้าได้เป็นพยานเตือนพวกท่านแล้ว
19Aw anghmat Judah kaminawk, nangcae kawng pongah Angraeng mah, Izip prae ah caeh o hmah; vaihni ah acoehaih lok kang thuih o boeh, tito panoek oh, tiah thuih.
20เพราะพวกท่านหลอกลวงจนเป็นภัยต่อตัวเอง พวกท่านส่งข้าพเจ้าไปหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน บอกว่า ‘จงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เพื่อพวกเรา ไม่ว่าพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา กล่าวอะไร จงบอกพวกเราทั้งหมด แล้วพวกเราจะทำตาม’
20Kaicae han, aicae Angraeng Sithaw khaeah lawkthui pae ah, aicae Angraeng Sithaw mah thuih ih loknawk to kaicae khae na thui boih ah, anih ih lok to ka tahngaih pae o han, tiah nangmacae Angraeng Sithaw khaeah nang patoeh o, toe poekhaih palungthin nam khraeng o ving boeh.
21วันนี้ข้าพเจ้าบอกพวกท่านแล้ว แต่พวกท่านไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน ในเรื่องใดเลยที่พระองค์ส่งข้าพเจ้ามาบอก
21Vaihni ah lok kang thuih o boeh, kai ang patoeh moe, ang thuih o ih na Angraeng Sithaw ih loknawk doeh na tahngai o ai.
22ดังนั้นบัดนี้ จงรู้แน่ว่าพวกท่านจะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด ในที่ที่พวกท่านอยากไปอาศัย”
22To pongah vaihi na caeh o baktih toengah, khosak han na koeh o haih ahmuen ah sumsen, khokhahaih, kasae nathaih hoiah na dueh o tangtang tih boeh, tiah panoek oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.