เยเรมีย์ 44
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1คำที่มาถึงเยเรมีย์เกี่ยวกับชาวยิวทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ ที่มิกดล ทาปานเหส เมมฟิส และในดินแดนปัทโรสว่า
1Izip prae, Mikdol, Tahpanhes, Noph hoi Pathros ah kaom Judah kaminawk boih kawng pongah Jeremiah khaeah lok angzoh;
2“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘พวกเจ้าเห็นภัยร้ายทั้งหมดที่เรานำมาสู่เยรูซาเล็มและทุกเมืองของยูดาห์แล้ว ดูเถิด วันนี้เมืองเหล่านั้นรกร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่
2misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Jerusalem hoi Judah vangpuinawk boih nuiah ka phaksak ih amrohaih to na hnuk o boih boeh; to ahmuennawk loe vaihni ah pong sut boeh, mi mah doeh om o haih ai boeh,
3เพราะความชั่วร้ายที่พวกเขาทำเพื่อยั่วให้เราโกรธ คือพวกเขาไปเผาเครื่องหอมและปรนนิบัติเทพเจ้าอื่นที่พวกเขาไม่รู้จัก ทั้งพวกเขา พวกเจ้า และบรรพบุรุษของพวกเจ้าไม่รู้จัก
3Judah kaminawk, nangcae hoi nam panawk loe panoek ai ih kalah sithawnawk ih tok to sak pae o moe, hmuihoih thlaek hanah a caeh o, a sak o ih kahoih ai hmuennawk hoiah Kai palung ang phui o sak.
4ถึงอย่างนั้น เราส่งผู้เผยพระวจนะ ผู้รับใช้ของเราทุกคน มาหาพวกเจ้า เราตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขามาครั้งแล้วครั้งเล่า บอกว่า “โอ้ อย่าทำสิ่งน่ารังเกียจนี้ที่เราเกลียดเลย”
4Khawnthaw ah kang thawk moe, nangcae boih khaeah ka tamna tahmaanawk to kang patoeh, nihcae mah Aw ka hnukma ih hae panuet thok hmuen hae sah o hmah! tiah ang thuih o.
5แต่พวกเขาไม่ฟังและไม่เงี่ยหู ไม่หันกลับจากความชั่วร้าย ไม่หยุดเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าอื่น
5Toe nihcae mah tahngai o ai, a sak o ih kasae hmuen amlaem taak hanah, naa doeh patueng o ai, kalah sithawnawk khaeah hmuihoih thlaekhaih doeh toengh o ai.
6โทสะและความโกรธของเราจึงถูกเทออก และลุกไหม้ในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็ม เมืองเหล่านั้นจึงถูกทำลายและรกร้างอย่างที่เป็นอยู่วันนี้’
6To pongah palung ka phuihaih to ka kraih thuih, Judah vangpuinawk hoi Jerusalem loklamnawk to kangh moe, vaihni ah na hnuk o ih kaom hmuen baktiah amro pacoengah pong sut boeh, tiah thuih.
7“ดังนั้นบัดนี้ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘ทำไมพวกเจ้าทำความชั่วใหญ่หลวงต่อตัวเอง จนกำจัดผู้ชาย ผู้หญิง เด็กเล็กและทารกที่ยังกินนม ออกจากท่ามกลางยูดาห์ ไม่ให้พวกเจ้าเหลือใครเลย
7To pongah misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Tipongah nangcae khue ai, Judah kaminawk thung ih nongpa hoi nongpata, nawkta hoi tahnu nae li nawktanawk khoek to anghmat ai ah tamit boih moe, nangmacae hinghaih amro hanah kalen parai sethaih to na sak o loe?
8โดยเอาสิ่งที่มือพวกเจ้าทำมายั่วให้เราโกรธ เผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าอื่นในดินแดนอียิปต์ที่พวกเจ้ามาอาศัย เพื่อให้พวกเจ้าถูกกำจัด และเป็นคำสาปแช่งและเป็นที่ดูหมิ่นท่ามกลางทุกชนชาติบนแผ่นดิน?
8Egypt prae ah ban hoi na sak o ih hmuen, kalah sithawnawk khaeah hmuihoih thlaek hoiah kai palung nang phui o sak. Nangmacae hoi nangmacae nang hum o moe, long nui ih kaminawk boih salakah padaeng ih kami, kasaethuih ih kami ah na oh o.
9พวกเจ้าลืมความชั่วร้ายของบรรพบุรุษ ความชั่วร้ายของกษัตริย์ยูดาห์ ความชั่วร้ายของภรรยากษัตริย์เหล่านั้น ความชั่วร้ายของพวกเจ้าเอง และความชั่วร้ายของภรรยาพวกเจ้า ที่พวกเขาทำในดินแดนยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็มแล้วหรือ?
9Judah prae hoi Jerusalem ih loklamnawk ah, nam panawk, Judah siangpahrangnawk, siangpahrang zunawk mah sak o ih sethaih, nangmacae hoi na zunawk mah sak o ih sethaihnawk na pahnet o boeh maw?
10จนถึงวันนี้พวกเขายังไม่ถ่อมตน ไม่ยำเกรง และไม่ดำเนินตามข้อบัญญัติหรือข้อกำหนดของเรา ที่เราวางไว้ตรงหน้าพวกเจ้าและบรรพบุรุษ’
10Nihcae loe vaihni ni khoek to poeknaem o ai vop, zithaih doeh tawn o ai, nangcae hoi nam panawk hmaa ah ka suek ih ka paek ih lok hoi ka patuk ih loknawk doeh pazui o ai.
11“ดังนั้นพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล จึงกล่าวดังนี้ ‘จงฟัง เราจะหันหน้าต่อสู้กับพวกเจ้าเพื่อให้เกิดภัยร้าย เพื่อกำจัดยูดาห์ทั้งหมด
11To pongah misatuh Angraeng, Israel Sithaw mah, khenah, nangcae nuiah amrohaih ka phaksak moe, Judah kaminawk tamit boih hanah mikhmai ka paqoi han.
12เราจะเอาผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ที่มุ่งหน้าไปอาศัยในดินแดนอียิปต์ พวกเขาจะถูกทำลายทั้งหมด จะล้มลงในดินแดนอียิปต์ จะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก จะตายด้วยดาบและความอดอยาก ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด จะเป็นสิ่งน่าหวาดกลัว เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นคำสาปแช่ง และเป็นที่ดูหมิ่น
12Izip prae ah caeh moe, khosak hanah mikhmai paqoi kaminawk loe Izip prae ah anghmaa angtaa o boih tih; nihcae to sumsen hoi khokhahaih mah paduek tih; kathoeng koek hoi kalen koek khoek to, sumsen hoi khokhahaih mah paduek tih; padaenghaih, dawnraihaih, tangoenghaih hoi kasae thuih ih kami ah om o tih. Toe kanghmat Judah kaminawk loe kai mah ka lak han.
13เพราะเราจะลงโทษผู้ที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ อย่างที่เราลงโทษเยรูซาเล็ม ด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด
13Jerusalem loe sumsen, khokhahaih, kasae nathaih hoiah ka thuitaek baktih toengah, Izip prae ah kaom kaminawk to ka thuitaek han;
14ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ที่ไปอาศัยในดินแดนอียิปต์ จะไม่มีใครหนีรอดหรือเหลือกลับไปยังดินแดนยูดาห์ที่พวกเขาปรารถนาจะกลับไปอาศัย เพราะไม่มีใครจะกลับไป นอกจากผู้ที่หนีรอด’”
14to pongah Izip ah khosak han kacaeh, kanghmat Judah kaminawk loe Judah prae ah amlaem o let moe, khosak han koeh o cadoeh, maeto doeh loih o mak ai, mi doeh anghmat mak ai; loih kaminawk khue ai ah loe mi doeh amlaem o mak tih, tiah thuih.
15ผู้ชายทั้งหมดที่รู้ว่าภรรยาของตนเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าอื่น และผู้หญิงทั้งหมดที่ยืนอยู่ รวมกันเป็นชุมนุมใหญ่ คือประชาชนทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ ในปัทโรส ตอบเยเรมีย์ว่า
15Nihcae zunawk loe kalah sithawnawk khaeah hmuihoih thlaek o, tiah panoek nongpanawk boih, a taengah angdoe nongpatanawk boih, pop parai kaminawk, Izip prae ah kaom kaminawk boih, Pathros ah kaom kaminawk boih mah Jeremiah khaeah,
16“ส่วนคำที่ท่านพูดกับพวกเราในนามพระยาห์เวห์ พวกเราจะไม่ฟังท่าน
16Angraeng hmin hoi kaicae khaeah nang thuih ih lok to ka tahngai o mak ai!
17แต่พวกเราจะทำตามทุกคำที่ออกจากปากพวกเราแน่ จะเผาเครื่องหอมแก่ราชินีแห่งท้องฟ้าและเทเครื่องดื่มบูชาแก่เธอ อย่างที่พวกเรา บรรพบุรุษ กษัตริย์ และขุนนางของพวกเรา เคยทำในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็ม เพราะครั้งนั้นพวกเรามีอาหารมากมาย อยู่ดี และไม่พบภัยร้าย
17kaimacae, kam panawk, siangpahrangnawk hoi angraengnawk mah, Judah vangpui hoi Jerusalem loklamnawk ah sak o zong ih hmuen baktih toengah, van siangpahrang zu khaeah, hmuihoih to thlaek moe, tui angbawnhaih sak hanah, kaimacae pakha hoi tacawt baktih toengah ka sak o halat han boeh; kaicae loe caaknaek ka tawnh o mangh moe, nathaih om ai ah, khosak ka hoih o, tiah a naa o.
18แต่ตั้งแต่พวกเราหยุดเผาเครื่องหอมและเทเครื่องดื่มบูชาแก่ราชินีแห่งท้องฟ้า พวกเราก็ขาดแคลนทุกสิ่ง และถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก”
18Toe van siangpahrang zu khaeah, hmuihoih thlaekhaih, tui angbawnhaih sah ai ah ka oh o naah loe, tih hmuen doeh ka tawn o ai, sumsen, khokhahaih hoiah ni kam ro o, tiah a naa o.
19ผู้หญิงเหล่านั้นบอกว่า “เมื่อพวกเราเผาเครื่องหอมและเทเครื่องดื่มบูชาแก่ราชินีแห่งท้องฟ้า พวกเราทำขนมถวายเพื่อนมัสการเธอ และเทเครื่องดื่มบูชาแก่เธอ โดยไม่มีสามีของพวกเราร่วมด้วยหรือ?”
19Nongpatanawk mah, Van siangpahrang zu khaeah hmuihoih ka thlaek o, tui angbawnhaih ka sak o pacoengah, anih to ka bok o: to tiah anih khaeah ka sak o ih tui angbawnhaih hoi takaw kae sakhaih to ka savanawk panoek ai ah ni ka sak o, tito na poek o maw? tiah a naa o.
20เยเรมีย์จึงกล่าวกับประชาชนทั้งหมด ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ทุกคนที่ตอบเขาว่า
20To naah Jeremiah mah, Nongpanawk, nongpatanawk hoi kaminawk boih, anih ih lok pathim kaminawk boih khaeah,
21“เครื่องหอมที่พวกท่านเผาในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็ม ทั้งพวกท่าน บรรพบุรุษ กษัตริย์ ขุนนางของพวกท่าน และประชาชนในดินแดน พระยาห์เวห์ไม่ได้จดจำสิ่งเหล่านั้นหรือ? สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เข้ามาในความคิดของพระองค์หรอกหรือ?
21Judah vangpui hoi Jerusalem loklamnawk ah nangcae hoi nam panawk, nangcae ih siangpahrangnawk, nangcae ih angraengnawk hoi prae kaminawk mah na thlaek o ih hmuihoih to Angraeng mah panoek ai, poek doeh poek mak ai, tiah na poek o maw?
22พระยาห์เวห์จึงทนไม่ไหวอีกต่อไป เพราะความชั่วที่พวกท่านทำและสิ่งน่ารังเกียจที่พวกท่านกระทำ ดินแดนของพวกท่านจึงรกร้าง เป็นที่น่าตกตะลึง และเป็นคำสาปแช่ง ไม่มีคนอาศัย อย่างที่เป็นอยู่วันนี้
22Na sak o ih kasae hmuennawk, panuet thok hmuennawk to Angraeng mah pauep thai ai boeh; vaihni ah kaom hmuen baktih toengah, na prae thungah kami om ai boeh, angqai krang boeh moe, dawnrai koi kaom ahmuen hoi tangoeng ih ahmuen ah oh boeh.
23เพราะพวกท่านเผาเครื่องหอม ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ ไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ ไม่ดำเนินตามข้อบัญญัติ ข้อกำหนด และคำยืนยันของพระองค์ ภัยร้ายนี้จึงเกิดขึ้นกับพวกท่าน อย่างที่เป็นอยู่วันนี้”
23Hmuihoih na thlaek o, Angraeng nuiah na zae o, Angraeng ih lok to na tahngai o ai, ang paek o ih kaalok, ang patuk o ih lok hoi a thuih ih loknawk to na pazui o ai pongah, vaihni ah na hnuk o ih hmuen baktih toengah, hae sethaih loe nangcae nuiah phak boeh, tiah a naa.
24เยเรมีย์ยังกล่าวกับประชาชนทั้งหมด รวมทั้งผู้หญิงทั้งหมดว่า “ชาวยูดาห์ทุกคนที่อยู่ในดินแดนอียิปต์ จงฟังคำจากพระยาห์เวห์!
24Jeremiah mah kaminawk boih hoi nongpatanawk boih khaeah, Izip prae ah kaom Judah kaminawk boih, Angraeng ih lok hae tahngai oh.
25พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘พวกเจ้าและภรรยาของพวกเจ้าพูดด้วยปาก และทำให้สำเร็จด้วยมือ โดยบอกว่า “พวกเราจะทำตามคำปฏิญาณที่พวกเราปฏิญาณไว้แน่ จะเผาเครื่องหอมและเทเครื่องดื่มบูชาแก่ราชินีแห่งท้องฟ้า” “‘ถ้าอย่างนั้นจงยืนยันคำปฏิญาณและทำตามคำปฏิญาณของพวกเจ้าเถิด’
25Misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Nangmacae hoi na zunawk mah, van siangpahrang zu khaeah, hmuihoih to thlaek o moe, anih khaeah tui angbawnhaih ka sak o han, tiah thuih ih lok ka pazui o han, tiah pakha hoi na thuih o baktih toengah, ban hoi na koep o sak boeh; na thuih o ih lok to akoep o sak ah loe, na thuih o ih lok baktih toengah sah oh! tiah thuih, tiah a naa.
26“ดังนั้นชาวยูดาห์ทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ จงฟังคำจากพระยาห์เวห์ ‘จงฟัง เราสาบานด้วยนามอันยิ่งใหญ่ของเราแล้ว’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘จะไม่มีชาวยูดาห์คนใดในดินแดนอียิปต์ทั้งหมดเอ่ยนามเราอีกว่า “พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด”
26To pongah Izip prae ah kaom Judah kaminawk boih, Angraeng ih lok to tahngai oh; khenah, Angraeng mah, Izip prae thung boih ah kaom, Judah kaminawk boih mah, Angraeng Sithaw loe hing, tiah ka hmin to thui o mak ai boeh, tiah kalen parai ka hmin hoiah lokkamhaih to ka sak boeh, tiah thuih, tiah a naa.
27จงฟัง เราเฝ้าดูพวกเขาเพื่อภัยร้าย ไม่ใช่เพื่อสิ่งดี ชาวยูดาห์ทั้งหมดที่อยู่ในดินแดนอียิปต์จะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก จนหมดสิ้น
27Khenah, hoihhaih hnuksak han ih na ai ah, sethaih hnuksak han ih ni ka khet han boeh; Izip prae ah kaom Judah kaminawk loe sumsen, khokhahaih hoiah anghma o boih tih.
28คนที่หนีรอดจากดาบจะกลับจากดินแดนอียิปต์ไปดินแดนยูดาห์ มีจำนวนเพียงน้อยคน ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ทั้งหมดที่ไปอาศัยในดินแดนอียิปต์ จะรู้ว่าถ้อยคำของใครจะตั้งมั่น คำของเราหรือของพวกเขา
28Izip prae ah sumsen hoi kaloih thoemto kaminawk loe Judah prae ah amlaem o let tih; to naah Izip prae ah khosak hanah kacaeh, kanghmat Judah kaminawk mah, Kai ih lok maw kacak, to tih ai boeh loe nihcae ih lok, tito panoek o tih.
29“‘นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเจ้า’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘ว่าเราจะลงโทษพวกเจ้าในที่นี้ เพื่อพวกเจ้าจะรู้ว่าถ้อยคำของเราจะตั้งมั่นต่อพวกเจ้าเพื่อให้เกิดภัยร้ายอย่างแน่นอน’
29Angraeng mah, Hae ahmuen ah nangcae kang thuitaek han, na sak o ih zaehaih pongah kang thuitaek han, tiah ka thuih ih lok loe cak poe, tiah na panoek o tih; hae loe nangcae han angmathaih ah om tih, tiah thuih.
30พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘จงฟัง เราจะมอบฟาโรห์โฮฟรา กษัตริย์อียิปต์ ไว้ในมือศัตรูและในมือผู้ที่มุ่งเอาชีวิตเขา อย่างที่เรามอบเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ไว้ในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ผู้เป็นศัตรูและมุ่งเอาชีวิตเขา’”
30Angraeng mah, Khenah, Judah siangpahrang Zedekiah loe anih hinghaih pakrong, a misa, Babylon siangpahrang Nebuchadnezzar ban ah ka paek baktih toengah, Izip siangpahrang Faro-Hopra doeh anih hinghaih pakrong, a misanawk ban ah ka paek han, tiah thuih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.