เยเรมีย์ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“จงวิ่งไปมาตามถนนในเยรูซาเล็ม ดูให้รู้แน่ ไปหาตามลานกว้าง หากพบสักคนที่ทำอย่างยุติธรรมและแสวงหาความจริง เราจะยกโทษให้เยรูซาเล็ม
1Go about through the streets of Jerusalem, and see, and consider, and seek in the broad places thereof, if you can fins a man that executeth judgement, and seeketh faith: and I will be merciful unto it.
2แม้พวกเขาพูดว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ ก็ยังสาบานเท็จ”
2And though they say: The Lord liveth; this also they will swear falsely.
3พระยาห์เวห์ พระองค์มองหาความจริงมิใช่หรือ? พระองค์ตีพวกเขา แต่พวกเขาไม่รู้สึกเจ็บปวด พระองค์ทำลายพวกเขา แต่พวกเขาไม่ยอมรับการตักเตือน พวกเขาทำหน้าด้านยิ่งกว่าหิน ไม่ยอมกลับมา
3O Lord, thy eyes are upon truth: thou hast struck them, and they have not grieved: thou hast bruised them, and they have refused to receive correction: they have made their faces harder than the rock, and they have refused to return.
4ข้าพเจ้าพูดว่า “คนเหล่านี้คงเป็นคนยากจน พวกเขาโง่เขลา เพราะไม่รู้จักทางของพระยาห์เวห์ ไม่รู้ข้อบัญญัติของพระเจ้าของตน
4But I said: Perhaps these are poor and foolish, that know not the way of the Lord, the judgement of their God.
5ข้าพเจ้าจะไปหาคนใหญ่คนโต พูดกับพวกเขา เพราะพวกเขารู้จักทางของพระยาห์เวห์และข้อบัญญัติของพระเจ้าของตน” แต่คนเหล่านี้ก็พร้อมใจกันหักแอกและปลดเครื่องพันธนาการ
5I will go therefore to the great men, and I will speak to them: for they known the way of the Lord, the judgement of their God: and behold these have together broken the yoke more, and have burst the bonds.
6เพราะฉะนั้น สิงโตจากป่าจะฆ่าพวกเขา หมาป่ายามเย็นจะทำลายพวกเขา เสือดาวจะเฝ้าซุ่มตามเมือง ใครออกมาก็จะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เพราะพวกเขาละเมิดมากมาย และหันหลังให้เรามากขึ้น
6Wherefore a lion out of the wood hath slain them, a wolf in the evening, hath spoiled them, a leopard watcheth for their cities: every one that shall go out thence shall be taken, because their transgressions are multiplied, their rebellions are strengthened.
7“เราจะยกโทษให้เจ้าได้อย่างไร? ลูกหลานของเจ้าละทิ้งเรา สาบานในนามสิ่งที่ไม่ใช่เทพเจ้า เมื่อเราเลี้ยงพวกเขาจนอิ่ม พวกเขากลับมีชู้ และรวมตัวกันเป็นกลุ่มตามบ้านโสเภณี
7How can I be merciful to thee? thy children have forsaken me, and swear by them that are not gods: I fed them to the full, and they committed adultery, and rioted in the harlot’s house.
8พวกเขาเหมือนม้าที่กินอิ่มแล้วเที่ยวเตร่ แต่ละคนร้องฮี้หาภรรยาเพื่อนบ้าน
8They are become as amorous horses and stallions, every one neighed after his neighbor’s wife.
9เราไม่ควรลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องเหล่านี้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “เราไม่ควรแก้แค้นชนชาติอย่างนี้หรือ?
9Shall I not visit for these things, sayeth the Lord? and shall not my soul take revenge on such a nation?
10“จงขึ้นไปบนกำแพงของเธอและทำลาย แต่อย่าทำลายให้สิ้นซาก ตัดกิ่งของเธอออก เพราะกิ่งเหล่านั้นไม่ใช่ของพระยาห์เวห์
10Scale down the walls thereof, and throw them down, but do not utterly destroy: take away the branches thereof, because they are not the Lord’s.
11เพราะชนอิสราเอลและชนยูดาห์ทรยศเราอย่างหนัก” พระยาห์เวห์กล่าว
11For the house of Israel, and the house of Juda have greatly transgressed against me, saith the Lord.
12พวกเขาปฏิเสธพระยาห์เวห์ พูดว่า “ไม่ใช่พระองค์หรอก ภัยร้ายจะไม่มาถึงพวกเรา พวกเราจะไม่พบดาบหรือความอดอยาก
12They have denied the Lord, and said, It is not he: and the evil shall not come upon us: we shall not see the sword and famine.
13ผู้เผยพระวจนะจะกลายเป็นสายลม ไม่มีคำของพระองค์ในตัวพวกเขา สิ่งที่พูดนั้นจะเกิดกับพวกเขาเอง”
13The prophets have spoken in the wind, and there was no word of God in them: these things therefore shall befall them.
14เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งกองทัพกล่าวว่า “เพราะพวกเจ้าพูดเช่นนี้ จงฟัง เราจะทำให้ถ้อยคำของเราในปากเจ้าเป็นไฟ ทำให้ชนชาตินี้เป็นไม้ ไฟนั้นจะเผาผลาญพวกเขา
14Thus saith the Lord the God of hosts: Because you have spoken this word, behold I will make my words in thy mouth as fire, and this people as wood, and it shall devour them.
15ชนอิสราเอลเอ๋ย จงฟัง เราจะนำชนชาติหนึ่งจากแดนไกลมาต่อสู้กับพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “เป็นชนชาติเข้มแข็ง เป็นชนชาติเก่าแก่ พวกเจ้าไม่รู้ภาษาของเขา ฟังที่เขาพูดไม่เข้าใจ
15Behold I will bring upon you a nation from afar, O house of Israel, saith the Lord: a strong nation, an ancient nation, a nation whose language thou shalt not know, nor understand what they say.
16กระบอกลูกธนูของพวกเขาเป็นหลุมศพที่เปิดอยู่ ทุกคนเป็นนักรบกล้าแข็ง
16Their quiver is as an open sepulchre, they are all valiant.
17พวกเขาจะกินผลเก็บเกี่ยวและขนมปังที่ลูกชายลูกสาวของเจ้าควรได้กิน จะกินฝูงแพะแกะและฝูงวัวของเจ้า จะกินเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของเจ้า จะใช้ดาบทำลายเมืองที่มีป้อมปราการซึ่งเจ้าไว้วางใจ
17And they shall eat up thy corn, and thy bread: they shall devour thy sons, and thy daughters: they shall eat up thy flocks, and thy herds: they shall eat thy vineyards, and thy figs: and with the sword they shall destroy thy strong cities, wherein thou trustest.
18“แต่แม้ในเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะไม่ทำลายพวกเจ้าให้สิ้นซาก
18Nevertheless in those days, saith the Lord, I will not bring you to utter destruction.
19เมื่อพวกเจ้าถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดกับพวกเรา?’ เจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘พวกเจ้าละทิ้งเราและรับใช้เทพเจ้าต่างถิ่นในแผ่นดินของพวกเจ้าฉันใด พวกเจ้าก็จะรับใช้คนต่างถิ่นในแผ่นดินที่ไม่ใช่ของพวกเจ้าฉันนั้น’
19And if you shall say: why hath the Lord our God done all these things to us? thou shalt say to them: As you have forsaken me, and served a strange god in your own land, so shall you serve strangers in a land that is not your own.
20“จงประกาศเรื่องนี้ในหมู่ชนยาโคบ แจ้งข่าวในยูดาห์ว่า
20Declare ye this to the house of Jacob, and publish it in Juda, saying:
21‘ชนชาติที่โง่เขลาและไม่เข้าใจ จงฟังเรื่องนี้ มีตาแต่ไม่เห็น มีหูแต่ไม่ได้ยิน
21Hear, O foolish people, and without understanding: who have eyes, and see not: and ears, and hear not.
22พวกเจ้าไม่ยำเกรงเราหรือ?’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘พวกเจ้าไม่สั่นกลัวต่อหน้าเราหรือ? เรากำหนดให้ทรายเป็นขอบเขตของทะเล เป็นข้อกำหนดถาวรที่ทะเลจะข้ามไปไม่ได้ ถึงคลื่นซัดแรงก็เอาชนะไม่ได้ ถึงคำรามก็ยังข้ามไปไม่ได้’
22Will not you then fear me, saith the Lord: and will you not repent at my presence? I have set the sand a bound for the sea, an everlasting ordinance, which it shall not pass over: and the waves thereof shall toss themselves, and shall not prevail: they shall swell, and shall not pass over it.
23“แต่ชนชาตินี้มีใจแข็งขืนและกบฏ พวกเขาขัดขืนแล้วจากไป
23But the heart of this people is become hard of belief and provoking, they are revolted and gone away.
24พวกเขาไม่พูดในใจว่า ‘ให้พวกเรายำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา พระองค์ให้ฝนต้นฤดูและปลายฤดูตามเวลา รักษาช่วงสัปดาห์เก็บเกี่ยวที่กำหนดไว้ให้พวกเรา’
24And they have not said in their heart: let us fear the Lord our God, who giveth us the early and the latter rain in due season: who preserveth for us the fullness of the yearly harvest.
25“ความผิดของพวกเจ้าทำให้สิ่งเหล่านี้หันไป บาปของพวกเจ้าขวางสิ่งดี ๆ ไว้ไม่ให้มาถึง
25Your iniquities have turned these things away, and your sins have withholden good things from you.
26เพราะมีคนชั่วอยู่ในหมู่ชนชาติของเรา พวกเขาเฝ้าซุ่มเหมือนคนดักนก วางกับดักจับคน
26For among my people are found wicked men, that lie in wait as fowlers, setting snares and traps to catch men.
27กรงเต็มไปด้วยนกฉันใด บ้านของพวกเขาก็เต็มไปด้วยการหลอกลวงฉันนั้น พวกเขาจึงมีอำนาจและร่ำรวยขึ้น
27As a net is full of birds, so their houses are full of deceit: therefore are they become great and enriched.
28พวกเขาอ้วนพี ผิวเปล่งปลั่ง ใช่แล้ว พวกเขาทำชั่วเกินใคร ไม่สู้คดีให้ลูกกำพร้าพ่อเพื่อให้พวกเขาอยู่ดีมีสุข ไม่ปกป้องสิทธิของคนขัดสน
28They are grown gross and fat: and have most wickedly transgressed my words. They have not judged the cause of the widow, they have not managed the cause of the fatherless, they have not judged the judgement of the poor.
29“เราไม่ควรลงโทษเพราะเรื่องเหล่านี้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “เราไม่ควรแก้แค้นชนชาติอย่างนี้หรือ?
29Shall I not visit for these things, saith the Lord? or shall not my soul take revenge on such a nation?
30“เรื่องน่าตกตะลึงและสยดสยองเกิดขึ้นในแผ่นดิน
30Astonishing and wonderful things have been done in the land.
31ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์เท็จ ปุโรหิตปกครองตามอำนาจของตน และชนชาติของเราชอบให้เป็นอย่างนั้น เมื่อเรื่องนี้ถึงจุดจบ พวกเจ้าจะทำอย่างไร?
31The prophets prophesied falsehood, and the priests clapped their hands: and my people loved such things: what then shall be done in the end thereof?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.