ปฐมกาล
Chapter 27
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 27

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1เมื่อ​อิสอัค​แก่​ลง​ดวงตา​พร่ามัว​จน​มอง​ไม่​เห็น​เขา​เรียก​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ว่า“ลูก” เอซาว​ตอบ​ว่า“ผม​อยู่​นี่​ครับ”
1وَحَدَثَ لَمَّا شَاخَ إِسْحَاقُ وَكَلَّتْ عَيْنَاهُ عَنِ ٱلنَّظَرِ، أَنَّهُ دَعَا عِيسُوَ ٱبْنَهُ ٱلْأَكْبَرَ وَقَالَ لَهُ: «يَا ٱبْنِي». فَقَالَ لَهُ: «هَأَنَذَا».
2อิสอัค​พูด​ว่า“พ่อ​แก่​แล้ว​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ตาย​วัน​ไหน
2فَقَالَ: «إِنَّنِي قَدْ شِخْتُ وَلَسْتُ أَعْرِفُ يَوْمَ وَفَاتِي.
3ตอน​นี้​เอา​อาวุธ​ของ​ลูก​ทั้ง​ซอง​ลูก​ธนู​และ​คัน​ธนู​ออก​ไป​ล่า​สัตว์​ใน​ทุ่ง​มา​ให้​พ่อ
3فَٱلْآنَ خُذْ عُدَّتَكَ: جُعْبَتَكَ وَقَوْسَكَ، وَٱخْرُجْ إِلَى ٱلْبَرِّيَّةِ وَتَصَيَّدْ لِي صَيْدًا،
4ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ชอบ​แล้ว​เอา​มา​ให้​พ่อ​กิน​เพื่อ​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก​ก่อน​พ่อ​จะ​ตาย”
4وَٱصْنَعْ لِي أَطْعِمَةً كَمَا أُحِبُّ، وَأْتِنِي بِهَا لِآكُلَ حَتَّى تُبَارِكَكَ نَفْسِي قَبْلَ أَنْ أَمُوتَ».
5เรเบคาห์​ได้ยิน​ตอน​อิสอัค​พูด​กับ​เอซาว​ลูกชาย​เอซาว​จึง​ออก​ไป​ล่า​สัตว์​ใน​ทุ่ง​เพื่อน​ำกลับมา
5وَكَانَتْ رِفْقَةُ سَامِعَةً إِذْ تَكَلَّمَ إِسْحَاقُ مَعَ عِيسُو ٱبْنِهِ. فَذَهَبَ عِيسُو إِلَى ٱلْبَرِّيَّةِ كَيْ يَصْطَادَ صَيْدًا لِيَأْتِيَ بِهِ.
6เรเบคาห์​พูด​กับ​ยาโคบ​ลูกชาย​ว่า“แม่​ได้ยิน​พ่อ​พูด​กับ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ลูก​ว่า
6وَأَمَّا رِفْقَةُ فَكَلمتْ يَعْقُوبَ ٱبْنِهَا قَائِلةً: «إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ أَبَاكَ يُكَلِّمُ عِيسُوَ أَخَاكَ قَائِلًا:
7‘เอา​เนื้อ​ที่​ล่าม​า​ให้​พ่อ​แล้ว​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​ให้​พ่อ​กิน​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ก่อน​ตาย’
7ٱئْتِنِي بِصَيْدٍ وَٱصْنَعْ لِي أَطْعِمَةً لِآكُلَ وَأُبَارِكَكَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ قَبْلَ وَفَاتِي.
8เพราะ​ฉะนั้น​ลูก​ฟัง​แม่​และ​ทำ​ตาม​ที่​แม่​สั่ง
8فَٱلْآنَ يَا ٱبْنِي ٱسْمَعْ لِقَوْلِي فِي مَا أَنَا آمُرُكَ بِهِ:
9ไป​ที่​ฝูง​สัตว์​แล้ว​เอา​ลูก​แพะ​ดี​ๆ​มา​สอง​ตัว​แม่​จะ​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ชอบ
9اِذْهَبْ إِلَى ٱلْغَنَمِ وَخُذْ لِي مِنْ هُنَاكَ جَدْيَيْنِ جَيِّدَيْنِ مِنَ ٱلْمِعْزَى، فَأَصْنَعَهُمَا أَطْعِمَةً لِأَبِيكَ كَمَا يُحِبُّ،
10ลูก​เอา​ไป​ให้​พ่อ​กิน​เพื่อ​พ่อ​จะ​อวยพร​ลูก​ก่อน​ตาย”
10فَتُحْضِرَهَا إِلَى أَبِيكَ لِيَأْكُلَ حَتَّى يُبَارِكَكَ قَبْلَ وَفَاتِهِ».
11ยาโคบ​พูด​กับ​เรเบคาห์​แม่​ว่า“แต่​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ผม​มี​ขนดก​ส่วน​ผิว​ผม​เกลี้ยง
11فَقَالَ يَعْقُوبُ لِرِفْقَةَ أُمِّهِ: «هُوَذَا عِيسُو أَخِي رَجُلٌ أَشْعَرُ وَأَنَا رَجُلٌ أَمْلَسُ.
12ถ้า​พ่อ​คลำ​ตัว​ผม​พ่อ​จะ​เห็น​ว่า​ผม​กำลัง​หลอก​ท่าน​แล้ว​ผม​จะ​ถูก​สาป​แทน​ที่​จะ​ได้​รับ​พร”
12رُبَّمَا يَجُسُّنِي أَبِي فَأَكُونُ فِي عَيْنَيْهِ كَمُتَهَاوِنٍ، وَأَجْلِبُ عَلَى نَفْسِي لَعْنَةً لَا بَرَكَةً».
13แม่​ตอบ​ว่า“ถ้า​มี​คำ​สาป​ก็​ให้​ตก​ที่​แม่​เถอะ​ลูก​แค่​ฟัง​แม่​แล้ว​ไป​เอา​ลูก​แพะ​มา”
13فَقَالَتْ لَهُ أُمُّهُ: «لَعْنَتُكَ عَلَيَّ يَا ٱبْنِي. اِسْمَعْ لِقَوْلِي فَقَطْ وَٱذْهَبْ خُذْ لِي».
14ยาโคบ​จึง​ไป​เอา​ลูก​แพะ​มา​ส่ง​ให้​แม่​แล้ว​แม่​ก็​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ของ​เขา​ชอบ
14فَذَهَبَ وَأَخَذَ وَأَحْضَرَ لِأُمِّهِ، فَصَنَعَتْ أُمُّهُ أَطْعِمَةً كَمَا كَانَ أَبُوهُ يُحِبُّ.
15เรเบคาห์​นำ​เสื้อผ้า​ดี​ๆ​ของ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ที่​เก็บ​อยู่​ใน​บ้าน​มา​ให้​ยาโคบ​ลูกชาย​คน​เล็ก​สวม
15وَأَخَذَتْ رِفْقَةُ ثِيَابَ عِيسُو ٱبْنِهَا ٱلْأَكْبَرِ ٱلْفَاخِرَةَ ٱلَّتِي كَانَتْ عِنْدَهَا فِي ٱلْبَيْتِ وَأَلْبَسَتْ يَعْقُوبَ ٱبْنَهَا ٱلْأَصْغَرَ،
16แล้ว​เอา​หนัง​ลูก​แพะ​พัน​ที่​มือ​และ​ลำ​คอ​ส่วน​ที่​เกลี้ยง​ของ​ยาโคบ
16وَأَلْبَسَتْ يَدَيْهِ وَمَلَاسَةَ عُنُقِهِ جُلُودَ جَدْيَيِ ٱلْمِعْزَى.
17จาก​นั้น​เธอ​ส่ง​อาหาร​รส​อร่อย​กับ​ขนม​ปัง​ที่​ทำ​ไว้​ให้​ยาโคบ​ลูกชาย
17وَأَعْطَتِ ٱلْأَطْعِمَةَ وَٱلْخُبْزَ ٱلَّتِي صَنَعَتْ فِي يَدِ يَعْقُوبَ ٱبْنِهَا.
18ยาโคบ​เข้า​ไป​หา​พ่อ​แล้ว​เรียก“พ่อ​ครับ” อิสอัค​ตอบ​ว่า“พ่อ​อยู่​นี่​ลูก​เป็น​ใคร”
18فَدَخَلَ إِلَى أَبِيهِ وَقَالَ: «يَا أَبِي». فَقَالَ: «هَأَنَذَا. مَنْ أَنْتَ يَا ٱبْنِي؟».
19ยาโคบ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า“ผม​คือ​เอซาว​ลูก​คน​โต​ของ​พ่อ​ผม​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​บอก​แล้ว​ลุก​ขึ้น​นั่ง​กิน​เนื้อ​ที่​ผม​ล่าม​า​เถอะ​แล้ว​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ผม”
19فَقَالَ يَعْقُوبُ لِأَبِيهِ: «أَنَا عِيسُو بِكْرُكَ. قَدْ فَعَلْتُ كَمَا كَلَّمْتَنِي. قُمِ ٱجْلِسْ وَكُلْ مِنْ صَيْدِي لِكَيْ تُبَارِكَنِي نَفْسُكَ».
20อิสอัค​ถาม​ลูก​ว่า“ลูก​ไป​หา​ได้​เร็ว​ขนาด​นี้​ได้​อย่างไร” ยาโคบ​ตอบ​ว่า“เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พ่อ​ช่วย​ให้​ผม​พบ​เร็ว”
20فَقَالَ إِسْحَاقُ لِٱبْنِهِ: «مَا هَذَا ٱلَّذِي أَسْرَعْتَ لِتَجِدَ يَا ٱبْنِي؟». فَقَالَ: «إِنَّ ٱلرَّبَّ إِلَهَكَ قَدْ يَسَّرَ لِي».
21อิสอัค​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“เข้า​มา​ใกล้​ๆ​ให้​พ่อ​คลำ​ดู​ลูก​ว่า​ลูก​เป็น​เอซาว​จริง​หรือ​ไม่”
21فَقَالَ إِسْحَاقُ لِيَعْقُوبَ: «تَقَدَّمْ لِأَجُسَّكَ يَا ٱبْنِي. أَأَنْتَ هُوَ ٱبْنِي عِيسُو أَمْ لَا؟».
22ยาโคบ​จึง​เข้า​ไป​ใกล้​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​อิสอัค​คลำ​ตัว​เขา​แล้ว​พูด​ว่า“เสียง​เป็น​เสียง​ของ​ยาโคบ​แต่​มือ​เป็น​มือ​ของ​เอซาว”
22فَتَقَدَّمَ يَعْقُوبُ إِلَى إِسْحَاقَ أَبِيهِ، فَجَسَّهُ وَقَالَ: «ٱلصَّوْتُ صَوْتُ يَعْقُوبَ، وَلَكِنَّ ٱلْيَدَيْنِ يَدَا عِيسُو».
23อิสอัค​จำ​เขา​ไม่​ได้​เพราะ​มือ​มี​ขน​เหมือน​มือ​ของ​เอซาว​พี่​ชาย​จึง​อวยพร​เขา
23وَلَمْ يَعْرِفْهُ لِأَنَّ يَدَيْهِ كَانَتَا مُشْعِرَتَيْنِ كَيَدَيْ عِيسُو أَخِيهِ، فَبَارَكَهُ.
24แล้ว​ถาม​อีก​ว่า“ลูก​เป็น​เอซาว​จริงๆ​ใช่​ไหม” เขา​ตอบ​ว่า“ใช่​ครับ”
24وَقَالَ: «هَلْ أَنْتَ هُوَ ٱبْنِي عِيسُو؟». فَقَالَ: «أَنَا هُوَ».
25อิสอัค​พูด​ว่า“เอา​มา​ใกล้​ๆ​พ่อ​จะ​กิน​เนื้อ​ที่​ลูก​ล่าม​า​แล้ว​พ่อ​จะ​อวยพร​ลูก” ยาโคบ​นำ​อาหาร​มา​ให้​เขา​ก็​กิน​แล้ว​นำ​เหล้า​องุ่น​มา​ให้​เขา​ก็​ดื่ม
25فَقَالَ: «قَدِّمْ لِي لِآكُلَ مِنْ صَيْدِ ٱبْنِي حَتَّى تُبَارِكَكَ نَفْسِي». فَقَدَّمَ لَهُ فَأَكَلَ، وَأَحْضَرَ لَهُ خَمْرًا فَشَرِبَ.
26อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​พูด​ว่า“เข้า​มา​ใกล้​ๆ​แล้ว​จูบ​พ่อ​สิ​ลูก”
26فَقَالَ لَهُ إِسْحَاقُ أَبُوهُ: «تَقَدَّمْ وَقَبِّلْنِي يَا ٱبْنِي».
27ยาโคบ​เข้า​ไป​จูบ​พ่อ​อิสอัค​ได้​กลิ่น​เสื้อผ้า​ของ​เขา​จึง​อวยพร​ว่า “กลิ่น​ของ​ลูก​พ่อ เหมือน​กลิ่น​ทุ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​อวยพร
27فَتَقَدَّمَ وَقَبَّلَهُ، فَشَمَّ رَائِحَةَ ثِيَابِهِ وَبَارَكَهُ، وَقَالَ: «ٱنْظُرْ! رَائِحَةُ ٱبْنِي كَرَائِحَةِ حَقْلٍ قَدْ بَارَكَهُ ٱلرَّبُّ.
28ขอ​พระเจ้า​ประทาน​น้ำค้าง​จาก​ท้องฟ้า และ​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ของ​แผ่นดิน​แก่​ลูก ทั้ง​ธัญพืช​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​อย่าง​มากมาย
28فَلْيُعْطِكَ ٱللهُ مِنْ نَدَى ٱلسَّمَاءِ وَمِنْ دَسَمِ ٱلْأَرْضِ. وَكَثْرَةَ حِنْطَةٍ وَخَمْرٍ.
29ขอ​ให้​ชน​ชาติ​ต่างๆ​รับใช้​ลูก และ​ประชาชาติ​ต่างๆ​ก้มกราบ​ลูก จง​เป็น​นาย​เหนือ​พี่น้อง​ของ​ลูก ให้​ลูกชาย​ทั้งหลาย​ของ​แม่​ก้มกราบ​ลูก ใคร​สาป​ลูก​ขอ​ให้​คน​นั้น​ถูก​สาป ใคร​อวยพร​ลูก​ขอ​ให้​คน​นั้น​ได้​รับ​พร”
29لِيُسْتَعْبَدْ لَكَ شُعُوبٌ، وَتَسْجُدْ لَكَ قَبَائِلُ. كُنْ سَيِّدًا لِإِخْوَتِكَ، وَلْيَسْجُدْ لَكَ بَنُو أُمِّكَ. لِيَكُنْ لَاعِنُوكَ مَلْعُونِينَ، وَمُبَارِكُوكَ مُبَارَكِينَ».
30พอ​อิสอัค​อวยพร​ยาโคบ​เสร็จ​และ​ยาโคบ​เพิ่ง​ออก​ไป​จาก​พ่อ​เอซาว​พี่​ชาย​ก็​กลับ​จาก​ล่า​สัตว์
30وَحَدَثَ عِنْدَمَا فَرَغَ إِسْحَاقُ مِنْ بَرَكَةِ يَعْقُوبَ، وَيَعْقُوبُ قَدْ خَرَجَ مِنْ لَدُنْ إِسْحَاقَ أَبِيهِ، أَنَّ عِيسُوَ أَخَاهُ أَتَى مِنْ صَيْدِهِ،
31เขา​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​แล้ว​นำ​มา​ให้​พ่อ​พูด​ว่า“พ่อ​ลุก​ขึ้น​กิน​เนื้อ​ที่​ลูก​ล่าม​า​เถอะ​แล้ว​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก”
31فَصَنَعَ هُوَ أَيْضًا أَطْعِمَةً وَدَخَلَ بِهَا إِلَى أَبِيهِ وَقَالَ لِأَبِيهِ: «لِيَقُمْ أَبِي وَيَأْكُلْ مِنْ صَيْدِ ٱبْنِهِ حَتَّى تُبَارِكَنِي نَفْسُكَ».
32อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ถาม​ว่า“ลูก​เป็น​ใคร” เขา​ตอบ​ว่า“ผม​คือ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ของ​พ่อ”
32فَقَالَ لَهُ إِسْحَاقُ أَبُوهُ: «مَنْ أَنْتَ؟» فَقَالَ: «أَنَا ٱبْنُكَ بِكْرُكَ عِيسُو».
33อิสอัค​ตัว​สั่น​อย่าง​รุนแรง​แล้ว​พูด​ว่า“แล้ว​คน​ที่​ล่า​สัตว์​เอา​มา​ให้​พ่อ​ก่อน​ลูก​มา​คือ​ใคร​พ่อ​กิน​ของ​เขา​ไป​หมด​และ​อวยพร​เขา​แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​พร​แน่นอน”
33فَٱرْتَعَدَ إِسْحَاقُ ٱرْتِعَادًا عَظِيمًا جِدًّا وَقَالَ: «فَمَنْ هُوَ ٱلَّذِي ٱصْطَادَ صَيْدًا وَأَتَى بِهِ إِلَيَّ فَأَكَلْتُ مِنَ ٱلْكُلِّ قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ، وَبَارَكْتُهُ؟ نَعَمْ، وَيَكُونُ مُبَارَكًا».
34เมื่อ​เอซาว​ได้ยิน​คำ​ของ​พ่อ​เขา​ร้อง​ออก​มา​ดัง​ลั่น​ด้วย​ความ​ขมขื่นใจ​อย่าง​ยิ่ง​แล้ว​พูด​ว่า“พ่อ​อวยพร​ผม​ด้วย​อวยพร​ผม​ด้วย!”
34فَعِنْدَمَا سَمِعَ عِيسُو كَلَامَ أَبِيهِ صَرَخَ صَرْخَةً عَظِيمَةً وَمُرَّةً جِدًّا، وَقَالَ لِأَبِيهِ: «بَارِكْنِي أَنَا أَيْضًا يَا أَبِي».
35อิสอัค​ตอบ​ว่า“น้อง​ของ​ลูก​มา​หลอก​พ่อ​และ​เอา​พร​ของ​ลูก​ไป​แล้ว”
35فَقَالَ: «قَدْ جَاءَ أَخُوكَ بِمَكْرٍ وَأَخَذَ بَرَكَتَكَ».
36เอซาว​พูด​ว่า“เขา​ชื่อ​ยาโคบ​ก็​สม​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​เขา​เบียด​ผม​ออก​ไป​ถึง​สอง​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​แรก​เอา​สิทธิ​ของ​ลูก​คน​โต​ไป​คราว​นี้​เอา​พร​ของ​ผม​ไป​อีก”แล้ว​ถาม​ว่า“พ่อ​ไม่​ได้​เหลือ​พร​ไว้​ให้​ผม​บ้าง​หรือ”
36فَقَالَ: «أَلَا إِنَّ ٱسْمَهُ دُعِيَ يَعْقُوبَ، فَقَدْ تَعَقَّبَنِي ٱلْآنَ مَرَّتَيْنِ! أَخَذَ بَكُورِيَّتِي، وَهُوَذَا ٱلْآنَ قَدْ أَخَذَ بَرَكَتِي». ثُمَّ قَالَ: «أَمَا أَبْقَيْتَ لِي بَرَكَةً؟».
37อิสอัค​ตอบ​เอซาว​ว่า“พ่อ​แต่งตั้ง​ให้​เขา​เป็น​นาย​ของ​ลูก​แล้ว​และ​ให้​พี่น้อง​ทั้งหมด​ของ​เขา​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เขา​พ่อ​เลี้ยง​เขา​ด้วย​ธัญพืช​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​แล้ว​พ่อ​จะ​ทำ​อะไร​ให้​ลูก​ได้​อีก”
37فَأَجَابَ إِسْحَاقُ وَقَالَ لِعِيسُو: «إِنِّي قَدْ جَعَلْتُهُ سَيِّدًا لَكَ، وَدَفَعْتُ إِلَيْهِ جَمِيعَ إِخْوَتِهِ عَبِيدًا، وَعَضَدْتُهُ بِحِنْطَةٍ وَخَمْرٍ. فَمَاذَا أَصْنَعُ إِلَيْكَ يَا ٱبْنِي؟»
38เอซาว​พูด​กับ​พ่อ​ว่า“พ่อ​มี​พร​แค่​พร​เดียว​หรือ​อวยพร​ผม​ด้วย​พ่อ​อวยพร​ผม​ด้วย”แล้ว​เอซาว​ก็​ร้องไห้​เสียงดัง
38فَقَالَ عِيسُو لِأَبِيهِ: «أَلَكَ بَرَكَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَطْ يَا أَبِي؟ بَارِكْنِي أَنَا أَيْضًا يَا أَبِي». وَرَفَعَ عِيسُو صَوْتَهُ وَبَكَى.
39อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ตอบ​ว่า “ที่​อยู่​ของ​ลูก​จะ​มี​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ของ​แผ่นดิน และ​มี​น้ำค้าง​จาก​ท้องฟ้า​เบื้องบน
39فَأَجَابَ إِسْحَاقُ أَبُوهُ وَقَالَ لَهُ: «هُوَذَا بِلَا دَسَمِ ٱلْأَرْضِ يَكُونُ مَسْكَنُكَ، وَبِلَا نَدَى ٱلسَّمَاءِ مِنْ فَوْقُ.
40ลูก​จะ​ดำรง​ชีวิต​ด้วย​ดาบ​และ​รับใช้​น้อง​ชาย แต่​เมื่อ​ใด​ที่​ลูก​ดิ้นรน​จน​หลุดพ้น ลูก​จะ​สลัด​แอก​ของ​เขา​ออก​จาก​คอ”
40وَبِسَيْفِكَ تَعِيشُ، وَلِأَخِيكَ تُسْتَعْبَدُ، وَلَكِنْ يَكُونُ حِينَمَا تَجْمَحُ أَنَّكَ تُكَسِّرُ نِيرَهُ عَنْ عُنُقِكَ».
41เอซาว​เกลียด​ยาโคบ​เพราะ​พร​ที่​พ่อ​ให้​ยาโคบ​เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า“ใกล้​ถึง​วัน​ที่​จะ​ไว้ทุกข์​ให้​พ่อ​แล้ว​หลัง​จาก​นั้น​ฉัน​จะ​ฆ่า​ยาโคบ​น้อง​ชาย”
41فَحَقَدَ عِيسُو عَلَى يَعْقُوبَ مِنْ أَجْلِ ٱلْبَرَكَةِ ٱلَّتِي بَارَكَهُ بِهَا أَبُوهُ. وَقَالَ عِيسُو فِي قَلْبِهِ: «قَرُبَتْ أَيَّامُ مَنَاحَةِ أَبِي، فَأَقْتُلُ يَعْقُوبَ أَخِي».
42มี​คน​มาบ​อก​เรเบคาห์​ถึง​คำ​พูด​ของ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​เธอ​จึง​เรียก​ยาโคบ​ลูกชาย​คน​เล็ก​มา​พูด​ว่า“ฟัง​นะ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ลูก​กำลัง​ปลอบใจ​ตัวเอง​ด้วย​ความ​คิด​ที่​จะ​ฆ่า​ลูก
42فَأُخْبِرَتْ رِفْقَةُ بِكَلَامِ عِيسُوَ ٱبْنِهَا ٱلْأَكْبَرِ، فَأَرْسَلَتْ وَدَعَتْ يَعْقُوبَ ٱبْنَهَا ٱلْأَصْغَرَ وَقَالَتْ لَهُ: «هُوَذَا عِيسُو أَخُوكَ مُتَسَلٍّ مِنْ جِهَتِكَ بِأَنَّهُ يَقْتُلُكَ.
43เพราะ​ฉะนั้น​ลูก​ฟัง​แม่​ลุก​ขึ้น​หนี​ไป​หา​ลาบัน​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​แม่​ที่​ฮาราน
43فَٱلْآنَ يَا ٱبْنِي ٱسْمَعْ لِقَوْلِي، وَقُمِ ٱهْرُبْ إِلَى أَخِي لَابَانَ إِلَى حَارَانَ،
44อยู่​กับ​เขา​สัก​สอง​สาม​วัน​จน​ความ​โกรธ​ของ​พี่​ลูก​สงบ​ลง—
44وَأَقِمْ عِنْدَهُ أَيَّامًا قَلِيلَةً حَتَّى يَرْتَدَّ سُخْطُ أَخِيكَ.
45จน​เขา​หายโกรธ​และ​ลืม​สิ่ง​ที่​ลูก​ทำ​กับ​เขา​แล้ว​แม่​จะ​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ลูก​กลับ​มา​ทำไม​แม่​จะ​ต้อง​เสีย​ลูก​ทั้ง​สอง​คน​ใน​วัน​เดียว”
45حَتَّى يَرْتَدَّ غَضَبُ أَخِيكَ عَنْكَ، وَيَنْسَى مَا صَنَعْتَ بِهِ. ثُمَّ أُرْسِلُ فَآخُذُكَ مِنْ هُنَاكَ. لِمَاذَا أُعْدَمُ ٱثْنَيْكُمَا فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ؟».
46เรเบคาห์​พูด​กับ​อิสอัค​ว่า“ฉัน​เบื่อ​ชีวิต​เพราะ​ผู้หญิง​ชาว​เฮท​เหล่า​นี้​ถ้า​ยาโคบ​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​เฮท​เหมือน​พวก​เธอ​คือ​ผู้หญิง​ใน​ดินแดน​นี้​ฉัน​จะ​อยู่​ไป​ทำไม”
46وَقَالَتْ رِفْقَةُ لِإِسْحَاقَ: «مَلِلْتُ حَيَاتِي مِنْ أَجْلِ بَنَاتِ حِثَّ. إِنْ كَانَ يَعْقُوبُ يَأْخُذُ زَوْجَةً مِنْ بَنَاتِ حِثَّ مِثْلَ هَؤُلَاءِ مِنْ بَنَاتِ ٱلْأَرْضِ، فَلِمَاذَا لِي حَيَاةٌ؟».

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.