ปฐมกาล 27
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1เมื่ออิสอัคแก่ลงดวงตาพร่ามัวจนมองไม่เห็นเขาเรียกเอซาวลูกชายคนโตว่า“ลูก” เอซาวตอบว่า“ผมอยู่นี่ครับ”
1Now Isaac was old, and his eyes were dim, and he could not see: and he called Esau, his elder son, and said to him: My son? And he answered: Here I am.
2อิสอัคพูดว่า“พ่อแก่แล้วไม่รู้ว่าจะตายวันไหน
2And his father said to him: Thou seest that I am old, and know not the day of my death.
3ตอนนี้เอาอาวุธของลูกทั้งซองลูกธนูและคันธนูออกไปล่าสัตว์ในทุ่งมาให้พ่อ
3Take thy arms, thy quiver, and bow, and go abroad: and when thou hast taken some thing by hunting,
4ทำอาหารรสอร่อยอย่างที่พ่อชอบแล้วเอามาให้พ่อกินเพื่อพ่อจะได้อวยพรลูกก่อนพ่อจะตาย”
4Make me savoury meat thereof, as thou knowest I like, and bring it, that I may eat: and my soul may bless thee before I die.
5เรเบคาห์ได้ยินตอนอิสอัคพูดกับเอซาวลูกชายเอซาวจึงออกไปล่าสัตว์ในทุ่งเพื่อนำกลับมา
5And when Rebecca had heard this, and he was gone into the field to fulfill his father’s commandment,
6เรเบคาห์พูดกับยาโคบลูกชายว่า“แม่ได้ยินพ่อพูดกับเอซาวพี่ชายของลูกว่า
6She said to her son Jacob: I heard thy father talking with Esau thy brother, and saying to him:
7‘เอาเนื้อที่ล่ามาให้พ่อแล้วทำอาหารรสอร่อยให้พ่อกินพ่อจะได้อวยพรลูกต่อหน้าพระยาห์เวห์ก่อนตาย’
7Bring me of thy hunting, and make me meats that I may eat, and bless thee in the sight of the Lord, before I die.
8เพราะฉะนั้นลูกฟังแม่และทำตามที่แม่สั่ง
8Now, therefore, my son, follow my counsel:
9ไปที่ฝูงสัตว์แล้วเอาลูกแพะดีๆมาสองตัวแม่จะทำอาหารรสอร่อยอย่างที่พ่อชอบ
9And go thy way to the flock, bring me two kids of the best, that I may make of them meat for thy father, such as he gladly eateth:
10ลูกเอาไปให้พ่อกินเพื่อพ่อจะอวยพรลูกก่อนตาย”
10Which when thou hast brought in, and he hath eaten, he may bless thee before he die.
11ยาโคบพูดกับเรเบคาห์แม่ว่า“แต่เอซาวพี่ชายของผมมีขนดกส่วนผิวผมเกลี้ยง
11And he answered her: Thou knowest that Esau my brother is a hairy man, and I am smooth.
12ถ้าพ่อคลำตัวผมพ่อจะเห็นว่าผมกำลังหลอกท่านแล้วผมจะถูกสาปแทนที่จะได้รับพร”
12If my father shall feel me, and perceive it, I fear lest he will think I would have mocked him, and I shall bring upon me a curse instead of a blessing.
13แม่ตอบว่า“ถ้ามีคำสาปก็ให้ตกที่แม่เถอะลูกแค่ฟังแม่แล้วไปเอาลูกแพะมา”
13And his mother said to him: Upon me be this curse, my son: only hear thou my voice, and go, fetch me the things which I have said.
14ยาโคบจึงไปเอาลูกแพะมาส่งให้แม่แล้วแม่ก็ทำอาหารรสอร่อยอย่างที่พ่อของเขาชอบ
14He went, and brought, and gave them to his mother. She dressed meats, such as she knew his father liked.
15เรเบคาห์นำเสื้อผ้าดีๆของเอซาวลูกชายคนโตที่เก็บอยู่ในบ้านมาให้ยาโคบลูกชายคนเล็กสวม
15And she put on him very good garments of Esau, which she had at home with her:
16แล้วเอาหนังลูกแพะพันที่มือและลำคอส่วนที่เกลี้ยงของยาโคบ
16And the little skins of the kids she put about his hands, and covered the bare of his neck.
17จากนั้นเธอส่งอาหารรสอร่อยกับขนมปังที่ทำไว้ให้ยาโคบลูกชาย
17And she gave him the savoury meat, and delivered him bread that she had baked.
18ยาโคบเข้าไปหาพ่อแล้วเรียก“พ่อครับ” อิสอัคตอบว่า“พ่ออยู่นี่ลูกเป็นใคร”
18Which when he had carried in, he said: My father? But he answered: I hear. Who art thou, my son?
19ยาโคบพูดกับพ่อว่า“ผมคือเอซาวลูกคนโตของพ่อผมทำตามที่พ่อบอกแล้วลุกขึ้นนั่งกินเนื้อที่ผมล่ามาเถอะแล้วพ่อจะได้อวยพรผม”
19And Jacob said: I am Esau thy firstborn: I have done as thou didst command me: arise, sit, and eat of my venison, that thy soul may bless me.
20อิสอัคถามลูกว่า“ลูกไปหาได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร” ยาโคบตอบว่า“เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพ่อช่วยให้ผมพบเร็ว”
20And Isaac said to his son: How couldst thou find it so quickly, my son? He answered: It was the will of God, that what I sought came quickly in my way.
21อิสอัคพูดกับยาโคบว่า“เข้ามาใกล้ๆให้พ่อคลำดูลูกว่าลูกเป็นเอซาวจริงหรือไม่”
21And Isaac said: Come hither, that I may feel thee, my son, and may prove whether thou be my son Esau, or not.
22ยาโคบจึงเข้าไปใกล้อิสอัคพ่อของเขาอิสอัคคลำตัวเขาแล้วพูดว่า“เสียงเป็นเสียงของยาโคบแต่มือเป็นมือของเอซาว”
22He came near to his father, and when he had felt him, Isaac said: The voice indeed is the voice of Jacob; but the hands are the hands of Esau.
23อิสอัคจำเขาไม่ได้เพราะมือมีขนเหมือนมือของเอซาวพี่ชายจึงอวยพรเขา
23And he knew him not, because his hairy hands made him like to the elder. Then blessing him,
24แล้วถามอีกว่า“ลูกเป็นเอซาวจริงๆใช่ไหม” เขาตอบว่า“ใช่ครับ”
24He said: Art thou my son Esau? He answered: I am.
25อิสอัคพูดว่า“เอามาใกล้ๆพ่อจะกินเนื้อที่ลูกล่ามาแล้วพ่อจะอวยพรลูก” ยาโคบนำอาหารมาให้เขาก็กินแล้วนำเหล้าองุ่นมาให้เขาก็ดื่ม
25Then he said: Bring me the meats of thy hunting, my son, that my soul may bless thee. And when they were brought, and he had eaten, he offered him wine also, which after he had drunk,
26อิสอัคพ่อของเขาพูดว่า“เข้ามาใกล้ๆแล้วจูบพ่อสิลูก”
26He said to him: Come near me, and give me a kiss, my son.
27ยาโคบเข้าไปจูบพ่ออิสอัคได้กลิ่นเสื้อผ้าของเขาจึงอวยพรว่า “กลิ่นของลูกพ่อ เหมือนกลิ่นทุ่งที่พระยาห์เวห์อวยพร
27He came near, and kissed him. And immediately as he smelled the fragrant smell of his garments, blessing him, he said: Behold the smell of my son is as the smell of a plentiful field, which the Lord hath blessed.
28ขอพระเจ้าประทานน้ำค้างจากท้องฟ้า และความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินแก่ลูก ทั้งธัญพืชและเหล้าองุ่นใหม่อย่างมากมาย
28God give thee the dew of heaven, and of the fatness of the earth, abundance of corn and wine.
29ขอให้ชนชาติต่างๆรับใช้ลูก และประชาชาติต่างๆก้มกราบลูก จงเป็นนายเหนือพี่น้องของลูก ให้ลูกชายทั้งหลายของแม่ก้มกราบลูก ใครสาปลูกขอให้คนนั้นถูกสาป ใครอวยพรลูกขอให้คนนั้นได้รับพร”
29And let peoples serve thee, and tribes worship thee: be thou lord of thy brethren, and let thy mother’s children bow down before thee. Cursed be he that curseth thee: and let him that blesseth thee be filled with blessings.
30พออิสอัคอวยพรยาโคบเสร็จและยาโคบเพิ่งออกไปจากพ่อเอซาวพี่ชายก็กลับจากล่าสัตว์
30Isaac had scarce ended his words, when Jacob being now gone out abroad, Esau came,
31เขาทำอาหารรสอร่อยแล้วนำมาให้พ่อพูดว่า“พ่อลุกขึ้นกินเนื้อที่ลูกล่ามาเถอะแล้วพ่อจะได้อวยพรลูก”
31And brought in to his father meats made of what he had taken in hunting, saying: Arise, my father, and eat of thy son’s venison; that thy soul may bless me.
32อิสอัคพ่อของเขาถามว่า“ลูกเป็นใคร” เขาตอบว่า“ผมคือเอซาวลูกชายคนโตของพ่อ”
32And Isaac said to him: Why! who art thou? He answered: I am thy firstborn son Esau.
33อิสอัคตัวสั่นอย่างรุนแรงแล้วพูดว่า“แล้วคนที่ล่าสัตว์เอามาให้พ่อก่อนลูกมาคือใครพ่อกินของเขาไปหมดและอวยพรเขาแล้วเขาจะได้รับพรแน่นอน”
33Isaac was struck with fear, and astonished exceedingly: and wondering beyond what can be believed, said Who is he then that even now brought me venison that he had taken, and I ate of all before thou camest? and I have blessed him, and he shall be blessed.
34เมื่อเอซาวได้ยินคำของพ่อเขาร้องออกมาดังลั่นด้วยความขมขื่นใจอย่างยิ่งแล้วพูดว่า“พ่ออวยพรผมด้วยอวยพรผมด้วย!”
34Esau having heard his father’s words, roared out with a great cry: and being in a great consternation, said: Bless me also, my father.
35อิสอัคตอบว่า“น้องของลูกมาหลอกพ่อและเอาพรของลูกไปแล้ว”
35And he said: Thy brother came deceitfully and got thy blessing.
36เอซาวพูดว่า“เขาชื่อยาโคบก็สมแล้วไม่ใช่หรือเขาเบียดผมออกไปถึงสองครั้งแล้วครั้งแรกเอาสิทธิของลูกคนโตไปคราวนี้เอาพรของผมไปอีก”แล้วถามว่า“พ่อไม่ได้เหลือพรไว้ให้ผมบ้างหรือ”
36But he said again: Rightly is his name called Jacob; for he hath supplanted me lo this second time: my first birthright he took away before, and now this second time he hath stolen away my blessing. And again he said to his father: Hast thou not reserved me also a blessing?
37อิสอัคตอบเอซาวว่า“พ่อแต่งตั้งให้เขาเป็นนายของลูกแล้วและให้พี่น้องทั้งหมดของเขาเป็นคนรับใช้ของเขาพ่อเลี้ยงเขาด้วยธัญพืชและเหล้าองุ่นใหม่แล้วพ่อจะทำอะไรให้ลูกได้อีก”
37Isaac answered: I have appointed him thy lord, and have made all his brethren his servants: I have established him with corn and wine, and after this, what shall I do more for thee, my son?
38เอซาวพูดกับพ่อว่า“พ่อมีพรแค่พรเดียวหรืออวยพรผมด้วยพ่ออวยพรผมด้วย”แล้วเอซาวก็ร้องไห้เสียงดัง
38And Esau said to him: Hast thou only one blessing, father? I beseech thee bless me also. And when he wept with a loud cry,
39อิสอัคพ่อของเขาตอบว่า “ที่อยู่ของลูกจะมีความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน และมีน้ำค้างจากท้องฟ้าเบื้องบน
39Isaac being moved, said to him: In the fat of the earth, and in the dew of heaven from above,
40ลูกจะดำรงชีวิตด้วยดาบและรับใช้น้องชาย แต่เมื่อใดที่ลูกดิ้นรนจนหลุดพ้น ลูกจะสลัดแอกของเขาออกจากคอ”
40Shall thy blessing be. Thou shalt live by the sword and shalt serve thy brother: and the time shall come, when thou shalt shake off and loose his yoke from thy neck.
41เอซาวเกลียดยาโคบเพราะพรที่พ่อให้ยาโคบเขาคิดในใจว่า“ใกล้ถึงวันที่จะไว้ทุกข์ให้พ่อแล้วหลังจากนั้นฉันจะฆ่ายาโคบน้องชาย”
41Esau therefore always hated Jacob for the blessing wherewith his father had blessed him: and he said in his heart: The days will come of the mourning of my father, and I will kill my brother Jacob.
42มีคนมาบอกเรเบคาห์ถึงคำพูดของเอซาวลูกชายคนโตเธอจึงเรียกยาโคบลูกชายคนเล็กมาพูดว่า“ฟังนะเอซาวพี่ชายของลูกกำลังปลอบใจตัวเองด้วยความคิดที่จะฆ่าลูก
42These things were told to Rebecca: and she sent and called Jacob her son, and said to him: Behold Esau thy brother threateneth to kill thee.
43เพราะฉะนั้นลูกฟังแม่ลุกขึ้นหนีไปหาลาบันซึ่งเป็นพี่น้องกับแม่ที่ฮาราน
43Now therefore, my son, hear my voice: arise and flee to Laban my brother to Haran:
44อยู่กับเขาสักสองสามวันจนความโกรธของพี่ลูกสงบลง—
44And thou shalt dwell with him a few days, till the wrath of thy brother be assuaged,
45จนเขาหายโกรธและลืมสิ่งที่ลูกทำกับเขาแล้วแม่จะส่งคนไปตามลูกกลับมาทำไมแม่จะต้องเสียลูกทั้งสองคนในวันเดียว”
45And his indignation cease, and he forget the things thou hast done to him: afterwards I will send, and bring thee from thence hither. Why shall I be deprived of both my sons in one day?
46เรเบคาห์พูดกับอิสอัคว่า“ฉันเบื่อชีวิตเพราะผู้หญิงชาวเฮทเหล่านี้ถ้ายาโคบแต่งงานกับผู้หญิงชาวเฮทเหมือนพวกเธอคือผู้หญิงในดินแดนนี้ฉันจะอยู่ไปทำไม”
46And Rebecca said to Isaac: I am weary of my life because of the daughters of Heth: if Jacob take a wife of the stock of this land, I choose not to live.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.