ปฐมกาล 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1จากนั้นยาโคบเดินทางต่อไปจนถึงดินแดนของชาวตะวันออก
1Then Jacob went on in his journey, and came into the east country.
2เขามองเห็นบ่อน้ำแห่งหนึ่งกลางทุ่งมีฝูงแกะสามฝูงนอนอยู่ข้างบ่อเพราะคนเลี้ยงสัตว์ใช้น้ำจากบ่อนั้นให้ฝูงแกะดื่มก้อนหินที่ปิดปากบ่อมีขนาดใหญ่
2And he saw a well in the field, and three flocks of sheep lying by it: for the beasts were watered out of it, and the mouth thereof was closed with a great stone.
3เมื่อฝูงแกะทั้งหมดมารวมกันคนเลี้ยงสัตว์จึงกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อให้น้ำแกะดื่มแล้วกลิ้งก้อนหินกลับมาปิดไว้ตามเดิม
3And the custom was, when all the sheep were gathered together to roll away the stone, and after the sheep were watered, to put it on the mouth of the well again.
4ยาโคบถามพวกเขาว่า“พวกท่านมาจากไหน” พวกเขาตอบว่า“มาจากฮาราน”
4And he said to the shepherds: Brethren, whence are you? They answered: Of Haran.
5เขาถามว่า“พวกท่านรู้จักลาบันลูกชายของนาโฮร์ไหม” พวกเขาตอบว่า“รู้จัก”
5And he asked them, saying: Know you Laban the son of Nachor? They said: We know him.
6ยาโคบถามว่า“เขาสบายดีไหม” พวกเขาตอบว่า“สบายดีนั่นไงราเชลลูกสาวของเขากำลังมากับฝูงแกะ”
6He said: Is he in health? He is in health, say they: and behold Rachel his daughter cometh with his flock.
7ยาโคบพูดว่า“ตอนนี้ยังกลางวันอยู่ยังไม่ถึงเวลารวมฝูงสัตว์ให้น้ำแกะดื่มแล้วพาไปกินหญ้าต่อเถอะ”
7And Jacob said: There is yet much day remaining, neither is it time to bring the flocks into the folds again: first give the sheep drink, and so lead them back to feed.
8พวกเขาตอบว่า“ทำไม่ได้จนกว่าฝูงทั้งหมดจะมารวมกันและมีคนกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อแล้วพวกเราถึงจะให้น้ำแกะดื่มได้”
8They answered: We cannot, till all the cattle be gathered together, and we remove the stone from the well’s mouth, that we may water the flocks.
9ขณะที่ยาโคบยังพูดกับพวกเขาราเชลก็มาถึงพร้อมฝูงแกะของพ่อเพราะเธอเป็นคนเลี้ยงแกะ
9They were yet speaking, and behold Rachel came with her father’s sheep: for she fed the flock.
10เมื่อยาโคบเห็นราเชลลูกสาวของลาบันซึ่งเป็นพี่น้องกับแม่ของเขาและเห็นฝูงแกะของลาบันยาโคบก็เข้าไปกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อแล้วให้น้ำฝูงแกะของลาบันดื่ม
10And when Jacob saw her, and knew her to be his cousin-german, and that they were the sheep of Laban, his uncle: he removed the stone wherewith the well was closed.
11ยาโคบจูบราเชลแล้วร้องไห้ออกมาเสียงดัง
11And having watered the flock, he kissed her: and lifting up his voice, wept.
12เขาบอกราเชลว่าตนเป็นญาติของพ่อเธอและเป็นลูกชายของเรเบคาห์ราเชลจึงวิ่งไปบอกพ่อ
12And he told her that he was her father’s brother, and the son of Rebecca: but she went in haste and told her father.
13เมื่อลาบันได้ข่าวเรื่องยาโคบลูกชายของเรเบคาห์ซึ่งเป็นพี่น้องกับเขาเขาก็วิ่งออกไปรับกอดและจูบยาโคบแล้วพาเข้าบ้านยาโคบเล่าเรื่องทั้งหมดให้ลาบันฟัง
13Who, when he heard that Jacob his sister’s son was come, ran forth to meet him; and embracing him, and heartily kissing him, brought him into his house. And when he had heard the causes of his journey,
14ลาบันพูดว่า“เจ้าเป็นเลือดเนื้อของฉันจริงๆ”ยาโคบจึงอยู่กับเขาหนึ่งเดือน
14He answered: Thou art my bone and my flesh. And after the days of one month were expired,
15ต่อมาลาบันพูดกับยาโคบว่า“ถึงเจ้าเป็นญาติของฉันก็ไม่ควรรับใช้ฉันเปล่าๆบอกมาสิว่าอยากได้ค่าจ้างเท่าไร”
15He said to him: Because thou art my brother, shalt thou serve me without wages? Tell me what wages thou wilt have.
16ลาบันมีลูกสาวสองคนคนพี่ชื่อเลอาห์คนน้องชื่อราเชล
16Now he had two daughters, the name of the elder was Lia: and the younger was called Rachel.
17ดวงตาของเลอาห์อ่อนแต่ราเชลมีรูปร่างงดงามและหน้าตาสวย
17But Lia was blear eyed: Rachel was well favoured, and of a beautiful countenance.
18ยาโคบรักราเชลเขาจึงพูดว่า“ผมจะรับใช้ท่านเจ็ดปีเพื่อแลกกับราเชลลูกสาวคนเล็กของท่าน”
18And Jacob being in love with her, said: I will serve thee seven years for Rachel thy younger daughter.
19ลาบันตอบว่า“ยกเธอให้เจ้าก็ดีกว่ายกให้ชายอื่นอยู่กับฉันนี่แหละ”
19Laban answered: It is better that I give her to thee than to another man; stay with me.
20ยาโคบรับใช้เจ็ดปีเพื่อราเชลแต่เพราะรักเธอเจ็ดปีนั้นจึงเหมือนเพียงไม่กี่วันสำหรับเขา
20So Jacob served seven years for Rachel: and they seemed but a few days, because of the greatness of his love.
21จากนั้นยาโคบพูดกับลาบันว่า“ถึงกำหนดแล้วขอให้ราเชลมาเป็นภรรยาของผมผมจะได้หลับนอนกับเธอ”
21And he said to Laban: Give me my wife; for now the time is fulfilled, that I may go in unto her.
22ลาบันจึงเรียกชายทุกคนในที่นั้นมารวมกันและจัดงานเลี้ยง
22And he, having invited a great number of his friends to the feast, made the marriage.
23พอตกเย็นเขาพาเลอาห์ลูกสาวเข้าไปหายาโคบแล้วยาโคบก็หลับนอนกับเธอ
23And at night he brought in Lia his daughter to him,
24ลาบันยกศิลปาห์ทาสหญิงของตนให้เลอาห์ลูกสาวเป็นทาสหญิง
24Giving his daughter a handmaid, named Zelpha. Now when Jacob had gone in to her according to custom when morning was come he saw it was Lia:
25พอถึงเช้าปรากฏว่าเป็นเลอาห์!ยาโคบจึงพูดกับลาบันว่า“ท่านทำอะไรกับผมนี่ผมรับใช้ท่านเพื่อราเชลไม่ใช่หรือแล้วทำไมถึงหลอกผม”
25And he said to his father in law: What is it that thou didst mean to do? did not I serve thee for Rachel? why hast thou deceived me?
26ลาบันตอบว่า“ธรรมเนียมของที่นี่ไม่ให้ยกลูกสาวคนเล็กก่อนลูกสาวคนโต
26Laban answered: It is not the custom in this place, to give the younger in marriage first.
27อยู่ให้ครบสัปดาห์แต่งงานของคนนี้ก่อนแล้วฉันจะยกอีกคนให้เจ้าด้วยแลกกับการที่เจ้าจะรับใช้ฉันอีกเจ็ดปี”
27Make up the week of days of this match: and I will give thee her also, for the service that thou shalt render me other seven years.
28ยาโคบก็ทำตามและอยู่จนครบสัปดาห์ของเลอาห์แล้วลาบันก็ยกราเชลลูกสาวให้เป็นภรรยาของยาโคบ
28He yielded to his pleasure: and after the week was past, he married Rachel:
29ลาบันยกบิลฮาห์ทาสหญิงของตนให้ราเชลลูกสาวเป็นทาสหญิง
29To whom her father gave Bala for her servant.
30ยาโคบหลับนอนกับราเชลด้วยเขารักราเชลมากกว่าเลอาห์และรับใช้ลาบันต่ออีกเจ็ดปี
30And having at length obtained the marriage he wished for, he preferred the love of the latter before the former, and served with him other seven years.
31พระยาห์เวห์เห็นว่าเลอาห์ถูกเกลียดจึงเปิดครรภ์ของเธอส่วนราเชลเป็นหมัน
31And the Lord seeing that he despised Lia, opened her womb, but her sister remained barren.
32เลอาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชายตั้งชื่อว่ารูเบนเพราะเธอพูดว่า“พระยาห์เวห์มองเห็นความทุกข์ของฉันแล้วตอนนี้สามีคงจะรักฉัน”
32And she conceived and bore a son, and called his name Ruben, saying: The Lord saw my affliction: now my husband will love me.
33เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“พระยาห์เวห์ได้ยินว่าฉันถูกเกลียดจึงให้ลูกคนนี้แก่ฉันด้วย”เธอตั้งชื่อเขาว่าสิเมโอน
33And again she conceived and bore a son, and said: Because the Lord heard that I was despised, he hath given this also to me: and she called his name Simeon.
34เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“ครั้งนี้สามีจะผูกพันกับฉันเพราะฉันคลอดลูกชายให้เขาสามคนแล้ว”เขาจึงได้ชื่อว่าเลวี
34And she conceived the third time, and bore another son: and said: Now also my husband will be joined to me, because I have borne him three sons: and therefore she called his name Levi.
35เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“ครั้งนี้ฉันจะสรรเสริญพระยาห์เวห์”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่ายูดาห์แล้วก็หยุดมีลูก
35The fourth time she conceived and bore a son, and said: now will I praise the Lord: and for this she called him Juda. And she left bearing.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.