ปฐมกาล 30
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1เมื่อราเชลเห็นว่าตนไม่มีลูกให้ยาโคบเธอก็อิจฉาพี่สาวและพูดกับยาโคบว่า“ให้ฉันมีลูกเสียทีไม่อย่างนั้นฉันจะตาย”
1فَلَمَّا رَأَتْ رَاحِيلُ أَنَّهَا لَمْ تَلِدْ لِيَعْقُوبَ، غَارَتْ رَاحِيلُ مِنْ أُخْتِهَا، وَقَالَتْ لِيَعْقُوبَ: «هَبْ لِي بَنِينَ، وَإِلَا فَأَنَا أَمُوتُ!».
2ยาโคบโกรธราเชลมากและพูดว่า“ฉันเป็นพระเจ้าแทนพระองค์หรือพระองค์ต่างหากที่ไม่ให้เธอมีลูก”
2فَحَمِيَ غَضَبُ يَعْقُوبَ عَلَى رَاحِيلَ وَقَالَ: «أَلَعَلِّي مَكَانَ ٱللهِ ٱلَّذِي مَنَعَ عَنْكِ ثَمْرَةَ ٱلْبَطْنِ؟».
3ราเชลพูดว่า“บิลฮาห์ทาสหญิงของฉันอยู่นี่หลับนอนกับเธอเถอะให้เธอคลอดลูกไว้บนตักฉันเพื่อฉันจะได้ถือว่าลูกของเธอเป็นลูกของฉันด้วย”
3فَقَالَتْ: «هُوَذَا جَارِيَتِي بِلْهَةُ، ٱدْخُلْ عَلَيْهَا فَتَلِدَ عَلَى رُكْبَتَيَّ، وَأُرْزَقُ أَنَا أَيْضًا مِنْهَا بَنِينَ».
4เธอจึงยกบิลฮาห์ทาสหญิงของตนให้ยาโคบเป็นภรรยาและยาโคบก็หลับนอนกับบิลฮาห์
4فَأَعْطَتْهُ بِلْهَةَ جَارِيَتَهَا زَوْجَةً، فَدَخَلَ عَلَيْهَا يَعْقُوبُ،
5บิลฮาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชายให้ยาโคบ
5فَحَبِلَتْ بِلْهَةُ وَوَلَدَتْ لِيَعْقُوبَ ٱبْنًا،
6ราเชลพูดว่า“พระเจ้าตัดสินให้ฉันได้รับความเป็นธรรมแล้วพระองค์ได้ยินเสียงของฉันและให้ลูกชายแก่ฉัน”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าดาน
6فَقَالَتْ رَاحِيلُ: «قَدْ قَضَى لِيَ ٱللهُ وَسَمِعَ أَيْضًا لِصَوْتِي وَأَعْطَانِيَ ٱبْنًا». لِذَلِكَ دَعَتِ ٱسْمَهُ «دَانًا».
7บิลฮาห์ทาสหญิงของราเชลตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายคนที่สองให้ยาโคบ
7وَحَبِلَتْ أَيْضًا بِلْهَةُ جَارِيَةُ رَاحِيلَ وَوَلَدَتِ ٱبْنًا ثَانِيًا لِيَعْقُوبَ،
8ราเชลพูดว่า“ฉันต่อสู้กับพี่สาวอย่างสุดกำลังและเอาชนะได้”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่านัฟทาลี
8فَقَالَتْ رَاحِيلُ: «مُصَارَعَاتِ ٱللهِ قَدْ صَارَعْتُ أُخْتِي وَغَلَبْتُ». فَدَعَتِ ٱسْمَهُ «نَفْتَالِي».
9เมื่อเลอาห์เห็นว่าตนหยุดมีลูกแล้วเธอก็ยกศิลปาห์ทาสหญิงของตนให้ยาโคบเป็นภรรยา
9وَلَمَّا رَأَتْ لَيْئَةُ أَنَّهَا تَوَقَّفَتْ عَنِ ٱلْوِلَادَةِ، أَخَذَتْ زِلْفَةَ جَارِيَتَهَا وَأَعْطَتْهَا لِيَعْقُوبَ زَوْجَةً،
10ศิลปาห์ทาสหญิงของเลอาห์คลอดลูกชายให้ยาโคบ
10فَوَلَدَتْ زِلْفَةُ جَارِيَةُ لَيْئَةَ لِيَعْقُوبَ ٱبْنًا.
11เลอาห์พูดว่า“โชคดีจริงๆ!”แล้วตั้งชื่อเขาว่ากาด
11فَقَالَتْ لَيْئَةُ: «بِسَعْدٍ». فَدَعَتِ ٱسْمَهُ «جَادًا».
12ศิลปาห์ทาสหญิงของเลอาห์คลอดลูกชายคนที่สองให้ยาโคบ
12وَوَلَدَتْ زِلْفَةُ جَارِيَةُ لَيْئَةَ ٱبْنًا ثَانِيًا لِيَعْقُوبَ،
13เลอาห์พูดว่า“ฉันมีความสุขจริงๆพวกผู้หญิงจะเรียกฉันว่าคนมีความสุข”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าอาเชอร์
13فَقَالَتْ لَيْئَةُ: «بِغِبْطَتِي، لِأَنَّهُ تُغَبِّطُنِي بَنَاتٌ». فَدَعَتِ ٱسْمَهُ «أَشِيرَ».
14ในฤดูเกี่ยวข้าวสาลีรูเบนออกไปในทุ่งและพบผลแมนเดรกจึงเก็บมาให้เลอาห์แม่ของเขาราเชลพูดกับเลอาห์ว่า“ขอผลแมนเดรกของลูกพี่ให้ฉันบ้าง”
14وَمَضَى رَأُوبَيْنُ فِي أَيَّامِ حَصَادِ ٱلْحِنْطَةِ فَوَجَدَ لُفَّاحًا فِي ٱلْحَقْلِ وَجَاءَ بِهِ إِلَى لَيْئَةَ أُمِّهِ. فَقَالَتْ رَاحِيلُ لِلَيْئَةَ: «أَعْطِينِي مِنْ لُفَّاحِ ٱبْنِكِ».
15เลอาห์ตอบว่า“แย่งสามีฉันไปยังไม่พอหรือจะเอาแมนเดรกของลูกชายฉันไปด้วยหรือ” ราเชลตอบว่า“งั้นคืนนี้ยาโคบจะนอนกับพี่แลกกับแมนเดรกของลูกพี่”
15فَقَالَتْ لَهَا: «أَقَلِيلٌ أَنَّكِ أَخَذْتِ رَجُلِي فَتَأْخُذِينَ لُفَّاحَ ٱبْنِي أَيْضًا؟» فَقَالَتْ رَاحِيلُ: «إِذًا يَضْطَجِعُ مَعَكِ ٱللَّيْلَةَ عِوَضًا عَنْ لُفَّاحِ ٱبْنِكِ».
16เย็นนั้นยาโคบกลับมาจากทุ่งเลอาห์ออกไปหาเขาและพูดว่า“คืนนี้เธอต้องมานอนกับฉันฉันจ่ายแมนเดรกของลูกชายเพื่อแลกคืนนี้ไว้แล้ว” คืนนั้นยาโคบจึงนอนกับเธอ
16فَلَمَّا أَتَى يَعْقُوبُ مِنَ ٱلْحَقْلِ فِي ٱلْمَسَاءِ، خَرَجَتْ لَيْئَةُ لِمُلَاقَاتِهِ وَقَالَتْ: «إِلَيَّ تَجِيءُ لِأَنِّي قَدِ ٱسْتَأْجَرْتُكَ بِلُفَّاحِ ٱبْنِي». فَٱضْطَجَعَ مَعَهَا تِلْكَ ٱللَّيْلَةَ.
17พระเจ้าฟังเลอาห์เธอจึงตั้งครรภ์และคลอดลูกชายคนที่ห้าให้ยาโคบ
17وَسَمِعَ ٱللهُ لِلَيْئَةَ فَحَبِلَتْ وَوَلَدَتْ لِيَعْقُوبَ ٱبْنًا خَامِسًا.
18เลอาห์พูดว่า“พระเจ้าให้ค่าตอบแทนแก่ฉันเพราะฉันยกทาสหญิงของฉันให้สามี”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าอิสสาคาร์
18فَقَالَتْ لَيْئَةُ: «قَدْ أَعْطَانِي ٱللهُ أُجْرَتِي، لِأَنِّي أَعْطَيْتُ جَارِيَتِي لِرَجُلِي». فَدَعَتِ ٱسْمَهُ «يَسَّاكَرَ».
19เลอาห์ตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายคนที่หกให้ยาโคบ
19وَحَبِلَتْ أَيْضًا لَيْئَةُ وَوَلَدَتِ ٱبْنًا سَادِسًا لِيَعْقُوبَ،
20เลอาห์พูดว่า“พระเจ้ามอบของกำนัลอันดีให้ฉันคราวนี้สามีจะอยู่กับฉันเพราะฉันคลอดลูกชายให้เขาหกคนแล้ว”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าเศบูลุน
20فَقَالَتْ لَيْئَةُ: «قَدْ وَهَبَنِي ٱللهُ هِبَةً حَسَنَةً. ٱلْآنَ يُسَاكِنُنِي رَجُلِي، لِأَنِّي وَلَدْتُ لَهُ سِتَّةَ بَنِينَ». فَدَعَتِ ٱسْمَهُ «زَبُولُونَ».
21หลังจากนั้นเธอคลอดลูกสาวและตั้งชื่อว่าดีนาห์
21ثُمَّ وَلَدَتِ ٱبْنَةً وَدَعَتِ ٱسْمَهَا «دِينَةَ».
22พระเจ้าระลึกถึงราเชลพระองค์ฟังเธอและเปิดครรภ์ของเธอ
22وَذَكَرَ ٱللهُ رَاحِيلَ، وَسَمِعَ لَهَا ٱللهُ وَفَتَحَ رَحِمَهَا،
23ราเชลตั้งครรภ์คลอดลูกชายและพูดว่า“พระเจ้าเอาความอับอายของฉันออกไปแล้ว”
23فَحَبِلَتْ وَوَلَدَتِ ٱبْنًا فَقَالَتْ: «قَدْ نَزَعَ ٱللهُ عَارِي».
24เธอตั้งชื่อเขาว่าโยเซฟและพูดว่า“ขอพระยาห์เวห์เพิ่มลูกชายอีกคนให้ฉัน”
24وَدَعَتِ ٱسْمَهُ «يُوسُفَ» قَائِلَةً: «يَزِيدُنِي ٱلرَّبُّ ٱبْنًا آخَرَ».
25หลังราเชลคลอดโยเซฟยาโคบพูดกับลาบันว่า“ปล่อยผมไปเถอะผมจะกลับบ้านและกลับดินแดนของผม
25وَحَدَثَ لَمَّا وَلَدَتْ رَاحِيلُ يُوسُفَ أَنَّ يَعْقُوبَ قَالَ لِلَابَانَ: «ٱصْرِفْنِي لِأَذْهَبَ إِلَى مَكَانِي وَإِلَى أَرْضِي.
26ขอภรรยากับลูกๆของผมคืนให้ผมผมรับใช้ท่านเพื่อพวกเขาแล้วขอให้ผมไปเถอะเพราะท่านรู้ดีว่าผมรับใช้ท่านอย่างไร”
26أَعْطِنِي نِسَائِي وَأَوْلَادِي ٱلَّذِينَ خَدَمْتُكَ بِهِمْ فَأَذْهَبَ، لِأَنَّكَ أَنْتَ تَعْلَمُ خِدْمَتِي ٱلَّتِي خَدَمْتُكَ».
27ลาบันตอบว่า“ถ้าเจ้ายังเห็นแก่ฉันก็อยู่ต่อเถอะฉันรู้จากการทำนายว่าพระยาห์เวห์อวยพรฉันเพราะเจ้า”
27فَقَالَ لَهُ لَابَانُ: «لَيْتَنِي أَجِدُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ. قَدْ تَفَاءَلْتُ فَبَارَكَنِي ٱلرَّبُّ بِسَبَبِكَ».
28แล้วพูดต่อว่า“บอกค่าจ้างที่เจ้าต้องการมาฉันจะให้”
28وَقَالَ: «عَيِّنْ لِي أُجْرَتَكَ فَأُعْطِيَكَ».
29ยาโคบตอบว่า“ท่านรู้ว่าผมรับใช้ท่านอย่างไรและปศุสัตว์ของท่านเป็นอย่างไรตอนอยู่กับผม
29فَقَالَ لَهُ: «أَنْتَ تَعْلَمُ مَاذَا خَدَمْتُكَ، وَمَاذَا صَارَتْ مَوَاشِيكَ مَعِي،
30ก่อนผมมาท่านมีอยู่เพียงน้อยนิดแต่ตอนนี้เพิ่มขึ้นมากมายพระยาห์เวห์อวยพรท่านทุกที่ที่ผมไปแล้วเมื่อไรผมจะได้ดูแลครอบครัวของตัวเองบ้าง”
30لِأَنَّ مَا كَانَ لَكَ قَبْلِي قَلِيلٌ فَقَدِ ٱتَّسَعَ إِلَى كَثِيرٍ، وَبَارَكَكَ ٱلرَّبُّ فِي أَثَرِي. وَٱلْآنَ مَتَى أَعْمَلُ أَنَا أَيْضًا لِبَيْتِي؟».
31ลาบันถามว่า“ฉันจะให้อะไรเจ้า” ยาโคบตอบว่า“ไม่ต้องให้อะไรผมหรอกถ้าท่านยอมทำตามนี้ผมจะกลับไปเลี้ยงและดูแลฝูงสัตว์ของท่านต่อ
31فَقَالَ: «مَاذَا أُعْطِيكَ؟» فَقَالَ يَعْقُوبُ: «لَا تُعْطِينِي شَيْئًا. إِنْ صَنَعْتَ لِي هَذَا ٱلْأَمْرَ أَعُودُ أَرْعَى غَنَمَكَ وَأَحْفَظُهَا:
32วันนี้ผมจะเดินดูฝูงสัตว์ทั้งหมดของท่านแล้วแยกสัตว์เหล่านี้ออกมาคือแกะทุกตัวที่มีจุดกระหรือด่างแกะดำทุกตัวและแพะทุกตัวที่ด่างหรือมีจุดกระพวกนี้จะเป็นค่าจ้างของผม
32أَجْتَازُ بَيْنَ غَنَمِكَ كُلِّهَا ٱلْيَوْمَ، وَٱعْزِلْ أَنْتَ مِنْهَا كُلَّ شَاةٍ رَقْطَاءَ وَبَلْقَاءَ، وَكُلَّ شَاةٍ سَوْدَاءَ بَيْنَ ٱلْخِرْفَانِ، وَبَلْقَاءَ وَرَقْطَاءَ بَيْنَ ٱلْمِعْزَى. فَيَكُونَ مِثْلُ ذَلِكَ أُجْرَتِي.
33ต่อไปความซื่อตรงของผมจะเป็นพยานให้ผมเมื่อท่านมาตรวจค่าจ้างของผมแพะตัวใดที่ไม่ด่างหรือไม่มีจุดกระและแกะตัวใดที่ไม่ดำถ้าพบอยู่กับผมก็ให้ถือว่าผมขโมยมา”
33وَيَشْهَدُ فِيَّ بِرِّي يَوْمَ غَدٍ إِذَا جِئْتَ مِنْ أَجْلِ أُجْرَتِي قُدَّامَكَ. كُلُّ مَا لَيْسَ أَرْقَطَ أَوْ أَبْلَقَ بَيْنَ ٱلْمِعْزَى وَأَسْوَدَ بَيْنَ ٱلْخِرْفَانِ فَهُوَ مَسْرُوقٌ عِنْدِي».
34ลาบันตอบว่า“ตกลงให้เป็นอย่างที่เจ้าพูด”
34فَقَالَ لَابَانُ: «هُوَذَا لِيَكُنْ بِحَسَبِ كَلَامِكَ».
35วันนั้นลาบันแยกแพะตัวผู้ที่มีลายเป็นแถบและด่างแพะตัวเมียทุกตัวที่มีจุดกระหรือด่างคือทุกตัวที่มีสีขาวปนและแกะสีดำทั้งหมดแล้วมอบให้ลูกชายของเขาดูแล
35فَعَزَلَ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ ٱلتُّيُوسَ ٱلْمُخَطَّطَةَ وَٱلْبَلْقَاءَ، وَكُلَّ ٱلْعِنَازِ ٱلرَّقْطَاءِ وَٱلْبَلْقَاءِ، كُلَّ مَا فِيهِ بَيَاضٌ وَكُلَّ أَسْوَدَ بَيْنَ ٱلْخِرْفَانِ، وَدَفَعَهَا إِلَى أَيْدِي بَنِيهِ.
36เขาให้ฝูงเหล่านั้นอยู่ห่างจากยาโคบเป็นระยะเดินทางสามวันส่วนยาโคบเลี้ยงฝูงที่เหลือของลาบัน
36وَجَعَلَ مَسِيرَةَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَ يَعْقُوبَ، وَكَانَ يَعْقُوبُ يَرْعَى غَنَمَ لَابَانَ ٱلْبَاقِيَةَ.
37ยาโคบเอากิ่งสดจากต้นป็อปลาร์ต้นอัลมอนด์และต้นเพลนมาปอกเปลือกเป็นลายสีขาวให้เห็นเนื้อไม้สีขาว
37فَأَخَذَ يَعْقُوبُ لِنَفْسِهِ قُضْبَانًا خُضْرًا مِنْ لُبْنَى وَلَوْزٍ وَدُلْبٍ، وَقَشَّرَ فِيهَا خُطُوطًا بِيضًا، كَاشِطًا عَنِ ٱلْبَيَاضِ ٱلَّذِي عَلَى ٱلْقُضْبَانِ.
38เขาวางกิ่งที่ปอกแล้วไว้ตรงหน้าฝูงสัตว์ในรางน้ำที่สัตว์มาดื่มฝูงสัตว์ผสมพันธุ์กันเมื่อมาดื่มน้ำ
38وَأَوْقَفَ ٱلْقُضْبَانَ ٱلَّتِي قَشَّرَهَا فِي ٱلْأَجْرَانِ فِي مَسَاقِي ٱلْمَاءِ حَيْثُ كَانَتِ ٱلْغَنَمُ تَجِيءُ لِتَشْرَبَ، تُجَاهَ ٱلْغَنَمِ، لِتَتَوَحَّمَ عِنْدَ مَجِيئِهَا لِتَشْرَبَ.
39ฝูงสัตว์ตั้งท้องตรงหน้ากิ่งเหล่านั้นแล้วออกลูกเป็นลายแถบมีจุดกระและด่าง
39فَتَوَحَّمَتِ ٱلْغَنَمُ عِنْدَ ٱلْقُضْبَانِ، وَوَلَدَتِ ٱلْغَنَمُ مُخَطَّطَاتٍ وَرُقْطًا وَبُلْقًا.
40ยาโคบแยกลูกแกะออกแล้วหันหน้าฝูงสัตว์ไปทางสัตว์ลายแถบและสัตว์สีดำทั้งหมดในฝูงของลาบันเขาแยกฝูงของตนไว้ต่างหากไม่ปะปนกับฝูงของลาบัน
40وَأَفْرَزَ يَعْقُوبُ ٱلْخِرْفَانَ وَجَعَلَ وُجُوهَ ٱلْغَنَمِ إِلَى ٱلْمُخَطَّطِ وَكُلِّ أَسْوَدَ بَيْنَ غَنَمِ لَابَانَ. وَجَعَلَ لَهُ قُطْعَانًا وَحْدَهُ وَلَمْ يَجْعَلْهَا مَعَ غَنَمِ لَابَانَ.
41เมื่อสัตว์ที่แข็งแรงกำลังผสมพันธุ์ยาโคบจะวางกิ่งไว้ตรงหน้าพวกมันในรางน้ำเพื่อให้ผสมติดท่ามกลางกิ่งเหล่านั้น
41وَحَدَثَ كُلَّمَا تَوَحَّمَتِ ٱلْغَنَمُ ٱلْقَوِيَّةُ أَنَّ يَعْقُوبَ وَضَعَ ٱلْقُضْبَانَ أَمَامَ عُيُونِ ٱلْغَنَمِ فِي ٱلْأَجْرَانِ لِتَتَوَحَّمَ بَيْنَ ٱلْقُضْبَانِ.
42แต่เมื่อสัตว์อ่อนแอกำลังผสมพันธุ์เขาจะไม่วางกิ่งไว้ดังนั้นสัตว์ที่อ่อนแอจึงเป็นของลาบันส่วนสัตว์ที่แข็งแรงเป็นของยาโคบ
42وَحِينَ ٱسْتَضْعَفَتِ ٱلْغَنَمُ لَمْ يَضَعْهَا، فَصَارَتِ ٱلضَّعِيفَةُ لِلَابَانَ وَٱلْقَوِيَّةُ لِيَعْقُوبَ.
43ยาโคบจึงมั่งคั่งขึ้นอย่างยิ่งมีฝูงสัตว์จำนวนมากทาสหญิงทาสชายอูฐและลา
43فَٱتَّسَعَ ٱلرَّجُلُ كَثِيرًا جِدًّا، وَكَانَ لَهُ غَنَمٌ كَثِيرٌ وَجَوَارٍ وَعَبِيدٌ وَجِمَالٌ وَحَمِيرٌ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.