ปฐมกาล 30
1เมื่อราเชลเห็นว่าตนไม่มีลูกให้ยาโคบเธอก็อิจฉาพี่สาวและพูดกับยาโคบว่า“ให้ฉันมีลูกเสียทีไม่อย่างนั้นฉันจะตาย”
2ยาโคบโกรธราเชลมากและพูดว่า“ฉันเป็นพระเจ้าแทนพระองค์หรือพระองค์ต่างหากที่ไม่ให้เธอมีลูก”
3ราเชลพูดว่า“บิลฮาห์ทาสหญิงของฉันอยู่นี่หลับนอนกับเธอเถอะให้เธอคลอดลูกไว้บนตักฉันเพื่อฉันจะได้ถือว่าลูกของเธอเป็นลูกของฉันด้วย”
4เธอจึงยกบิลฮาห์ทาสหญิงของตนให้ยาโคบเป็นภรรยาและยาโคบก็หลับนอนกับบิลฮาห์
5บิลฮาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชายให้ยาโคบ
6ราเชลพูดว่า“พระเจ้าตัดสินให้ฉันได้รับความเป็นธรรมแล้วพระองค์ได้ยินเสียงของฉันและให้ลูกชายแก่ฉัน”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าดาน
7บิลฮาห์ทาสหญิงของราเชลตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายคนที่สองให้ยาโคบ
8ราเชลพูดว่า“ฉันต่อสู้กับพี่สาวอย่างสุดกำลังและเอาชนะได้”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่านัฟทาลี
9เมื่อเลอาห์เห็นว่าตนหยุดมีลูกแล้วเธอก็ยกศิลปาห์ทาสหญิงของตนให้ยาโคบเป็นภรรยา
10ศิลปาห์ทาสหญิงของเลอาห์คลอดลูกชายให้ยาโคบ
11เลอาห์พูดว่า“โชคดีจริงๆ!”แล้วตั้งชื่อเขาว่ากาด
12ศิลปาห์ทาสหญิงของเลอาห์คลอดลูกชายคนที่สองให้ยาโคบ
13เลอาห์พูดว่า“ฉันมีความสุขจริงๆพวกผู้หญิงจะเรียกฉันว่าคนมีความสุข”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าอาเชอร์
14ในฤดูเกี่ยวข้าวสาลีรูเบนออกไปในทุ่งและพบผลแมนเดรกจึงเก็บมาให้เลอาห์แม่ของเขาราเชลพูดกับเลอาห์ว่า“ขอผลแมนเดรกของลูกพี่ให้ฉันบ้าง”
15เลอาห์ตอบว่า“แย่งสามีฉันไปยังไม่พอหรือจะเอาแมนเดรกของลูกชายฉันไปด้วยหรือ” ราเชลตอบว่า“งั้นคืนนี้ยาโคบจะนอนกับพี่แลกกับแมนเดรกของลูกพี่”
16เย็นนั้นยาโคบกลับมาจากทุ่งเลอาห์ออกไปหาเขาและพูดว่า“คืนนี้เธอต้องมานอนกับฉันฉันจ่ายแมนเดรกของลูกชายเพื่อแลกคืนนี้ไว้แล้ว” คืนนั้นยาโคบจึงนอนกับเธอ
17พระเจ้าฟังเลอาห์เธอจึงตั้งครรภ์และคลอดลูกชายคนที่ห้าให้ยาโคบ
18เลอาห์พูดว่า“พระเจ้าให้ค่าตอบแทนแก่ฉันเพราะฉันยกทาสหญิงของฉันให้สามี”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าอิสสาคาร์
19เลอาห์ตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายคนที่หกให้ยาโคบ
20เลอาห์พูดว่า“พระเจ้ามอบของกำนัลอันดีให้ฉันคราวนี้สามีจะอยู่กับฉันเพราะฉันคลอดลูกชายให้เขาหกคนแล้ว”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่าเศบูลุน
21หลังจากนั้นเธอคลอดลูกสาวและตั้งชื่อว่าดีนาห์
22พระเจ้าระลึกถึงราเชลพระองค์ฟังเธอและเปิดครรภ์ของเธอ
23ราเชลตั้งครรภ์คลอดลูกชายและพูดว่า“พระเจ้าเอาความอับอายของฉันออกไปแล้ว”
24เธอตั้งชื่อเขาว่าโยเซฟและพูดว่า“ขอพระยาห์เวห์เพิ่มลูกชายอีกคนให้ฉัน”
25หลังราเชลคลอดโยเซฟยาโคบพูดกับลาบันว่า“ปล่อยผมไปเถอะผมจะกลับบ้านและกลับดินแดนของผม
26ขอภรรยากับลูกๆของผมคืนให้ผมผมรับใช้ท่านเพื่อพวกเขาแล้วขอให้ผมไปเถอะเพราะท่านรู้ดีว่าผมรับใช้ท่านอย่างไร”
27ลาบันตอบว่า“ถ้าเจ้ายังเห็นแก่ฉันก็อยู่ต่อเถอะฉันรู้จากการทำนายว่าพระยาห์เวห์อวยพรฉันเพราะเจ้า”
28แล้วพูดต่อว่า“บอกค่าจ้างที่เจ้าต้องการมาฉันจะให้”
29ยาโคบตอบว่า“ท่านรู้ว่าผมรับใช้ท่านอย่างไรและปศุสัตว์ของท่านเป็นอย่างไรตอนอยู่กับผม
30ก่อนผมมาท่านมีอยู่เพียงน้อยนิดแต่ตอนนี้เพิ่มขึ้นมากมายพระยาห์เวห์อวยพรท่านทุกที่ที่ผมไปแล้วเมื่อไรผมจะได้ดูแลครอบครัวของตัวเองบ้าง”
31ลาบันถามว่า“ฉันจะให้อะไรเจ้า” ยาโคบตอบว่า“ไม่ต้องให้อะไรผมหรอกถ้าท่านยอมทำตามนี้ผมจะกลับไปเลี้ยงและดูแลฝูงสัตว์ของท่านต่อ
32วันนี้ผมจะเดินดูฝูงสัตว์ทั้งหมดของท่านแล้วแยกสัตว์เหล่านี้ออกมาคือแกะทุกตัวที่มีจุดกระหรือด่างแกะดำทุกตัวและแพะทุกตัวที่ด่างหรือมีจุดกระพวกนี้จะเป็นค่าจ้างของผม
33ต่อไปความซื่อตรงของผมจะเป็นพยานให้ผมเมื่อท่านมาตรวจค่าจ้างของผมแพะตัวใดที่ไม่ด่างหรือไม่มีจุดกระและแกะตัวใดที่ไม่ดำถ้าพบอยู่กับผมก็ให้ถือว่าผมขโมยมา”
34ลาบันตอบว่า“ตกลงให้เป็นอย่างที่เจ้าพูด”
35วันนั้นลาบันแยกแพะตัวผู้ที่มีลายเป็นแถบและด่างแพะตัวเมียทุกตัวที่มีจุดกระหรือด่างคือทุกตัวที่มีสีขาวปนและแกะสีดำทั้งหมดแล้วมอบให้ลูกชายของเขาดูแล
36เขาให้ฝูงเหล่านั้นอยู่ห่างจากยาโคบเป็นระยะเดินทางสามวันส่วนยาโคบเลี้ยงฝูงที่เหลือของลาบัน
37ยาโคบเอากิ่งสดจากต้นป็อปลาร์ต้นอัลมอนด์และต้นเพลนมาปอกเปลือกเป็นลายสีขาวให้เห็นเนื้อไม้สีขาว
38เขาวางกิ่งที่ปอกแล้วไว้ตรงหน้าฝูงสัตว์ในรางน้ำที่สัตว์มาดื่มฝูงสัตว์ผสมพันธุ์กันเมื่อมาดื่มน้ำ
39ฝูงสัตว์ตั้งท้องตรงหน้ากิ่งเหล่านั้นแล้วออกลูกเป็นลายแถบมีจุดกระและด่าง
40ยาโคบแยกลูกแกะออกแล้วหันหน้าฝูงสัตว์ไปทางสัตว์ลายแถบและสัตว์สีดำทั้งหมดในฝูงของลาบันเขาแยกฝูงของตนไว้ต่างหากไม่ปะปนกับฝูงของลาบัน
41เมื่อสัตว์ที่แข็งแรงกำลังผสมพันธุ์ยาโคบจะวางกิ่งไว้ตรงหน้าพวกมันในรางน้ำเพื่อให้ผสมติดท่ามกลางกิ่งเหล่านั้น
42แต่เมื่อสัตว์อ่อนแอกำลังผสมพันธุ์เขาจะไม่วางกิ่งไว้ดังนั้นสัตว์ที่อ่อนแอจึงเป็นของลาบันส่วนสัตว์ที่แข็งแรงเป็นของยาโคบ
43ยาโคบจึงมั่งคั่งขึ้นอย่างยิ่งมีฝูงสัตว์จำนวนมากทาสหญิงทาสชายอูฐและลา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.