ปฐมกาล
Chapter 48
Freedom Bible (Thai)
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 48

Freedom Bible (Thai)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1หลัง​จาก​นั้น​มี​คน​มาบ​อก​โยเซฟ​ว่า “พ่อ​ของ​ท่าน​ป่วย” โยเซฟ​จึง​พา​มนัสเสห์​กับ​เอฟราอิม​ลูกชาย​ทั้ง​สอง​ไป​ด้วย
1Enige tijd later berichtte men Josef: Uw vader is ziek. Terstond ging hij naar Jakob, en nam zijn beide zonen, Manasse en Efraïm, met zich mee.
2มี​คน​บอก​ยาโคบ​ว่า “โยเซฟ​ลูก​ของ​ท่าน​มา​หา” อิสราเอล​จึง​รวบรวม​กำลัง​และ​ลุก​ขึ้น​นั่ง​บน​เตียง
2Toen men Jakob vertelde, dat zijn zoon Josef was gekomen, verzamelde Israël zijn laatste krachten, en richtte zich in zijn bed overeind.
3ยาโคบ​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์​ปรากฏ​แก่​พ่อ​ที่​ลูส​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​และ​อวยพร​พ่อ
3En Jakob sprak tot Josef: De almachtige God is mij te Loez in het land Kanaän verschenen, en heeft mij gezegend.
4พระองค์​พูด​กับ​พ่อ​ว่า ‘เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​มี​ลูกหลาน​และ​ทวี​จำนวน​มาก เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​กลาย​เป็น​ประชากร​หลาย​กลุ่ม และ​จะ​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​หลัง​จาก​เจ้า​เป็น​กรรมสิทธิ์​ตลอด​ไป’
4Hij heeft mij gezegd: Ik zal u vruchtbaar en talrijk maken, u tot een schaar van volken doen groeien, en dit land aan uw nageslacht schenken tot een eeuwig bezit.
5ตอน​นี้​ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ลูก​ซึ่ง​เกิด​ใน​อียิปต์​ก่อน​พ่อ​มา​หา​ลูก​ที่​นี่ เป็น​ของ​พ่อ เอฟราอิม​กับ​มนัสเสห์​จะ​เป็น​ของ​พ่อ​เหมือน​รูเบน​กับ​สิเมโอน
5Welnu, uw beide zonen, die u in Egypte geboren zijn, voordat ik tot u in Egypte kwam, Efraïm en Manasse, gelden als zonen van mij; Efraïm en Manasse staan voor mij gelijk met Ruben en Simeon.
6ส่วน​ลูก​ที่​เกิด​แก่​ลูก​หลัง​จาก​สอง​คน​นี้​จะ​เป็น​ของ​ลูก และ​เมื่อ​แบ่ง​มรดก พวก​เขา​จะ​นับ​ตาม​ชื่อ​ของ​พี่​ชาย​ของ​ตน
6Maar de kinderen, die ge na hen zult krijgen, zullen de uwen zijn, en onder de naam van hun broeders hun erfdeel ontvangen.
7ส่วน​พ่อ เมื่อ​กลับ​มา​จาก​ปัด​ดาน ราเชล​ตาย​ระหว่าง​ที่​อยู่​กับ​พ่อ​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​บน​ทาง ตอน​นั้น​ยัง​อยู่​ห่าง​จาก​เอฟราธ​พอสมควร พ่อ​ฝัง​เธอ​ไว้​ตรง​ทาง​ไป​เอฟราธ ซึ่ง​ก็​คือ​เบธเลเฮม”
7Want toen ik uit Paddan-Aram kwam, is uw moeder Rachel in het land Kanaän op enige afstand van Efráta mij ontvallen, en heb ik haar op de weg naar Efráta, dat nu Betlehem heet, moeten begraven.
8อิสราเอล​เห็น​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ​จึง​ถาม​ว่า “สอง​คน​นี้​คือ​ใคร?”
8Toen Israël de zonen van Josef bemerkte, sprak hij: Wie hebt ge daar?
9โยเซฟ​ตอบ​พ่อ​ว่า “เป็น​ลูกชาย​ของ​ผม​ที่​พระเจ้า​ให้​ผม​ที่​นี่” อิสราเอล​พูด​ว่า “พา​พวก​เขา​มา​ใกล้​พ่อ​หน่อย พ่อ​จะ​อวยพร​ให้”
9Josef gaf zijn vader ten antwoord: Het zijn mijn zonen, die God mij hier heeft gegeven. Hij zeide: Breng ze bij mij; ik wil ze zegenen.
10ตอน​นั้น​ตา​ของ​อิสราเอล​พร่ามัว​เพราะ​ชรา มอง​เห็น​ไม่​ชัด โยเซฟ​จึง​พา​เด็ก​ทั้ง​สอง​เข้า​ไป​ใกล้ เขา​จูบ​และ​กอด​เด็กๆ
10Want de ogen van Israël waren verzwakt van ouderdom, zodat hij niet kon zien. Toen Josef ze dus dicht bij hem had gebracht, kuste en omhelsde hij hen.
11อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พ่อ​ไม่​คิด​ว่า​จะ​ได้​เห็น​หน้า​ลูก​อีก​แล้ว แต่​พระเจ้า​กลับ​ให้​พ่อ​เห็น​แม้​กระทั่ง​ลูกหลาน​ของ​ลูก​ด้วย”
11En Israël sprak tot Josef: Ik had niet gedacht, dat ik u nog zou weerzien; en zie, nu laat God mij nog uw kinderen aanschouwen.
12โยเซฟ​พา​เด็ก​ทั้ง​สอง​ออก​มา​จาก​ระหว่าง​เข่า​ของ​อิสราเอล แล้ว​ก้มกราบ​จน​หน้า​จรด​พื้น
12Nu nam Josef ze van zijn knieën weg, en zij bogen zich ter aarde neer.
13โยเซฟ​จับ​เด็ก​ทั้ง​สอง​ไว้ เอฟราอิม​อยู่​ทาง​ขวา​มือ​ของ​โยเซฟ​ตรง​กับ​มือ​ซ้าย​ของ​อิสราเอล ส่วน​มนัสเสห์​อยู่​ทาง​ซ้าย​มือ​ของ​โยเซฟ​ตรง​กับ​มือขวา​ของ​อิสราเอล แล้ว​พา​เข้า​ไป​ใกล้
13Dan nam Josef hen bij de hand: Efraïm bij de rechterhand, dus links van Israël; Manasse bij de linkerhand, dus rechts van Israël; zo plaatste hij ze vóór hem.
14แต่​อิสราเอล​เหยียด​มือขวา​ไป​วาง​บน​ศีรษะ​ของ​เอฟราอิม​ซึ่ง​เป็น​คน​เล็ก และ​วางมือ​ซ้าย​บน​ศีรษะ​ของ​มนัสเสห์ เขา​วางมือ​ไขว้​กัน​อย่าง​ตั้งใจ แม้​มนัสเสห์​จะ​เป็น​บุตร​หัว​ปี
14Maar Israël kruiste zijn armen: hij stak zijn rechterhand uit en legde die op het hoofd van Efraïm, ofschoon hij de jongste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse, ofschoon hij de eerstgeborene was.
15แล้ว​อิสราเอล​อวยพร​โยเซฟ​ว่า “พระเจ้า​ที่​อับราฮัม​และ​อิสอัค​บรรพบุรุษ​ของ​พ่อ​ดำเนิน​ชีวิต​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์ พระเจ้า​ผู้​เลี้ยงดู​พ่อ​มา​ตลอด​ชีวิต​จน​ถึง​วัน​นี้
15Toen zegende hij hen en sprak: De God, voor wiens aanschijn mijn vaderen hebben gewandeld, Abraham en Isaäk: De God, die mij heeft behoed van mijn geboorte af, Tot heden toe:
16ทูต​สวรรค์​ผู้​ช่วย​พ่อ​ให้​รอด​พ้น​จาก​เหตุ​ร้าย​ทุก​อย่าง ขอ​ให้​อวยพร​เด็ก​ทั้ง​สอง ขอ​ให้​ชื่อ​ของ​พ่อ​สืบ​อยู่​ใน​พวก​เขา พร้อม​กับ​ชื่อ​ของ​อับราฮัม​และ​อิสอัค​บรรพบุรุษ​ของ​พ่อ ขอ​ให้​พวก​เขา​ทวี​จำนวน​อย่าง​มากมาย​ใน​แผ่นดิน”
16De Engel, die mij uit alle nood heeft verlost, Zegene deze knapen! Moge in hen mijn naam blijven leven, en de naam van mijn vaderen, Abraham en Isaäk, En mogen zij vruchtbaar en talrijk worden In het land!
17เมื่อ​โยเซฟ​เห็น​ว่า​พ่อ​วาง​มือขวา​บน​ศีรษะ​ของ​เอฟราอิม เขา​ก็​ไม่​พอใจ จึง​จับ​มือ​พ่อ​เพื่อ​ย้าย​จาก​ศีรษะ​ของ​เอฟราอิม​ไป​วาง​บน​ศีรษะ​ของ​มนัสเสห์
17Josef zag tot zijn ontsteltenis, dat zijn vader zijn rechterhand op het hoofd van Efraïm had gelegd. Hij greep de hand van zijn vader, om ze van het hoofd van Efraïm weg te nemen en op het hoofd van Manasse te leggen.
18โยเซฟ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า “ไม่​ใช่​อย่าง​นั้น​ครับ​พ่อ คน​นี้​ต่างหาก​เป็น​บุตร​หัว​ปี วาง​มือขวา​บน​ศีรษะ​เขา​เถอะ”
18En Josef zei tot zijn vader: Zo niet vader; want dit is de oudste: leg uw rechterhand dus op zijn hoofd.
19แต่​พ่อ​ปฏิเสธ​และ​พูด​ว่า “พ่อ​รู้ ลูก​เอ๋ย พ่อ​รู้ เขา​จะ​กลาย​เป็น​ชน​ชาติ​หนึ่ง​และ​จะ​ยิ่งใหญ่​ด้วย แต่​น้อง​ของ​เขา​จะ​ยิ่งใหญ่​กว่า และ​ลูกหลาน​ของ​น้อง​จะ​กลาย​เป็น​ประชาชาติ​มากมาย”
19Maar zijn vader weigerde het, en sprak: Ik weet het, mijn zoon, ik weet het! Ook hij zal een volk worden, ook hij zal groot zijn; maar zijn jongere broer zal nog groter worden dan hij, en zijn geslacht een ganse schaar van volken.
20วัน​นั้น​เขา​อวยพร​เด็ก​ทั้ง​สอง​ว่า “คน​อิสราเอล​จะ​ใช้​ชื่อ​ของ​พวก​เจ้า​เวลา​อวยพร​ว่า ‘ขอ​พระเจ้า​ทำให้​เจ้า​เป็น​เหมือน​เอฟราอิม​และ​มนัสเสห์’” อิสราเอล​จึง​วาง​เอฟราอิม​ไว้​ก่อน​มนัสเสห์
20En hij zegende hen op die dag, en sprak: Met uw naam zal Israël zegen wensen en zeggen: God make u als Efraïm en Manasse! Zo stelde hij Efraïm boven Manasse.
21อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พ่อ​กำลัง​จะ​ตาย แต่​พระเจ้า​จะ​อยู่​กับ​ลูก และ​จะ​พาก​ลับ​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ของ​บรรพบุรุษ
21Nu sprak Israël tot Josef: Zie, ik ga sterven; maar God zal met u zijn, en u terugleiden naar het land uwer vaderen.
22และ​พ่อ​ให้​ส่วนแบ่ง​แก่​ลูก​มาก​กว่า​พี่น้อง​อีก​หนึ่ง​ส่วน เป็น​ส่วน​ที่​พ่อ​ชิง​มา​จาก​มือ​ชาว​อาโมไรต์​ด้วย​ดาบ​และ​ธนู​ของ​พ่อ”
22Ik vermaak u één deel meer dan uw broeders; de bergrug, die ik op de Amorieten met mijn zwaard en mijn boog heb veroverd.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.