ปฐมกาล 25
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1อับราฮัมมีภรรยาอีกคนหนึ่งชื่อเคทูราห์
1וַיֹּ֧סֶף אַבְרָהָ֛ם וַיִּקַּ֥ח אִשָּׁ֖ה וּשְׁמָ֥הּ קְטוּרָֽה׃
2เธอคลอดซิมราน โยกชาน เมดาน มีเดียน อิชบัคและชูอาห์ให้เขา
2וַתֵּ֣לֶד לֹ֗ו אֶת־זִמְרָן֙ וְאֶת־יָקְשָׁ֔ן וְאֶת־מְדָ֖ן וְאֶת־מִדְיָ֑ן וְאֶת־יִשְׁבָּ֖ק וְאֶת־שֽׁוּחַ׃
3โยกชานเป็นพ่อของเชบาและเดดาน ลูกชายของเดดานคืออัสชูริม เลทูชิมและเลอุมมิม
3וְיָקְשָׁ֣ן יָלַ֔ד אֶת־שְׁבָ֖א וְאֶת־דְּדָ֑ן וּבְנֵ֣י דְדָ֔ן הָי֛וּ אַשּׁוּרִ֥ם וּלְטוּשִׁ֖ים וּלְאֻמִּֽים׃
4ลูกชายของมีเดียนคือเอฟาห์ เอเฟอร์ ฮาโนค อาบีดาและเอลดาอาห์ ทั้งหมดนี้เป็นลูกหลานของเคทูราห์
4וּבְנֵ֣י מִדְיָ֗ן עֵיפָ֤ה וָעֵ֙פֶר֙ וַחֲנֹ֔ךְ וַאֲבִידָ֖ע וְאֶלְדָּעָ֑ה כָּל־אֵ֖לֶּה בְּנֵ֥י קְטוּרָֽה׃
5อับราฮัมยกทุกสิ่งที่มีให้อิสอัค
5וַיִּתֵּ֧ן אַבְרָהָ֛ם אֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לֹ֖ו לְיִצְחָֽק׃
6แต่เขามอบของขวัญให้ลูกชายที่เกิดจากอนุภรรยาและขณะยังมีชีวิตก็ส่งพวกเขาไปให้ห่างจากอิสอัคลูกชายมุ่งไปทางตะวันออกยังดินแดนตะวันออก
6וְלִבְנֵ֤י הַפִּֽילַגְשִׁים֙ אֲשֶׁ֣ר לְאַבְרָהָ֔ם נָתַ֥ן אַבְרָהָ֖ם מַתָּנֹ֑ת וַֽיְשַׁלְּחֵ֞ם מֵעַ֨ל יִצְחָ֤ק בְּנֹו֙ בְּעֹודֶ֣נּוּ חַ֔י קֵ֖דְמָה אֶל־אֶ֥רֶץ קֶֽדֶם׃
7อับราฮัมมีอายุรวม 175 ปี
7וְאֵ֗לֶּה יְמֵ֛י שְׁנֵֽי־חַיֵּ֥י אַבְרָהָ֖ם אֲשֶׁר־חָ֑י מְאַ֥ת שָׁנָ֛ה וְשִׁבְעִ֥ים שָׁנָ֖ה וְחָמֵ֥שׁ שָׁנִֽים׃
8อับราฮัมสิ้นใจและเสียชีวิตเมื่อชรามากและอายุยืนจนเต็มอายุแล้วไปรวมอยู่กับชนของตน
8וַיִּגְוַ֨ע וַיָּ֧מָת אַבְרָהָ֛ם בְּשֵׂיבָ֥ה טֹובָ֖ה זָקֵ֣ן וְשָׂבֵ֑עַ וַיֵּאָ֖סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃
9อิสอัคกับอิชมาเอลลูกชายของเขาฝังพ่อในถ้ำมัคเปลาห์ในทุ่งของเอโฟรนลูกชายของโศหาร์ชาวฮิตไทต์ใกล้มัมเร
9וַיִּקְבְּר֨וּ אֹתֹ֜ו יִצְחָ֤ק וְיִשְׁמָעֵאל֙ בָּנָ֔יו אֶל־מְעָרַ֖ת הַמַּכְפֵּלָ֑ה אֶל־שְׂדֵ֞ה עֶפְרֹ֤ן בֶּן־צֹ֙חַר֙ הַֽחִתִּ֔י אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֥י מַמְרֵֽא׃
10คือทุ่งที่อับราฮัมซื้อจากชาวเฮท อับราฮัมถูกฝังไว้ที่นั่นร่วมกับซาราห์ภรรยา
10הַשָּׂדֶ֛ה אֲשֶׁר־קָנָ֥ה אַבְרָהָ֖ם מֵאֵ֣ת בְּנֵי־חֵ֑ת שָׁ֛מָּה קֻבַּ֥ר אַבְרָהָ֖ם וְשָׂרָ֥ה אִשְׁתֹּֽו׃
11หลังจากอับราฮัมเสียชีวิตพระเจ้าอวยพรอิสอัคลูกชาย อิสอัคอาศัยอยู่ใกล้เบเออร์ลาไฮรอย
11וַיְהִ֗י אַחֲרֵי֙ מֹ֣ות אַבְרָהָ֔ם וַיְבָ֥רֶךְ אֱלֹהִ֖ים אֶת־יִצְחָ֣ק בְּנֹ֑ו וַיֵּ֣שֶׁב יִצְחָ֔ק עִם־בְּאֵ֥ר לַחַ֖י רֹאִֽי׃ ס
12นี่คือเรื่องราวความเป็นมาของอิชมาเอลลูกชายของอับราฮัมซึ่งฮาการ์ชาวอียิปต์ทาสหญิงของซาราห์คลอดให้อับราฮัม
12וְאֵ֛לֶּה תֹּלְדֹ֥ת יִשְׁמָעֵ֖אל בֶּן־אַבְרָהָ֑ם אֲשֶׁ֨ר יָלְדָ֜ה הָגָ֧ר הַמִּצְרִ֛ית שִׁפְחַ֥ת שָׂרָ֖ה לְאַבְרָהָֽם׃
13นี่คือชื่อลูกชายของอิชมาเอลเรียงตามลำดับการเกิด เนบาโยทลูกหัวปีของอิชมาเอล จากนั้นเคดาร์ อัดเบเอลและมิบสัม
13וְאֵ֗לֶּה שְׁמֹות֙ בְּנֵ֣י יִשְׁמָעֵ֔אל בִּשְׁמֹתָ֖ם לְתֹולְדֹתָ֑ם בְּכֹ֤ר יִשְׁמָעֵאל֙ נְבָיֹ֔ת וְקֵדָ֥ר וְאַדְבְּאֵ֖ל וּמִבְשָֽׂם׃
14มิชมา ดูมาห์และมัสสา
14וּמִשְׁמָ֥ע וְדוּמָ֖ה וּמַשָּֽׂא׃
15ฮาดัด เทมา เยทูร์ นาฟิชและเคเดมาห์
15חֲדַ֣ד וְתֵימָ֔א יְט֥וּר נָפִ֖ישׁ וָקֵֽדְמָה׃
16คนเหล่านี้คือลูกชายของอิชมาเอล ชื่อของพวกเขาเป็นชื่อหมู่บ้านและค่ายของตน พวกเขาเป็นประมุข 12 คนตามชนชาติของตน
16אֵ֣לֶּה הֵ֞ם בְּנֵ֤י יִשְׁמָעֵאל֙ וְאֵ֣לֶּה שְׁמֹתָ֔ם בְּחַצְרֵיהֶ֖ם וּבְטִֽירֹתָ֑ם שְׁנֵים־עָשָׂ֥ר נְשִׂיאִ֖ם לְאֻמֹּתָֽם׃
17อิชมาเอลมีอายุรวม 137 ปีเขาสิ้นใจและเสียชีวิตแล้วไปรวมอยู่กับชนของตน
17וְאֵ֗לֶּה שְׁנֵי֙ חַיֵּ֣י יִשְׁמָעֵ֔אל מְאַ֥ת שָׁנָ֛ה וּשְׁלֹשִׁ֥ים שָׁנָ֖ה וְשֶׁ֣בַע שָׁנִ֑ים וַיִּגְוַ֣ע וַיָּ֔מָת וַיֵּאָ֖סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃
18ลูกหลานของอิชมาเอลอาศัยตั้งแต่ฮาวิลาห์ไปจนถึงชูร์ซึ่งอยู่หน้าอียิปต์เมื่อเดินทางไปทางอัสซีเรียอิชมาเอลตั้งถิ่นฐานอยู่ตรงข้ามกับญาติทั้งหมดของตน
18וַיִּשְׁכְּנ֨וּ מֽ͏ֵחֲוִילָ֜ה עַד־שׁ֗וּר אֲשֶׁר֙ עַל־פְּנֵ֣י מִצְרַ֔יִם בֹּאֲכָ֖ה אַשּׁ֑וּרָה עַל־פְּנֵ֥י כָל־אֶחָ֖יו נָפָֽל׃ פ
19นี่คือเรื่องราวความเป็นมาของอิสอัคลูกชายของอับราฮัม อับราฮัมเป็นพ่อของอิสอัค
19וְאֵ֛לֶּה תֹּולְדֹ֥ת יִצְחָ֖ק בֶּן־אַבְרָהָ֑ם אַבְרָהָ֖ם הֹולִ֥יד אֶת־יִצְחָֽק׃
20อิสอัคอายุ 40 ปีเมื่อแต่งงานกับเรเบคาห์ลูกสาวของเบธูเอลชาวซีเรียแห่งปัดดานอารัมเรเบคาห์กับลาบันชาวซีเรียเป็นพี่น้องกัน
20וַיְהִ֤י יִצְחָק֙ בֶּן־אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה בְּקַחְתֹּ֣ו אֶת־רִבְקָ֗ה בַּת־בְּתוּאֵל֙ הֽ͏ָאֲרַמִּ֔י מִפַּדַּ֖ן אֲרָ֑ם אֲחֹ֛ות לָבָ֥ן הָאֲרַמִּ֖י לֹ֥ו לְאִשָּֽׁה׃
21อิสอัคอ้อนวอนพระยาห์เวห์เพื่อภรรยาเพราะเธอเป็นหมัน พระยาห์เวห์รับคำอ้อนวอนของเขาและเรเบคาห์ภรรยาก็ตั้งครรภ์
21וַיֶּעְתַּ֨ר יִצְחָ֤ק לֽ͏ַיהוָה֙ לְנֹ֣כַח אִשְׁתֹּ֔ו כִּ֥י עֲקָרָ֖ה הִ֑וא וַיֵּעָ֤תֶר לֹו֙ יְהוָ֔ה וַתַּ֖הַר רִבְקָ֥ה אִשְׁתֹּֽו׃
22เด็กสองคนดิ้นสู้กันอยู่ในท้องเรเบคาห์จึงพูดว่า“ถ้าเป็นแบบนี้แล้วฉันจะอยู่ไปทำไม”เธอจึงไปถามพระยาห์เวห์
22וַיִּתְרֹֽצֲצ֤וּ הַבָּנִים֙ בְּקִרְבָּ֔הּ וַתֹּ֣אמֶר אִם־כֵּ֔ן לָ֥מָּה זֶּ֖ה אָנֹ֑כִי וַתֵּ֖לֶךְ לִדְרֹ֥שׁ אֶת־יְהוָֽה׃
23พระยาห์เวห์กล่าวกับเธอว่า “ในครรภ์ของเจ้ามีสองชนชาติ คนสองกลุ่มจะแยกออกจากร่างของเจ้า คนกลุ่มหนึ่งจะแข็งแรงกว่าอีกกลุ่ม พี่จะรับใช้น้อง”
23וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה לָ֗הּ שְׁנֵ֤י *גֹיִים (גֹויִם֙) בְּבִטְנֵ֔ךְ וּשְׁנֵ֣י לְאֻמִּ֔ים מִמֵּעַ֖יִךְ יִפָּרֵ֑דוּ וּלְאֹם֙ מִלְאֹ֣ם יֶֽאֱמָ֔ץ וְרַ֖ב יַעֲבֹ֥ד צָעִֽיר׃
24เมื่อครบกำหนดคลอดปรากฏว่าเธอมีลูกแฝด
24וַיִּמְלְא֥וּ יָמֶ֖יהָ לָלֶ֑דֶת וְהִנֵּ֥ה תֹומִ֖ם בְּבִטְנָֽהּ׃
25คนแรกที่คลอดออกมาตัวแดงทั้งตัวและมีขนเหมือนเสื้อคลุมพวกเขาจึงตั้งชื่อว่าเอซาว
25וַיֵּצֵ֤א הָרִאשֹׁון֙ אַדְמֹונִ֔י כֻּלֹּ֖ו כְּאַדֶּ֣רֶת שֵׂעָ֑ר וַיִּקְרְא֥וּ שְׁמֹ֖ו עֵשָֽׂו׃
26จากนั้นลูกชายอีกคนก็คลอดตามมามือของเขาจับส้นเท้าของเอซาวไว้จึงได้ชื่อว่ายาโคบอิสอัคอายุ 60 ปีตอนเรเบคาห์คลอดลูกแฝด
26וְאַֽחֲרֵי־כֵ֞ן יָצָ֣א אָחִ֗יו וְיָדֹ֤ו אֹחֶ֙זֶת֙ בַּעֲקֵ֣ב עֵשָׂ֔ו וַיִּקְרָ֥א שְׁמֹ֖ו יַעֲקֹ֑ב וְיִצְחָ֛ק בֶּן־שִׁשִּׁ֥ים שָׁנָ֖ה בְּלֶ֥דֶת אֹתָֽם׃
27เด็กทั้งสองโตขึ้น เอซาวเป็นนายพรานชำนาญใช้ชีวิตกลางทุ่งส่วนยาโคบเป็นคนสงบอาศัยอยู่ตามเต็นท์
27וֽ͏ַיִּגְדְּלוּ֙ הַנְּעָרִ֔ים וַיְהִ֣י עֵשָׂ֗ו אִ֛ישׁ יֹדֵ֥עַ צַ֖יִד אִ֣ישׁ שָׂדֶ֑ה וְיַעֲקֹב֙ אִ֣ישׁ תָּ֔ם יֹשֵׁ֖ב אֹהָלִֽים׃
28อิสอัครักเอซาวเพราะเขาได้กินเนื้อที่เอซาวล่ามาส่วนเรเบคาห์รักยาโคบ
28וַיֶּאֱהַ֥ב יִצְחָ֛ק אֶת־עֵשָׂ֖ו כִּי־צַ֣יִד בְּפִ֑יו וְרִבְקָ֖ה אֹהֶ֥בֶת אֶֽת־יַעֲקֹֽב׃
29วันหนึ่งยาโคบกำลังต้มอาหารอยู่เอซาวกลับจากทุ่งมาอย่างหมดแรง
29וַיָּ֥זֶד יַעֲקֹ֖ב נָזִ֑יד וַיָּבֹ֥א עֵשָׂ֛ו מִן־הַשָּׂדֶ֖ה וְה֥וּא עָיֵֽף׃
30เอซาวพูดกับยาโคบว่า“เอาอาหารแดงๆนั่นให้ฉันกินหน่อยฉันหิวจนจะหมดแรงแล้ว” เพราะเหตุนี้เขาจึงได้ชื่อว่าเอโดม
30וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו אֶֽל־יַעֲקֹ֗ב הַלְעִיטֵ֤נִי נָא֙ מִן־הָאָדֹ֤ם הָאָדֹם֙ הַזֶּ֔ה כִּ֥י עָיֵ֖ף אָנֹ֑כִי עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמֹ֖ו אֱדֹֽום׃
31ยาโคบตอบว่า“ขายสิทธิของลูกคนโตให้ฉันก่อน”
31וַיֹּ֖אמֶר יַעֲקֹ֑ב מִכְרָ֥ה כַיֹּ֛ום אֶת־בְּכֹֽרָתְךָ֖ לִֽי׃
32เอซาวพูดว่า“ฉันกำลังจะตายอยู่แล้ว สิทธิของลูกคนโตจะมีประโยชน์อะไรกับฉัน”
32וַיֹּ֣אמֶר עֵשָׂ֔ו הִנֵּ֛ה אָנֹכִ֥י הֹולֵ֖ךְ לָמ֑וּת וְלָמָּה־זֶּ֥ה לִ֖י בְּכֹרָֽה׃
33ยาโคบบอกว่า“สาบานกับฉันก่อน” เอซาวก็สาบานและขายสิทธิของลูกคนโตให้ยาโคบ
33וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֗ב הִשָּׁ֤בְעָה לִּי֙ כַּיֹּ֔ום וַיִּשָּׁבַ֖ע לֹ֑ו וַיִּמְכֹּ֥ר אֶת־בְּכֹרָתֹ֖ו לְיַעֲקֹֽב׃
34ยาโคบเอาขนมปังกับแกงถั่วเลนทิลให้เอซาว เขากินดื่มลุกขึ้นแล้วเดินจากไป เอซาวจึงดูหมิ่นสิทธิของลูกคนโต
34וְיַעֲקֹ֞ב נָתַ֣ן לְעֵשָׂ֗ו לֶ֚חֶם וּנְזִ֣יד עֲדָשִׁ֔ים וַיֹּ֣אכַל וַיֵּ֔שְׁתְּ וַיָּ֖קָם וַיֵּלַ֑ךְ וַיִּ֥בֶז עֵשָׂ֖ו אֶת־הַבְּכֹרָֽה׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.