อิสยาห์
Chapter 43
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 43

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1แต่​บัดนี้ พระยาห์เวห์​ผู้​สร้าง​เจ้า ยาโคบ ผู้​ปั้น​เจ้า อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ “อย่า​กลัว เรา​ไถ่​เจ้า​แล้ว เรียก​เจ้า​ตาม​ชื่อ เจ้า​เป็น​ของ​เรา
1וְעַתָּ֞ה כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ בֹּרַאֲךָ֣ יַעֲקֹ֔ב וְיֹצֶרְךָ֖ יִשְׂרָאֵ֑ל אַל־תִּירָא֙ כִּ֣י גְאַלְתִּ֔יךָ קָרָ֥אתִי בְשִׁמְךָ֖ לִי־אָֽתָּה׃
2เมื่อ​ผ่าน​น้ำ เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า เมื่อ​ผ่าน​แม่น้ำ มัน​จะ​ไม่​ท่วม​เจ้า เมื่อ​เดิน​ผ่าน​ไฟ เจ้า​จะ​ไม่​ไหม้ เปลว​ไฟ​จะ​ไม่​เผา​เจ้า
2כִּֽי־תַעֲבֹ֤ר בַּמַּ֙יִם֙ אִתְּךָ־אָ֔נִי וּבַנְּהָרֹ֖ות לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּךָ כִּֽי־תֵלֵ֤ךְ בְּמֹו־אֵשׁ֙ לֹ֣א תִכָּוֶ֔ה וְלֶהָבָ֖ה לֹ֥א תִבְעַר־בָּֽךְ׃
3เพราะ​เรา​เป็น​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เจ้า พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล ผู้​ช่วย​เจ้า​ให้​รอด เรา​ให้​อียิปต์​เป็น​ค่า​ไถ่​เจ้า ให้​เอธิโอเปีย​และ​เสบา​แทน​เจ้า
3כִּ֗י אֲנִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל מֹושִׁיעֶ֑ךָ נָתַ֤תִּי כָפְרְךָ֙ מִצְרַ֔יִם כּ֥וּשׁ וּסְבָ֖א תַּחְתֶּֽיךָ׃
4เพราะ​เจ้า​ล้ำค่า​และ​มี​เกียรติ​ใน​สายตา​เรา และ​เรา​รัก​เจ้า เรา​จึง​จะ​ให้​คน​แทน​เจ้า ให้​ชนชาติ​แทน​ชีวิต​เจ้า
4מֵאֲשֶׁ֨ר יָקַ֧רְתָּ בְעֵינַ֛י נִכְבַּ֖דְתָּ וַאֲנִ֣י אֲהַבְתִּ֑יךָ וְאֶתֵּ֤ן אָדָם֙ תַּחְתֶּ֔יךָ וּלְאֻמִּ֖ים תַּ֥חַת נַפְשֶֽׁךָ׃
5อย่า​กลัว เรา​อยู่​กับ​เจ้า จะ​นำ​ลูกหลาน​จาก​ตะวัน​ออก รวบรวม​เจ้า​จาก​ตะวัน​ตก
5אַל־תִּירָ֖א כִּ֣י אִתְּךָ־אָ֑נִי מִמִּזְרָח֙ אָבִ֣יא זַרְעֶ֔ךָ וּמִֽמַּעֲרָ֖ב אֲקַבְּצֶֽךָּ׃
6จะ​บอก​เหนือ​ว่า ‘จง​ปล่อย!’ บอก​ใต้​ว่า ‘อย่า​กัก​ไว้! นำ​บุตรชาย​เรา​จาก​ไกล นำ​ธิดา​เรา​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน
6אֹמַ֤ר לַצָּפֹון֙ תֵּ֔נִי וּלְתֵימָ֖ן אַל־תִּכְלָ֑אִי הָבִ֤יאִי בָנַי֙ מֵרָחֹ֔וק וּבְנֹותַ֖י מִקְצֵ֥ה הָאָֽרֶץ׃
7ทุก​คน​ที่​เรียก​ตาม​นาม​เรา ที่​เรา​สร้าง​เพื่อ​เกียรติ​เรา ที่​เรา​ปั้น ที่​เรา​ทำ​ขึ้น’”
7כֹּ֚ל הַנִּקְרָ֣א בִשְׁמִ֔י וְלִכְבֹודִ֖י בְּרָאתִ֑יו יְצַרְתִּ֖יו אַף־עֲשִׂיתִֽיו׃
8จง​นำ​ประชาชน​ตาบอด​ที่​มี​ตา​ออก​มา นำ​คน​หู​หนวก​ที่​มี​หู​ออก​มา
8הֹוצִ֥יא עַם־עִוֵּ֖ר וְעֵינַ֣יִם יֵ֑שׁ וְחֵרְשִׁ֖ים וְאָזְנַ֥יִם לָֽמֹו׃
9ให้​ทุก​ชาติ​รวม​กัน ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ชุมนุม ใคร​ใน​พวกเขา​ประกาศ​สิ่ง​นี้​ได้ แสดง​เรื่อง​ก่อนๆ ให้​พวกเรา​เห็น​ได้? ให้​นำ​พยาน​มา​เพื่อ​พิสูจน์​ว่า​ตน​ถูก หรือ​ให้​ฟัง​แล้ว​พูด​ว่า “เป็น​ความ​จริง”
9כָּֽל־הַגֹּויִ֞ם נִקְבְּצ֣וּ יַחְדָּ֗ו וְיֵאָֽסְפוּ֙ לְאֻמִּ֔ים מִ֤י בָהֶם֙ יַגִּ֣יד זֹ֔את וְרִֽאשֹׁנֹ֖ות יַשְׁמִיעֻ֑נוּ יִתְּנ֤וּ עֵֽדֵיהֶם֙ וְיִצְדָּ֔קוּ וְיִשְׁמְע֖וּ וְיֹאמְר֥וּ אֱמֶֽת׃
10พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “พวกเจ้า​เป็น​พยาน​ของ​เรา พร้อม​ผู้รับใช้​ที่​เรา​เลือก เพื่อ​พวกเจ้า​จะ​รู้​และ​เชื่อ​เรา เข้าใจ​ว่า​เรา​คือ​ผู้​นั้น ก่อน​เรา ไม่มี​พระเจ้า​ใด​ถูก​สร้าง หลัง​เรา​ก็​จะ​ไม่มี
10אַתֶּ֤ם עֵדַי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְעַבְדִּ֖י אֲשֶׁ֣ר בָּחָ֑רְתִּי לְמַ֣עַן תֵּ֠דְעוּ וְתַאֲמִ֨ינוּ לִ֤י וְתָבִ֙ינוּ֙ כִּֽי־אֲנִ֣י ה֔וּא לְפָנַי֙ לֹא־נֹ֣וצַר אֵ֔ל וְאַחֲרַ֖י לֹ֥א יִהְיֶֽה׃ ס
11เรา​เอง​คือ​พระยาห์เวห์ นอกจาก​เรา​ไม่มี​ผู้ช่วยให้รอด
11אָנֹכִ֥י אָנֹכִ֖י יְהוָ֑ה וְאֵ֥ין מִבַּלְעָדַ֖י מֹושִֽׁיעַ׃
12เรา​ประกาศ เรา​ช่วย​ให้​รอด เรา​แสดง ไม่มี​เทพเจ้า​ต่างด้าว​ใน​หมู่​พวกเจ้า พวกเจ้า​จึง​เป็น​พยาน​ของ​เรา” พระยาห์เวห์​กล่าว “เรา​เป็น​พระเจ้า
12אָנֹכִ֞י הִגַּ֤דְתִּי וְהֹושַׁ֙עְתִּי֙ וְהִשְׁמַ֔עְתִּי וְאֵ֥ין בָּכֶ֖ם זָ֑ר וְאַתֶּ֥ם עֵדַ֛י נְאֻם־יְהוָ֖ה וַֽאֲנִי־אֵֽל׃
13ตั้งแต่​มี​วัน เรา​คือ​ผู้​นั้น ไม่มี​ใคร​ช่วย​ให้​พ้น​มือ​เรา​ได้ เรา​จะ​ทำงาน ใคร​ขัด​ขวาง​ได้?”
13גַּם־מִיֹּום֙ אֲנִ֣י ה֔וּא וְאֵ֥ין מִיָּדִ֖י מַצִּ֑יל אֶפְעַ֖ל וּמִ֥י יְשִׁיבֶֽנָּה׃ ס
14พระยาห์เวห์ ผู้​ไถ่​พวกเจ้า พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล กล่าว​ว่า “เพื่อ​พวกเจ้า เรา​ส่ง​ไป​บาบิโลน จะ​ให้​ทั้งหมด​ลง​มา​เป็น​ผู้​หนี​ภัย แม้​ชาว​เคลเดีย​ใน​เรือ​ที่​พวกเขา​ชื่นชม
14כֹּֽה־אָמַ֧ר יְהוָ֛ה גֹּאַלְכֶ֖ם קְדֹ֣ושׁ יִשְׂרָאֵ֑ל לְמַעַנְכֶ֞ם שִׁלַּ֣חְתִּי בָבֶ֗לָה וְהֹורַדְתִּ֤י בָֽרִיחִים֙ כֻּלָּ֔ם וְכַשְׂדִּ֖ים בָּאֳנִיֹּ֥ות רִנָּתָֽם׃
15เรา​คือ​พระยาห์เวห์ พระผู้บริสุทธิ์​ของ​พวกเจ้า ผู้​สร้าง​อิสราเอล กษัตริย์​ของ​พวกเจ้า”
15אֲנִ֥י יְהוָ֖ה קְדֹֽושְׁכֶ֑ם בֹּורֵ֥א יִשְׂרָאֵ֖ל מַלְכְּכֶֽם׃ ס
16พระยาห์เวห์​ผู้​ทำ​ทาง​ใน​ทะเล ทำ​เส้นทาง​ใน​น้ำ​เชี่ยว
16כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הַנֹּותֵ֥ן בַּיָּ֖ם דָּ֑רֶךְ וּבְמַ֥יִם עַזִּ֖ים נְתִיבָֽה׃
17ผู้นำ​รถ​ศึก​และ​ม้า​ออก​มา นำ​กองทัพ​และ​คน​กล้า (พวกเขา​นอน​ลง​ด้วย​กัน จะ​ไม่​ลุก สูญ​สิ้น ดับ​เหมือน​ไส้​ตะเกียง) กล่าว​ดังนี้
17הַמֹּוצִ֥יא רֶֽכֶב־וָס֖וּס חַ֣יִל וְעִזּ֑וּז יַחְדָּ֤ו יִשְׁכְּבוּ֙ בַּל־יָק֔וּמוּ דָּעֲכ֖וּ כַּפִּשְׁתָּ֥ה כָבֽוּ׃
18“อย่า​ระลึก​เรื่อง​ก่อนๆ อย่า​ครุ่นคิด​เรื่อง​เก่า
18אַֽל־תִּזְכְּר֖וּ רִֽאשֹׁנֹ֑ות וְקַדְמֹנִיֹּ֖ות אַל־תִּתְבֹּנָֽנוּ׃
19ดูเถิด เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​ใหม่ บัดนี้​กำลัง​งอก พวกเจ้า​ไม่รู้​หรือ? เรา​จะ​ทำ​ทาง​ใน​ถิ่นกันดาร ทำ​แม่น้ำ​ใน​ทะเลทราย
19הִנְנִ֨י עֹשֶׂ֤ה חֲדָשָׁה֙ עַתָּ֣ה תִצְמָ֔ח הֲלֹ֖וא תֵֽדָע֑וּהָ אַ֣ף אָשִׂ֤ים בַּמִּדְבָּר֙ דֶּ֔רֶךְ בִּֽישִׁמֹ֖ון נְהָרֹֽות׃
20สัตว์​ทุ่ง สุนัข​จิ้งจอก​และ​นกกระจอกเทศ จะ​ให้​เกียรติ​เรา เพราะ​เรา​ให้​น้ำ​ใน​ถิ่นกันดาร แม่น้ำ​ใน​ทะเลทราย ให้​ประชาชน​ที่​เรา​เลือก​ดื่ม
20תְּכַבְּדֵ֙נִי֙ חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֔ה תַּנִּ֖ים וּבְנֹ֣ות יַֽעֲנָ֑ה כִּֽי־נָתַ֨תִּי בַמִּדְבָּ֜ר מַ֗יִם נְהָרֹות֙ בִּֽישִׁימֹ֔ן לְהַשְׁקֹ֖ות עַמִּ֥י בְחִירִֽי׃
21ประชาชน​ที่​เรา​ปั้น​ไว้​เพื่อ​เรา เพื่อ​ประกาศ​คำ​สรรเสริญ​เรา
21עַם־זוּ֙ יָצַ֣רְתִּי לִ֔י תְּהִלָּתִ֖י יְסַפֵּֽרוּ׃ ס
22แต่​เจ้า​ไม่​ได้​เรียก​หา​เรา ยาโคบ กลับ​เบื่อ​หน่าย​เรา อิสราเอล
22וְלֹא־אֹתִ֥י קָרָ֖אתָ יַֽעֲקֹ֑ב כִּֽי־יָגַ֥עְתָּ בִּ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃
23เจ้า​ไม่​ได้​นำ​แกะ​มา​เผา​ถวาย​เรา ไม่​ให้​เกียรติ​เรา​ด้วย​สัตว์​บูชา เรา​ไม่​ได้​ให้​เครื่องบูชา​เป็น​ภาระ​เจ้า ไม่​ให้​เจ้า​เหนื่อย​กับ​กำยาน
23לֹֽא־הֵבֵ֤יאתָ לִּי֙ שֵׂ֣ה עֹלֹתֶ֔יךָ וּזְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א כִבַּדְתָּ֑נִי לֹ֤א הֶעֱבַדְתִּ֙יךָ֙ בְּמִנְחָ֔ה וְלֹ֥א הֹוגַעְתִּ֖יךָ בִּלְבֹונָֽה׃
24เจ้า​ไม่​ได้​ซื้อ​อ้อย​หอม​ให้​เรา ไม่​ให้​เรา​อิ่ม​ด้วย​ไขมัน​สัตว์​บูชา แต่​ให้​บาป​เจ้า​เป็น​ภาระ​เรา ให้​เรา​เหนื่อย​เพราะ​ความ​ผิด​เจ้า
24לֹא־קָנִ֨יתָ לִּ֤י בַכֶּ֙סֶף֙ קָנֶ֔ה וְחֵ֥לֶב זְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א הִרְוִיתָ֑נִי אַ֗ךְ הֶעֱבַדְתַּ֙נִי֙ בְּחַטֹּאותֶ֔יךָ הֹוגַעְתַּ֖נִי בַּעֲוֹנֹתֶֽיךָ׃ ס
25เรา​เอง​เป็น​ผู้​ลบ​การ​ฝ่าฝืน​ของ​เจ้า​เพื่อ​เรา​เอง จะ​ไม่​จดจำ​บาป​เจ้า
25אָנֹכִ֨י אָנֹכִ֥י ה֛וּא מֹחֶ֥ה פְשָׁעֶ֖יךָ לְמַעֲנִ֑י וְחַטֹּאתֶ֖יךָ לֹ֥א אֶזְכֹּֽר׃
26จง​เตือน​ให้​เรา​ระลึก มา​ว่า​ความ​กัน จง​เสนอ​คดี เพื่อ​พิสูจน์​ว่า​ตน​ถูก
26הַזְכִּירֵ֕נִי נִשָּׁפְטָ֖ה יָ֑חַד סַפֵּ֥ר אַתָּ֖ה לְמַ֥עַן תִּצְדָּֽק׃
27บรรพบุรุษ​คน​แรก​ของ​เจ้า​ทำบาป ครู​ของ​เจ้า​ฝ่าฝืน​เรา
27אָבִ֥יךָ הָרִאשֹׁ֖ון חָטָ֑א וּמְלִיצֶ֖יךָ פָּ֥שְׁעוּ בִֽי׃
28เรา​จึง​จะ​ทำ​ผู้นำ​สถานบริสุทธิ์​ให้​เป็น​มลทิน ให้​ยาโคบ​เป็น​คำ​สาป ให้​อิสราเอล​เป็น​ที่​อัปยศ”
28וַאֲחַלֵּ֖ל שָׂ֣רֵי קֹ֑דֶשׁ וְאֶתְּנָ֤ה לַחֵ֙רֶם֙ יַעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל לְגִדּוּפִֽים׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.