อิสยาห์
Chapter 41
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 41

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1“เกาะ​ทั้งหลาย จง​เงียบ​ต่อหน้า​เรา ให้​ชนชาติ​มี​กำลัง​ใหม่ เข้า​มา​ใกล้ แล้ว​จึง​พูด มา​พบ​กัน​เพื่อ​พิจารณา​คดี
1הַחֲרִ֤ישׁוּ אֵלַי֙ אִיִּ֔ים וּלְאֻמִּ֖ים יַחֲלִ֣יפוּ כֹ֑חַ יִגְּשׁוּ֙ אָ֣ז יְדַבֵּ֔רוּ יַחְדָּ֖ו לַמִּשְׁפָּ֥ט נִקְרָֽבָה׃
2ใคร​ปลุก​ผู้​หนึ่ง​จาก​ตะวัน​ออก? ใคร​เรียก​เขา​มา​ที่​เท้า​ของ​ตน​อย่าง​เที่ยง​ธรรม? พระองค์​มอบ​ชนชาติ​ให้​เขา ให้​เขา​ปกครอง​กษัตริย์ ให้​พวกเขา​เหมือน​ฝุ่น​แก่​ดาบ​ของ​เขา เหมือน​ตอ​ซัง​ปลิว​แก่​ธนู​ของ​เขา
2מִ֤י הֵעִיר֙ מִמִּזְרָ֔ח צֶ֖דֶק יִקְרָאֵ֣הוּ לְרַגְלֹ֑ו יִתֵּ֨ן לְפָנָ֤יו גֹּויִם֙ וּמְלָכִ֣ים יַ֔רְדְּ יִתֵּ֤ן כֶּֽעָפָר֙ חַרְבֹּ֔ו כְּקַ֥שׁ נִדָּ֖ף קַשְׁתֹּֽו׃
3เขา​ไล่​ตาม ผ่าน​ไป​อย่าง​ปลอดภัย แม้​บน​ทาง​ที่​เท้า​ไม่​เคย​เดิน
3יִרְדְּפֵ֖ם יַעֲבֹ֣ור שָׁלֹ֑ום אֹ֥רַח בְּרַגְלָ֖יו לֹ֥א יָבֹֽוא׃
4ใคร​ทำ​สิ่ง​นี้​จน​สำเร็จ เรียก​คน​แต่ละ​รุ่น​ตั้งแต่​ต้น? เรา พระยาห์เวห์ ผู้​แรก และ​อยู่​กับ​ผู้​สุดท้าย เรา​คือ​ผู้​นั้น”
4מִֽי־פָעַ֣ל וְעָשָׂ֔ה קֹרֵ֥א הַדֹּרֹ֖ות מֵרֹ֑אשׁ אֲנִ֤י יְהוָה֙ רִאשֹׁ֔ון וְאֶת־אַחֲרֹנִ֖ים אֲנִי־הֽוּא׃
5เกาะ​ต่างๆ เห็น​แล้ว​กลัว สุด​ปลาย​แผ่นดิน​สั่น พวกเขา​เข้า​มา​ใกล้
5רָא֤וּ אִיִּים֙ וְיִירָ֔אוּ קְצֹ֥ות הָאָ֖רֶץ יֶחֱרָ֑דוּ קָרְב֖וּ וַיֶּאֱתָיֽוּן׃
6แต่ละ​คน​ช่วย​เพื่อน​บ้าน บอก​พี่​น้อง​ว่า “จง​เข้ม​แข็ง!”
6אִ֥ישׁ אֶת־רֵעֵ֖הוּ יַעְזֹ֑רוּ וּלְאָחִ֖יו יֹאמַ֥ר חֲזָֽק׃
7ช่างไม้​จึง​ให้​กำลัง​ใจ​ช่างทอง คนใช้​ค้อน​เกลี่ย​ให้​เรียบ​ให้​กำลัง​ใจ​คน​ตี​ทั่ง พูด​ถึง​รอย​เชื่อม​ว่า “ดีแล้ว” ตอก​ตะปู​ยึด​ไว้​ไม่​ให้​โยก
7וַיְחַזֵּ֤ק חָרָשׁ֙ אֶת־צֹרֵ֔ף מַחֲלִ֥יק פַּטִּ֖ישׁ אֶת־הֹ֣ולֶם פָּ֑עַם אֹמֵ֤ר לַדֶּ֙בֶק֙ טֹ֣וב ה֔וּא וַיְחַזְּקֵ֥הוּ בְמַסְמְרִ֖ים לֹ֥א יִמֹּֽוט׃ ס
8“แต่​เจ้า อิสราเอล ผู้รับใช้​ของ​เรา ยาโคบ​ที่​เรา​เลือก เชื้อสาย​อับราฮัม​เพื่อน​ของ​เรา
8וְאַתָּה֙ יִשְׂרָאֵ֣ל עַבְדִּ֔י יַעֲקֹ֖ב אֲשֶׁ֣ר בְּחַרְתִּ֑יךָ זֶ֖רַע אַבְרָהָ֥ם אֹהֲבִֽי׃
9ผู้​ที่​เรา​จับ​ไว้​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน เรียก​จาก​มุม​ต่างๆ บอก​ว่า ‘เจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​เรา เรา​เลือก​เจ้า ไม่​ทิ้ง​เจ้า’
9אֲשֶׁ֤ר הֶחֱזַקְתִּ֙יךָ֙ מִקְצֹ֣ות הָאָ֔רֶץ וּמֵאֲצִילֶ֖יהָ קְרָאתִ֑יךָ וָאֹ֤מַר לְךָ֙ עַבְדִּי־אַ֔תָּה בְּחַרְתִּ֖יךָ וְלֹ֥א מְאַסְתִּֽיךָ׃
10อย่า​กลัว เพราะ​เรา​อยู่​กับ​เจ้า อย่า​หวาด​ผวา เพราะ​เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​เจ้า เรา​จะ​เสริม​กำลัง จะ​ช่วย​เจ้า จะ​ประคอง​ด้วย​มือขวา​แห่ง​ความเที่ยงธรรม​ของ​เรา
10אַל־תִּירָא֙ כִּ֣י עִמְּךָ־אָ֔נִי אַל־תִּשְׁתָּ֖ע כִּֽי־אֲנִ֣י אֱלֹהֶ֑יךָ אִמַּצְתִּ֙יךָ֙ אַף־עֲזַרְתִּ֔יךָ אַף־תְּמַכְתִּ֖יךָ בִּימִ֥ין צִדְקִֽי׃
11ดูเถิด ทุก​คน​ที่​โกรธ​เจ้า​จะ​ผิด​หวัง​และ​อับอาย คน​ต่อสู้​เจ้า​จะ​ไม่​เหลือ​อะไร​และ​พินาศ
11הֵ֤ן יֵבֹ֙שׁוּ֙ וְיִכָּ֣לְמ֔וּ כֹּ֖ל הַנֶּחֱרִ֣ים בָּ֑ךְ יִֽהְי֥וּ כְאַ֛יִן וְיֹאבְד֖וּ אַנְשֵׁ֥י רִיבֶֽךָ׃
12เจ้า​จะ​หา​แต่​ไม่​พบ แม้​คน​โต้​แย้ง​กับ​เจ้า คน​รบ​กับ​เจ้า​จะ​ไม่​เหลือ​อะไร เหมือน​ไม่​เคย​มี​อยู่
12תְּבַקְשֵׁם֙ וְלֹ֣א תִמְצָאֵ֔ם אַנְשֵׁ֖י מַצֻּתֶ֑ךָ יִהְי֥וּ כְאַ֛יִן וּכְאֶ֖פֶס אַנְשֵׁ֥י מִלְחַמְתֶּֽךָ׃
13เพราะ​เรา พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เจ้า จะ​จับ​มือขวา​เจ้า บอก​ว่า ‘อย่า​กลัว เรา​จะ​ช่วย’
13כִּ֗י אֲנִ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מַחֲזִ֣יק יְמִינֶ֑ךָ הָאֹמֵ֥ר לְךָ֛ אַל־תִּירָ֖א אֲנִ֥י עֲזַרְתִּֽיךָ׃ ס
14อย่า​กลัว ยาโคบ​ผู้​เป็น​หนอน และ​พวกเจ้า​ชาว​อิสราเอล เรา​จะ​ช่วย” พระยาห์เวห์​กล่าว “ผู้​ไถ่​เจ้า​คือ​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล
14אַל־תִּֽירְאִי֙ תֹּולַ֣עַת יַֽעֲקֹ֔ב מְתֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֤י עֲזַרְתִּיךְ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְגֹאֲלֵ֖ךְ קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵֽל׃
15ดูเถิด เรา​ทำ​เจ้า​เป็น​เครื่อง​นวด​ข้าว​ใหม่ คม​และ​มี​ฟัน เจ้า​จะ​นวด​ภูเขา บด​เป็น​ชิ้น​เล็ก ทำ​เนิน​ให้​เหมือน​แกลบ
15הִנֵּ֣ה שַׂמְתִּ֗יךְ לְמֹורַג֙ חָר֣וּץ חָדָ֔שׁ בַּ֖עַל פִּֽיפִיֹּ֑ות תָּד֤וּשׁ הָרִים֙ וְתָדֹ֔ק וּגְבָעֹ֖ות כַּמֹּ֥ץ תָּשִֽׂים׃
16เจ้า​จะ​ฝัด​มัน ลม​จะ​พัด​ไป ลม​หมุน​จะ​กระจาย เจ้า​จะ​ยินดี​ใน​พระยาห์เวห์ ภาคภูมิ​ใน​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล
16תִּזְרֵם֙ וְר֣וּחַ תִּשָּׂאֵ֔ם וּסְעָרָ֖ה תָּפִ֣יץ אֹותָ֑ם וְאַתָּה֙ תָּגִ֣יל בַּֽיהוָ֔ה בִּקְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל תִּתְהַלָּֽל׃ פ
17คนจน​ยากไร้​หา​น้ำ แต่​ไม่มี ลิ้น​แห้ง​เพราะ​กระหาย เรา พระยาห์เวห์ จะ​ตอบ​พวกเขา เรา พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล จะ​ไม่​ทอดทิ้ง
17הָעֲנִיִּ֨ים וְהָאֶבְיֹונִ֜ים מְבַקְשִׁ֥ים מַ֙יִם֙ וָאַ֔יִן לְשֹׁונָ֖ם בַּצָּמָ֣א נָשָׁ֑תָּה אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֶעֱנֵ֔ם אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֶעֶזְבֵֽם׃
18เรา​จะ​เปิด​แม่น้ำ​บน​ยอด​โล้น เปิด​น้ำพุ​กลาง​หุบเขา ทำ​ถิ่นกันดาร​เป็น​แอ่ง​น้ำ แผ่นดิน​แห้ง​เป็น​น้ำพุ
18אֶפְתַּ֤ח עַל־שְׁפָיִים֙ נְהָרֹ֔ות וּבְתֹ֥וךְ בְּקָעֹ֖ות מַעְיָנֹ֑ות אָשִׂ֤ים מִדְבָּר֙ לַאֲגַם־מַ֔יִם וְאֶ֥רֶץ צִיָּ֖ה לְמֹוצָ֥אֵי מָֽיִם׃
19เรา​จะ​วาง​ซีดาร์ อะเคเซีย เมอร์เทิล และ​ต้น​น้ำมัน​ใน​ถิ่นกันดาร วาง​ไซเปรส สน และ​บ็อกซ์​ร่วมกัน​ใน​ทะเลทราย
19אֶתֵּ֤ן בַּמִּדְבָּר֙ אֶ֣רֶז שִׁטָּ֔ה וַהֲדַ֖ס וְעֵ֣ץ שָׁ֑מֶן אָשִׂ֣ים בָּעֲרָבָ֗ה בְּרֹ֛ושׁ תִּדְהָ֥ר וּתְאַשּׁ֖וּר יַחְדָּֽו׃
20เพื่อ​พวกเขา​จะ​เห็น รู้ พิจารณา และ​เข้าใจ​ร่วมกัน ว่า​มือ​พระยาห์เวห์​ทำ​สิ่ง​นี้ พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล​สร้าง​สิ่ง​นี้
20לְמַ֧עַן יִרְא֣וּ וְיֵדְע֗וּ וְיָשִׂ֤ימוּ וְיַשְׂכִּ֙ילוּ֙ יַחְדָּ֔ו כִּ֥י יַד־יְהוָ֖ה עָ֣שְׂתָה זֹּ֑את וּקְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בְּרָאָֽהּ׃ פ
21พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “จง​เสนอ​คดี” กษัตริย์​แห่ง​ยาโคบ​กล่าว​ว่า “นำ​เหตุผล​หนัก​แน่น​มา!
21קָרְב֥וּ רִֽיבְכֶ֖ם יֹאמַ֣ר יְהוָ֑ה הַגִּ֙ישׁוּ֙ עֲצֻמֹ֣ותֵיכֶ֔ם יֹאמַ֖ר מֶ֥לֶךְ יַעֲקֹֽב׃
22ให้​พวกเขา​ประกาศ​และ​บอก​พวกเรา​ว่า​จะ​เกิด​อะไร! บอก​เรื่อง​ก่อนๆ ว่า​คือ​อะไร ให้​พวกเรา​พิจารณา​และ​รู้​ตอน​จบ หรือ​แสดง​สิ่ง​ที่​จะ​มา
22יַגִּ֙ישׁוּ֙ וְיַגִּ֣ידוּ לָ֔נוּ אֵ֖ת אֲשֶׁ֣ר תִּקְרֶ֑ינָה הָרִאשֹׁנֹ֣ות ׀ מָ֣ה הֵ֗נָּה הַגִּ֜ידוּ וְנָשִׂ֤ימָה לִבֵּ֙נוּ֙ וְנֵדְעָ֣ה אַחֲרִיתָ֔ן אֹ֥ו הַבָּאֹ֖ות הַשְׁמִיעֻֽנוּ׃
23บอก​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ภาย​หลัง ให้​พวกเรา​รู้​ว่า​พวกเจ้า​เป็น​เทพเจ้า จง​ทำ​ดี​หรือ​ทำ​ชั่ว ให้​พวกเรา​หวาด​ผวา และ​เห็น​ร่วมกัน
23הַגִּ֙ידוּ֙ הָאֹתִיֹּ֣ות לְאָחֹ֔ור וְנֵ֣דְעָ֔ה כִּ֥י אֱלֹהִ֖ים אַתֶּ֑ם אַף־תֵּיטִ֣יבוּ וְתָרֵ֔עוּ וְנִשְׁתָּ֖עָה *וְנֵרֶא (וְנִרְאֶ֥ה) יַחְדָּֽו׃
24ดูเถิด พวกเจ้า​เป็น​ความ​ว่าง​เปล่า งาน​ของ​พวกเจ้า​ก็​เป็น​ความ​ว่าง​เปล่า ผู้​เลือก​พวกเจ้า​น่า​รังเกียจ
24הֵן־אַתֶּ֣ם מֵאַ֔יִן וּפָעָלְכֶ֖ם מֵאָ֑פַע תֹּועֵבָ֖ה יִבְחַ֥ר בָּכֶֽם׃
25เรา​ปลุก​ผู้​หนึ่ง​จาก​เหนือ เขา​มา​แล้ว จาก​ทิศ​ตะวัน​ขึ้น ผู้​เรียก​นาม​เรา เขา​จะ​เหยียบ​ผู้​ปกครอง​เหมือน​เหยียบ​ปูน เหมือน​ช่าง​ปั้น​เหยียบ​ดิน
25הַעִירֹ֤ותִי מִצָּפֹון֙ וַיַּ֔את מִמִּזְרַח־שֶׁ֖מֶשׁ יִקְרָ֣א בִשְׁמִ֑י וְיָבֹ֤א סְגָנִים֙ כְּמֹו־חֹ֔מֶר וּכְמֹ֥ו יֹוצֵ֖ר יִרְמָס־טִֽיט׃
26ใคร​บอก​ตั้งแต่​ต้น​ให้​พวกเรา​รู้? ใคร​บอก​ก่อน​ให้​พวกเรา​พูด​ว่า ‘เขา​ถูก​ต้อง’? ไม่มี​ใคร​ประกาศ ไม่มี​ใคร​แสดง ไม่มี​ใคร​ได้ยิน​คำ​พวกเจ้า
26מִֽי־הִגִּ֤יד מֵרֹאשׁ֙ וְנֵדָ֔עָה וּמִלְּפָנִ֖ים וְנֹאמַ֣ר צַדִּ֑יק אַ֣ף אֵין־מַגִּ֗יד אַ֚ף אֵ֣ין מַשְׁמִ֔יעַ אַ֥ף אֵין־שֹׁמֵ֖עַ אִמְרֵיכֶֽם׃
27เรา​เป็น​คน​แรก​ที่​บอก​ศิโยน​ว่า ‘ดูสิ ดู​พวกเขา’ เรา​จะ​ให้​ผู้​บอก​ข่าวดี​แก่​เยรูซาเล็ม
27רִאשֹׁ֥ון לְצִיֹּ֖ון הִנֵּ֣ה הִנָּ֑ם וְלִירוּשָׁלַ֖͏ִם מְבַשֵּׂ֥ר אֶתֵּֽן׃
28เมื่อ​เรา​มอง ไม่มี​ใคร แม้​ใน​หมู่​พวกเขา​ก็​ไม่มี​ที่​ปรึกษา​ตอบ​คำถาม​เรา​ได้
28וְאֵ֙רֶא֙ וְאֵ֣ין אִ֔ישׁ וּמֵאֵ֖לֶּה וְאֵ֣ין יֹועֵ֑ץ וְאֶשְׁאָלֵ֖ם וְיָשִׁ֥יבוּ דָבָֽר׃
29ดูเถิด การกระทำ​ทั้งหมด​ของ​พวกเขา​สูญ​เปล่า ไร้​ค่า รูป​หล่อ​เป็น​ลม​และ​ความ​สับสน
29הֵ֣ן כֻּלָּ֔ם אָ֥וֶן אֶ֖פֶס מַעֲשֵׂיהֶ֑ם ר֥וּחַ וָתֹ֖הוּ נִסְכֵּיהֶֽם׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.