อิสยาห์
Chapter 41
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 41

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1“เกาะ​ทั้งหลาย จง​เงียบ​ต่อหน้า​เรา ให้​ชนชาติ​มี​กำลัง​ใหม่ เข้า​มา​ใกล้ แล้ว​จึง​พูด มา​พบ​กัน​เพื่อ​พิจารณา​คดี
1הַחֲרִ֤ישׁוּ אֵלַי֙ אִיִּ֔ים וּלְאֻמִּ֖ים יַחֲלִ֣יפוּ כֹ֑חַ יִגְּשׁוּ֙ אָ֣ז יְדַבֵּ֔רוּ יַחְדָּ֖ו לַמִּשְׁפָּ֥ט נִקְרָֽבָה׃
2ใคร​ปลุก​ผู้​หนึ่ง​จาก​ตะวัน​ออก? ใคร​เรียก​เขา​มา​ที่​เท้า​ของ​ตน​อย่าง​เที่ยง​ธรรม? พระองค์​มอบ​ชนชาติ​ให้​เขา ให้​เขา​ปกครอง​กษัตริย์ ให้​พวกเขา​เหมือน​ฝุ่น​แก่​ดาบ​ของ​เขา เหมือน​ตอ​ซัง​ปลิว​แก่​ธนู​ของ​เขา
2מִ֤י הֵעִיר֙ מִמִּזְרָ֔ח צֶ֖דֶק יִקְרָאֵ֣הוּ לְרַגְל֑וֹ יִתֵּ֨ן לְפָנָ֤יו גּוֹיִם֙ וּמְלָכִ֣ים יַ֔רְדְּ יִתֵּ֤ן כֶּֽעָפָר֙ חַרְבּ֔וֹ כְּקַ֥שׁ נִדָּ֖ף קַשְׁתּֽוֹ׃
3เขา​ไล่​ตาม ผ่าน​ไป​อย่าง​ปลอดภัย แม้​บน​ทาง​ที่​เท้า​ไม่​เคย​เดิน
3יִרְדְּפֵ֖ם יַעֲב֣וֹר שָׁל֑וֹם אֹ֥רַח בְּרַגְלָ֖יו לֹ֥א יָבֽוֹא׃
4ใคร​ทำ​สิ่ง​นี้​จน​สำเร็จ เรียก​คน​แต่ละ​รุ่น​ตั้งแต่​ต้น? เรา พระยาห์เวห์ ผู้​แรก และ​อยู่​กับ​ผู้​สุดท้าย เรา​คือ​ผู้​นั้น”
4מִֽי־פָעַ֣ל וְעָשָׂ֔ה קֹרֵ֥א הַדֹּר֖וֹת מֵרֹ֑אשׁ אֲנִ֤י יְהוָה֙ רִאשׁ֔וֹן וְאֶת־אַחֲרֹנִ֖ים אֲנִי־הֽוּא׃
5เกาะ​ต่างๆ เห็น​แล้ว​กลัว สุด​ปลาย​แผ่นดิน​สั่น พวกเขา​เข้า​มา​ใกล้
5רָא֤וּ אִיִּים֙ וְיִירָ֔אוּ קְצ֥וֹת הָאָ֖רֶץ יֶחֱרָ֑דוּ קָרְב֖וּ וַיֶּאֱתָיֽוּן׃
6แต่ละ​คน​ช่วย​เพื่อน​บ้าน บอก​พี่​น้อง​ว่า “จง​เข้ม​แข็ง!”
6אִ֥ישׁ אֶת־רֵעֵ֖הוּ יַעְזֹ֑רוּ וּלְאָחִ֖יו יֹאמַ֥ר חֲזָֽק׃
7ช่างไม้​จึง​ให้​กำลัง​ใจ​ช่างทอง คนใช้​ค้อน​เกลี่ย​ให้​เรียบ​ให้​กำลัง​ใจ​คน​ตี​ทั่ง พูด​ถึง​รอย​เชื่อม​ว่า “ดีแล้ว” ตอก​ตะปู​ยึด​ไว้​ไม่​ให้​โยก
7וַיְחַזֵּ֤ק חָרָשׁ֙ אֶת־צֹרֵ֔ף מַחֲלִ֥יק פַּטִּ֖ישׁ אֶת־ה֣וֹלֶם פָּ֑עַם אֹמֵ֤ר לַדֶּ֙בֶק֙ ט֣וֹב ה֔וּא וַיְחַזְּקֵ֥הוּ בְמַסְמְרִ֖ים לֹ֥א יִמּֽוֹט׃ ס
8“แต่​เจ้า อิสราเอล ผู้รับใช้​ของ​เรา ยาโคบ​ที่​เรา​เลือก เชื้อสาย​อับราฮัม​เพื่อน​ของ​เรา
8וְאַתָּה֙ יִשְׂרָאֵ֣ל עַבְדִּ֔י יַעֲקֹ֖ב אֲשֶׁ֣ר בְּחַרְתִּ֑יךָ זֶ֖רַע אַבְרָהָ֥ם אֹהֲבִֽי׃
9ผู้​ที่​เรา​จับ​ไว้​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน เรียก​จาก​มุม​ต่างๆ บอก​ว่า ‘เจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​เรา เรา​เลือก​เจ้า ไม่​ทิ้ง​เจ้า’
9אֲשֶׁ֤ר הֶחֱזַקְתִּ֙יךָ֙ מִקְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ וּמֵאֲצִילֶ֖יהָ קְרָאתִ֑יךָ וָאֹ֤מַר לְךָ֙ עַבְדִּי־אַ֔תָּה בְּחַרְתִּ֖יךָ וְלֹ֥א מְאַסְתִּֽיךָ׃
10อย่า​กลัว เพราะ​เรา​อยู่​กับ​เจ้า อย่า​หวาด​ผวา เพราะ​เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​เจ้า เรา​จะ​เสริม​กำลัง จะ​ช่วย​เจ้า จะ​ประคอง​ด้วย​มือขวา​แห่ง​ความเที่ยงธรรม​ของ​เรา
10אַל־תִּירָא֙ כִּ֣י עִמְּךָ־אָ֔נִי אַל־תִּשְׁתָּ֖ע כִּֽי־אֲנִ֣י אֱלֹהֶ֑יךָ אִמַּצְתִּ֙יךָ֙ אַף־עֲזַרְתִּ֔יךָ אַף־תְּמַכְתִּ֖יךָ בִּימִ֥ין צִדְקִֽי׃
11ดูเถิด ทุก​คน​ที่​โกรธ​เจ้า​จะ​ผิด​หวัง​และ​อับอาย คน​ต่อสู้​เจ้า​จะ​ไม่​เหลือ​อะไร​และ​พินาศ
11הֵ֤ן יֵבֹ֙שׁוּ֙ וְיִכָּ֣לְמ֔וּ כֹּ֖ל הַנֶּחֱרִ֣ים בָּ֑ךְ יִֽהְי֥וּ כְאַ֛יִן וְיֹאבְד֖וּ אַנְשֵׁ֥י רִיבֶֽךָ׃
12เจ้า​จะ​หา​แต่​ไม่​พบ แม้​คน​โต้​แย้ง​กับ​เจ้า คน​รบ​กับ​เจ้า​จะ​ไม่​เหลือ​อะไร เหมือน​ไม่​เคย​มี​อยู่
12תְּבַקְשֵׁם֙ וְלֹ֣א תִמְצָאֵ֔ם אַנְשֵׁ֖י מַצֻּתֶ֑ךָ יִהְי֥וּ כְאַ֛יִן וּכְאֶ֖פֶס אַנְשֵׁ֥י מִלְחַמְתֶּֽךָ׃
13เพราะ​เรา พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เจ้า จะ​จับ​มือขวา​เจ้า บอก​ว่า ‘อย่า​กลัว เรา​จะ​ช่วย’
13כִּ֗י אֲנִ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מַחֲזִ֣יק יְמִינֶ֑ךָ הָאֹמֵ֥ר לְךָ֛ אַל־תִּירָ֖א אֲנִ֥י עֲזַרְתִּֽיךָ׃ ס
14อย่า​กลัว ยาโคบ​ผู้​เป็น​หนอน และ​พวกเจ้า​ชาว​อิสราเอล เรา​จะ​ช่วย” พระยาห์เวห์​กล่าว “ผู้​ไถ่​เจ้า​คือ​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล
14אַל־תִּֽירְאִי֙ תּוֹלַ֣עַת יַֽעֲקֹ֔ב מְתֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֤י עֲזַרְתִּיךְ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְגֹאֲלֵ֖ךְ קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל׃
15ดูเถิด เรา​ทำ​เจ้า​เป็น​เครื่อง​นวด​ข้าว​ใหม่ คม​และ​มี​ฟัน เจ้า​จะ​นวด​ภูเขา บด​เป็น​ชิ้น​เล็ก ทำ​เนิน​ให้​เหมือน​แกลบ
15הִנֵּ֣ה שַׂמְתִּ֗יךְ לְמוֹרַג֙ חָר֣וּץ חָדָ֔שׁ בַּ֖עַל פִּֽיפִיּ֑וֹת תָּד֤וּשׁ הָרִים֙ וְתָדֹ֔ק וּגְבָע֖וֹת כַּמֹּ֥ץ תָּשִֽׂים׃
16เจ้า​จะ​ฝัด​มัน ลม​จะ​พัด​ไป ลม​หมุน​จะ​กระจาย เจ้า​จะ​ยินดี​ใน​พระยาห์เวห์ ภาคภูมิ​ใน​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล
16תִּזְרֵם֙ וְר֣וּחַ תִּשָּׂאֵ֔ם וּסְעָרָ֖ה תָּפִ֣יץ אוֹתָ֑ם וְאַתָּה֙ תָּגִ֣יל בַּֽיהוָ֔ה בִּקְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל תִּתְהַלָּֽל׃ פ
17คนจน​ยากไร้​หา​น้ำ แต่​ไม่มี ลิ้น​แห้ง​เพราะ​กระหาย เรา พระยาห์เวห์ จะ​ตอบ​พวกเขา เรา พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล จะ​ไม่​ทอดทิ้ง
17הָעֲנִיִּ֨ים וְהָאֶבְיוֹנִ֜ים מְבַקְשִׁ֥ים מַ֙יִם֙ וָאַ֔יִן לְשׁוֹנָ֖ם בַּצָּמָ֣א נָשָׁ֑תָּה אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֶעֱנֵ֔ם אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֶעֶזְבֵֽם׃
18เรา​จะ​เปิด​แม่น้ำ​บน​ยอด​โล้น เปิด​น้ำพุ​กลาง​หุบเขา ทำ​ถิ่นกันดาร​เป็น​แอ่ง​น้ำ แผ่นดิน​แห้ง​เป็น​น้ำพุ
18אֶפְתַּ֤ח עַל־שְׁפָיִים֙ נְהָר֔וֹת וּבְת֥וֹךְ בְּקָע֖וֹת מַעְיָנ֑וֹת אָשִׂ֤ים מִדְבָּר֙ לַאֲגַם־מַ֔יִם וְאֶ֥רֶץ צִיָּ֖ה לְמוֹצָ֥אֵי מָֽיִם׃
19เรา​จะ​วาง​ซีดาร์ อะเคเซีย เมอร์เทิล และ​ต้น​น้ำมัน​ใน​ถิ่นกันดาร วาง​ไซเปรส สน และ​บ็อกซ์​ร่วมกัน​ใน​ทะเลทราย
19אֶתֵּ֤ן בַּמִּדְבָּר֙ אֶ֣רֶז שִׁטָּ֔ה וַהֲדַ֖ס וְעֵ֣ץ שָׁ֑מֶן אָשִׂ֣ים בָּעֲרָבָ֗ה בְּר֛וֹשׁ תִּדְהָ֥ר וּתְאַשּׁ֖וּר יַחְדָּֽו׃
20เพื่อ​พวกเขา​จะ​เห็น รู้ พิจารณา และ​เข้าใจ​ร่วมกัน ว่า​มือ​พระยาห์เวห์​ทำ​สิ่ง​นี้ พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล​สร้าง​สิ่ง​นี้
20לְמַ֧עַן יִרְא֣וּ וְיֵדְע֗וּ וְיָשִׂ֤ימוּ וְיַשְׂכִּ֙ילוּ֙ יַחְדָּ֔ו כִּ֥י יַד־יְהוָ֖ה עָ֣שְׂתָה זֹּ֑את וּקְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בְּרָאָֽהּ׃ פ
21พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “จง​เสนอ​คดี” กษัตริย์​แห่ง​ยาโคบ​กล่าว​ว่า “นำ​เหตุผล​หนัก​แน่น​มา!
21קָרְב֥וּ רִֽיבְכֶ֖ם יֹאמַ֣ר יְהוָ֑ה הַגִּ֙ישׁוּ֙ עֲצֻמ֣וֹתֵיכֶ֔ם יֹאמַ֖ר מֶ֥לֶךְ יַעֲקֹֽב׃
22ให้​พวกเขา​ประกาศ​และ​บอก​พวกเรา​ว่า​จะ​เกิด​อะไร! บอก​เรื่อง​ก่อนๆ ว่า​คือ​อะไร ให้​พวกเรา​พิจารณา​และ​รู้​ตอน​จบ หรือ​แสดง​สิ่ง​ที่​จะ​มา
22יַגִּ֙ישׁוּ֙ וְיַגִּ֣ידוּ לָ֔נוּ אֵ֖ת אֲשֶׁ֣ר תִּקְרֶ֑ינָה הָרִאשֹׁנ֣וֹת׀ מָ֣ה הֵ֗נָּה הַגִּ֜ידוּ וְנָשִׂ֤ימָה לִבֵּ֙נוּ֙ וְנֵדְעָ֣ה אַחֲרִיתָ֔ן א֥וֹ הַבָּא֖וֹת הַשְׁמִיעֻֽנוּ׃
23บอก​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ภาย​หลัง ให้​พวกเรา​รู้​ว่า​พวกเจ้า​เป็น​เทพเจ้า จง​ทำ​ดี​หรือ​ทำ​ชั่ว ให้​พวกเรา​หวาด​ผวา และ​เห็น​ร่วมกัน
23הַגִּ֙ידוּ֙ הָאֹתִיּ֣וֹת לְאָח֔וֹר וְנֵ֣דְעָ֔ה כִּ֥י אֱלֹהִ֖ים אַתֶּ֑ם אַף־תֵּיטִ֣יבוּ וְתָרֵ֔עוּ וְנִשְׁתָּ֖עָה וְנִרְאֶ֥ה יַחְדָּֽו׃
24ดูเถิด พวกเจ้า​เป็น​ความ​ว่าง​เปล่า งาน​ของ​พวกเจ้า​ก็​เป็น​ความ​ว่าง​เปล่า ผู้​เลือก​พวกเจ้า​น่า​รังเกียจ
24הֵן־אַתֶּ֣ם מֵאַ֔יִן וּפָעָלְכֶ֖ם מֵאָ֑פַע תּוֹעֵבָ֖ה יִבְחַ֥ר בָּכֶֽם׃
25เรา​ปลุก​ผู้​หนึ่ง​จาก​เหนือ เขา​มา​แล้ว จาก​ทิศ​ตะวัน​ขึ้น ผู้​เรียก​นาม​เรา เขา​จะ​เหยียบ​ผู้​ปกครอง​เหมือน​เหยียบ​ปูน เหมือน​ช่าง​ปั้น​เหยียบ​ดิน
25הַעִיר֤וֹתִי מִצָּפוֹן֙ וַיַּ֔את מִמִּזְרַח־שֶׁ֖מֶשׁ יִקְרָ֣א בִשְׁמִ֑י וְיָבֹ֤א סְגָנִים֙ כְּמוֹ־חֹ֔מֶר וּכְמ֥וֹ יוֹצֵ֖ר יִרְמָס־טִֽיט׃
26ใคร​บอก​ตั้งแต่​ต้น​ให้​พวกเรา​รู้? ใคร​บอก​ก่อน​ให้​พวกเรา​พูด​ว่า ‘เขา​ถูก​ต้อง’? ไม่มี​ใคร​ประกาศ ไม่มี​ใคร​แสดง ไม่มี​ใคร​ได้ยิน​คำ​พวกเจ้า
26מִֽי־הִגִּ֤יד מֵרֹאשׁ֙ וְנֵדָ֔עָה וּמִלְּפָנִ֖ים וְנֹאמַ֣ר צַדִּ֑יק אַ֣ף אֵין־מַגִּ֗יד אַ֚ף אֵ֣ין מַשְׁמִ֔יעַ אַ֥ף אֵין־שֹׁמֵ֖עַ אִמְרֵיכֶֽם׃
27เรา​เป็น​คน​แรก​ที่​บอก​ศิโยน​ว่า ‘ดูสิ ดู​พวกเขา’ เรา​จะ​ให้​ผู้​บอก​ข่าวดี​แก่​เยรูซาเล็ม
27רִאשׁ֥וֹן לְצִיּ֖וֹן הִנֵּ֣ה הִנָּ֑ם וְלִירוּשָׁלִַ֖ם מְבַשֵּׂ֥ר אֶתֵּֽן׃
28เมื่อ​เรา​มอง ไม่มี​ใคร แม้​ใน​หมู่​พวกเขา​ก็​ไม่มี​ที่​ปรึกษา​ตอบ​คำถาม​เรา​ได้
28וְאֵ֙רֶא֙ וְאֵ֣ין אִ֔ישׁ וּמֵאֵ֖לֶּה וְאֵ֣ין יוֹעֵ֑ץ וְאֶשְׁאָלֵ֖ם וְיָשִׁ֥יבוּ דָבָֽר׃
29ดูเถิด การกระทำ​ทั้งหมด​ของ​พวกเขา​สูญ​เปล่า ไร้​ค่า รูป​หล่อ​เป็น​ลม​และ​ความ​สับสน
29הֵ֣ן כֻּלָּ֔ם אָ֥וֶן אֶ֖פֶס מַעֲשֵׂיהֶ֑ם ר֥וּחַ וָתֹ֖הוּ נִסְכֵּיהֶֽם׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.