อิสยาห์
Chapter 44
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 44

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1แต่​บัดนี้ ยาโคบ​ผู้รับใช้​ของ​เรา จง​ฟัง อิสราเอล​ที่​เรา​เลือก
1וְעַתָּ֥ה שְׁמַ֖ע יַעֲקֹ֣ב עַבְדִּ֑י וְיִשְׂרָאֵ֖ל בָּחַ֥רְתִּי בֽוֹ׃
2พระยาห์เวห์​ผู้​ทำ​เจ้า ปั้น​เจ้า​จาก​ครรภ์ ผู้​จะ​ช่วย​เจ้า กล่าว​ดังนี้ “อย่า​กลัว ยาโคบ​ผู้รับใช้​ของ​เรา เยชูรุน​ที่​เรา​เลือก
2כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֥ה עֹשֶׂ֛ךָ וְיֹצֶרְךָ֥ מִבֶּ֖טֶן יַעְזְרֶ֑ךָּ אַל־תִּירָא֙ עַבְדִּ֣י יַֽעֲקֹ֔ב וִישֻׁר֖וּן בָּחַ֥רְתִּי בֽוֹ׃
3เพราะ​เรา​จะ​เท​น้ำ​ให้​คน​กระหาย ให้​ธาร​ไหล​บน​ดิน​แห้ง เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง​บน​ลูกหลาน​เจ้า เท​พร​ของ​เรา​ลง​บน​เชื้อสาย​เจ้า
3כִּ֤י אֶצָּק־מַ֙יִם֙ עַל־צָמֵ֔א וְנֹזְלִ֖ים עַל־יַבָּשָׁ֑ה אֶצֹּ֤ק רוּחִי֙ עַל־זַרְעֶ֔ךָ וּבִרְכָתִ֖י עַל־צֶאֱצָאֶֽיךָ׃
4พวกเขา​จะ​งอก​ท่ามกลาง​หญ้า เหมือน​ต้นหลิว​ริม​ทาง​น้ำ
4וְצָמְח֖וּ בְּבֵ֣ין חָצִ֑יר כַּעֲרָבִ֖ים עַל־יִבְלֵי־מָֽיִם׃
5คน​หนึ่ง​จะ​ว่า ‘ฉัน​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์’ อีก​คน​จะ​ถูก​เรียก​ตาม​ชื่อ​ยาโคบ อีก​คน​จะ​เขียน​ด้วย​มือ​ว่า ‘แด่​พระยาห์เวห์’ และ​ให้​เกียรติ​ชื่อ​อิสราเอล”
5זֶ֤ה יֹאמַר֙ לַֽיהוָ֣ה אָ֔נִי וְזֶ֖ה יִקְרָ֣א בְשֵֽׁם־יַעֲקֹ֑ב וְזֶ֗ה יִכְתֹּ֤ב יָדוֹ֙ לַֽיהוָ֔ה וּבְשֵׁ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל יְכַנֶּֽה׃ פ
6พระยาห์เวห์ กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล และ​ผู้​ไถ่​เขา พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ กล่าว​ดังนี้ “เรา​เป็น​ผู้​แรก​และ​ผู้​สุดท้าย นอกจาก​เรา​ไม่มี​พระเจ้า
6כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֧ה מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל וְגֹאֲל֖וֹ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אֲנִ֤י רִאשׁוֹן֙ וַאֲנִ֣י אַחֲר֔וֹן וּמִבַּלְעָדַ֖י אֵ֥ין אֱלֹהִֽים׃
7ใคร​เหมือน​เรา? ใคร​จะ​ร้อง​ประกาศ บอก​เรื่อง​นั้น เรียง​ให้​เรา ตั้งแต่​เรา​ตั้ง​ประชาชน​โบราณ? ให้​พวกเขา​บอก​สิ่ง​ที่​จะ​มา สิ่ง​ที่​จะ​เกิด
7וּמִֽי־כָמ֣וֹנִי יִקְרָ֗א וְיַגִּידֶ֤הָ וְיַעְרְכֶ֙הָ֙ לִ֔י מִשּׂוּמִ֖י עַם־עוֹלָ֑ם וְאֹתִיּ֛וֹת וַאֲשֶׁ֥ר תָּבֹ֖אנָה יַגִּ֥ידוּ לָֽמוֹ׃
8อย่า​กลัว อย่า​หวาดหวั่น เรา​ไม่​ได้​บอก​เจ้า​นาน​แล้ว ไม่​ได้​แสดง​หรือ? พวกเจ้า​เป็น​พยาน​เรา มี​พระเจ้า​อื่น​นอกจาก​เรา​หรือ? ไม่มี​เลย เรา​ไม่​รู้จัก​ศิลา​อื่น”
8אַֽל־תִּפְחֲדוּ֙ וְאַל־תִּרְה֔וּ הֲלֹ֥א מֵאָ֛ז הִשְׁמַעְתִּ֥יךָ וְהִגַּ֖דְתִּי וְאַתֶּ֣ם עֵדָ֑י הֲיֵ֤שׁ אֱל֙וֹהַּ֙ מִבַּלְעָדַ֔י וְאֵ֥ין צ֖וּר בַּל־יָדָֽעְתִּי׃
9ทุก​คน​ที่​ทำ​รูป​แกะ​สลัก​สูญ​เปล่า สิ่ง​ที่​เขา​ชื่น​ชอบ​ไม่​เกิด​ประโยชน์ พยาน​ของ​เขา​เอง​ไม่​เห็น ไม่รู้ จึง​ต้อง​ผิด​หวัง
9יֹֽצְרֵי־פֶ֤סֶל כֻּלָּם֙ תֹּ֔הוּ וַחֲמוּדֵיהֶ֖ם בַּל־יוֹעִ֑ילוּ וְעֵדֵיהֶ֣ם הֵׄ֗מָּׄהׄ בַּל־יִרְא֛וּ וּבַל־יֵדְע֖וּ לְמַ֥עַן יֵבֹֽשׁוּ׃
10ใคร​ปั้น​เทพเจ้า หล่อ​รูป​ที่​ไร้​ประโยชน์?
10מִֽי־יָצַ֥ר אֵ֖ל וּפֶ֣סֶל נָסָ֑ךְ לְבִלְתִּ֖י הוֹעִֽיל׃
11ดูเถิด เพื่อน​ทั้งหมด​ของ​เขา​จะ​ผิด​หวัง ช่าง​เป็น​เพียง​มนุษย์ ให้​ทุก​คน​รวม​กัน ยืน​ขึ้น พวกเขา​จะ​กลัว จะ​อับอาย​ด้วย​กัน
11הֵ֤ן כָּל־חֲבֵרָיו֙ יֵבֹ֔שׁוּ וְחָרָשִׁ֥ים הֵ֖מָּה מֵֽאָדָ֑ם יִֽתְקַבְּצ֤וּ כֻלָּם֙ יַֽעֲמֹ֔דוּ יִפְחֲד֖וּ יֵבֹ֥שׁוּ יָֽחַד׃
12ช่างเหล็ก​เอา​ขวาน ทำงาน​กับ​ถ่าน ใช้​ค้อน​ขึ้น​รูป ใช้​แขน​แข็ง​แรง​ทำงาน เขา​หิว กำลัง​หมด ไม่​ดื่ม​น้ำ จึง​อ่อนแรง
12חָרַ֤שׁ בַּרְזֶל֙ מַֽעֲצָ֔ד וּפָעַל֙ בַּפֶּחָ֔ם וּבַמַּקָּב֖וֹת יִצְּרֵ֑הוּ וַיִּפְעָלֵ֙הוּ֙ בִּזְר֣וֹעַ כֹּח֔וֹ גַּם־רָעֵב֙ וְאֵ֣ין כֹּ֔חַ לֹא־שָׁ֥תָה מַ֖יִם וַיִּיעָֽף׃
13ช่างไม้​ขึง​สาย ใช้​ดินสอ​ทำ​เครื่องหมาย ใช้​กบไส​ขึ้น​รูป ใช้​วงเวียน​ทำ​เครื่องหมาย ทำให้​เป็น​รูป​มนุษย์ มี​ความ​งาม​ของ​มนุษย์ ให้​อยู่​ใน​บ้าน
13חָרַ֣שׁ עֵצִים֮ נָ֣טָה קָו֒ יְתָאֲרֵ֣הוּ בַשֶּׂ֔רֶד יַעֲשֵׂ֙הוּ֙ בַּמַּקְצֻע֔וֹת וּבַמְּחוּגָ֖ה יְתָאֳרֵ֑הוּ וַֽיַּעֲשֵׂ֙הוּ֙ כְּתַבְנִ֣ית אִ֔ישׁ כְּתִפְאֶ֥רֶת אָדָ֖ם לָשֶׁ֥בֶת בָּֽיִת׃
14เขา​ตัด​ซีดาร์​ให้​ตน เอา​ไซเปรส​กับ​โอ๊ก บำรุง​ต้นไม้​ต้น​หนึ่ง​ใน​ป่า​ให้​แข็ง​แรง​ไว้​สำหรับ​ตน เขา​ปลูก​ไซเปรส ฝน​เลี้ยง​มัน
14לִכְרָת־ל֣וֹ אֲרָזִ֔ים וַיִּקַּ֤ח תִּרְזָה֙ וְאַלּ֔וֹן וַיְאַמֶּץ־ל֖וֹ בַּעֲצֵי־יָ֑עַר נָטַ֥ע אֹ֖רֶן וְגֶ֥שֶׁם יְגַדֵּֽל׃
15มัน​จะ​เป็น​ฟืน​ให้​คน​เผา เขา​เอา​บาง​ส่วน​ให้​ตน​อุ่น เผา​และ​อบ​ขนมปัง เขา​ทำ​เทพเจ้า​แล้ว​กราบ​ไหว้ ทำ​รูป​แกะ​สลัก​แล้ว​หมอบ​ลง
15וְהָיָ֤ה לְאָדָם֙ לְבָעֵ֔ר וַיִּקַּ֤ח מֵהֶם֙ וַיָּ֔חָם אַף־יַשִּׂ֖יק וְאָ֣פָה לָ֑חֶם אַף־יִפְעַל־אֵל֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ עָשָׂ֥הוּ פֶ֖סֶל וַיִּסְגָּד־לָֽמוֹ׃
16เขา​เผา​ส่วน​หนึ่ง​ใน​ไฟ ใช้​บาง​ส่วน​ปรุง​เนื้อ​กิน ย่าง​เนื้อ​กิน​จน​อิ่ม เขา​ผิง​ให้​อุ่น พูด​ว่า “อา อุ่น​แล้ว ฉัน​เห็น​ไฟ​แล้ว”
16חֶצְיוֹ֙ שָׂרַ֣ף בְּמוֹ־אֵ֔שׁ עַל־חֶצְיוֹ֙ בָּשָׂ֣ר יֹאכֵ֔ל יִצְלֶ֥ה צָלִ֖י וְיִשְׂבָּ֑ע אַף־יָחֹם֙ וְיֹאמַ֣ר הֶאָ֔ח חַמּוֹתִ֖י רָאִ֥יתִי אֽוּר׃
17ส่วน​ที่​เหลือ​ทำ​เป็น​เทพเจ้า เป็น​รูป​แกะ​สลัก หมอบ​กราบ​ไหว้ อธิษฐาน​ว่า “ช่วย​ฉัน เพราะ​ท่าน​เป็น​เทพเจ้า​ของ​ฉัน!”
17וּשְׁאֵ֣רִית֔וֹ לְאֵ֥ל עָשָׂ֖ה לְפִסְל֑וֹ יִסְגָּד ל֤וֹ וְיִשְׁתַּ֙חוּ֙ וְיִתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֔יו וְיֹאמַר֙ הַצִּילֵ֔נִי כִּ֥י אֵלִ֖י אָֽתָּה׃
18พวกเขา​ไม่รู้ ไม่​พิจารณา เพราะ​เขา​ปิด​ตา​ไม่​ให้​เห็น ปิด​ใจ​ไม่​ให้​เข้าใจ
18לֹ֥א יָדְע֖וּ וְלֹ֣א יָבִ֑ינוּ כִּ֣י טַ֤ח מֵֽרְאוֹת֙ עֵֽינֵיהֶ֔ם מֵהַשְׂכִּ֖יל לִבֹּתָֽם׃
19ไม่มี​ใคร​คิด ไม่มี​ความ​รู้​ความ​เข้าใจ​พอ​จะ​ว่า “ฉัน​เผา​บาง​ส่วน​ใน​ไฟ อบ​ขนมปัง​บน​ถ่าน ย่าง​เนื้อ​แล้ว​กิน จะ​ทำ​ส่วน​ที่​เหลือ​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​หรือ? จะ​หมอบ​ต่อ​ท่อน​ไม้​หรือ?”
19וְלֹא־יָשִׁ֣יב אֶל־לִבּ֗וֹ וְלֹ֨א דַ֥עַת וְלֹֽא־תְבוּנָה֮ לֵאמֹר֒ חֶצְי֞וֹ שָׂרַ֣פְתִּי בְמוֹ־אֵ֗שׁ וְ֠אַף אָפִ֤יתִי עַל־גֶּחָלָיו֙ לֶ֔חֶם אֶצְלֶ֥ה בָשָׂ֖ר וְאֹכֵ֑ל וְיִתְרוֹ֙ לְתוֹעֵבָ֣ה אֶעֱשֶׂ֔ה לְב֥וּל עֵ֖ץ אֶסְגּֽוֹד׃
20เขา​กิน​ขี้​เถ้า ใจ​ที่​ถูก​หลอก​พา​เขา​หลง เขา​ช่วย​ชีวิต​ตน​ไม่​ได้ พูด​ไม่​ได้​ว่า “ใน​มือขวา​ของ​ฉัน​มี​คำ​โกหก​ไม่ใช่​หรือ?”
20רֹעֶ֣ה אֵ֔פֶר לֵ֥ב הוּתַ֖ל הִטָּ֑הוּ וְלֹֽא־יַצִּ֤יל אֶת־נַפְשׁוֹ֙ וְלֹ֣א יֹאמַ֔ר הֲל֥וֹא שֶׁ֖קֶר בִּימִינִֽי׃ ס
21ยาโคบ​และ​อิสราเอล จง​จำ​สิ่ง​นี้ เพราะ​เจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​เรา เรา​ปั้น​เจ้า เจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​เรา อิสราเอล เรา​จะ​ไม่​ลืม​เจ้า
21זְכָר־אֵ֣לֶּה יַעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל כִּ֣י עַבְדִּי־אָ֑תָּה יְצַרְתִּ֤יךָ עֶֽבֶד־לִי֙ אַ֔תָּה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א תִנָּשֵֽׁנִי׃
22เรา​ลบ​การ​ฝ่าฝืน​เจ้า​เหมือน​เมฆ​หนา ลบ​บาป​เหมือน​เมฆ กลับ​มา​หา​เรา เพราะ​เรา​ไถ่​เจ้า​แล้ว
22מָחִ֤יתִי כָעָב֙ פְּשָׁעֶ֔יךָ וְכֶעָנָ֖ן חַטֹּאותֶ֑יךָ שׁוּבָ֥ה אֵלַ֖י כִּ֥י גְאַלְתִּֽיךָ׃
23ฟ้าสวรรค์ จง​ร้องเพลง เพราะ​พระยาห์เวห์​ทำ​แล้ว! ส่วน​ลึก​แผ่นดิน จง​โห่​ร้อง! ภูเขา ป่า และ​ต้นไม้​ทั้งหมด จง​ร้องเพลง เพราะ​พระยาห์เวห์​ไถ่​ยาโคบ จะ​สำแดง​เกียรติ​ใน​อิสราเอล
23רָנּ֨וּ שָׁמַ֜יִם כִּֽי־עָשָׂ֣ה יְהוָ֗ה הָרִ֙יעוּ֙ תַּחְתִּיּ֣וֹת אָ֔רֶץ פִּצְח֤וּ הָרִים֙ רִנָּ֔ה יַ֖עַר וְכָל־עֵ֣ץ בּ֑וֹ כִּֽי־גָאַ֤ל יְהוָה֙ יַֽעֲקֹ֔ב וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל יִתְפָּאָֽר׃ פ
24พระยาห์เวห์​ผู้​ไถ่​เจ้า ผู้​ปั้น​เจ้า​จาก​ครรภ์ กล่าว​ดังนี้ “เรา​เป็น​พระยาห์เวห์ ผู้​ทำ​ทุก​สิ่ง ขึง​ฟ้าสวรรค์​ผู้​เดียว แผ่​แผ่นดิน​ด้วย​ตนเอง
24כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ גֹּאֲלֶ֔ךָ וְיֹצֶרְךָ֖ מִבָּ֑טֶן אָנֹכִ֤י יְהוָה֙ עֹ֣שֶׂה כֹּ֔ל נֹטֶ֤ה שָׁמַ֙יִם֙ לְבַדִּ֔י רֹקַ֥ע הָאָ֖רֶץ מֵאִתִּֽי׃
25ทำ​หมาย​สำคัญ​ของ​คน​โกหก​ให้​ล้ม​เหลว ทำให้​คน​ทำนาย​เสีย​สติ ทำ​ปราชญ์​ถอย​กลับ ทำ​ความ​รู้​ให้​โง่​เขลา
25מֵפֵר֙ אֹת֣וֹת בַּדִּ֔ים וְקֹסְמִ֖ים יְהוֹלֵ֑ל מֵשִׁ֧יב חֲכָמִ֛ים אָח֖וֹר וְדַעְתָּ֥ם יְשַׂכֵּֽל׃
26ยืนยัน​คำ​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ทำ​แผน​ของ​ผู้​ส่ง​สาร​ของ​พระองค์​ให้​สำเร็จ กล่าว​ถึง​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘จะ​มี​คน​อยู่’ ถึง​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์​ว่า ‘จะ​สร้าง​ขึ้น’ และ​ว่า ‘เรา​จะ​ฟื้น​ที่​ร้าง​ของ​มัน’
26מֵקִים֙ דְּבַ֣ר עַבְדּ֔וֹ וַעֲצַ֥ת מַלְאָכָ֖יו יַשְׁלִ֑ים הָאֹמֵ֨ר לִירוּשָׁלִַ֜ם תּוּשָׁ֗ב וּלְעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ תִּבָּנֶ֔ינָה וְחָרְבוֹתֶ֖יהָ אֲקוֹמֵֽם׃
27บอก​ห้วง​ลึก​ว่า ‘จง​แห้ง’ และ​ว่า ‘เรา​จะ​ทำ​แม่น้ำ​ของ​เจ้า​ให้​แห้ง’
27הָאֹמֵ֥ר לַצּוּלָ֖ה חֳרָ֑בִי וְנַהֲרֹתַ֖יִךְ אוֹבִֽישׁ׃
28กล่าว​ถึง​ไซรัส​ว่า ‘เขา​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ของ​เรา จะ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​พอใจ’ กล่าว​ถึง​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘จะ​สร้าง​ขึ้น’ ถึง​พระวิหาร​ว่า ‘จะ​วาง​รากฐาน​ของ​เจ้า’”
28הָאֹמֵ֤ר לְכ֙וֹרֶשׁ֙ רֹעִ֔י וְכָל־חֶפְצִ֖י יַשְׁלִ֑ם וְלֵאמֹ֤ר לִירוּשָׁלִַ֙ם֙ תִּבָּנֶ֔ה וְהֵיכָ֖ל תִּוָּסֵֽד׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.