อิสยาห์ 49
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1เกาะทั้งหลาย จงฟังข้าพเจ้า ชนชาติต่าง ๆ ที่อยู่ไกล จงตั้งใจฟัง พระยาห์เวห์เรียกข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ก็เอ่ยชื่อข้าพเจ้า
1שִׁמְע֤וּ אִיִּים֙ אֵלַ֔י וְהַקְשִׁ֥יבוּ לְאֻמִּ֖ים מֵרָח֑וֹק יְהוָה֙ מִבֶּ֣טֶן קְרָאָ֔נִי מִמְּעֵ֥י אִמִּ֖י הִזְכִּ֥יר שְׁמִֽי׃
2พระองค์ทำให้ปากข้าพเจ้าเหมือนดาบคม ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในร่มเงามือของพระองค์ พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเป็นลูกธนูที่ขัดเรียบ เก็บข้าพเจ้าไว้ใกล้ตัวในกระบอกธนู
2וַיָּ֤שֶׂם פִּי֙ כְּחֶ֣רֶב חַדָּ֔ה בְּצֵ֥ל יָד֖וֹ הֶחְבִּיאָ֑נִי וַיְשִׂימֵ֙נִי֙ לְחֵ֣ץ בָּר֔וּר בְּאַשְׁפָּת֖וֹ הִסְתִּירָֽנִי׃
3พระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา อิสราเอล เราจะได้รับเกียรติผ่านเจ้า”
3וַיֹּ֥אמֶר לִ֖י עַבְדִּי־אָ֑תָּה יִשְׂרָאֵ֕ל אֲשֶׁר־בְּךָ֖ אֶתְפָּאָֽר׃
4แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าทำงานไปอย่างไร้ผล ทุ่มกำลังไปเปล่า ๆ ไม่ได้อะไรเลย ถึงกระนั้น ความยุติธรรมที่ข้าพเจ้าควรได้รับย่อมอยู่กับพระยาห์เวห์ และรางวัลของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า”
4וַאֲנִ֤י אָמַ֙רְתִּי֙ לְרִ֣יק יָגַ֔עְתִּי לְתֹ֥הוּ וְהֶ֖בֶל כֹּחִ֣י כִלֵּ֑יתִי אָכֵן֙ מִשְׁפָּטִ֣י אֶת־יְהוָ֔ה וּפְעֻלָּתִ֖י אֶת־אֱלֹהָֽי׃
5บัดนี้พระยาห์เวห์ ผู้ปั้นแต่งข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เพื่อให้เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ กล่าวให้นำยาโคบกลับมาหาพระองค์ และรวบรวมอิสราเอลมาหาพระองค์ เพราะข้าพเจ้ามีเกียรติในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ และพระเจ้าของข้าพเจ้าทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า
5וְעַתָּ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יֹצְרִ֤י מִבֶּ֙טֶן֙ לְעֶ֣בֶד ל֔וֹ לְשׁוֹבֵ֤ב יַֽעֲקֹב֙ אֵלָ֔יו וְיִשְׂרָאֵ֖ל ל֣וֹ יֵאָסֵ֑ף וְאֶכָּבֵד֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה וֵאלֹהַ֖י הָיָ֥ה עֻזִּֽי׃
6พระองค์กล่าวว่า “เพียงให้เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเราเพื่อฟื้นฟูเผ่าต่าง ๆ ของยาโคบ และนำผู้ที่ยังรอดอยู่ของอิสราเอลกลับมา เป็นงานเล็กน้อยเกินไป เราจะให้เจ้าเป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ ด้วย เพื่อเจ้าจะเป็นความรอดของเราไปจนสุดปลายแผ่นดิน”
6וַיֹּ֗אמֶר נָקֵ֨ל מִֽהְיוֹתְךָ֥ לִי֙ עֶ֔בֶד לְהָקִים֙ אֶת־שִׁבְטֵ֣י יַעֲקֹ֔ב וּנְצוּרֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְהָשִׁ֑יב וּנְתַתִּ֙יךָ֙ לְא֣וֹר גּוֹיִ֔ם לִֽהְי֥וֹת יְשׁוּעָתִ֖י עַד־קְצֵ֥ה הָאָֽרֶץ׃ ס
7พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่ของอิสราเอล และพระผู้บริสุทธิ์ของเขา กล่าวกับผู้ที่มนุษย์ดูหมิ่น ผู้ที่ชนชาติรังเกียจ ผู้รับใช้ของบรรดาผู้ปกครอง ว่า “บรรดากษัตริย์จะเห็นแล้วลุกขึ้น บรรดาเจ้านายจะก้มกราบ เพราะพระยาห์เวห์ผู้ซื่อสัตย์ คือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ผู้เลือกเจ้า”
7כֹּ֣ה אָֽמַר־יְהוָה֩ גֹּאֵ֨ל יִשְׂרָאֵ֜ל קְדוֹשׁ֗וֹ לִבְזֹה־נֶ֜פֶשׁ לִמְתָ֤עֵֽב גּוֹי֙ לְעֶ֣בֶד מֹשְׁלִ֔ים מְלָכִים֙ יִרְא֣וּ וָקָ֔מוּ שָׂרִ֖ים וְיִֽשְׁתַּחֲוּ֑וּ לְמַ֤עַן יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר נֶאֱמָ֔ן קְדֹ֥שׁ יִשְׂרָאֵ֖ל וַיִּבְחָרֶֽךָּ׃
8พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราตอบเจ้าในเวลาอันเหมาะสม เราช่วยเจ้าในวันแห่งความรอด เราจะรักษาเจ้าไว้ และให้เจ้าเป็นพันธสัญญาแก่ประชาชน เพื่อฟื้นฟูแผ่นดิน ให้พวกเขารับมรดกที่รกร้าง
8כֹּ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה בְּעֵ֤ת רָצוֹן֙ עֲנִיתִ֔יךָ וּבְי֥וֹם יְשׁוּעָ֖ה עֲזַרְתִּ֑יךָ וְאֶצָּרְךָ֗ וְאֶתֶּנְךָ֙ לִבְרִ֣ית עָ֔ם לְהָקִ֣ים אֶ֔רֶץ לְהַנְחִ֖יל נְחָל֥וֹת שֹׁמֵמֽוֹת׃
9โดยบอกผู้ที่ถูกจองจำว่า ‘จงออกมา!’ บอกผู้ที่อยู่ในความมืดว่า ‘จงปรากฏตัว!’ “พวกเขาจะกินอาหารตามทาง และทุ่งหญ้าของพวกเขาจะอยู่บนที่สูงไร้ต้นไม้ทุกแห่ง
9לֵאמֹ֤ר לַֽאֲסוּרִים֙ צֵ֔אוּ לַאֲשֶׁ֥ר בַּחֹ֖שֶׁךְ הִגָּל֑וּ עַל־דְּרָכִ֣ים יִרְע֔וּ וּבְכָל־שְׁפָיִ֖ים מַרְעִיתָֽם׃
10พวกเขาจะไม่หิวหรือกระหาย ความร้อนและดวงอาทิตย์จะไม่แผดเผาพวกเขา เพราะผู้ที่เมตตาพวกเขาจะนำพวกเขาไป พระองค์จะนำพวกเขาไปตามน้ำพุ
10לֹ֤א יִרְעָ֙בוּ֙ וְלֹ֣א יִצְמָ֔אוּ וְלֹא־יַכֵּ֥ם שָׁרָ֖ב וָשָׁ֑מֶשׁ כִּי־מְרַחֲמָ֣ם יְנַהֲגֵ֔ם וְעַל־מַבּ֥וּעֵי מַ֖יִם יְנַהֲלֵֽם׃
11เราจะทำให้ภูเขาทั้งหมดของเราเป็นทาง และยกทางหลวงของเราให้สูงขึ้น
11וְשַׂמְתִּ֥י כָל־הָרַ֖י לַדָּ֑רֶךְ וּמְסִלֹּתַ֖י יְרֻמֽוּן׃
12ดูเถิด คนเหล่านี้จะมาจากแดนไกล ดูเถิด คนเหล่านี้มาจากทิศเหนือและทิศตะวันตก และคนเหล่านี้มาจากแผ่นดินสินิม”
12הִנֵּה־אֵ֕לֶּה מֵרָח֖וֹק יָבֹ֑אוּ וְהִֽנֵּה־אֵ֙לֶּה֙ מִצָּפ֣וֹן וּמִיָּ֔ם וְאֵ֖לֶּה מֵאֶ֥רֶץ סִינִֽים׃
13ฟ้าสวรรค์ จงร้องเพลง แผ่นดิน จงชื่นชมยินดี! ภูเขา จงเปล่งเสียงร้องเพลง! เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนประชากรของพระองค์แล้ว และจะเมตตาผู้ที่ทุกข์ยากของพระองค์
13רָנּ֤וּ שָׁמַ֙יִם֙ וְגִ֣ילִי אָ֔רֶץ וּפִצְח֥וּ הָרִ֖ים רִנָּ֑ה כִּֽי־נִחַ֤ם יְהוָה֙ עַמּ֔וֹ וַעֲנִיָּ֖ו יְרַחֵֽם׃ ס
14แต่ศิโยนพูดว่า “พระยาห์เวห์ทอดทิ้งฉัน พระผู้เป็นเจ้าลืมฉันแล้ว”
14וַתֹּ֥אמֶר צִיּ֖וֹן עֲזָבַ֣נִי יְהוָ֑ה וַאדֹנָ֖י שְׁכֵחָֽנִי׃
15“ผู้หญิงจะลืมลูกที่ยังกินนม จนไม่เมตตาบุตรชายที่เกิดจากครรภ์ของตนได้หรือ? แม้พวกเธออาจลืม แต่เราจะไม่ลืมเจ้า!
15הֲתִשְׁכַּ֤ח אִשָּׁה֙ עוּלָ֔הּ מֵרַחֵ֖ם בֶּן־בִּטְנָ֑הּ גַּם־אֵ֣לֶּה תִשְׁכַּ֔חְנָה וְאָנֹכִ֖י לֹ֥א אֶשְׁכָּחֵֽךְ׃
16ดูเถิด เราสลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา กำแพงของเจ้าอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
16הֵ֥ן עַל־כַּפַּ֖יִם חַקֹּתִ֑יךְ חוֹמֹתַ֥יִךְ נֶגְדִּ֖י תָּמִֽיד׃
17ลูก ๆ ของเจ้าเร่งรีบ ผู้ทำลายเจ้าและผู้ทำให้เจ้ารกร้างจะออกไปจากเจ้า
17מִֽהֲר֖וּ בָּנָ֑יִךְ מְהָֽרְסַ֥יִךְ וּמַחֲרִבַ֖יִךְ מִמֵּ֥ךְ יֵצֵֽאוּ׃
18จงเงยหน้ามองไปรอบ ๆ คนทั้งหมดนี้รวมตัวกันและมาหาเจ้า เรามีชีวิตอยู่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าจะสวมพวกเขาทั้งหมดเหมือนเครื่องประดับอย่างแน่นอน จะแต่งตัวด้วยพวกเขาเหมือนเจ้าสาว
18שְׂאִֽי־סָבִ֤יב עֵינַ֙יִךְ֙ וּרְאִ֔י כֻּלָּ֖ם נִקְבְּצ֣וּ בָֽאוּ־לָ֑ךְ חַי־אָ֣נִי נְאֻם־יְהוָ֗ה כִּ֤י כֻלָּם֙ כָּעֲדִ֣י תִלְבָּ֔שִׁי וּֽתְקַשְּׁרִ֖ים כַּכַּלָּֽה׃
19“พื้นที่ร้างและที่เปล่าเปลี่ยวของเจ้า กับแผ่นดินที่ถูกทำลายของเจ้า บัดนี้จะเล็กเกินไปสำหรับผู้อยู่อาศัยแน่นอน และผู้ที่เคยกลืนกินเจ้าจะอยู่ไกลออกไป
19כִּ֤י חָרְבֹתַ֙יִךְ֙ וְשֹׁ֣מְמֹתַ֔יִךְ וְאֶ֖רֶץ הֲרִֽסֻתֵ֑יךְ כִּ֤י עַתָּה֙ תֵּצְרִ֣י מִיּוֹשֵׁ֔ב וְרָחֲק֖וּ מְבַלְּעָֽיִךְ׃
20ลูก ๆ ของเจ้าท่ามกลางความสูญเสีย จะพูดให้เจ้าได้ยินว่า ‘ที่นี่แคบเกินไปสำหรับฉัน ขอที่ให้ฉันอยู่ด้วย’
20ע֚וֹד יֹאמְר֣וּ בְאָזְנַ֔יִךְ בְּנֵ֖י שִׁכֻּלָ֑יִךְ צַר־לִ֥י הַמָּק֖וֹם גְּשָׁה־לִּ֥י וְאֵשֵֽׁבָה׃
21แล้วเจ้าจะพูดในใจว่า ‘ใครให้กำเนิดคนเหล่านี้แก่ฉัน ในเมื่อฉันสูญเสียลูกไปแล้ว และอยู่ลำพัง ถูกเนรเทศและเร่ร่อนไปมา? ใครเลี้ยงพวกเขามา? ฉันถูกทิ้งไว้คนเดียว แล้วคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’”
21וְאָמַ֣רְתְּ בִּלְבָבֵ֗ךְ מִ֤י יָֽלַד־לִי֙ אֶת־אֵ֔לֶּה וַאֲנִ֥י שְׁכוּלָ֖ה וְגַלְמוּדָ֑ה גֹּלָ֣ה׀ וְסוּרָ֗ה וְאֵ֙לֶּה֙ מִ֣י גִדֵּ֔ל הֵ֤ן אֲנִי֙ נִשְׁאַ֣רְתִּי לְבַדִּ֔י אֵ֖לֶּה אֵיפֹ֥ה הֵֽם׃ פ
22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าวว่า “ดูเถิด เราจะยกมือขึ้นให้ชนชาติต่าง ๆ เห็น และชูธงของเราให้ประชาชนเห็น พวกเขาจะอุ้มลูกชายของเจ้ามาแนบอก และแบกลูกสาวของเจ้ามาบนบ่า
22כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנֵּ֨ה אֶשָּׂ֤א אֶל־גּוֹיִם֙ יָדִ֔י וְאֶל־עַמִּ֖ים אָרִ֣ים נִסִּ֑י וְהֵבִ֤יאוּ בָנַ֙יִךְ֙ בְּחֹ֔צֶן וּבְנֹתַ֖יִךְ עַל־כָּתֵ֥ף תִּנָּשֶֽׂאנָה׃
23กษัตริย์จะเลี้ยงดูเจ้าเหมือนพ่อ และราชินีของพวกเขาจะเป็นแม่ผู้ให้นมเจ้า พวกเขาจะหมอบลงต่อหน้าเจ้า เอาหน้าแนบพื้น และเลียฝุ่นที่เท้าของเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ ผู้ที่รอคอยเราจะไม่ผิดหวัง”
23וְהָי֨וּ מְלָכִ֜ים אֹֽמְנַ֗יִךְ וְשָׂרֽוֹתֵיהֶם֙ מֵינִ֣יקֹתַ֔יִךְ אַפַּ֗יִם אֶ֚רֶץ יִשְׁתַּ֣חֲווּ לָ֔ךְ וַעֲפַ֥ר רַגְלַ֖יִךְ יְלַחֵ֑כוּ וְיָדַ֙עַתְּ֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יֵבֹ֖שׁוּ קוָֹֽי׃ ס
24จะเอาของที่ปล้นไปคืนจากคนทรงพลังได้หรือ? หรือจะช่วยเชลยที่ถูกจับไปโดยชอบด้วยกฎหมายให้เป็นอิสระได้หรือ?
24הֲיֻקַּ֥ח מִגִּבּ֖וֹר מַלְק֑וֹחַ וְאִם־שְׁבִ֥י צַדִּ֖יק יִמָּלֵֽט׃
25แต่พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้เชลยของคนทรงพลังก็จะถูกนำกลับมา และของที่คนดุร้ายปล้นไปก็จะได้คืน เพราะเราจะต่อสู้กับผู้ที่ต่อสู้เจ้า และจะช่วยลูก ๆ ของเจ้าให้รอด
25כִּי־כֹ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה גַּם־שְׁבִ֤י גִבּוֹר֙ יֻקָּ֔ח וּמַלְק֥וֹחַ עָרִ֖יץ יִמָּלֵ֑ט וְאֶת־יְרִיבֵךְ֙ אָנֹכִ֣י אָרִ֔יב וְאֶת־בָּנַ֖יִךְ אָנֹכִ֥י אוֹשִֽׁיעַ׃
26เราจะให้ผู้ที่กดขี่เจ้ากินเนื้อของตัวเอง และพวกเขาจะเมาเลือดของตัวเองเหมือนเมาเหล้าองุ่นหวาน แล้วมนุษย์ทั้งปวงจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้ช่วยเจ้าให้รอด เป็นผู้ไถ่ของเจ้า พระผู้ทรงพลังแห่งยาโคบ”
26וְהַאֲכַלְתִּ֤י אֶת־מוֹנַ֙יִךְ֙ אֶת־בְּשָׂרָ֔ם וְכֶעָסִ֖יס דָּמָ֣ם יִשְׁכָּר֑וּן וְיָדְע֣וּ כָל־בָּשָׂ֗ר כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ מֽוֹשִׁיעֵ֔ךְ וְגֹאֲלֵ֖ךְ אֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.