อิสยาห์
Chapter 65
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 65

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1“ผู้​ที่​ไม่​ได้​ถาม​หา​เรา​กลับ​สอบถาม​ถึง​เรา ผู้​ที่​ไม่​ได้​แสวงหา​เรา​กลับ​พบ​เรา เรา​พูด​ว่า ‘ดู​เรา ดู​เรา’ กับ​ชนชาติ​ที่​ไม่​ได้​เรียก​ตาม​ชื่อ​เรา
1נִדְרַ֙שְׁתִּי֙ לְל֣וֹא שָׁאָ֔לוּ נִמְצֵ֖אתִי לְלֹ֣א בִקְשֻׁ֑נִי אָמַ֙רְתִּי֙ הִנֵּ֣נִי הִנֵּ֔נִי אֶל־גּ֖וֹי לֹֽא־קֹרָ֥א בִשְׁמִֽי׃
2เรา​เหยียด​มือ​ออก​ตลอด​วัน​ต่อ​ประชากร​ที่​กบฏ ผู้​เดิน​ใน​ทาง​ที่​ไม่​ดี ตาม​ความ​คิด​ของ​ตน
2פֵּרַ֧שְׂתִּי יָדַ֛י כָּל־הַיּ֖וֹם אֶל־עַ֣ם סוֹרֵ֑ר הַהֹלְכִים֙ הַדֶּ֣רֶךְ לֹא־ט֔וֹב אַחַ֖ר מַחְשְׁבֹתֵיהֶֽם׃
3เป็น​ประชากร​ที่​ยั่ว​เรา​อยู่​ต่อหน้า​ตลอด​เวลา ถวาย​เครื่องบูชา​ใน​สวน และ​เผา​เครื่อง​หอม​บน​อิฐ
3הָעָ֗ם הַמַּכְעִיסִ֥ים אוֹתִ֛י עַל־פָּנַ֖י תָּמִ֑יד זֹֽבְחִים֙ בַּגַּנּ֔וֹת וּֽמְקַטְּרִ֖ים עַל־הַלְּבֵנִֽים׃
4นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​หลุม​ศพ และ​ค้าง​คืน​ใน​ที่​ลับ กิน​เนื้อ​หมู และ​มี​น้ำ​แกง​จาก​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​อยู่​ใน​ภาชนะ
4הַיֹּֽשְׁבִים֙ בַּקְּבָרִ֔ים וּבַנְּצוּרִ֖ים יָלִ֑ינוּ הָאֹֽכְלִים֙ בְּשַׂ֣ר הַחֲזִ֔יר וּמְרַ֥ק פִּגֻּלִ֖ים כְּלֵיהֶֽם׃
5พวกเขา​พูด​ว่า ‘อยู่​ของ​เจ้า​ไป อย่า​เข้า​มา​ใกล้​ฉัน เพราะ​ฉัน​บริสุทธิ์​กว่า​เจ้า’ คน​เหล่า​นี้​เป็น​ควัน​ใน​จมูก​เรา เป็น​ไฟ​ที่​ไหม้​ตลอด​วัน
5הָאֹֽמְרִים֙ קְרַ֣ב אֵלֶ֔יךָ אַל־תִּגַּשׁ־בִּ֖י כִּ֣י קְדַשְׁתִּ֑יךָ אֵ֚לֶּה עָשָׁ֣ן בְּאַפִּ֔י אֵ֥שׁ יֹקֶ֖דֶת כָּל־הַיּֽוֹם׃
6“ดูเถิด เรื่อง​นี้​เขียน​ไว้​ต่อหน้า​เรา เรา​จะ​ไม่​นิ่ง​เงียบ แต่​จะ​ตอบแทน จะ​ตอบแทน​ลง​ใน​อก​ของ​พวกเขา
6הִנֵּ֥ה כְתוּבָ֖ה לְפָנָ֑י לֹ֤א אֶחֱשֶׂה֙ כִּ֣י אִם־שִׁלַּ֔מְתִּי וְשִׁלַּמְתִּ֖י עַל־חֵיקָֽם׃
7ทั้ง​ความ​ผิด​ของ​พวกเจ้า​และ​ความ​ผิด​ของ​บรรพบุรุษ​รวม​กัน” พระยาห์เวห์​กล่าว “ผู้​เผา​เครื่อง​หอม​บน​ภูเขา และ​ดูหมิ่น​เรา​บน​เนินเขา ดัง​นั้น เรา​จะ​ตวง​ผล​การกระทำ​ของ​พวกเขา​ลง​ใน​อก​ของ​พวกเขา​ก่อน”
7עֲ֠וֹנֹתֵיכֶם וַעֲוֹנֹ֨ת אֲבוֹתֵיכֶ֤ם יַחְדָּו֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֤ר קִטְּרוּ֙ עַל־הֶ֣הָרִ֔ים וְעַל־הַגְּבָע֖וֹת חֵרְפ֑וּנִי וּמַדֹּתִ֧י פְעֻלָּתָ֛ם רִֽאשֹׁנָ֖ה אֶל חֵיקָֽם׃ ס
8พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “เมื่อ​พบ​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใน​พวง​องุ่น และ​คน​พูด​ว่า ‘อย่า​ทำลาย เพราะ​มี​พร​อยู่​ใน​นั้น’ เรา​ก็​จะ​ทำ​เช่น​นั้น​เพื่อ​เห็น​แก่​ผู้รับใช้​ของ​เรา เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​พวกเขา​ทั้งหมด
8כֹּ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה כַּאֲשֶׁ֨ר יִמָּצֵ֤א הַתִּירוֹשׁ֙ בָּֽאֶשְׁכּ֔וֹל וְאָמַר֙ אַל־תַּשְׁחִיתֵ֔הוּ כִּ֥י בְרָכָ֖ה בּ֑וֹ כֵּ֤ן אֶֽעֱשֶׂה֙ לְמַ֣עַן עֲבָדַ֔י לְבִלְתִּ֖י הַֽשְׁחִ֥ית הַכֹּֽל׃
9เรา​จะ​ให้​ลูกหลาน​ออก​มา​จาก​ยาโคบ และ​ให้​ผู้รับ​ภูเขา​ของ​เรา​เป็น​มรดก​ออก​มา​จาก​ยูดาห์ ผู้​ที่​เรา​เลือก​จะ​รับ​สิ่ง​นั้น​เป็น​มรดก และ​ผู้รับใช้​ของ​เรา​จะ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น
9וְהוֹצֵאתִ֤י מִֽיַּעֲקֹב֙ זֶ֔רַע וּמִיהוּדָ֖ה יוֹרֵ֣שׁ הָרָ֑י וִירֵשׁ֣וּהָ בְחִירַ֔י וַעֲבָדַ֖י יִשְׁכְּנוּ־שָֽׁמָּה׃
10ชาโรน​จะ​เป็น​คอก​ฝูง​สัตว์ และ​หุบเขา​อาโคร์​จะ​เป็น​ที่​ให้​ฝูง​ปศุสัตว์​นอน สำหรับ​ประชากร​ของ​เรา​ที่​แสวงหา​เรา
10וְהָיָ֤ה הַשָּׁרוֹן֙ לִנְוֵה־צֹ֔אן וְעֵ֥מֶק עָכ֖וֹר לְרֵ֣בֶץ בָּקָ֑ר לְעַמִּ֖י אֲשֶׁ֥ר דְּרָשֽׁוּנִי׃
11“แต่​พวกเจ้า​ผู้​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์ ผู้​ลืม​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา ผู้​จัด​โต๊ะ​ให้​เทพ​โชค​ลาภ และ​ริน​เหล้าองุ่น​ผสม​จน​เต็ม​ให้​เทพ​ชะตา
11וְאַתֶּם֙ עֹזְבֵ֣י יְהוָ֔ה הַשְּׁכֵחִ֖ים אֶת־הַ֣ר קָדְשִׁ֑י הַֽעֹרְכִ֤ים לַגַּד֙ שֻׁלְחָ֔ן וְהַֽמְמַלְאִ֖ים לַמְנִ֥י מִמְסָֽךְ׃
12เรา​จะ​กำหนด​ชะตา​ของ​พวกเจ้า​ให้​พบ​ดาบ พวกเจ้า​ทุก​คน​จะ​ก้ม​ลง​รับ​การ​ฆ่า เพราะ​เมื่อ​เรา​เรียก พวกเจ้า​ไม่​ตอบ เมื่อ​เรา​พูด พวกเจ้า​ไม่​ฟัง แต่​ทำ​สิ่ง​ที่​ชั่ว​ใน​สายตา​เรา และ​เลือก​สิ่ง​ที่​เรา​ไม่​พอใจ”
12וּמָנִ֨יתִי אֶתְכֶ֜ם לַחֶ֗רֶב וְכֻלְּכֶם֙ לַטֶּ֣בַח תִּכְרָ֔עוּ יַ֤עַן קָרָ֙אתִי֙ וְלֹ֣א עֲנִיתֶ֔ם דִּבַּ֖רְתִּי וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם וַתַּעֲשׂ֤וּ הָרַע֙ בְּעֵינַ֔י וּבַאֲשֶׁ֥ר לֹֽא־חָפַ֖צְתִּי בְּחַרְתֶּֽם׃ פ
13ดัง​นั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าว​ว่า “ดูเถิด ผู้รับใช้​ของ​เรา​จะ​กิน แต่​พวกเจ้า​จะ​หิว ดูเถิด ผู้รับใช้​ของ​เรา​จะ​ดื่ม แต่​พวกเจ้า​จะ​กระหาย ดูเถิด ผู้รับใช้​ของ​เรา​จะ​ชื่นชม​ยินดี แต่​พวกเจ้า​จะ​ผิด​หวัง
13לָכֵ֞ן כֹּה־אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנֵּ֨ה עֲבָדַ֤י׀ יֹאכֵ֙לוּ֙ וְאַתֶּ֣ם תִּרְעָ֔בוּ הִנֵּ֧ה עֲבָדַ֛י יִשְׁתּ֖וּ וְאַתֶּ֣ם תִּצְמָ֑אוּ הִנֵּ֧ה עֲבָדַ֛י יִשְׂמָ֖חוּ וְאַתֶּ֥ם תֵּבֹֽשׁוּ׃
14ดูเถิด ผู้รับใช้​ของ​เรา​จะ​ร้องเพลง​ด้วย​ใจ​ยินดี แต่​พวกเจ้า​จะ​ร้องไห้​ด้วย​ใจ​เศร้า และ​คร่ำครวญ​ด้วย​จิตใจ​เจ็บ​ปวด
14הִנֵּ֧ה עֲבָדַ֛י יָרֹ֖נּוּ מִטּ֣וּב לֵ֑ב וְאַתֶּ֤ם תִּצְעֲקוּ֙ מִכְּאֵ֣ב לֵ֔ב וּמִשֵּׁ֥בֶר ר֖וּחַ תְּיֵלִֽילוּ׃
15พวกเจ้า​จะ​ทิ้ง​ชื่อ​ของ​ตน​ไว้​ให้​ผู้​ที่​เรา​เลือก​ใช้​เป็น​คำ​สาป และ​พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ จะ​ฆ่า​พวกเจ้า พระองค์​จะ​เรียก​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ด้วย​ชื่อ​อื่น
15וְהִנַּחְתֶּ֨ם שִׁמְכֶ֤ם לִשְׁבוּעָה֙ לִבְחִירַ֔י וֶהֱמִיתְךָ֖ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה וְלַעֲבָדָ֥יו יִקְרָ֖א שֵׁ֥ם אַחֵֽר׃
16ดัง​นั้น ผู้​ที่​อวยพร​ตน​บน​แผ่นดิน​จะ​อวยพร​ตน​โดย​อ้าง​พระเจ้า​แห่ง​ความ​จริง และ​ผู้​ที่​สาบาน​บน​แผ่นดิน​จะ​สาบาน​โดย​อ้าง​พระเจ้า​แห่ง​ความ​จริง เพราะ​ความ​ทุกข์​แต่​ก่อน​ถูก​ลืม​แล้ว และ​ถูก​ซ่อน​จาก​สายตา​เรา
16אֲשֶׁ֨ר הַמִּתְבָּרֵ֜ךְ בָּאָ֗רֶץ יִתְבָּרֵךְ֙ בֵּאלֹהֵ֣י אָמֵ֔ן וְהַנִּשְׁבָּ֣ע בָּאָ֔רֶץ יִשָּׁבַ֖ע בֵּאלֹהֵ֣י אָמֵ֑ן כִּ֣י נִשְׁכְּח֗וּ הַצָּרוֹת֙ הָרִ֣אשֹׁנ֔וֹת וְכִ֥י נִסְתְּר֖וּ מֵעֵינָֽי׃
17“เพราะ​ดูเถิด เรา​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​ใหม่​และ​แผ่นดิน​ใหม่ สิ่ง​แต่​ก่อน​จะ​ไม่​ถูก​จดจำ และ​จะ​ไม่​ผุด​ขึ้น​ใน​ใจ
17כִּֽי־הִנְנִ֥י בוֹרֵ֛א שָׁמַ֥יִם חֲדָשִׁ֖ים וָאָ֣רֶץ חֲדָשָׁ֑ה וְלֹ֤א תִזָּכַ֙רְנָה֙ הָרִ֣אשֹׁנ֔וֹת וְלֹ֥א תַעֲלֶ֖ינָה עַל־לֵֽב׃
18แต่​จง​ชื่นบาน​และ​ยินดี​ตลอด​ไป​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​สร้าง เพราะ​ดูเถิด เรา​สร้าง​เยรูซาเล็ม​ให้​เป็น​ความ​ชื่นบาน และ​สร้าง​ประชากร​ของ​เธอ​ให้​เป็น​ความ​ยินดี
18כִּֽי־אִם־שִׂ֤ישׂוּ וְגִ֙ילוּ֙ עֲדֵי־עַ֔ד אֲשֶׁ֖ר אֲנִ֣י בוֹרֵ֑א כִּי֩ הִנְנִ֨י בוֹרֵ֧א אֶת־יְרוּשָׁלִַ֛ם גִּילָ֖ה וְעַמָּ֥הּ מָשֽׂוֹשׂ׃
19เรา​จะ​ยินดี​ใน​เยรูซาเล็ม และ​ชื่นบาน​ใน​ประชากร​ของ​เรา เสียง​ร้องไห้​และ​เสียง​ร้อง​ทุกข์ จะ​ไม่มี​ใคร​ได้ยิน​ใน​เธอ​อีก
19וְגַלְתִּ֥י בִירוּשָׁלִַ֖ם וְשַׂשְׂתִּ֣י בְעַמִּ֑י וְלֹֽא־יִשָּׁמַ֥ע בָּהּ֙ ע֔וֹד ק֥וֹל בְּכִ֖י וְק֥וֹל זְעָקָֽה׃
20“จะ​ไม่มี​ทารก​ที่​มี​ชีวิต​เพียง​ไม่​กี่​วัน​อีก หรือ​คน​ชรา​ที่​มี​ชีวิต​ไม่​ครบ​วัน​ของ​ตน เพราะ​เด็ก​จะ​ตาย​เมื่อ​อายุ​หนึ่ง​ร้อย​ปี และ​คน​บาป​ที่​มีอายุ​หนึ่ง​ร้อย​ปี​จะ​ถูก​สาป
20לֹא־יִֽהְיֶ֨ה מִשָּׁ֜ם ע֗וֹד ע֤וּל יָמִים֙ וְזָקֵ֔ן אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יְמַלֵּ֖א אֶת־יָמָ֑יו כִּ֣י הַנַּ֗עַר בֶּן־מֵאָ֤ה שָׁנָה֙ יָמ֔וּת וְהַ֣חוֹטֶ֔א בֶּן־מֵאָ֥ה שָׁנָ֖ה יְקֻלָּֽל׃
21พวกเขา​จะ​สร้าง​บ้าน​และ​อาศัย​ใน​นั้น จะ​ปลูก​สวน​องุ่น​และ​กิน​ผล​ของ​มัน
21וּבָנ֥וּ בָתִּ֖ים וְיָשָׁ֑בוּ וְנָטְע֣וּ כְרָמִ֔ים וְאָכְל֖וּ פִּרְיָֽם׃
22พวกเขา​จะ​ไม่​สร้าง​ให้​คน​อื่น​อยู่ จะ​ไม่​ปลูก​ให้​คน​อื่น​กิน เพราะ​วัน​ของ​ประชากร​เรา​จะ​เหมือน​วัน​ของ​ต้นไม้ และ​ผู้​ที่​เรา​เลือก​จะ​ชื่นชม​ผล​งาน​จาก​มือ​ของ​ตน​เป็น​เวลา​นาน
22לֹ֤א יִבְנוּ֙ וְאַחֵ֣ר יֵשֵׁ֔ב לֹ֥א יִטְּע֖וּ וְאַחֵ֣ר יֹאכֵ֑ל כִּֽי־כִימֵ֤י הָעֵץ֙ יְמֵ֣י עַמִּ֔י וּמַעֲשֵׂ֥ה יְדֵיהֶ֖ם יְבַלּ֥וּ בְחִירָֽי׃
23พวกเขา​จะ​ไม่​ทำงาน​อย่าง​ไร้​ผล และ​จะ​ไม่​ให้​กำเนิด​ลูก​เพื่อ​พบ​ภัย​พิบัติ เพราะ​พวกเขา​เป็น​ลูกหลาน​ของ​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​อวยพร และ​ผู้​สืบ​เชื้อสาย​ก็​อยู่​กับ​พวกเขา
23לֹ֤א יִֽיגְעוּ֙ לָרִ֔יק וְלֹ֥א יֵלְד֖וּ לַבֶּהָלָ֑ה כִּ֣י זֶ֜רַע בְּרוּכֵ֤י יְהוָה֙ הֵ֔מָּה וְצֶאֱצָאֵיהֶ֖ם אִתָּֽם׃
24ก่อน​พวกเขา​ร้อง​เรียก เรา​จะ​ตอบ ขณะ​ที่​พวกเขา​ยัง​พูด เรา​จะ​ฟัง
24וְהָיָ֥ה טֶֽרֶם־יִקְרָ֖אוּ וַאֲנִ֣י אֶעֱנֶ֑ה ע֛וֹד הֵ֥ם מְדַבְּרִ֖ים וַאֲנִ֥י אֶשְׁמָֽע׃
25หมาป่า​และ​ลูก​แกะ​จะ​หากิน​ด้วย​กัน สิงโต​จะ​กิน​ฟาง​เหมือน​วัว ฝุ่น​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​งู พวก​มัน​จะ​ไม่​ทำร้าย​หรือ​ทำลาย​ทั่ว​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา” พระยาห์เวห์​กล่าว
25זְאֵ֨ב וְטָלֶ֜ה יִרְע֣וּ כְאֶחָ֗ד וְאַרְיֵה֙ כַּבָּקָ֣ר יֹֽאכַל־תֶּ֔בֶן וְנָחָ֖שׁ עָפָ֣ר לַחְמ֑וֹ לֹֽא־יָרֵ֧עוּ וְלֹֽא־יַשְׁחִ֛יתוּ בְּכָל־הַ֥ר קָדְשִׁ֖י אָמַ֥ר יְהוָֽה׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.