อิสยาห์ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1จงดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ จะเอาเสบียงและสิ่งค้ำจุนออกไปจากเยรูซาเล็มและยูดาห์ ทั้งเสบียงขนมปังทั้งหมด และน้ำทั้งหมด
1כִּי֩ הִנֵּ֨ה הָאָדֹ֜ון יְהוָ֣ה צְבָאֹ֗ות מֵסִ֤יר מִירוּשָׁלַ֙͏ִם֙ וּמִ֣יהוּדָ֔ה מַשְׁעֵ֖ן וּמַשְׁעֵנָ֑ה כֹּ֚ל מִשְׁעַן־לֶ֔חֶם וְכֹ֖ל מִשְׁעַן־מָֽיִם׃
2ทั้งคนกล้า นักรบ ผู้พิพากษา ผู้เผยพระวจนะ คนทำนาย ผู้อาวุโส
2גִּבֹּ֖ור וְאִ֣ישׁ מִלְחָמָ֑ה שֹׁופֵ֥ט וְנָבִ֖יא וְקֹסֵ֥ם וְזָקֵֽן׃
3นายกองห้าสิบคน ผู้มีเกียรติ ที่ปรึกษา ช่างฝีมือ และผู้ร่ายมนตร์ที่ชำนาญ
3שַׂר־חֲמִשִּׁ֖ים וּנְשׂ֣וּא פָנִ֑ים וְיֹועֵ֛ץ וַחֲכַ֥ם חֲרָשִׁ֖ים וּנְבֹ֥ון לָֽחַשׁ׃
4เราจะให้เด็กชายเป็นผู้นำของพวกเขา ให้เด็กๆ ปกครองพวกเขา
4וְנָתַתִּ֥י נְעָרִ֖ים שָׂרֵיהֶ֑ם וְתַעֲלוּלִ֖ים יִמְשְׁלוּ־בָֽם׃
5ประชาชนจะกดขี่กันเอง คนหนึ่งกดขี่อีกคนหนึ่ง แต่ละคนกดขี่เพื่อนบ้าน เด็กจะอวดดีกับคนแก่ คนชั่วจะอวดดีกับผู้มีเกียรติ
5וְנִגַּ֣שׂ הָעָ֔ם אִ֥ישׁ בְּאִ֖ישׁ וְאִ֣ישׁ בְּרֵעֵ֑הוּ יִרְהֲב֗וּ הַנַּ֙עַר֙ בַּזָּקֵ֔ן וְהַנִּקְלֶ֖ה בַּנִּכְבָּֽד׃
6คนหนึ่งจะจับพี่น้องของตนไว้ในบ้านพ่อแล้วบอกว่า “ท่านมีเสื้อผ้า จงเป็นผู้ปกครองของพวกเรา รับผิดชอบซากปรักหักพังนี้เถิด”
6כִּֽי־יִתְפֹּ֨שׂ אִ֤ישׁ בְּאָחִיו֙ בֵּ֣ית אָבִ֔יו שִׂמְלָ֣ה לְכָ֔ה קָצִ֖ין תִּֽהְיֶה־לָּ֑נוּ וְהַמַּכְשֵׁלָ֥ה הַזֹּ֖את תַּ֥חַת יָדֶֽךָ׃
7ในวันนั้น เขาจะร้องตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไม่รับหน้าที่ฟื้นฟู เพราะในบ้านข้าพเจ้าไม่มีทั้งขนมปังและเสื้อผ้า อย่าตั้งข้าพเจ้าเป็นผู้ปกครองประชาชนเลย”
7יִשָּׂא֩ בַיֹּ֨ום הַה֤וּא ׀ לֵאמֹר֙ לֹא־אֶהְיֶ֣ה חֹבֵ֔שׁ וּבְבֵיתִ֕י אֵ֥ין לֶ֖חֶם וְאֵ֣ין שִׂמְלָ֑ה לֹ֥א תְשִׂימֻ֖נִי קְצִ֥ין עָֽם׃
8เยรูซาเล็มพังพินาศ ยูดาห์ล้มลง เพราะคำพูดและการกระทำของพวกเขาต่อต้านพระยาห์เวห์ ยั่วพระองค์ผู้รุ่งโรจน์ต่อหน้าต่อตา
8כִּ֤י כָשְׁלָה֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם וִיהוּדָ֖ה נָפָ֑ל כִּֽי־לְשֹׁונָ֤ם וּמַֽעַלְלֵיהֶם֙ אֶל־יְהוָ֔ה לַמְרֹ֖ות עֵנֵ֥י כְבֹודֹֽו׃
9สีหน้าของพวกเขาเป็นพยานปรักปรำตนเอง พวกเขาอวดบาปอย่างโสโดม ไม่ปิดบังเลย วิบัติจงเกิดแก่พวกเขา! เพราะพวกเขานำหายนะมาสู่ตัวเอง
9הַכָּרַ֤ת פְּנֵיהֶם֙ עָ֣נְתָה בָּ֔ם וְחַטָּאתָ֛ם כִּסְדֹ֥ם הִגִּ֖ידוּ לֹ֣א כִחֵ֑דוּ אֹ֣וי לְנַפְשָׁ֔ם כִּֽי־גָמְל֥וּ לָהֶ֖ם רָעָֽה׃
10จงบอกคนเที่ยงธรรมว่าเขาจะอยู่ดี เพราะเขาจะได้กินผลจากการกระทำของตน
10אִמְר֥וּ צַדִּ֖יק כִּי־טֹ֑וב כִּֽי־פְרִ֥י מַעַלְלֵיהֶ֖ם יֹאכֵֽלוּ׃
11วิบัติจงเกิดแก่คนชั่ว! หายนะจะมาถึงเขา เขาจะได้รับผลตอบแทนตามสิ่งที่มือของตนทำ
11אֹ֖וי לְרָשָׁ֣ע רָ֑ע כִּֽי־גְמ֥וּל יָדָ֖יו יֵעָ֥שֶׂה לֹּֽו׃
12ส่วนประชาชนของเรา เด็กๆ กดขี่พวกเขา ผู้หญิงปกครองพวกเขา ประชาชนของเราเอ๋ย ผู้นำทำให้พวกเจ้าหลงทาง และทำลายเส้นทางที่พวกเจ้าจะเดิน
12עַמִּי֙ נֹגְשָׂ֣יו מְעֹולֵ֔ל וְנָשִׁ֖ים מָ֣שְׁלוּ בֹ֑ו עַמִּי֙ מְאַשְּׁרֶ֣יךָ מַתְעִ֔ים וְדֶ֥רֶךְ אֹֽרְחֹתֶ֖יךָ בִּלֵּֽעוּ׃ ס
13พระยาห์เวห์ลุกขึ้นว่าความ ยืนขึ้นตัดสินชนชาติทั้งหลาย
13נִצָּ֥ב לָרִ֖יב יְהוָ֑ה וְעֹמֵ֖ד לָדִ֥ין עַמִּֽים׃
14พระยาห์เวห์จะดำเนินคดีกับผู้อาวุโสของประชาชนของพระองค์ และกับผู้นำของพวกเขา “พวกเจ้านี่เองที่ล้างผลาญสวนองุ่นจนหมด ของที่ปล้นจากคนจนอยู่ในบ้านของพวกเจ้า
14יְהוָה֙ בְּמִשְׁפָּ֣ט יָבֹ֔וא עִם־זִקְנֵ֥י עַמֹּ֖ו וְשָׂרָ֑יו וְאַתֶּם֙ בִּֽעַרְתֶּ֣ם הַכֶּ֔רֶם גְּזֵלַ֥ת הֶֽעָנִ֖י בְּבָתֵּיכֶֽם׃
15ทำไมพวกเจ้าจึงบดขยี้ประชาชนของเรา และขยี้หน้าคนจน?” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพกล่าว
15*מַלָּכֶם (מַּה־ לָּכֶם֙) תְּדַכְּא֣וּ עַמִּ֔י וּפְנֵ֥י עֲנִיִּ֖ים תִּטְחָ֑נוּ נְאֻם־אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה צְבָאֹֽות׃ ס
16พระยาห์เวห์กล่าวอีกว่า “เพราะธิดาแห่งศิโยนหยิ่งผยอง เดินเชิดคอ ส่งสายตาเกี้ยวพาราสี ก้าวเท้าเยื้องย่าง ให้เครื่องประดับที่เท้าส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง
16וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֗ה יַ֚עַן כִּ֤י גָֽבְהוּ֙ בְּנֹ֣ות צִיֹּ֔ון וַתֵּלַ֙כְנָה֙ *נְטוֹּות (נְטוּיֹ֣ות) גָּרֹ֔ון וּֽמְשַׂקְּרֹ֖ות עֵינָ֑יִם הָלֹ֤וךְ וְטָפֹף֙ תֵּלַ֔כְנָה וּבְרַגְלֵיהֶ֖ם תְּעַכַּֽסְנָה׃
17พระผู้เป็นเจ้าจึงจะให้หญิงแห่งศิโยนมีแผลบนกระหม่อม และพระยาห์เวห์จะให้หนังศีรษะของพวกเธอล้าน”
17וְשִׂפַּ֣ח אֲדֹנָ֔י קָדְקֹ֖ד בְּנֹ֣ות צִיֹּ֑ון וַיהוָ֖ה פָּתְהֵ֥ן יְעָרֶֽה׃ ס
18ในวันนั้น พระผู้เป็นเจ้าจะเอาเครื่องประดับงดงามออกไป ทั้งกำไลข้อเท้า แถบคาดศีรษะ สร้อยรูปจันทร์เสี้ยว
18בַּיֹּ֨ום הַה֜וּא יָסִ֣יר אֲדֹנָ֗י אֵ֣ת תִּפְאֶ֧רֶת הָעֲכָסִ֛ים וְהַשְּׁבִיסִ֖ים וְהַשַּׂהֲרֹנִֽים׃
19ต่างหู กำไลข้อมือ ผ้าคลุมหน้า
19הַנְּטִיפֹ֥ות וְהַשֵּׁירֹ֖ות וְהָֽרְעָלֹֽות׃
20เครื่องประดับศีรษะ โซ่ข้อเท้า สายคาดเอว ขวดน้ำหอม เครื่องราง
20הַפְּאֵרִ֤ים וְהַצְּעָדֹות֙ וְהַקִּשֻּׁרִ֔ים וּבָתֵּ֥י הַנֶּ֖פֶשׁ וְהַלְּחָשִֽׁים׃
21แหวนตรา ห่วงประดับจมูก
21הַטַּבָּעֹ֖ות וְנִזְמֵ֥י הָאָֽף׃
22เสื้อคลุมเนื้อดี ผ้าคลุมบ่า เสื้อคลุมตัว กระเป๋า
22הַמַּֽחֲלָצֹות֙ וְהַמַּ֣עֲטָפֹ֔ות וְהַמִּטְפָּחֹ֖ות וְהָחֲרִיטִֽים׃
23กระจกส่องหน้าแบบถือ เสื้อผ้าลินินเนื้อดี มงกุฎประดับ และผ้าคลุมไหล่
23וְהַגִּלְיֹנִים֙ וְהַסְּדִינִ֔ים וְהַצְּנִיפֹ֖ות וְהָרְדִידִֽים׃
24กลิ่นเน่าจะมาแทนกลิ่นหอม เชือกจะมาแทนสายคาดเอว ศีรษะล้านจะมาแทนผมที่จัดไว้งาม ผ้ากระสอบจะมาแทนเสื้อคลุม รอยตีตราจะมาแทนความงาม
24וְהָיָה֩ תַ֨חַת בֹּ֜שֶׂם מַ֣ק יִֽהְיֶ֗ה וְתַ֨חַת חֲגֹורָ֤ה נִקְפָּה֙ וְתַ֨חַת מַעֲשֶׂ֤ה מִקְשֶׁה֙ קָרְחָ֔ה וְתַ֥חַת פְּתִיגִ֖יל מַחֲגֹ֣רֶת שָׂ֑ק כִּי־תַ֖חַת יֹֽפִי׃
25ผู้ชายของเธอจะล้มลงด้วยดาบ คนกล้าของเธอจะล้มลงในสงคราม
25מְתַ֖יִךְ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֑לוּ וּגְבוּרָתֵ֖ךְ בַּמִּלְחָמָֽה׃
26ประตูเมืองของเธอจะคร่ำครวญและโศกเศร้า เธอจะร้างเปล่า นั่งอยู่บนพื้นดิน
26וְאָנ֥וּ וְאָבְל֖וּ פְּתָחֶ֑יהָ וְנִקָּ֖תָה לָאָ֥רֶץ תֵּשֵֽׁב׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.